parmis
05-06-2009, 17:00
Ben Şarkilarimi SÖylerken
Ve dansımız çok özledi ölümün bahçelerinde.. Birbirimize sarılmış durmadan; dönüyorduk.Bu son sarılışımız son beraber oluşumuzdu. Hayatın son kez dalganmasıydı titreyen vücutlarımızda...
Yılları ne çabuk tüketmiştik ;sevgileri de.umutları da.. işte istenmeyen sona gelmiştik..
yapma der gibi bakıyordu gözerin....Ama çaresizdim; yapıyordum...
Anlatamıyordum söz ne gururuma ne egoma.. Her şeyi bitirmek ne kadarda zormuş ?her dokunuşun, her adımın bir titrek korkuydu içimde;yıllarca sevdiğim senden korkuyordum artık..Dokunuşun; bakışın ,ellerin kabusumdu.. Bitsin istiyordum uyanayım bu kötü düşten..
Yaşamın bir oyunuydu işte istemeden bizi önüne katmış sürüklüyordu..ikimizde sürüklenirken son bir kez deniyorduk ama sonsuzdu bunu biliyorduk..
Böyle mi yaşanıyordu bitişler.. Bu kadar zor ve acımasızmıydı ayrılıklar?..Ellerim titriyor, boğazım düğüm düğüm; geriye bakıyorum, anılara yaşanmış güzel ne varsa canladırıyorum gözlerimde.. Faydasız biten bitmişse geriye dönüş yok ne güzel demiş şair bir aşk en güzel yerinde bitmişse, onarmaya kalkmayın diye..
Sımsıkı yumuyorum gözlerimi içimden sürekli tekrarlıyorum(giden gitsin sen şarkılar söyle içinden; dans et) ve dans ediyoruz..
Ayrılanlar dans eder mi? bilemiyorum; yoksa dans etmek ayrılıklara dahilmi??
Ağlamıyorum güçlüyüm ben..güçlülük mü ağlamamak???..
Bildiğim tek şey; her şeyin en sonundayız ayrılıyoruz.. Yeni yaşamlar mı bekliyor bizi ?yeni ayrılıklar mı? yeni aşklar mı.?.. öylesine karmaşık ki her şey..
Üzülemiyorum yada üzüldüğümün farkında değilmiyim ne? Yinede içimde bir umut var; bir istek hayata dair ,sevmeye dair yaşamaya dair.. SEN git BEN şarkılarımla şiirlerimle kalırım
Hiç kimse yada hiçbir şey vaz geçilmez değil biliyorum....
Parmis Güneşin_kızı
Ve dansımız çok özledi ölümün bahçelerinde.. Birbirimize sarılmış durmadan; dönüyorduk.Bu son sarılışımız son beraber oluşumuzdu. Hayatın son kez dalganmasıydı titreyen vücutlarımızda...
Yılları ne çabuk tüketmiştik ;sevgileri de.umutları da.. işte istenmeyen sona gelmiştik..
yapma der gibi bakıyordu gözerin....Ama çaresizdim; yapıyordum...
Anlatamıyordum söz ne gururuma ne egoma.. Her şeyi bitirmek ne kadarda zormuş ?her dokunuşun, her adımın bir titrek korkuydu içimde;yıllarca sevdiğim senden korkuyordum artık..Dokunuşun; bakışın ,ellerin kabusumdu.. Bitsin istiyordum uyanayım bu kötü düşten..
Yaşamın bir oyunuydu işte istemeden bizi önüne katmış sürüklüyordu..ikimizde sürüklenirken son bir kez deniyorduk ama sonsuzdu bunu biliyorduk..
Böyle mi yaşanıyordu bitişler.. Bu kadar zor ve acımasızmıydı ayrılıklar?..Ellerim titriyor, boğazım düğüm düğüm; geriye bakıyorum, anılara yaşanmış güzel ne varsa canladırıyorum gözlerimde.. Faydasız biten bitmişse geriye dönüş yok ne güzel demiş şair bir aşk en güzel yerinde bitmişse, onarmaya kalkmayın diye..
Sımsıkı yumuyorum gözlerimi içimden sürekli tekrarlıyorum(giden gitsin sen şarkılar söyle içinden; dans et) ve dans ediyoruz..
Ayrılanlar dans eder mi? bilemiyorum; yoksa dans etmek ayrılıklara dahilmi??
Ağlamıyorum güçlüyüm ben..güçlülük mü ağlamamak???..
Bildiğim tek şey; her şeyin en sonundayız ayrılıyoruz.. Yeni yaşamlar mı bekliyor bizi ?yeni ayrılıklar mı? yeni aşklar mı.?.. öylesine karmaşık ki her şey..
Üzülemiyorum yada üzüldüğümün farkında değilmiyim ne? Yinede içimde bir umut var; bir istek hayata dair ,sevmeye dair yaşamaya dair.. SEN git BEN şarkılarımla şiirlerimle kalırım
Hiç kimse yada hiçbir şey vaz geçilmez değil biliyorum....
Parmis Güneşin_kızı