digeri_1
08-08-2009, 17:32
Bir çok kişi ,Katolik misyoner Rahibe Teresanın yaptığı insani yardımların ve hayır işlerinin gerçek azizliğin bir ifadesi olduğunu düşünüyor. Başka dinlerde de yüceltilen kişiler vardır. Ancak onların belkide hiçbiri ,Roma Katolik Kilisesinin azizlik mertebesine yükseltildiği kişiler gibi resmen tanınmamışlardır.
Papa II. John Paul ,papalığı süresince 450 den fazla kişiye azizlik ünvanı verdi ; Bu sayı 20. yüzyıldaki diğer tüm papalrın azizlik mertebesine yükselttiği kişilerin toplam sayısındn daha fazla. Bilirsiniz ki Roma katolik kilisesine mensup ,azizlik payesi verilen bir kişi , öldükten sonra zorulu ve evrensel onuru hak etmiş demektir.
Genelde katolikler onların bir çoğunu pek tanımadığı halde ,"azizlere" böyle düşkün olmasının sebebi nedir ??
Söylenebilir ki ,dünyada kutsallığın olabileceği düşüncesi insanların ilgisini çekiyor. Azizlerin olduğunu ve hatta insanların dualarını duyup tanrıya iletebilmelerini anımsamak ,insan psikolojisine iyi geliyor olmalı. Bu doğal. Ama gerçek mi ?
Azizlerin ,Tanrıyla görüşebildiği inancı ,onların yaşayanlar için etkileyici aracılar olarak görülmesini sağlar. Bir azizin eşyaları veya bedeninin kalıntıları bulunduğunda ,azizin gücünün onlardan kaynaklandığına inanılıp bu nesnelere özel bağlılık ve onur gösteriliyor.
Meryem Ana mesela. Meryem gibi insan doğasına sahip birisi nasıl olurda milyonlarca Katoliğin, aynı anda, bir çok ülkeden, bir çok dilde söylenen dualarını duyabilir ? Bir çok yerden, bir çok dilde kendilerine yapılan binlerce isteği aynı anda nasıl duyup da, binlerce cevabı da aynı anda ( yada başka bir zaman diliminde ) cevaplayabilir ?
İnanırlara göre ,bilimsel ,rasyonel ,akılcı olup olmadığı aslında çok da önemli değildir. Bunları kabul etmek iman anlayışında kabul görür ve mutlak bir güven gösterilir. Özellikle bu dogmanın pekiştirilmesi için 16.y.y.da Trent Konsili Roma Katolisizmi bir karar veriyor . Şimdi burda yayınlamayacağım ancak burda çıkan bir karara göre azizlerin küllerinin, işyalarının veya kemiklerinin onurlandırılması ,Tanrıyı kızdırmayıp ,aksine tanrının yüceltilmesinde önemli bir nokta olduğu vurgulanıyor. ( Bu konsil 1905 te toplandı.)
Ama Neden insanlar Tanrı gibi belirli yada belirsiz bir güç varken aizlere dua edebiliyor ?
Tanrıdan korkulduğundan ,bir zamanlar kendisi gibi bir yaşam sürmüş ve sonra ölmüş bir insanı racı olarak kullanmanın daha mantıkı olduğu düşünülüyor olabilir. Daha yaklaşılabilir olduğu düşünülen azizlerle dialog kişi açısından güven de verebilir yada kültürel bir mirası sorgulamayış ,eleştirel bakış açısından uzak yaklaşımlar da olabilir.
Papa II. John Paul ,papalığı süresince 450 den fazla kişiye azizlik ünvanı verdi ; Bu sayı 20. yüzyıldaki diğer tüm papalrın azizlik mertebesine yükselttiği kişilerin toplam sayısındn daha fazla. Bilirsiniz ki Roma katolik kilisesine mensup ,azizlik payesi verilen bir kişi , öldükten sonra zorulu ve evrensel onuru hak etmiş demektir.
Genelde katolikler onların bir çoğunu pek tanımadığı halde ,"azizlere" böyle düşkün olmasının sebebi nedir ??
Söylenebilir ki ,dünyada kutsallığın olabileceği düşüncesi insanların ilgisini çekiyor. Azizlerin olduğunu ve hatta insanların dualarını duyup tanrıya iletebilmelerini anımsamak ,insan psikolojisine iyi geliyor olmalı. Bu doğal. Ama gerçek mi ?
Azizlerin ,Tanrıyla görüşebildiği inancı ,onların yaşayanlar için etkileyici aracılar olarak görülmesini sağlar. Bir azizin eşyaları veya bedeninin kalıntıları bulunduğunda ,azizin gücünün onlardan kaynaklandığına inanılıp bu nesnelere özel bağlılık ve onur gösteriliyor.
Meryem Ana mesela. Meryem gibi insan doğasına sahip birisi nasıl olurda milyonlarca Katoliğin, aynı anda, bir çok ülkeden, bir çok dilde söylenen dualarını duyabilir ? Bir çok yerden, bir çok dilde kendilerine yapılan binlerce isteği aynı anda nasıl duyup da, binlerce cevabı da aynı anda ( yada başka bir zaman diliminde ) cevaplayabilir ?
İnanırlara göre ,bilimsel ,rasyonel ,akılcı olup olmadığı aslında çok da önemli değildir. Bunları kabul etmek iman anlayışında kabul görür ve mutlak bir güven gösterilir. Özellikle bu dogmanın pekiştirilmesi için 16.y.y.da Trent Konsili Roma Katolisizmi bir karar veriyor . Şimdi burda yayınlamayacağım ancak burda çıkan bir karara göre azizlerin küllerinin, işyalarının veya kemiklerinin onurlandırılması ,Tanrıyı kızdırmayıp ,aksine tanrının yüceltilmesinde önemli bir nokta olduğu vurgulanıyor. ( Bu konsil 1905 te toplandı.)
Ama Neden insanlar Tanrı gibi belirli yada belirsiz bir güç varken aizlere dua edebiliyor ?
Tanrıdan korkulduğundan ,bir zamanlar kendisi gibi bir yaşam sürmüş ve sonra ölmüş bir insanı racı olarak kullanmanın daha mantıkı olduğu düşünülüyor olabilir. Daha yaklaşılabilir olduğu düşünülen azizlerle dialog kişi açısından güven de verebilir yada kültürel bir mirası sorgulamayış ,eleştirel bakış açısından uzak yaklaşımlar da olabilir.