KızıL
09-12-2009, 23:39
Bende bir çoğunuz gibi müslüman bir ailede doğdum, annem fazlasıyla dindardı babam ise çok sözde müslümandı pek bişeyler yaptığını görmedim dini adına..
Çocukluğum mahallemdeki arkadaşlarımla hem oyun oynayarak hemde dini keşfederek geçti, küçük yaşta camii ye gitmeye başladık anlamını bilmediğimiz çokça duayı ezberletiyorlardı ben ise ezberi hiç sevmezdim..
ilkokulda hocamız şiir ezberletirdi ben ezberlemezdim çok çok kızacaktı yada ne bilim tokat atacaktı! ama o duaları şakır şakır ezberliyordum anlatılan allah hocaya hiç benzemıyordu taş yapıyordu!!
Dualarımızı ezberledikten sonra artık evde namaz kılmalarımız başlamıştı, hergün üst komşumuza çıkardık ezanı okurdu ve namaz kılardık yoksa oyun oynamamıza izin verilmezdi, ben bu işkenceleri çekerken pek sevgili babam her fırsatta rakı masasını kuruyor içiyordu...
Akşam ezanı okunduğunda hemen herkes eve giderdi neymiş ezandan sonra şeytan dışarda gezermiş de bizi alırmışta hava karardığı zaman saklanbaç oynamanın zevki başkaydı ama maalesef şeytan izin vermiyordu...
Zaman böylece geçmeye başladı okulda, mahallede dinle ilgili okadar şey öğreniyordum ki içimde gereksiz bir korku vardı tam bir baskı diniydi!
gece apartmanın arkasına işiyorum biri geliyor seni cin çarpacak diyor bir kızdan hoşlanıyorum günah diyorlar çok sıkıldım ruhum özgür kalmak istiyor ama feci korkuyorum..
Mahallede birgün acaip bir söylenti çıktı bir koyun kesilmiş ve bağırsağında dualar yazıyormuş kıyametin yaklaştığını söylüyormuş, biz korku ve panik içinde evlerimize giderken ben kıyamet nasıl bişey ki diye düşünüyordum eve vardığımda durumu babama anlattım çok korkuyorum dedim bana okkalı bir tokat yapıştırdı anladım ki kıyamet buymuş...Benim oğlum böyle şeylere nasıl inanır diye kızıyordu...
Bir günah defterim olsaydı eminim her gün 2 tane yazılırdı oraya :)
ortaokul zamanlarıydı artık bende birilerini korkutabilecek dini hikayeler biliyordum ve anlatıyordumda bir çok dua ezberlemiştim önce onları okuyarak başlardım anlatmaya havaya girmek için sonrasında din hocam beni sınıf başkanı yapmıştı bir sakalım eksikti resmen hoca olmuştum ama gel gör ki yapmak istediklerim çok farklı şeylerdi doktorculuk oynamak bile artık günahdı..
Okulun son yılıydı hayatı daha fazla anlamaya başlamıştım ve çevremde olan birçok şeye aklım eriyordu neden olduğunu anlayabildiğim şeyler vardı, hz isanın hayatını okuyordum ve liseye yeni başlamıştım isanın hayatı beni baya etkılemişti, muhammed gibi değildi ve ben islamdan çok sıkılmıştım ezan sesleri bile beni rahatsız etmeye başlamıştı resmen buhrandaydım yada içime şeytan girmişti ;)
İsaya ilgi duymaya başladım ne bulursam okuyordum o dönemlerde dinle ilgili okuduğum kadar, başka şeyleri okumayı asla bırakmadım, gün geçtikçe isa hayatımda önemli bir yer tutmaya başladı. Ve bir gün kilise adresi aldım doğru kiliseye gittim konuştum derdimi anlattım sordum o gün çok güzel geçmişti papaz bizim mahallenin imamına benzemiyordu güleryüzlüydü ikramda kusur etmıyordu kanım bu adama çok ısındı....
Lise 2 oldum sadece lise 2 değil aynı zamanda vaftizde olmuştum hayatım çok değişmişti kilise hayatımdaki en önemli şeylerden biriydi artık islamdan kurtulduğum için çok mutluydum ve yeni peygamberim hatta onun tanrısı bile daha cömertti, çok fazla dini şeyler okuyordum ve imanlılar arasında herkes benden bahsediyordu herkese bişeyler anlatıyordum hafta sonları kiliseye başka arkadaşlarımıda getiriyordum lise bitene kadar kilise evim olmuştu lise bittikten sonra ise artık pastörlerle konuşuyor onlarla tartışabiliyordum.
Dini olaylar, kitaplar bazen beni başka yerlere götürüyordu sabahlara kadar dualar ettiğim olurdu ama ben zamanın nasıl geçtiğini anlamazdım bir sevgilim vardı oda vaftiz olmuştu yakın arkadaşlarımdan bazılarınıda hristiyan yapmıştım, ancak bazı sorunlar vardı hayat ile düşünceler çok farklıydı tanrıyı sorguladığım zamanlar olurdu, yolunda gitmeyen şeyler çok fazlaydı hayatımda ve çevremde ama içimdeki iman okadardı ki kolumu kapıya çarpınca çok şükür derdim :)
deli gibydim yani anlıyacağınız sonrasında zaman geçtikçe sorguladım okumaya devam ettim.
Birgün yine kilisede kafama takılanları konuşuyordum ve rahip bana bu düşünceler kötü dedi bunları aklından çıkarmalısın dedi bu sözleri evde düşündüğüm zaman bişeyin farkına vardım "düşünmeyi kötü" olarak niteleyen bir din adamı??
Yo yoo bir terslik vardı çevremde ülkemde okadar ters olay vardı ki sorgulamamak elden değildi yada düşünmemek arkadaş çevremde solculardan oluşurdu onlarada sorardım onların cevapları beni tatmin ederdi ama kilisenin cevapları etmezdi. Bir süre kiliseye gitmedim okudum, sordum, araştırdım gördüğüm herşeyi sorguladım gerçekten ve kilisenin tarzını...
Pastörümüz okadar iyi bir insandı ki onu kıramıyordum ayrıca bana vermiş olduğu görevden dolayı mahçuptum onu utandırmak istemıyordum hergün ilahiler okuttuğum onca çocuk vardı ama benim aklımda "şeytan" dolaşıyordu..
Aradan bir yıl geçmişti yanlış hatırlamıyorsam vede kafamda bazı şeyler netti tanrı heralde yoktu! ama isa vardı zaten rab isaydı!!
Hayata daha fazla önem vermeye başladım ve dinimi müjdelerken bir okadarda içindeki tutarsızlıklardan bahsediyordum, ve bunu duyan kilise görevlileri pek memnun değillerdi, çok sevdiğim bir kız arkadaşım vardı üvey babası hergün döverdi ben hergün saatlerce dua ederdim ama gece yine dayak yerdi sonra tarzımı değiştirdim üvey babasıyla kavga etmeye başladım sonrada affedilmem için dua etmeye başladım..
Hergeçen gün tanrıya çok fazla dilekçe yolluyordum ama hiçbirisine cavap gelmıyordu siyasetle ugrasıyordum, insanların hayatlarına bakıyordum, sınıf farklılıkları ve daha bir çok şey veTanrı!!
Yine bir gün soluğu kilisede aldım kafamdaki herşeyi konuştum tartıştık saatlerce sürdü bana verilen cevapları hiç ama hiç beğenmıyordum ama en azından camideki imam gibi kovmuyorlardı! düşüncelerim onlara göre esir alınmıştı ve isyan ediyordum, yanlış yoldaymışım...
çok kızmıştım ve birden tanrı yok dedim! siz kendinizi kandırın ama artık beni kandıramıyacaksınız diye resmen haykırdım...
3 gün sonra aforoz edildiğimi öğrendim... :) yaklaşık 6 yıldır inançsızım dinler ve tanrılarından kurtulmanın keyfini sürüyorum vede yapılan her güzel şeyin sadece insanlık için yapılmasından yanayım....
haleluyaaaa:cheer2::horn:
Çocukluğum mahallemdeki arkadaşlarımla hem oyun oynayarak hemde dini keşfederek geçti, küçük yaşta camii ye gitmeye başladık anlamını bilmediğimiz çokça duayı ezberletiyorlardı ben ise ezberi hiç sevmezdim..
ilkokulda hocamız şiir ezberletirdi ben ezberlemezdim çok çok kızacaktı yada ne bilim tokat atacaktı! ama o duaları şakır şakır ezberliyordum anlatılan allah hocaya hiç benzemıyordu taş yapıyordu!!
Dualarımızı ezberledikten sonra artık evde namaz kılmalarımız başlamıştı, hergün üst komşumuza çıkardık ezanı okurdu ve namaz kılardık yoksa oyun oynamamıza izin verilmezdi, ben bu işkenceleri çekerken pek sevgili babam her fırsatta rakı masasını kuruyor içiyordu...
Akşam ezanı okunduğunda hemen herkes eve giderdi neymiş ezandan sonra şeytan dışarda gezermiş de bizi alırmışta hava karardığı zaman saklanbaç oynamanın zevki başkaydı ama maalesef şeytan izin vermiyordu...
Zaman böylece geçmeye başladı okulda, mahallede dinle ilgili okadar şey öğreniyordum ki içimde gereksiz bir korku vardı tam bir baskı diniydi!
gece apartmanın arkasına işiyorum biri geliyor seni cin çarpacak diyor bir kızdan hoşlanıyorum günah diyorlar çok sıkıldım ruhum özgür kalmak istiyor ama feci korkuyorum..
Mahallede birgün acaip bir söylenti çıktı bir koyun kesilmiş ve bağırsağında dualar yazıyormuş kıyametin yaklaştığını söylüyormuş, biz korku ve panik içinde evlerimize giderken ben kıyamet nasıl bişey ki diye düşünüyordum eve vardığımda durumu babama anlattım çok korkuyorum dedim bana okkalı bir tokat yapıştırdı anladım ki kıyamet buymuş...Benim oğlum böyle şeylere nasıl inanır diye kızıyordu...
Bir günah defterim olsaydı eminim her gün 2 tane yazılırdı oraya :)
ortaokul zamanlarıydı artık bende birilerini korkutabilecek dini hikayeler biliyordum ve anlatıyordumda bir çok dua ezberlemiştim önce onları okuyarak başlardım anlatmaya havaya girmek için sonrasında din hocam beni sınıf başkanı yapmıştı bir sakalım eksikti resmen hoca olmuştum ama gel gör ki yapmak istediklerim çok farklı şeylerdi doktorculuk oynamak bile artık günahdı..
Okulun son yılıydı hayatı daha fazla anlamaya başlamıştım ve çevremde olan birçok şeye aklım eriyordu neden olduğunu anlayabildiğim şeyler vardı, hz isanın hayatını okuyordum ve liseye yeni başlamıştım isanın hayatı beni baya etkılemişti, muhammed gibi değildi ve ben islamdan çok sıkılmıştım ezan sesleri bile beni rahatsız etmeye başlamıştı resmen buhrandaydım yada içime şeytan girmişti ;)
İsaya ilgi duymaya başladım ne bulursam okuyordum o dönemlerde dinle ilgili okuduğum kadar, başka şeyleri okumayı asla bırakmadım, gün geçtikçe isa hayatımda önemli bir yer tutmaya başladı. Ve bir gün kilise adresi aldım doğru kiliseye gittim konuştum derdimi anlattım sordum o gün çok güzel geçmişti papaz bizim mahallenin imamına benzemiyordu güleryüzlüydü ikramda kusur etmıyordu kanım bu adama çok ısındı....
Lise 2 oldum sadece lise 2 değil aynı zamanda vaftizde olmuştum hayatım çok değişmişti kilise hayatımdaki en önemli şeylerden biriydi artık islamdan kurtulduğum için çok mutluydum ve yeni peygamberim hatta onun tanrısı bile daha cömertti, çok fazla dini şeyler okuyordum ve imanlılar arasında herkes benden bahsediyordu herkese bişeyler anlatıyordum hafta sonları kiliseye başka arkadaşlarımıda getiriyordum lise bitene kadar kilise evim olmuştu lise bittikten sonra ise artık pastörlerle konuşuyor onlarla tartışabiliyordum.
Dini olaylar, kitaplar bazen beni başka yerlere götürüyordu sabahlara kadar dualar ettiğim olurdu ama ben zamanın nasıl geçtiğini anlamazdım bir sevgilim vardı oda vaftiz olmuştu yakın arkadaşlarımdan bazılarınıda hristiyan yapmıştım, ancak bazı sorunlar vardı hayat ile düşünceler çok farklıydı tanrıyı sorguladığım zamanlar olurdu, yolunda gitmeyen şeyler çok fazlaydı hayatımda ve çevremde ama içimdeki iman okadardı ki kolumu kapıya çarpınca çok şükür derdim :)
deli gibydim yani anlıyacağınız sonrasında zaman geçtikçe sorguladım okumaya devam ettim.
Birgün yine kilisede kafama takılanları konuşuyordum ve rahip bana bu düşünceler kötü dedi bunları aklından çıkarmalısın dedi bu sözleri evde düşündüğüm zaman bişeyin farkına vardım "düşünmeyi kötü" olarak niteleyen bir din adamı??
Yo yoo bir terslik vardı çevremde ülkemde okadar ters olay vardı ki sorgulamamak elden değildi yada düşünmemek arkadaş çevremde solculardan oluşurdu onlarada sorardım onların cevapları beni tatmin ederdi ama kilisenin cevapları etmezdi. Bir süre kiliseye gitmedim okudum, sordum, araştırdım gördüğüm herşeyi sorguladım gerçekten ve kilisenin tarzını...
Pastörümüz okadar iyi bir insandı ki onu kıramıyordum ayrıca bana vermiş olduğu görevden dolayı mahçuptum onu utandırmak istemıyordum hergün ilahiler okuttuğum onca çocuk vardı ama benim aklımda "şeytan" dolaşıyordu..
Aradan bir yıl geçmişti yanlış hatırlamıyorsam vede kafamda bazı şeyler netti tanrı heralde yoktu! ama isa vardı zaten rab isaydı!!
Hayata daha fazla önem vermeye başladım ve dinimi müjdelerken bir okadarda içindeki tutarsızlıklardan bahsediyordum, ve bunu duyan kilise görevlileri pek memnun değillerdi, çok sevdiğim bir kız arkadaşım vardı üvey babası hergün döverdi ben hergün saatlerce dua ederdim ama gece yine dayak yerdi sonra tarzımı değiştirdim üvey babasıyla kavga etmeye başladım sonrada affedilmem için dua etmeye başladım..
Hergeçen gün tanrıya çok fazla dilekçe yolluyordum ama hiçbirisine cavap gelmıyordu siyasetle ugrasıyordum, insanların hayatlarına bakıyordum, sınıf farklılıkları ve daha bir çok şey veTanrı!!
Yine bir gün soluğu kilisede aldım kafamdaki herşeyi konuştum tartıştık saatlerce sürdü bana verilen cevapları hiç ama hiç beğenmıyordum ama en azından camideki imam gibi kovmuyorlardı! düşüncelerim onlara göre esir alınmıştı ve isyan ediyordum, yanlış yoldaymışım...
çok kızmıştım ve birden tanrı yok dedim! siz kendinizi kandırın ama artık beni kandıramıyacaksınız diye resmen haykırdım...
3 gün sonra aforoz edildiğimi öğrendim... :) yaklaşık 6 yıldır inançsızım dinler ve tanrılarından kurtulmanın keyfini sürüyorum vede yapılan her güzel şeyin sadece insanlık için yapılmasından yanayım....
haleluyaaaa:cheer2::horn: