Jolly Jocker
06-10-2010, 22:24
Sinemalarda Testere adında bir film oynadı. Hatta son gördüğümde dördüncü bölümü çekilmişti. Filmin konusu özetle şöyleydi; Psikopat bir adam insanların hayatın değerini bilmediğini, layıkıyla yaşamadıklarını düşünüyor ve onlara ders vermesi gerektiğine inanıyordu. İnsanları kaçırıyor ve -kendisinin özel olarak tasarladığı- birbirlerini yemelerini sağlayan bir mekana koyuyordu. Bu mekanda insanlar türlü tehlikelerle karşılaşıyorlardı, bir kısmı kurtuluyor fakat bir kısmı da feci şekillerde hayatını kaybediyordu. Çünkü psikopat adam, kurbanlarını içine soktuğu odanın içine akla hayale gelmeyecek türde kötülükler de koymuştu. Ders almaya ihtiyaçları olduğuna inandığı insanları zor duruma düşürüyor ve sonra da nasıl kurtulacaklarını seyrediyordu. Aslında olaya müdahele etme ve bu kanlı sınavı bitirme olanağı vardı ama o sadece sadistçe bir hazla seyrediyordu. O filmi gördüğümde dinlerin tanrısı ile o psikopat film karakteri arasındaki benzerlik çok dikkatimi çekmişti. Her ikisi de kontrolü elinde tutuyordu, her ikiside içinde vahşet olan bir düzenek kurmuşlardı, her ikiside her türlü acıyı içinde barındıran sınavlar yapıyor ve sadece seyrediyordu. O filmdeki adam aslında tanrı rolü oynuyordu. O karakterin de islamın tanrısının da kişiliği aynı: Psikopat!..
O filmdeki adamın kurbanlarını tabi tuttuğu sınavın, dinlerin tanrısının sınavıyla benzerlik gösteren bir başka yanı daha vardı. Filmde de bazı kurbanlar, diğer kurbanların sınavlarının ve seçimlerinin bir gereği olarak haytlarını kaybedebiliyorlardı. Bu noktada, tarafsız gibi görünen o adamın kurduğu düzenek bu kişilere karşı büyük bir haksızlık barındırıyordu. Tanrının düzeninde de buna benzer bir haksızlık var. Tanrının, bizim kendi kararlarımızı kendimiz verip kendiliğimizden iyilik yapmamız için bize yaşamımız boyunca müdahele etmiyor oluşu, kendi iradesiyle kötülük yapmaya karar veren birinin mağdur ettiği kişiyi tanrının da mağdur etmesi sonucunu(haksızlığını) doğuruyor. Örneğin; ruh hastası ve sapık bir adam kendi iradesiyle küçük bir kıza tecavüz edip öldürmeye karar verdi ve bunu uyguladı diyelim. Şimdi tanrı, bu sapığa iyilik yetilerini kullanması için fırsat vermiş ama adam kendi iradesini kötülük yapmak için kullanmış ve seçimini kötü yönde yapmıştır. Burada adamın seçimi, hür iradesi ve sınavı söz konusudur, buraya kadar tamam. Ama öte yandan bir de küçük kız var ortada. Tanrı, bu adamın sınavı ve onun hür iradesiyle verdiği karara sınav gereği tahammül ederek müdahele etmedi ama bu küçük kız, o sapık adamın seçiminin kurbanı olarak büyük bir acıyla hayata veda etti. Yani kızın yaşamı(sınavı), sapığın seçimi sonucu daha başlamadan bitti. Yani kızın hayatı, o sapığın sınavındaki bir figüran durumuna düştü!!!
Dindarlara göre, hepimiz sınav ediliyor(muş)uz fakat şu gözden kaçmamalı ki pek çok kişinin sınavı içiçe geçiyor ve birinin seçimi diğerinin hayatını(sınav serüvenini) bitiriyor! Burada çok açık bir haksızlık vardır. Herkes kendi sınavını vermeli ama bir başkasının sınavına müdahele edememeli, onu bitirememeliydi. Pek çok durumda insanların sınavları daha başlamadan bitiyor(örneğin çocuk cinayetlerinde). Bu durumda bu çocuklar boşuna yaratılmış olmuyorlar mı? Onları öldüren manyakların sınavlarında basit bir figür durumuna düşmüş olmuyorlar mı? Tanrı bari çocukları korusa ve büyümelerine kadar beklese olmaz mıydı?
Dinlerin tanrısı, popüler bir korku filminin -herkesin manyak olduğu konusunda görüş birliği ettiği- kahramanıyla aynı karakter yapısında! Tanrının yaptığı birşeyi içimizden biri yapmaya kalksa, ona hiç tereddütsüz psikopat derdik. Elinde, kurtarma ve daha iyisini yapma imkanı olduğu halde, sınav adı altında, içinde vahşet barındıran bir düzenek kurup insanların acılarını sadece seyretmekle yetinen bir tanrı psikopat değil midir? Bu düzenekte(dünyamızda) bir insanın kendi sınavı gereği bir başkasının hayatını(sınavını) sonlandırıyor olması haksızlık değil midir? Bu düzenekte her insanın bir başkasının sınavının basit bir figürü olma tehlikesi yok mu? Küçük çocukların, yani henüz sınavları başlamamış insanların bile korunmuyor oluşu bir haksızlık değil midir?
O filmdeki adamın kurbanlarını tabi tuttuğu sınavın, dinlerin tanrısının sınavıyla benzerlik gösteren bir başka yanı daha vardı. Filmde de bazı kurbanlar, diğer kurbanların sınavlarının ve seçimlerinin bir gereği olarak haytlarını kaybedebiliyorlardı. Bu noktada, tarafsız gibi görünen o adamın kurduğu düzenek bu kişilere karşı büyük bir haksızlık barındırıyordu. Tanrının düzeninde de buna benzer bir haksızlık var. Tanrının, bizim kendi kararlarımızı kendimiz verip kendiliğimizden iyilik yapmamız için bize yaşamımız boyunca müdahele etmiyor oluşu, kendi iradesiyle kötülük yapmaya karar veren birinin mağdur ettiği kişiyi tanrının da mağdur etmesi sonucunu(haksızlığını) doğuruyor. Örneğin; ruh hastası ve sapık bir adam kendi iradesiyle küçük bir kıza tecavüz edip öldürmeye karar verdi ve bunu uyguladı diyelim. Şimdi tanrı, bu sapığa iyilik yetilerini kullanması için fırsat vermiş ama adam kendi iradesini kötülük yapmak için kullanmış ve seçimini kötü yönde yapmıştır. Burada adamın seçimi, hür iradesi ve sınavı söz konusudur, buraya kadar tamam. Ama öte yandan bir de küçük kız var ortada. Tanrı, bu adamın sınavı ve onun hür iradesiyle verdiği karara sınav gereği tahammül ederek müdahele etmedi ama bu küçük kız, o sapık adamın seçiminin kurbanı olarak büyük bir acıyla hayata veda etti. Yani kızın yaşamı(sınavı), sapığın seçimi sonucu daha başlamadan bitti. Yani kızın hayatı, o sapığın sınavındaki bir figüran durumuna düştü!!!
Dindarlara göre, hepimiz sınav ediliyor(muş)uz fakat şu gözden kaçmamalı ki pek çok kişinin sınavı içiçe geçiyor ve birinin seçimi diğerinin hayatını(sınav serüvenini) bitiriyor! Burada çok açık bir haksızlık vardır. Herkes kendi sınavını vermeli ama bir başkasının sınavına müdahele edememeli, onu bitirememeliydi. Pek çok durumda insanların sınavları daha başlamadan bitiyor(örneğin çocuk cinayetlerinde). Bu durumda bu çocuklar boşuna yaratılmış olmuyorlar mı? Onları öldüren manyakların sınavlarında basit bir figür durumuna düşmüş olmuyorlar mı? Tanrı bari çocukları korusa ve büyümelerine kadar beklese olmaz mıydı?
Dinlerin tanrısı, popüler bir korku filminin -herkesin manyak olduğu konusunda görüş birliği ettiği- kahramanıyla aynı karakter yapısında! Tanrının yaptığı birşeyi içimizden biri yapmaya kalksa, ona hiç tereddütsüz psikopat derdik. Elinde, kurtarma ve daha iyisini yapma imkanı olduğu halde, sınav adı altında, içinde vahşet barındıran bir düzenek kurup insanların acılarını sadece seyretmekle yetinen bir tanrı psikopat değil midir? Bu düzenekte(dünyamızda) bir insanın kendi sınavı gereği bir başkasının hayatını(sınavını) sonlandırıyor olması haksızlık değil midir? Bu düzenekte her insanın bir başkasının sınavının basit bir figürü olma tehlikesi yok mu? Küçük çocukların, yani henüz sınavları başlamamış insanların bile korunmuyor oluşu bir haksızlık değil midir?