hur-kus
09-12-2010, 07:31
BİRÇOK insan sıkıntılarla karşılaştığında geçmişte yaptığı bir hatadan dolayı Tanrı tarafından cezalandırıldığını düşünüyor.
Çığ gibi artan sorunlar altında ezilirken “Neden ben?
Ben bunu hak edecek ne yaptım?” diye sorabiliyorlar.
Sorunlarımıza bakarak Tanrı’nın bizi onaylamadığı sonucuna mı varmalıyız?
Kişisel sorunlar gerçekten de Tanrı’dan bir ceza mı?
Tanrı’nın Sadık Hizmetçileri Sıkıntılarla Karşılaştılar
Eyüp adlı bir adam hakkında Kutsal Kitabın anlattıklarını düşünün. O aniden tüm zenginliğini kaybetti. Sonra on çocuğunun hepsi bir fırtınada öldü. Daha sonra gücünü tüketen kötü bir hastalığa yakalandı (Eyüp 1:13-19; 2:7, 8).
Bu felaketler sonucunda Eyüp şöyle haykırdı: “Tanrı’nın eli vurdu bana” (Eyüp 19:21, Yeni Çeviri).
Bugünkü birçok kişi gibi Eyüp de belli ki Tanrı’nın onu cezalandırdığını düşündü.
Fakat Kutsal Kitap, Eyüp’ün sıkıntıları başlamadan önce Tanrı’nın onu “temiz ve dürüst”, ‘Tanrı’dan korkan, kötülükten sakınan’ bir adam olarak tanıttığını söyler (Eyüp 1:8).
Tanrı’nın onayını gösteren bu ifadeler göz önünde tutulduğunda, Eyüp’ün başına gelen felaketlerin Tanrı’dan bir ceza olmadığı açıktır.
Aslında Kutsal Kitap kişisel sorunlarla karşılaşan dürüst insanlardan söz eden kayıtlarla doludur.
Yehova Tanrı’nın sadık bir hizmetçisi olmasına rağmen Yusuf haksız yere yıllarca hapis yattı (Başlangıç 39:10-20; 40:15).
İsa’nın sadık bir takipçisi olan Timoteos “sık sık baş gösteren rahatsızlıklar” yüzünden acı çekti (1. Timoteos 5:23).
Hatta hiç hata yapmamış biri olan İsa Mesih bile acımasızca bir muamele gördükten sonra acılar içinde öldü (1. Petrus 2:21-24).
Dolayısıyla çektiğimiz sıkıntıların Tanrı bizden memnun olmadığı için başımıza geldiği sonucuna varmak yanlıştır.
Peki sıkıntılarımızdan Tanrı sorumlu değilse kim sorumlu?
Yaşadığımız Sorunların Nedeni
Kutsal Kitap, Eyüp’ün başına gelen felaketlerin nedeninin İblis Şeytan olduğunu gösterir (Eyüp 1:7-12; 2:3-8).
Ayrıca Şeytan’ın bugünkü sorunlarımızın da temel kaynağı olduğunu şu sözlerle belirtir:
“Yer ve deniz, vay halinize! Çünkü zamanının az olduğunu bilen İblis, büyük öfkeyle üzerinize indi” (Vahiy 12:12).
“Bu dünyanın hükümdarı” olan Şeytan, birçok kişiyi etkileyerek anlatılamayacak kadar çok acıya ve kedere yol açan kötü davranışlarda bulunmaya yöneltiyor (Yuhanna 12:31; Mezmur 37:12, 14).
Fakat yaşadığımız tüm sıkıntılar için İblis’i suçlayamayız.
Miras aldığımız günah ve kusurluluk yüzünden, biz de sorunlar yaratacak hikmetsiz kararlar vermeye eğilimliyiz (Mezmur 51:5; Romalılar 5:12).
Kendi isteğiyle doğru düzgün yemek yemeyen ve yeterince dinlenmeyen birini düşünün. Eğer bu durum ciddi sağlık sorunlarına yol açarsa İblis’i mi suçlamalı?
Hayır, çünkü kişi kendi yanlış kararının kötü sonuçlarını yaşadı (Galatyalılar 6:7).
Böyle bir durumda tam Kutsal Kitaptaki bir özdeyişin ortaya koyduğu şey olur: “İnsanın ahmaklığı yaşamını yıkar” (Özdeyişler 19:3, ).
Son olarak, istenmeyen şeyler yaşadığımız birçok durumda bunun “beklenmedik zamanda beklenmedik olaylarla” karşılaşmanın sonucu olduğunun da farkına varmalıyız (Vaiz 9:11).
Beklenmedik bir zamanda sağanak yağmur altında kalan birini düşünün. Onun biraz ıslanması veya baştan aşağı sırılsıklam olması tamamen, yağmur yağmaya başladığında nerede olduğuna bağlıdır.
Benzer şekilde bu ‘çetin ve bunalımlı dönemde’ olumsuz koşullar, kolayca bir sıkıntı seline dönüşebilir (2. Timoteos 3:1-5).
Bunlardan kişisel olarak ne derece etkileneceğimiz çoğu kez, kısmen ya da tamamen kontrolümüz dışında olan etkenlere, olayların zamanına ve koşullara bağlıdır.
O halde bu, sürekli sıkıntı çekmeye mahkûm olduğumuz anlamına mı gelir?
Tüm Sıkıntılar Yakında Sona Erecek
Şükürler olsun ki Yehova Tanrı çok yakında tüm sıkıntılara bir son verecek
(İşaya 25:8; Vahiy 1:3; 21:3, 4).
O zamana dek Yehova bizimle gerçekten ilgilendiğini bizi ‘eğiterek’ ve ‘Kutsal Yazılardan teselli’ vererek gösteriyor.
Böylece önümüzdeki harika geleceği özlemle beklerken sınavlarla başa çıkabilmemizi sağlıyor (Romalılar 15:4; 1. Petrus 5:7).
O zaman, Tanrı’nın gözünde doğru olanlar her tür sıkıntıdan kurtularak yeni dünyada sonsuza dek yaşamaktan sevinç duyacaklar (Mezmur 37:29, 37).
Saygılarımla
Çığ gibi artan sorunlar altında ezilirken “Neden ben?
Ben bunu hak edecek ne yaptım?” diye sorabiliyorlar.
Sorunlarımıza bakarak Tanrı’nın bizi onaylamadığı sonucuna mı varmalıyız?
Kişisel sorunlar gerçekten de Tanrı’dan bir ceza mı?
Tanrı’nın Sadık Hizmetçileri Sıkıntılarla Karşılaştılar
Eyüp adlı bir adam hakkında Kutsal Kitabın anlattıklarını düşünün. O aniden tüm zenginliğini kaybetti. Sonra on çocuğunun hepsi bir fırtınada öldü. Daha sonra gücünü tüketen kötü bir hastalığa yakalandı (Eyüp 1:13-19; 2:7, 8).
Bu felaketler sonucunda Eyüp şöyle haykırdı: “Tanrı’nın eli vurdu bana” (Eyüp 19:21, Yeni Çeviri).
Bugünkü birçok kişi gibi Eyüp de belli ki Tanrı’nın onu cezalandırdığını düşündü.
Fakat Kutsal Kitap, Eyüp’ün sıkıntıları başlamadan önce Tanrı’nın onu “temiz ve dürüst”, ‘Tanrı’dan korkan, kötülükten sakınan’ bir adam olarak tanıttığını söyler (Eyüp 1:8).
Tanrı’nın onayını gösteren bu ifadeler göz önünde tutulduğunda, Eyüp’ün başına gelen felaketlerin Tanrı’dan bir ceza olmadığı açıktır.
Aslında Kutsal Kitap kişisel sorunlarla karşılaşan dürüst insanlardan söz eden kayıtlarla doludur.
Yehova Tanrı’nın sadık bir hizmetçisi olmasına rağmen Yusuf haksız yere yıllarca hapis yattı (Başlangıç 39:10-20; 40:15).
İsa’nın sadık bir takipçisi olan Timoteos “sık sık baş gösteren rahatsızlıklar” yüzünden acı çekti (1. Timoteos 5:23).
Hatta hiç hata yapmamış biri olan İsa Mesih bile acımasızca bir muamele gördükten sonra acılar içinde öldü (1. Petrus 2:21-24).
Dolayısıyla çektiğimiz sıkıntıların Tanrı bizden memnun olmadığı için başımıza geldiği sonucuna varmak yanlıştır.
Peki sıkıntılarımızdan Tanrı sorumlu değilse kim sorumlu?
Yaşadığımız Sorunların Nedeni
Kutsal Kitap, Eyüp’ün başına gelen felaketlerin nedeninin İblis Şeytan olduğunu gösterir (Eyüp 1:7-12; 2:3-8).
Ayrıca Şeytan’ın bugünkü sorunlarımızın da temel kaynağı olduğunu şu sözlerle belirtir:
“Yer ve deniz, vay halinize! Çünkü zamanının az olduğunu bilen İblis, büyük öfkeyle üzerinize indi” (Vahiy 12:12).
“Bu dünyanın hükümdarı” olan Şeytan, birçok kişiyi etkileyerek anlatılamayacak kadar çok acıya ve kedere yol açan kötü davranışlarda bulunmaya yöneltiyor (Yuhanna 12:31; Mezmur 37:12, 14).
Fakat yaşadığımız tüm sıkıntılar için İblis’i suçlayamayız.
Miras aldığımız günah ve kusurluluk yüzünden, biz de sorunlar yaratacak hikmetsiz kararlar vermeye eğilimliyiz (Mezmur 51:5; Romalılar 5:12).
Kendi isteğiyle doğru düzgün yemek yemeyen ve yeterince dinlenmeyen birini düşünün. Eğer bu durum ciddi sağlık sorunlarına yol açarsa İblis’i mi suçlamalı?
Hayır, çünkü kişi kendi yanlış kararının kötü sonuçlarını yaşadı (Galatyalılar 6:7).
Böyle bir durumda tam Kutsal Kitaptaki bir özdeyişin ortaya koyduğu şey olur: “İnsanın ahmaklığı yaşamını yıkar” (Özdeyişler 19:3, ).
Son olarak, istenmeyen şeyler yaşadığımız birçok durumda bunun “beklenmedik zamanda beklenmedik olaylarla” karşılaşmanın sonucu olduğunun da farkına varmalıyız (Vaiz 9:11).
Beklenmedik bir zamanda sağanak yağmur altında kalan birini düşünün. Onun biraz ıslanması veya baştan aşağı sırılsıklam olması tamamen, yağmur yağmaya başladığında nerede olduğuna bağlıdır.
Benzer şekilde bu ‘çetin ve bunalımlı dönemde’ olumsuz koşullar, kolayca bir sıkıntı seline dönüşebilir (2. Timoteos 3:1-5).
Bunlardan kişisel olarak ne derece etkileneceğimiz çoğu kez, kısmen ya da tamamen kontrolümüz dışında olan etkenlere, olayların zamanına ve koşullara bağlıdır.
O halde bu, sürekli sıkıntı çekmeye mahkûm olduğumuz anlamına mı gelir?
Tüm Sıkıntılar Yakında Sona Erecek
Şükürler olsun ki Yehova Tanrı çok yakında tüm sıkıntılara bir son verecek
(İşaya 25:8; Vahiy 1:3; 21:3, 4).
O zamana dek Yehova bizimle gerçekten ilgilendiğini bizi ‘eğiterek’ ve ‘Kutsal Yazılardan teselli’ vererek gösteriyor.
Böylece önümüzdeki harika geleceği özlemle beklerken sınavlarla başa çıkabilmemizi sağlıyor (Romalılar 15:4; 1. Petrus 5:7).
O zaman, Tanrı’nın gözünde doğru olanlar her tür sıkıntıdan kurtularak yeni dünyada sonsuza dek yaşamaktan sevinç duyacaklar (Mezmur 37:29, 37).
Saygılarımla