Ascendent
12-02-2011, 04:17
Evet, Homeros'un İlyada ve Odesa'sını Kuran'a yeğlerim. Ah o destansı anlatım, şiirsel dil, efsane gibi efsaneler...Hayalgücünüze hitap edip, sizi derinden etkiler Yunan mitolojisi. Dünya'ya ayak basan insan silüetinde tanrılar ve onların insanlardan olma yarı tanrı çocuklarının eşsiz kahramanlıkları ve bilge davranışlarıyla sizi kendine hayran bırakır. Korkutma ve bilinmezlik, zevk veren her türlü eylemi yasaklamanın aksine size en gizli saklı hislerinizi temsil eden tanrılar sunar. Cinselliği, ait olduğu yere, kutsal mertebeye taşır ve bir o kadar değerli şarabı da unutmaz.
Antik Yunan hep çekici gelmiştir bana ve o kadar doğaüstü şey hiç de saçma gelmez. Belki de bugün o tanrıların gerçek olmadığını bildiğim içindir. Bugünkü dinler Yunan mitolojisinin yanına yaklaşamıyor "efsanevi" olma kıstansında. Ölçütün nedir Ascendent derseniz şöyle derim.
-O zamanlar insanlar Homerosoğulları'nın yaptığı gibi efsaneleri kulaktan kulağa anlatırlardı. Politeist Yunan dininin bir kitabı bulunmuyordu. Bu efsaneleri efsane yapan bir numaralı kuraldır. Her anlatan bunlara yeni birşey katar, tıpkı pişmesi yüzyıllar süren bir aş gibi.
-Tanrılar insanlarla iç içe olgulardı, heykelleri hemen hemen her evin avlusundaydı, insanlar onlarla sürekli iletişim halideydi, gökyüzündeki kartallarla kehanetler gönderiyor, insanlara zor anlarında görünüyorlar, onlara öğütler veriyor hatta onlardan çocukları oluyordu. Yani insanlar fiziksel hayatta tanrılara bağlayabilecekleri objelere sahiplerdi. Bu çok önemli.
-Tanrılar aşirete benzer bir aile ağacına sahipti ve bu onları insanlara yaklaştıran başka bir insansı özellik. Homeros'un tanrılar arasındaki diyaloglarında sık sık duymuşsunuzdur büyüğüne "Amca" diye seslenen bir tanrıyı. Bu tanrılar ki aralarında husumetleri olan, sevip kızan, bazen kıskanç bazen cömert, bazen iyi bazen kötü duyguları içinde barındıranlardır.
-Yunan tanrıları asla mükemmel değillerdir. Evreni yaratan hiç değildir ve yoktan var olmamışlardır. Bu ki onları insanlara en çok yaklaştırıp, insanların tanrılara sempati duymasını en çok sağlayan şeydir. Yunan tanrıları tıpkı bugünkü medyaya sık sık yansıyan elit bir aile gibidir veya İngiliz kraliyet ailesi gibi. Üyeleri göz önündedir, imrenilerek ve beğenilerek bakılır, miras olarak düşünülüp korunur.
Antik Yunan hep çekici gelmiştir bana ve o kadar doğaüstü şey hiç de saçma gelmez. Belki de bugün o tanrıların gerçek olmadığını bildiğim içindir. Bugünkü dinler Yunan mitolojisinin yanına yaklaşamıyor "efsanevi" olma kıstansında. Ölçütün nedir Ascendent derseniz şöyle derim.
-O zamanlar insanlar Homerosoğulları'nın yaptığı gibi efsaneleri kulaktan kulağa anlatırlardı. Politeist Yunan dininin bir kitabı bulunmuyordu. Bu efsaneleri efsane yapan bir numaralı kuraldır. Her anlatan bunlara yeni birşey katar, tıpkı pişmesi yüzyıllar süren bir aş gibi.
-Tanrılar insanlarla iç içe olgulardı, heykelleri hemen hemen her evin avlusundaydı, insanlar onlarla sürekli iletişim halideydi, gökyüzündeki kartallarla kehanetler gönderiyor, insanlara zor anlarında görünüyorlar, onlara öğütler veriyor hatta onlardan çocukları oluyordu. Yani insanlar fiziksel hayatta tanrılara bağlayabilecekleri objelere sahiplerdi. Bu çok önemli.
-Tanrılar aşirete benzer bir aile ağacına sahipti ve bu onları insanlara yaklaştıran başka bir insansı özellik. Homeros'un tanrılar arasındaki diyaloglarında sık sık duymuşsunuzdur büyüğüne "Amca" diye seslenen bir tanrıyı. Bu tanrılar ki aralarında husumetleri olan, sevip kızan, bazen kıskanç bazen cömert, bazen iyi bazen kötü duyguları içinde barındıranlardır.
-Yunan tanrıları asla mükemmel değillerdir. Evreni yaratan hiç değildir ve yoktan var olmamışlardır. Bu ki onları insanlara en çok yaklaştırıp, insanların tanrılara sempati duymasını en çok sağlayan şeydir. Yunan tanrıları tıpkı bugünkü medyaya sık sık yansıyan elit bir aile gibidir veya İngiliz kraliyet ailesi gibi. Üyeleri göz önündedir, imrenilerek ve beğenilerek bakılır, miras olarak düşünülüp korunur.