Orijinalini görmek için tıklayınız : Dininizin yalan olduğunu anladıktan sonra...
ALLAHUAKBAR
04-05-2013, 20:36
Ne hissettiniz? Neler yaşadınız? Daha çok üzüldünüz mü sevindiniz mi...?
Valla ne yalan söylim ben çok üzüldüm, sevindiğim şeylerde var elbet ama üzüldüklerim ağır bastı. Daha önce dindar olmayıp dini takmayanlar için pek sorun olmaz da; dindar olanlar, kurallara uyanlar, islama sıkı sıkı bağlı olanlar, allahı muhammedi çok sevenler, bir hayalleri ve amaçları da islamı birgün tam yaşayabilmek olanlar, bir zamanlar ağlayarak dua edenler veya arapça kuran dinleyince duygulanıp ağlayanlar için bu durum (dinin uydurma olduğunu anlama durumu) çoooook ağır oluyor.
İster istemez inancım beni teselli ediyordu, çektiğim tüm sıkıntıların mükafatını alacağımı sanardım şimdi bazı yaşadığım dertlerden dolayı intihar etmeyi düşündüğüm oluyor ara ara :frusty:
Üstelik ateist sayılmam, bir tanrı varmı yokmu emin değilim varsa bizden ne istiyor bilmiyorum, varsa bile çokta iyi bi yaratıcı olmadığı kesin! Emin olduğum bir şey var o da; dinlerin uydurma olması, muhammedin vahşi bir yalancı olması, kuranın onlarca bilimsel hata, onlarca şiddet, yüzlerce çelişki içermesi, islamın özünde berbat bir din oluşu...
Ama eskiden ben müslümanken en azından kendi çapmda sorularıma cevap alabiliyordum çünkü dinler hayatın amacını cevaplarlar kendilerine göre, allaha ibadet için geldik, ilk insan ademdi vs vs vs gibi.. Ama dinlerin uydurma olduğunu anlayınca sorularıma hiç cevap alamaz oldum, herşeyi kainatı dünyayı bu düzeni bazı güzellikleri vs vs raslantısallığa bağlayamıyorum o şekildede vicdanım rahat etmiyor kafam çok karışık, düşünmeyip hayatımı yaşasam diyorum ama bir kere gelmişiz şu dünyaya burada bulunmamız bir tesadüfmü diye sorgulamadan edemiyorum...
Birde birgün yok olacağımı bir hiç olacağımı bile bile yaşamayı kaldıramıyorum bazen.. Çok amaçsız hissediyorum kendimi... :( İşleri mişleri saldım uzun zamandır tek yaptığım hayatın anlamını sorgulamak oldu. Cehalet mutluluk demişler ya çok doğru, saf saf araştırmadan inanmaya devam etsem daha mutluydum belki, ama şimdi gidipte muhonun uydurduğu saçma sapan yaratıcıya kitaba dine inanırsam kafayı yerim esas.
Nerden geldik şu dünyaya arkadaş...
Ahlaksız
04-05-2013, 20:45
Öncelikle Muho demene gerek yok..Sadece Muhammed desen yeterli..
Tabi ki insan çok üzülüyor ama sonuçta dini/inancı tam anlamıyla çözdüğüm zaman,zor bir matematik problemini çözdüğüm an gibi içim sevinçle doldu..Evet bunu başarmıştım ve bu gerçekten çok zor bir soru idi..Bu haz bana yeter..
Ayrıca madem beni Allah yaratmadı,o halde kim yarattı beni sorusunu bende sordum ve bu sorunun cevabını bana bilim verdi..Özellikle evrim bana çok doyurucu cevaplar verdi..
Bu Dünya'da tapılacak tek şey bilimdir..Gerisi hikaye inanın..İdeolojiler bile farklılaşır/dönüşür ama bilim her zaman bildiğimiz bilim olarak kalacaktır..
Galileo Galilei
04-05-2013, 22:26
o düşüncelerinin net cevapları olmıcak bunu kabullen ama o kafayla yaşamak daha güzel şüphe ve belirsizlik daha yeni başladın milyonlarca şey var merak edicek onlara kafa yormaktan zevk alıcaksın istersen sordugun sorulara bilimsel hangi yaklaşım varsa teori kuramlar bildiklerimi paylaşabilirim hissettiklerini çok iyi anlıyorum özelden msj atabilirsin sorular ve fikirlerini paylaşabilirsin .
Dinin etkisinden kurtulamadigin ortada; Amac yok, biz insanlar kendimiz yaratiyoruz yok olmayi kabul edemedigimizden. Halbuki kabullenemiyecek birsey yok, nereden geldigini bilmiyorsun ama bu seni uzmuyor, yine geldigin yere, yani hiclige doneceksin olunce.
Insanin var olusuna kadar, hicbir totemi, tanrisi, dini olan baska bir canli olmadi dunyada.milyarlarca sene canlilar tanrisiz yasadi. Peki insanla birlikte neydi farkli olan? Farkli beyin yapisi. Bu fark yaratti tum masallari. sonra da kendi masalina kendi inandi ayni kucuk cocuklarin inandigi gibi... Cevaplayamadiklari tabiat olaylarini bir yaraticiya baglayarak rahatlatti kendini.
Dinlerin sürekliliği de insanın doğal dürtülerinin uyanmaması ve bastırılması için devam ediyor olabilir mi?Tabi ki insanlık tarihini öğrenmek kolay değil emek ve bilgi gerektiren bir şey.Var olanlara inanıp yaşam savaşına devam etmek kolay olandır.Dikkat ettiğim kadarıyla elinde ekonomik,siyasi güç bulunduranlar dinlerin sunduğu ahlaki öğretileri çok rahat çiğneyebiliyorlar özellikle tarikat liderleri,kafalarına göre yorum yapıyorlar.Olan yine cahil,yoksul insanlara oluyor.Onlar uyanmasın ki her şekilde sömürülsünler.Dini kullananlara kafa tutamasınlar.
Deist1907
24-05-2013, 01:05
Dinin Uyusturucu etkisi yarattigi pasiflestirdigi ve bir sonsuz zevk vaddettigi icin rahatlatici bir etkisinin oldugu kesin tabiki. bende dindar olayim derken dinsiz olanlardanim. ve büyük bir boslugun icine düsüp kendini bu bosluga yedirmemek iste burasi zorluyor insani dogal olarak.. en önemlisi cok büyük bir merak icine giriyorsunuz din yalansa neden varim burda ne icin yasiyorum zor büyük bir irade gerektiriyor altindan kalkmaya. bende tesadüfe inanmiyorum bilmedigimiz dogaüstü bir güc olduguna hatta yasamimizin bir amaci olduguna inaniyorum en azindan kendimi inandirmaya calisiyorum. birde olayin tabi dindar aile tarafi var arkadaslar var coguna söyleyemiyoruz bile dinsizligimizi .. sanirim sosyoloji ve psikoloji merakim ve üzerine kitaplar okumam biraz kontrolü elime almami sagliyor fakat dinsizlige hazirolmayan birisinin dinden cikmasi cok agir olabilir
Bu Dünya'da tapılacak tek şey bilimdir..Gerisi hikaye inanın..İdeolojiler bile farklılaşır/dönüşür ama bilim her zaman bildiğimiz bilim olarak kalacaktır..
sevgili nolan... belki iyi niyetle yazdin bunu ama inan yanlis.. tapmak dusunmeden teslim olmak degil mi?
dogrusu bence "elestirel dusunme" dir... bilim bunun araclarindan biri ve en onemlisi tabii...
MadScientist
19-06-2013, 11:56
Size önerim kafada zaten dini bitirmek istiyorsanız halen dinden kopmayı başaramadıysanız sizi rahatlatacak bir sebep bulmanız örneğin sınav imtihan fikrini baştan yıkabilecek nedenler bulun teistler kıvırsada cevap veremesin anlayacağınız.
Kendinize güveniniz olsun en azından dinsiz olmak çok zordur insan birşeye inanma ihtiyacı hissedebilir Sn Nolanın bir sözü vardı.İman kaya gibidir gerçekten haklı iman insanın içini yer bitirir.Ama dine inanmamak için.Dediğim gibi kendinize güvenirseniz ve de sınav(imtihan) fikrini yok ederseniz kafanızın içerisinde dine inanmak için bir sebebiniz kalmayacak.Diğer bir öneride kurandaki kıyametle ilgili ayetleri inceleyin cennet cehennem kavramını öğrenirseniz ölümden korkunuz olacağını pek sanmıyorum.Öldükten sonra kabir azabı gibi şeyler çekeceğiniz aklınıza gelmez kıyamet ile ilgili ayetleri okursanız.
Ahlaksız
19-06-2013, 14:19
sevgili nolan... belki iyi niyetle yazdin bunu ama inan yanlis.. tapmak dusunmeden teslim olmak degil mi?
dogrusu bence "elestirel dusunme" dir... bilim bunun araclarindan biri ve en onemlisi tabii...
Tapmak kelimesi hepimizin bildiği anlamlar dışında da kullanılabilir..Eşinize ''aşkım sana tapıyorum'' veya sevdiğiniz bir sanatçı için ''tapınılacak insan'' demeniz,illa belli ritüeller ile tapınma eylemini gerçekleştirdiğiniz manasına gelmez..
Tutku ile bağlanmak veya çok sevmek manasında da kullanabilirsiniz yani..
Bu Dünya'da tapmaya değer tek şeyin bilim olduğunu söylüyorum..Yani bilime verdiğim değeri söylemeye çalışıyorum sn.uyar:)
Zaten tam olarak inanmıyordum
Nevandaar
20-06-2013, 15:36
Ne hissettiniz? Neler yaşadınız? Daha çok üzüldünüz mü sevindiniz mi...?
Valla ne yalan söylim ben çok üzüldüm, sevindiğim şeylerde var elbet ama üzüldüklerim ağır bastı. Daha önce dindar olmayıp dini takmayanlar için pek sorun olmaz da; dindar olanlar, kurallara uyanlar, islama sıkı sıkı bağlı olanlar, allahı muhammedi çok sevenler, bir hayalleri ve amaçları da islamı birgün tam yaşayabilmek olanlar, bir zamanlar ağlayarak dua edenler veya arapça kuran dinleyince duygulanıp ağlayanlar için bu durum (dinin uydurma olduğunu anlama durumu) çoooook ağır oluyor.
burada bulunmamız bir tesadüfmü diye sorgulamadan edemiyorum...
Müslüman hayatım boyunca hiç namaz kılmadım ve oruç tuttuğum zamanlar sayılıdır. Domuz etini çok sever ve her fırsatta bulundurmaya çalışırdım. Böyle bir müslümandım anlayacağınz :) ancak bu kadar zayıf bir müslüman olmama rağmen dinden çıkışım çoook ama çok zor ve sancılı oldu. Yaşadığım psikolojik travmaları anlatamam. Tam 2 sene boyunca, artık müslüman olmadığımı kendime itiraf edemedim. Klasik inançlı insan kandırmasım olan "İnanıyorum ama kafamda bazı soru işaretleri var." palavrasıyla kendimi avuttum ama beynimin içine güneş ışığı artık girmeye başladığı için bu işin geri dönüşü olmadı ve her ne kadar üzülsem ve bana acı verse de islamı araştırmaya okumaya devam ettim ve her seferinde daha fazla üzülüp hayal kırıklığına uğrayarak yavaş yavaş dinden çıktım.
Din gibi hayatın hemen her noktasına etki eden, kılcal damarlarınıza kadar etki etmiş bir temel taşını söküp çıkarmak çok zordur, ister radikal olun ister benim gibi olun.