Orijinalini görmek için tıklayınız : Ben bir korkağım...
SpeedyDNA
24-10-2013, 00:36
Slm arkadaşlar. Evet ben bir korkağım. Hemen hemen herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Kavgadan , gece dışarı çıkmaktan, biriyle tartışmaktan ve bu tartışma sonunda kavga çıkmasından , canımın yanmasından, evlenmekten .... Daha okadar çok şey var ki. Gelecekte basıma gelecek herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Biliyorum burası yeri değil ama en kalabalık bölüm burası olduğu için buraya yazdım. Kusura bakmayın. Ne yapmam konusunda yardımlarınızı beklliyorum: lütfen yardım..: Not: ateistim
Ahlaksız
24-10-2013, 00:48
Hepimiz korkağız aslında..:)
Korku bizi hayatta tutar,bizi diri tutar..Kimi insanlar korkularını kontrol etmekte başarısızdırlar..Bu hepimizin başına gelen birşey..Bazen herşey üst üste gelir,bazen kontrolü kaybederiz..Bunlar olağan şeyler..Korkmaktan korkma..Rahat olmayı da deneme..Bırak kendini..Rahat olmaya,korkmamaya uğraşırsan daha rahatsız/korkak olursun..Kendini serbest/özgür bırakmayı dene..Egzersiz yapmayı,dengeli beslenmeyi sakın ihmal etme..Unutma sağlam kafa sağlam vücutta olur..
SpeedyDNA
24-10-2013, 00:49
Bu bir şaka değil gerçekten ciddiyim.
evrensel-insan
24-10-2013, 00:49
Slm arkadaşlar. Evet ben bir korkağım. Hemen hemen herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Kavgadan , gece dışarı çıkmaktan, biriyle tartışmaktan ve bu tartışma sonunda kavga çıkmasından , canımın yanmasından, evlenmekten .... Daha okadar çok şey var ki. Gelecekte basıma gelecek herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Biliyorum burası yeri değil ama en kalabalık bölüm burası olduğu için buraya yazdım. Kusura bakmayın. Ne yapmam konusunda yardımlarınızı beklliyorum: lütfen yardım..: Not: ateistim
Sence korkunun ya da seylerden korkmanin kaynagi nedir? degersel verisel ve tabusal bir bosluk hissediyor musun? Bu boslugun kaynagi nedir? Korkularini sorgulyuyor musun?
SpeedyDNA
24-10-2013, 00:54
Korkularım tamamen maddesel. Fiziksel olarak acı çekmekten çok korkuyorum. Taksimdwki eylemlere katılmayı cok istiyordum. Fakat göz altına alınıp işkence görme düşüncesi beni hep engelledi .
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:00
Sence korkunun ya da seylerden korkmanin kaynagi nedir? degersel verisel ve tabusal bir bosluk hissediyor musun? Bu boslugun kaynagi nedir? Korkularini sorgulyuyor musun?
Korkumu sorguluyorum tabiki . Mesela küçükken bir serseri benden zorla paramı aldı uzun süre. O zaman da korkar ses çıkaramazdım. Bir yerde kavga olursa oradan hemen uzaklaşırsın. Sert tepkiler karşısında olay büyümesin diye susarım hep ya da ortami yumuşatırım. Vsvs
evrensel-insan
24-10-2013, 01:02
Korkumu sorguluyorum tabiki . Mesela küçükken bir serseri benden zorla paramı aldı uzun süre. O zaman da korkar ses çıkaramazdım. Bir yerde kavga olursa oradan hemen uzaklaşırsın. Sert tepkiler karşısında olay büyümesin diye susarım hep ya da ortami yumuşatırım. Vsvs
Buradaki korku "can tatlidir" dan kaynaklaniyor.
"Sadece su durumda canimi tehlikeye atabilim" diyebilecegin bir kisilik ya da kimlik degerin var mi?
Aktif misin pasif mi?
Ahlaksız
24-10-2013, 01:03
Korkularım tamamen maddesel. Fiziksel olarak acı çekmekten çok korkuyorum. Taksimdwki eylemlere katılmayı cok istiyordum. Fakat göz altına alınıp işkence görme düşüncesi beni hep engelledi .
Kimse senin şaka yaptığını sanmıyor..Burası geyik yapılan bir ortam değil..
Dediğim gibi korku insanı hayatta tutan bir olgudur..Bunda bir tuhaflık yok..Senin eylemlere katılmaman senin korkak olduğunu kanıtlamaz bilakis zeki biri olduğunu kanıtlar..Geleceği kafanda kurgulayıp ona göre adım atmak veya atmamak korkaklık değildir..
Eylemlere katılanlar zeki değildir demiyorum tabi ama o insanların içlerindeki birikim senden daha çok olduğu için,sokağa çıktılar..Bazen insan korkularını bir kenara bırakır..Sen bunu yapamamışsın sadece..Belli bir birikime(öfkeye)sahip olsaydın,sende sokağa çıkardın..
Bak,belki o eylemlerde ölecektin ama korkun senin ölmemeni sağladı..Şu anda yaşıyorsan,bunu korkularına borçlusun..Hepimiz için geçerli bu..
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:04
Hepimiz korkağız aslında..:)
Korku bizi hayatta tutar,bizi diri tutar..Kimi insanlar korkularını kontrol etmekte başarısızdırlar..Bu hepimizin başına gelen birşey..Bazen herşey üst üste gelir,bazen kontrolü kaybederiz..Bunlar olağan şeyler..Korkmaktan korkma..Rahat olmayı da deneme..Bırak kendini..Rahat olmaya,korkmamaya uğraşırsan daha rahatsız/korkak olursun..Kendini serbest/özgür bırakmayı dene..Egzersiz yapmayı,dengeli beslenmeyi sakın ihmal etme..Unutma sağlam kafa sağlam vücutta olur..
Abi spor yapıyor yemekten kısmıyorum. Sorunum Zihinsel bazen düşünmekten sabaha kadar uyuyamıyorum. Sabah şu kişiye şunu dersem sorun olurm mu, kavga çıkarmıştım diye
evrensel-insan
24-10-2013, 01:07
Abi spor yapıyor yemekten kısmıyorum. Sorunum Zihinsel bazen düşünmekten sabaha kadar uyuyamıyorum. Sabah şu kişiye şunu dersem sorun olurm mu, kavga çıkarmıştım diye
Burada da duygusal bir sorun var.
"Korkunun ecele faydasi yoktur" ve kustan korkan dari ekmez" deyislerinden ne algiliyorsun?
Ahlaksız
24-10-2013, 01:07
Abi spor yapıyor yemekten kısmıyorum. Sorunum Zihinsel bazen düşünmekten sabaha kadar uyuyamıyorum. Sabah şu kişiye şunu dersem sorun olurm mu, kavga çıkarmıştım diye
Asla hazırlık yapma..Konuşmaya veya nasıl davranacağına dair kafanda hazırlık yaparsan,düşündüğünden farklı bir tepki verebilirsin..Sürekli spontane(anlık)olmaya çalış..
Yarın şu kişiye şöyle konuşmalıyım veya şöyle davranmalıyım diye kafanda bir kurgu yapma..Bugün kendini zihinsel ve fiziksel olarak geliştirmeye çalış sadece..Yarın kendiliğinden kendin gibi olursun zaten..
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:08
Buradaki korku "can tatlidir" dan kaynaklaniyor.
"Sadece su durumda canimi tehlikeye atabilim" diyebilecegin bir kisilik ya da kimlik degerin var mi?
Aktif misin pasif mi?
Güzel nir nokta. Canımı feda ederim dediğim bir kişi ya da düşüncem yok. Yani amacım yok. Bu amaçsızlık mı beni korkak yaptı azaba.
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:11
Asla hazırlık yapma..Konuşmaya veya nasıl davranacağına dair kafanda hazırlık yaparsan,düşündüğünden farklı bir tepki verebilirsin..Sürekli spontane(anlık)olmaya çalış..
Yarın şu kişiye şöyle konuşmalıyım veya şöyle davranmalıyım diye kafanda bir kurgu yapma..Bugün kendini zihinsel ve fiziksel olarak geliştirmeye çalış sadece..Yarın kendiliğinden kendin gibi olursun zaten..
Evet yapmamam gerektiğinin farkındayım, biliyorum ama İnan elimde değil. Elime nasıl alabilirim anı yaşamayı onu bilemiyorum.
evrensel-insan
24-10-2013, 01:20
Güzel nir nokta. Canımı feda ederim dediğim bir kişi ya da düşüncem yok. Yani amacım yok. Bu amaçsızlık mı beni korkak yaptı azaba.
Ozaman celiski ve sorun var. Hem canin tatli hem de canini korumak icin bir amacin yok.
Ne diyorsun bu celiskiye?
Yani yasaman ile korkman celismiyor mu?
Evli misin ya da cocugun var mi? ya da ailen ya da "canin kadar sevdigin" herhangi bir kimse, ya da deger?
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:27
Ozaman celiski ve sorun var. Hem canin tatli hem de canini korumak icin bir amacin yok.
Ne diyorsun bu celiskiye?
Yani yasaman ile korkman celismiyor mu?
Güzelce yaşayıp ölmek istiyorum sadece. Yaşamayı gerçekten çok seviyorum. Amacım güzel yaşamak diyebilirim eğer vu amaçtan sayılırsa . Bu kısa hayatımın acılara dolmasından(fiziksel) çok korkuyorum . Korkunun üzerine git derler, ya gittiğimde büyük acılara maruz kalırsam diyorum ve tekrar başa dönüyorum . Şu an dışarı çıkıp dolaşayım korkumun üzerine gideyim diyorum. Sonrada aklıma hemen tinerciler serseriler. Vs. Benzer karakterler geliyor ve çıkmaktan vazgeciyorum. Evli değilim ve kimsenin ölümü beni üzmüyor.
Ahlaksız
24-10-2013, 01:31
Evet yapmamam gerektiğinin farkındayım, biliyorum ama İnan elimde değil. Elime nasıl alabilirim anı yaşamayı onu bilemiyorum.
Şu kitabı oku;
http://www.scribd.com/fullscreen/73396303?access_key=key-1ogtg5ypffimfdn32f0u
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:34
Şu kitabı oku;
http://www.scribd.com/fullscreen/73396303?access_key=key-1ogtg5ypffimfdn32f0u
Teşekkürler okuyacağım ama link engelli kitabın adı tam olarak nedir?
Ahlaksız
24-10-2013, 01:40
Teşekkürler okuyacağım ama link engelli kitabın adı tam olarak nedir?
Nasıl engelli?
Kitabı göremedin mi?
Göremiyorsan veya netten kitap okumak istemezsen,bir yerden temin edip bu kitabı okumalısın..Kitabın adı OSHO-FARKINDALIK
Şu kitap;
http://www.idefix.com/kitap/farkindalik-osho-bhagwan-shree-rajneesh-/tanim.asp?sid=ANR5FI9HA5U6WHYSUGDJ
Çok acil bir doktora görün, başka kimse sana yardım edemez. Kimse seni akıl vererek içinde bulunduğun durumdan kurtaramaz. Sana söylenenlerin zaten gayet farkındasındır.
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:43
Tamam tekrar saol. Yarın tekrar yazarım. Bu siteyi kendime yakın gördüğüm için olduğu gibi yazdım içimdekileri. Saolun
evrensel-insan
24-10-2013, 01:45
Güzelce yaşayıp ölmek istiyorum sadece. Yaşamayı gerçekten çok seviyorum. Amacım güzel yaşamak diyebilirim eğer vu amaçtan sayılırsa . Bu kısa hayatımın acılara dolmasından(fiziksel) çok korkuyorum . Korkunun üzerine git derler, ya gittiğimde büyük acılara maruz kalırsam diyorum ve tekrar başa dönüyorum . Şu an dışarı çıkıp dolaşayım korkumun üzerine gideyim diyorum. Sonrada aklıma hemen tinerciler serseriler. Vs. Benzer karakterler geliyor ve çıkmaktan vazgeciyorum. Evli değilim ve kimsenin ölümü beni üzmüyor.
Peki korkmadan yaptigin bir sey soyle ve ondan neden korkmadigini acikla.
Enteresan :)
Ben de hiçbir şeyden korkmuyorum misal :) Korkak insanları da hiç sevmiyorum :)
Gözlerinden biliyorum.
Ve genelde tanıdığım ateist ve dinsizlerin geneli her nedense hep korkak :)
Adam gibi korkusuz olmak her kişinin değil er kişinin harcı elbet.
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:52
Peki korkmadan yaptigin bir sey soyle ve ondan neden korkmadigini acikla.
Bunu düşünmem lazım. İnan aklıma gelmiyor şu an. Bulduğumda size bildireceğim.
evrensel-insan
24-10-2013, 01:53
Enteresan :)
Ben de hiçbir şeyden korkmuyorum misal :) Korkak insanları da hiç sevmiyorum :)
Gözlerinden biliyorum.
Ve genelde tanıdığım ateist ve dinsizlerin geneli her nedense hep korkak :)
Adam gibi korkusuz olmak her kişinin değil er kişinin harcı elbet.
Senin "tanrinin varligi" temelli teolojik durusun nedir, ya da yok mu?
Enteresan :)
Ben de hiçbir şeyden korkmuyorum misal :) Korkak insanları da hiç sevmiyorum :)
Gözlerinden biliyorum.
Ve genelde tanıdığım ateist ve dinsizlerin geneli her nedense hep korkak :)
Adam gibi korkusuz olmak her kişinin değil er kişinin harcı elbet.
Adamın yardıma ihtiyacı var, senin yazdığın şeye bak. Seni ciddiye almak gibi bir hata yapmaz umarım.
Ben de tandığım Müslümanların genelinden bahsedip de işi sidik yarışına çevirmeyeceğim mesela.
evrensel-insan
24-10-2013, 01:55
Bunu düşünmem lazım. İnan aklıma gelmiyor şu an. Bulduğumda size bildireceğim.
Tamam. Zaten buldugun sey senin ondan korkmadigini ortaya koyacak ve korkmadiginin farkina vardiracak. Sonra da korkmamanin bilinci gelecek.
evrensel-insan
24-10-2013, 01:56
Adamın yardıma ihtiyacı var, senin yazdığın şeye bak. Seni ciddiye almak gibi bir hata yapmaz umarım.
Ben de tandığım Müslümanların genelinden bahsedip de işi sidik yarışına çevirmeyeceğim mesela.
Arkadas teistse en basta Allah'indan ve cehennemde yanmaktan korkuyordur. Ya da olumden.
SpeedyDNA
24-10-2013, 01:57
Enteresan :)
Ben de hiçbir şeyden korkmuyorum misal :) Korkak insanları da hiç sevmiyorum :)
Gözlerinden biliyorum.
Ve genelde tanıdığım ateist ve dinsizlerin geneli her nedense hep korkak :)
Adam gibi korkusuz olmak her kişinin değil er kişinin harcı elbet.
Selalim sizi tanımıyorum ama ama tanımaya kalksam kesin sevmem. Bu korkularım psikolojik ve bunlarla yüzleşmeye çalışıyorum. Ama sizin egonuzu ve o yüce korkusuzluğunuzu hemen ön plana atıyorsunuz. Eminim sizi bir direğe bağlasalar ve her 10 dk. Da bir vücudunuzun bir yerine kesik atsalar eminim o zamanda korkmazsınız
SpeedyDNA
24-10-2013, 02:03
Sayın nolan, evrensel insan ve murted saolun yazdıklarınız için. Ve evrensel insan sorunuzu incelikle düşüneceğim. Iyi geceler
Adamın yardıma ihtiyacı var, senin yazdığın şeye bak. Seni ciddiye almak gibi bir hata yapmaz umarım.
Ben de tandığım Müslümanların genelinden bahsedip de işi sidik yarışına çevirmeyeceğim mesela.
Bahsedin sevgili murted, zaten tüm gün iki üç kişi olarak yaptığınız bu değilmi forumunuzda.
Ben içimden geleni yazdım. Kimsenin yazmadığı ve benim yazdıklarımdan binlerce kat daha boş şeylerin yazıldığı forumunuza lütüfta bulundum :)
Ciddiyim. Korkak adama höt desen elindekini alırsın, yola çıksan satılırsın yalan mı? Yalansa yalan deyin. Bunun biraz iman (teslimiyet), biraz da karakterle alakalı olduğunu söyleyebilirim.
Korkak insanlara hiçbir şekilde güvenemezsiniz.
Ahlaksız
24-10-2013, 02:05
Çok acil bir doktora görün, başka kimse sana yardım edemez. Kimse seni akıl vererek içinde bulunduğun durumdan kurtaramaz. Sana söylenenlerin zaten gayet farkındasındır.
Zaten korkuyorum herşeyden diyor,sende çok acil doktora git diyorsun:)
Ödü kopacak şimdi:)
Doktor filan fasa fiso..
Depresyona doktor girmiyor,kişi kendisi giriyor..O zaman da nasıl girdiyse öyle çıkmasını kendi bilecek..Doktorlar anca uyuşturucu verirler insanlara..Doktorların mesela şizofreni gibi ciddi bir durum yoksa,yarardan çok zararları olduğuna inanıyorum..Depresyon ve türevleri ile başbaşa kalan birisi,doktordan yardım almadan kendisi atlatmalı bu durumu..Eğer böyle yaparsa kendine olan güveni artacaktır..Aksi durumda haplarla iyileşen birisi,ileride tekrardan aynı hastalığa yakalanabilir..
Enteresan :)
Ben de hiçbir şeyden korkmuyorum misal :) Korkak insanları da hiç sevmiyorum :)
Gözlerinden biliyorum.
Ve genelde tanıdığım ateist ve dinsizlerin geneli her nedense hep korkak :)
Adam gibi korkusuz olmak her kişinin değil er kişinin harcı elbet.
Allah'tan,Şeytan'dan,Cin'lerden,Cehennem'den,günah işlemekten filan hiç korkmuyorsun yani..
Korkularından sıyrılmış bir mümin..
Geleceğin ateisti..:wave:
Adam gibi korkusuz olmak her kişinin değil er kişinin harcı elbet.
"Karayılan" nam bir bahadır "Er kişi" varmış bir zamanlar.
Nazım ustanın o "Destansı" şiirinden okuyalım bakalım nasıl bir "Bahadır/Er kişi" imiş...
«Karayılan» olmazdan önce
umurunda değildi Karayılan'ın
kıyamete dek düşmana verseler Antep'i.
Çünkü onu düşünmeğe alıştırmadılar.
Yaşadı toprakta bir tarla sıçanı gibi,
korkaktı da bir tarla sıçanı kadar.
Siperi bir gül fidanıydı onun,
gül fidanı dibinde yatıyordu ki yüzükoyun
ak bir taşın ardından
kara bir yılan
çıkardı kafasını.
Derisi ışıl ışıl,
gözleri ateşten al,
dili çataldı.
Birden bir kurşun gelip
kafasını aldı.
Hayvan devrildi kaldı.
Karayılan
Karayılan olmazdan önce
kara yılanın encâmını görünce
haykırdı avaz avaz
ömrünün ilk düşüncesini .
«İbret al, deli gönlüm,
demir sandıkta saklansan bulur seni,
ak taş ardında kara yılanı bulan ölüm.»
Ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olan,
fırlayıp atlayınca ileri
bir dehşet aldı Anteplileri,
seğirttiler peşince.
Düşmanı tepelerde yediler.
Ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olana :
KARAYILAN dediler.
http://siir.gen.tr/siir/n/nazim_hikmet/kuvayi_milliye.htm
Selalim sizi tanımıyorum ama ama tanımaya kalksam kesin sevmem. Bu korkularım psikolojik ve bunlarla yüzleşmeye çalışıyorum. Ama sizin egonuzu ve o yüce korkusuzluğunuzu hemen ön plana atıyorsunuz. Eminim sizi bir direğe bağlasalar ve her 10 dk. Da bir vücudunuzun bir yerine kesik atsalar eminim o zamanda korkmazsınız
Ölmekten kolay şey olmaması gerek aslında sizin için öyle değil mi? Öldürüverirsiniz kendinizi olur biter.
Yani tüm hayat işkencecilerin eline düşüp acı çekeceğinizi düşünerek geçmez. Madem bu kadar şüphe içinde yaşıyorsunuz alırsınız bir yüzük içine de bir tutam zehir, baktınız işkence yapılacak yutuverirsiniz. Ne güzel kurtuluş.
Değil mi?
Yaşam da bir ölümde sevgili SpeedyDNA, aslında şu an yoksunuz ve yaşamıyorsunuz. Bunu anlayın yeter.
Ve dünyada gördüğünüz hiçbir şey tesadüf değil!
Ahlaksız
24-10-2013, 02:17
Yaşam da bir ölümde sevgili SpeedyDNA, aslında şu an yoksunuz ve yaşamıyorsunuz. Bunu anlayın yeter.
Sizde şu an yoksanız ve yaşamıyorsanız,neden yok olan Allah'a(siz yoksanız,her şey yoktur çünkü) ibadet ile ömrünüzü geçiriyorsunuz?
Yoksanız,yok gibi davranın işte..Takılın kafanıza göre:)
evrensel-insan
24-10-2013, 02:18
Ölmekten kolay şey olmaması gerek aslında sizin için öyle değil mi? Öldürüverirsiniz kendinizi olur biter.
Yani tüm hayat işkencecilerin eline düşüp acı çekeceğinizi düşünerek geçmez. Madem bu kadar şüphe içinde yaşıyorsunuz alırsınız bir yüzük içine de bir tutam zehir, baktınız işkence yapılacak yutuverirsiniz. Ne güzel kurtuluş.
Değil mi?
Yaşam da bir ölümde sevgili SpeedyDNA, aslında şu an yoksunuz ve yaşamıyorsunuz. Bunu anlayın yeter.
Ve dünyada gördüğünüz hiçbir şey tesadüf değil!
Evet iste kendini bir kendi disi guce teslim etmis bir kulun yapacagi budur. Yani sen kulluktan kurtulsan, dusuncen budur. O yuzden de kul kalmak senin bilincalti tek cikarin.
Halbuki yasam en onemli degerdir ve yasami oldurmek her acidan hem biyolojik hem de zihinsel bir varlik olan insanoglunun yapmasi en mantiksiz seydir.
O su an yasadigi icin korkuyor, asil yasamiyan onlari yasatan kullardir. O yuzden de yasamlarini zaten teslim etmislerdir.
Senin yaraticin da mi tesaduf degil. Oyle ise onun yaraticisi kim?
Ayrica tesaduf oldugunu kim soyledi?
Allah'tan,Şeytan'dan,Cin'lerden,Cehennem'den,günah işlemekten filan hiç korkmuyorsun yani..
Korkularından sıyrılmış bir mümin..
Geleceğin ateisti..:wave:
Hiçbir şeyden korkmuyorum.
Tesadüfen dünyada bulunduğumu düşünmüyorum. Benim dünyada bulunma sebebime aykırı düştüğüm için cezalandırılmam gerekiyorsa elimden ne gelir? İnsanlar kendi egoları için dünyayı ve dünyadaki canlı cansız tüm varlığı katletmiyorlar mı? Benim onlardan ne üstünlüğüm var ki bunun tasasına düşeyim? Şeytan, cinler, cehennem, günahlar zaten etrafımızda. Ben bunların içine ne kadar dalarak yanlış yapıyorum, ya da üzerime düşen ve yapmadıklarım için cezalandırılacak mıyım? Orasına karar vereceğin bilgisinin önünde boynum kıldan ince.
Alt tarafı bir can ya hu, sizlerin hergün midesine inen canlardan bir can.
Sevgiler.
evrensel-insan
24-10-2013, 02:23
Bahsedin sevgili murted, zaten tüm gün iki üç kişi olarak yaptığınız bu değilmi forumunuzda.
Ben içimden geleni yazdım. Kimsenin yazmadığı ve benim yazdıklarımdan binlerce kat daha boş şeylerin yazıldığı forumunuza lütüfta bulundum :)
Ciddiyim. Korkak adama höt desen elindekini alırsın, yola çıksan satılırsın yalan mı? Yalansa yalan deyin. Bunun biraz iman (teslimiyet), biraz da karakterle alakalı olduğunu söyleyebilirim.
Korkak insanlara hiçbir şekilde güvenemezsiniz.
Burada onemli olan korkan kisinin zaaflarindan yararlanmak ondan cikar saglamak ya da onun korkusu ile "dalga gecmek" degil, aksine; kendisinin de farkinda oldugu gibi korkusunun psikolojik nedenini bulmasina yardimci olmak.
Senin Allah'in psikoloji ile ilgili neler oneriyor? pardon; 1400 sene once psikoloji mi vardi?
evrensel-insan
24-10-2013, 02:25
Hiçbir şeyden korkmuyorum.
Tesadüfen dünyada bulunduğumu düşünmüyorum. Benim dünyada bulunma sebebime aykırı düştüğüm için cezalandırılmam gerekiyorsa elimden ne gelir? İnsanlar kendi egoları için dünyayı ve dünyadaki canlı cansız tüm varlığı katletmiyorlar mı? Benim onlardan ne üstünlüğüm var ki bunun tasasına düşeyim? Şeytan, cinler, cehennem, günahlar zaten etrafımızda. Ben bunların içine ne kadar dalarak yanlış yapıyorum, ya da üzerime düşen ve yapmadıklarım için cezalandırılacak mıyım? Orasına karar vereceğin bilgisinin önünde boynum kıldan ince.
Alt tarafı bir can ya hu, sizlerin hergün midesine inen canlardan bir can.
Sevgiler.
Burada onemli olan bir can degil, o canin kime ait oldugudur. Kullar canini Allahlarina emanet ederler, caninin bilincinde olanlar ise kendi canlarini kendileri korurlar.
Burada onemli olan bir can degil, o canin kime ait oldugudur. Kullar canini Allahlarina emanet ederler, caninin bilincinde olanlar ise kendi canlarini kendileri korurlar.
Bak evrensel-insan sana daha açık yazayım, bu konu sıktı daha fazla yazmayacağım.
Ateist bakış açısıyla yazıyorum. Can deyip duruyorsunuz, ne canı? İnsan dediğimiz de hayvan dediğimiz de birse ve aynı canı taşıyorsa benim için bir insan katledip kesip yemekle, bir hayvan katledip kesip yemenin bir farkı olmaz.
Burada bir atesit olarak neyi ne şekilde tartıştığınıza şaşıyorum. İnsan ne için değerli olsun? Ne için başka insanların canını kurtarmaya, korkularından arındırmaya çalışayım. Höt dedim mi korksun elinden ekmeğini alayım. Doğanın kanunu budur.
Güçlü güzsüzü yer.
Yolunuz açık olsun.
Ahlaksız
24-10-2013, 02:39
Hiçbir şeyden korkmuyorum.
Tesadüfen dünyada bulunduğumu düşünmüyorum. Benim dünyada bulunma sebebime aykırı düştüğüm için cezalandırılmam gerekiyorsa elimden ne gelir? İnsanlar kendi egoları için dünyayı ve dünyadaki canlı cansız tüm varlığı katletmiyorlar mı? Benim onlardan ne üstünlüğüm var ki bunun tasasına düşeyim? Şeytan, cinler, cehennem, günahlar zaten etrafımızda. Ben bunların içine ne kadar dalarak yanlış yapıyorum, ya da üzerime düşen ve yapmadıklarım için cezalandırılacak mıyım? Orasına karar vereceğin bilgisinin önünde boynum kıldan ince.
Alt tarafı bir can ya hu, sizlerin hergün midesine inen canlardan bir can.
Sevgiler.
Yalan söylüyorsun..Ne demek korkmuyorum?!Bal gibi de korkuyorsun işte..Ödün kopuyor herşeyden..Kabirde sorgu meleklerine nasıl hesap vereceğim veya sırat köprüsünden nasıl geçeceğim diye kendi kendinizi yiyip bitiriyorsunuz..Sonra da ''hiç birşeyden korkmuyoruz,asıl korkaklar dinsizler'' deyip zeytinyağı gibi üste çıkıyorsunuz..
evrensel-insan
24-10-2013, 02:48
Bak evrensel-insan sana daha açık yazayım, bu konu sıktı daha fazla yazmayacağım.
Ateist bakış açısıyla yazıyorum. Can deyip duruyorsunuz, ne canı? İnsan dediğimiz de hayvan dediğimiz de birse ve aynı canı taşıyorsa benim için bir insan katledip kesip yemekle, bir hayvan katledip kesip yemenin bir farkı olmaz.
Burada bir atesit olarak neyi ne şekilde tartıştığınıza şaşıyorum. İnsan ne için değerli olsun? Ne için başka insanların canını kurtarmaya, korkularından arındırmaya çalışayım. Höt dedim mi korksun elinden ekmeğini alayım. Doğanın kanunu budur.
Güçlü güzsüzü yer.
Yolunuz açık olsun.
Sen benim ateist oldugumu hangi on sartlanmisligin ile one suruyorsun?
Odoganin kanunu degil, senin bilincsiz egon.
Demekki senin dusuncen de hala yamyamlikta var?
Bence senin farkinda olmadigin, icinde bulundugun psikolojik sorunun.
Sen benim ateist oldugumu hangi on sartlanmisligin ile one suruyorsun?
Odoganin kanunu degil, senin bilincsiz egon.
Demekki senin dusuncen de hala yamyamlikta var?
Bence senin farkinda olmadigin, icinde bulundugun psikolojik sorunun.
Korkak olan ateist olduğunu yazmış olduğundan o bakış açısından yazmak istedim.
Yamyamlık neden kötü olsun? Hayvan yemek neden yamyamlık değil?
Ego nedir?
Hayvan canının derdine düştüğünde neden o kadar acımıyorsunuz?
Kendi kendini kandıran ve psikolojik sorunu olan ben değilim sizsiniz.
Çünkü kendi kendinize kavramlar ve olgular üretiyor bunların daha doğru olduğunu dayatıyorsunuz. Bu kutsal kitaplara inanmaktan ne daha mantıklı ne de akıllıca. Ama ısrarla bunu savunuyorsunuz.
Akıl alır gibi değil ama aklınıza bunu aldırıyorsunuz işte.
evrensel-insan
24-10-2013, 03:10
Korkak olan ateist olduğunu yazmış olduğundan o bakış açısından yazmak istedim.
Yamyamlık neden kötü olsun? Hayvan yemek neden yamyamlık değil?
Ego nedir?
Hayvan canının derdine düştüğünde neden o kadar acımıyorsunuz?
Kendi kendini kandıran ve psikolojik sorunu olan ben değilim sizsiniz.
Çünkü kendi kendinize kavramlar ve olgular üretiyor bunların daha doğru olduğunu dayatıyorsunuz. Bu kutsal kitaplara inanmaktan ne daha mantıklı ne de akıllıca. Ama ısrarla bunu savunuyorsunuz.
Akıl alır gibi değil ama aklınıza bunu aldırıyorsunuz işte.
Neden bir insanoglunun yazdigi kitapta yazanlara inanayim?
Benim ne inanca ne de insanoglu disinda kalan bir guce ihtiyacim yok.
Kendi yasamimi kendim yasayacak kadar bilincliyim.
Sen uretilmisler ile idare etmeye devam et. Sonunda yasatilmak seni huzurlu kiliyorsa da, yasatilmaya devam et.
Ben ise kendi hayatimi kendim yasiyorum.
Neden bir insanoglunun yazdigi kitapta yazanlara inanayim?
Benim ne inanca ne de insanoglu disinda kalan bir guce ihtiyacim yok.
Kendi yasamimi kendim yasayacak kadar bilincliyim.
Sen uretilmisler ile idare etmeye devam et. Sonunda yasatilmak seni huzurlu kiliyorsa da, yasatilmaya devam et.
Ben ise kendi hayatimi kendim yasiyorum.
Kendi hayatını kendin yaşıyor olabilirsin, yalnız izin verildiği yere kadar, izin verildiği daire içinden dışarıya tek bir adım atamadan.
Sınırı çizen, ömrü belirleyen bir güç var. Ne zaman nefesin kesileceğini bile bilmekten aciz yalnızca izin verilen zaman içinde yaşayabilirsin yaşayabildiğin kadar. Belki bir gün, belki bir yıl, belki bir kaç on yıl, aslında hepsi yalnızca bir an.
Sevgiler.
aliyarasfal
24-10-2013, 03:33
İnsan iki çeşit korkuyla yaşıyor aslında. Bedensel acı çekmekten ve duygusal acı(psikolojik) acı çekmekten. Bunu dengeleyip üstesinden gelenler normal gündelik yaşamda bu kaygıları ön planda tutmadan yaşayıp gidebiliyor.
Bedensel acıdan korkanlar resmen psikolojik acıya yönelerek kendilerini çok aşırı bir duygusal ve düşünsel bombardımana tutarak kişisel mazoşistlik sınırlarında yaşarlar.
Duygusal acıdan korkanlarsa bedensel acıya yönelerek bunu bastırmaya çalışırlar. Psikopatlığın temeli (sadizm ve mazoşist eğilim-fiziksel) bu korku ile yüzleşmekten kaçma yoludur. Fiziksel acıya yönelim düşünsel ve duygusal yönden acıyı bastırıp gizleme-yüzleşmekten kaçma kimi zaman başkalarına, kimi zaman kendine zarar vermeye yönelmekle artarak devam eder.
Psikolojik acı çekmektense bedensel acıyı tercih eden kişiler gerçekten tehlikeli bir boyuttadırlar insanlar için.Diğer türlü bedensel acıdan korkanlar ise ne yazıkki kendilerine daha çok zarar vermekteler.
En güzeli profesyonel yardım almaktır, her ikiside sağlıklı değildir.
Şimdilik saygımla gittim...
the man at the back
24-10-2013, 05:54
kork ama belli etme
SpeedyDNA
24-10-2013, 06:57
Selalim hiç bir şeyden korkmadığını söylemekte devam ettiğin için, yazdıklarını kusura bakmazsan görmezden geleceğim. Lakin ne sana, ne bana ne de başkalarına faydası var. Bu sözü kimse söylemiş midir bilmiyorum ama; Bence, hiç birşeyden korkmadığını düşünen insan, kendini bilmeyen insandır...
Evrensel insan : Sabaha kadar düşündüm uyuyamadım, korkmadan yaptığım birşey bulamadım. Aslında şu var : Yakın çevreme, son 2 yıla kadar hiç bir dine ve tanrıya inanmadığımı söylemeye çekinir ve korkardım. Fakat son 2 yıldır bu konuda çekincem sıfıra inmiş durumda. Ama bu benim açımdan pekte cesaret gerektirecek bir şey değil. Başka korkularımı da kısaca vereyim bilinmesi açısından.
Uçağa binmeyi çok seviyorum ama en ufak sarsıntıda korkuma engel olamıyorum. Metronun, arabaların vb. aracların en ufak sarsıntısında duydugum korkuda da.. Ama bunların kaynağı belli sanıyorum.. Geçirdiğim tafik kazaları..
Aliyarasfal bilgiler için teşekkürler. Umarım doktora gerek kalmaz :S
İşe gitmem lazım devam edeceğim. Saygılar..
SpeedyDNA
24-10-2013, 06:58
kork ama belli etme
Belli etmiyorum, tam tersi hiç bir şeyi umursamayan biri olarak tanınıyorum. Ama gel bir de içime bak...
yucemanitu
24-10-2013, 07:54
Yamyamlık neden kötü olsun? Hayvan yemek neden yamyamlık değil?
Ego nedir?
Hayvan canının derdine düştüğünde neden o kadar acımıyorsunuz?
Kendi kendini kandıran ve psikolojik sorunu olan ben değilim sizsiniz.
Çünkü kendi kendinize kavramlar ve olgular üretiyor bunların daha doğru olduğunu dayatıyorsunuz. Bu kutsal kitaplara inanmaktan ne daha mantıklı ne de akıllıca. Ama ısrarla bunu savunuyorsunuz.
Akıl alır gibi değil ama aklınıza bunu aldırıyorsunuz işte.
Sen ne utanmaz ne ahlaksız birisisin. Sorunlu olan biziz, öyle mi? O kadar zavallı ve ahlak yoksunusun ki Allah putuna inanmasan önüne geleni öldürebilecek kadar kişiliksizsin ve bunu da övünerek söylüyorsun. Anlayamadığım sırf Ateistlere hakaret etmek için siteye üye olan bu edepsizi forum yönetimi neden göndermiyor?
yucemanitu
24-10-2013, 08:09
Speedy DNA arkadaşım kalkıp hiç çekinmeden "Ben korkağım" diye başlık atıp aramızdaki bazı terbiyesizlerin seni aşağılamasını bile göze alarak korkularını içtenlikle paylaşman oldukça cesur bir davranış. Sorması ayıp olmasın da sen hala nasıl "korkak" olduğunu düünüyorsun anlayamadım. Ama benim de tavsiyem mürted gibi sana ancak ve ancak bir kişi yadım edebilir gerisi fasa fiso, o kişi de ancak bir psikiyatristtir. Mutlaka bir psikiyatriste git. Bunun ayıbı yok herkes zaman zaman psikolojik desteğe ihtiyaç duyabilir.
Erdem Alaca
24-10-2013, 10:49
Burada ben de sn. murted arkadaşımıza katılıyorum, sn. SpeedyDNA'nın acilen bir tıbbi destek almasını öneriyorum...
Her insanın korkuları vardır, olmalıdır bir şekilde - ama bu kadarı bana normal gelmedi. Bir kişilik bozukluğu rahatsızlığı olabilir (parantez, sn. SpeedyDNA sakın yanlış anlamayınız, bir hakaret, gücendirme olarak söylemedim bunu, bende de mesela Bi-polar kişilik bozukluğu var -neşeliysen aşırı, sinirliysen gene aşırı, vs.-; tıbbi olarak vurguladım bunu); dolayısıyla psikiyatra görünmek şarttır bana göre.
Fiziki acıya gelince, takmayın diyeceğim sn.SpeedyDNA. Acının en kuvvetlisini yaşasanız bile bir eşik var, o eşikten sonra resmen bir şey ifade etmiyor acı; geçince de zaten geçmişte kalmış oluyor. Ben de mesela, boyun fıtığı vardı, ameliyat olmadan önce son günlerde sağ koluma bir ağrı vurdu ki, ancak Aldolan adlı kırmızı reçeteli bir morfin türevi iğneyle ağrı kesilebiliyordu. Eşik dediğim olayı buradan biliyorum, acı dünyanın sonu değil yani.
Saygılarımla,
Erdem Alaca
Vefik Sami
24-10-2013, 11:22
Belli etmiyorum, tam tersi hiç bir şeyi umursamayan biri olarak tanınıyorum. Ama gel bir de içime bak...
Korku, tüm canlılarda bulunan ve savunma mekanizması bağlamında olması gereken bir duygudur. Hiç bir şeyden korkmayan, mezarda yatan ölüler olabilir muhtemelen. Korkunun kendisinden değil de, kontrolsüz biçimde büyüyerek yaşantımızı çekilmez hâle getirmesinden rahatsız olmalıyız. Problem korkunun kendisi değil; kontrol edilemez durma gelmiş bulunması.
Hiç bir psikiyatr size kendinizden daha fazla yardımcı olamaz. Korku hissini "utanılacak bir hâl" olarak gördüğünüz müddetçe, ne gerçeklerle, ne de kendinizle yüzleşebilirsiniz. Boş verin siz çevrenizde ahkâm kesenlerin höykünmelerini. Çoğu insan def-i hacet gördükten sonra kıçını yıkamadan donunu çekerken, başkalarının çalışarak terlemesi neticesinde ortaya çıkan ter kokusundan şikâyet eder.
Ya Hu korkmak "İnsani" ve "Doğal"dır.
Mesela "Uçağa binmek" her "Erkişi"nin işi değildir.
Ne er kişiler tanırım uçağa binemezler.
Mesela öyle bir erkişi tanırım ki defalarca ya kurşunla ya da bıçakla yaralanmıştır.
Kurşun ve bıçaktan sakınmaz.
Ama hastaneye gittiğinde ya kan ya da serum verecekleri esnada damarına saplanacak o incecik iğneyi gördüğünde "Korku"dan şakkadanak bayılır.
Yargıtayın bozduğu ve devletten tazminat aldığım bir 15 ay kadar hapishanede yattım.
Bu 15 ay boyunca cezaevinde en ilginç gözlemim adam öldürenler hakkında oldu.
Çok büyük çoğunluğu korkaktı.
Artık yapacak bir şey kalmadığı için,yani "Saldırgan"dan kendini korumak için saldırganı öldürenler hariç neredeyse tümü korkak,hem de çok korkaklardı.
Ve bu korkak olup adam öldürmüş olanların çoğu kapalı cezaevinde iseler koğuşlarında,açık cezaevinde iseler camide namaz kılmaya acaip özen gösterirlerdi.
Selalim vari insan görünümündeki mahlukatların varlığını bile bile burada böyle bir başlık açmak dahi başlıbaşına bir "Cesaret" ister.
Ben yapamazdım.
Tebrikler sayın SpeedyDNA...
Belli etmiyorum, tam tersi hiç bir şeyi umursamayan biri olarak tanınıyorum. Ama gel bir de içime bak...
İçini biz bilemeyiz, sen bilebilirsin. Öncelikle ne olursa olsun kendine güven, doğru da yapsan, yanlışta yapsan kendine güven ve kendini sev. Olduğun gibi sev.
Yaşın kaç bilmiyorum ama 34 yaşında birisi olarak abi tavsiyesi, çok fazla korku filmi de izleme ;) sanki izliyormuşsun gibi bir izlenim edindiğim için söylüyorum...
Allah herkes de bir güzellik yaratmıştır. Onu bulmak için kendini sevmekten başla.
Ekleme: Unutmadan yazayım, sen murted'e bakma. İlla ki doktora gitmek istersen de iyicene araştırıp öyle git ve ilaç verirler ise alma...
Speedy DNA arkadaşım kalkıp hiç çekinmeden "Ben korkağım" diye başlık atıp aramızdaki bazı terbiyesizlerin seni aşağılamasını bile göze alarak korkularını içtenlikle paylaşman oldukça cesur bir davranış. Sorması ayıp olmasın da sen hala nasıl "korkak" olduğunu düünüyorsun anlayamadım. Ama benim de tavsiyem mürted gibi sana ancak ve ancak bir kişi yadım edebilir gerisi fasa fiso, o kişi de ancak bir psikiyatristtir. Mutlaka bir psikiyatriste git. Bunun ayıbı yok herkes zaman zaman psikolojik desteğe ihtiyaç duyabilir.
Tam olarak bunları yazacaktım ki Yücemanitu yazmış. Korkuların olduğunu açıklamaktan korkmamışsın. Evrensel-İnsan'ın sorusuna verilecek cevaplardan biri olabilir. Denediğinde çok şeyler daha bulabilirsin. Bunun psikolojik bir rahatsızlık olduğunun farkındayken tedavi için araştırma yapman faydalı olur. Sakın ama sakın çekinme. İnsanlar ne der türünden sorularla kendini meşgul etme.
Geçen sene sanrılar görmeye başlamıştım. Günde en az 20 sefer birilerinin bana seslendiğini düşünmeye başladım. Bunların psikolojik olduğunu anlayınca ilk iş bir psikiyatra gittim. Çok kötü bir psikiyatrdı ve toplam 5 dakikalık görüşmeden çıkınca rahatladım. Neredeyse sıfır yararı oldu ama biraz daha uğraşırsam bu sorunu kendim çözebileceğimi fark ettim. Zaten ilgili olduğum için kendi kendime yardım edebildim ve aynı hafta hiçbir şeyim kalmadı. Ancak her zaman böyle kolay olmayabiliyor. Çok güçlü kişiliklerin bile ufacık sorunlar karşısında ellerinden bir şeyin gelmediği oluyor. Olumlu/olumsuz örneklemeri çok dikkate almamak lazım uzman yardım konusunda. Hiç bir işe yaramasa dahi ( ki böyle düşünmüyorum ) ilk adım atılmış oluyor. Gerisi için de en büyük destek zaten ilk adımı atmış olmakta.
Kolaylıklar dilerim.
Doktor filan fasa fiso..
Depresyona doktor girmiyor,kişi kendisi giriyor..O zaman da nasıl girdiyse öyle çıkmasını kendi bilecek..Doktorlar anca uyuşturucu verirler insanlara..Doktorların mesela şizofreni gibi ciddi bir durum yoksa,yarardan çok zararları olduğuna inanıyorum..Depresyon ve türevleri ile başbaşa kalan birisi,doktordan yardım almadan kendisi atlatmalı bu durumu..Eğer böyle yaparsa kendine olan güveni artacaktır..Aksi durumda haplarla iyileşen birisi,ileride tekrardan aynı hastalığa yakalanabilir..
Ekleme: Unutmadan yazayım, sen murted'e bakma. İlla ki doktora gitmek istersen de iyicene araştırıp öyle git ve ilaç verirler ise alma...
Arada fikir sahibi olmadan önce bilgi sahibi olmayı deneyin, bu sizi çoğu kez gereksiz tartışmalara girmekten koruyacaktır. Son derece hassas bir konuda gerçeklerle örtüşmeyen, yanlış zanlara dayalı şeyleri bu derece rahat söyleyebilmeniz de beni korkutuyor.
@SpeedyDNA
Güzel kardeşim,
Doktorlar dahi ihtisas alanları ne olursa olsun teşhis koymak için önce mutlaka hastaları görmek isterler, uzaktan teşhis koymaya yanaşmazlar, en fazla genel bilgiler verir ve sizi doğru yerlere yönlendirmeye çalışırlar. Bunun bilincindeyim, doktorlar bile bu kadar hassasken benim doktor edasıyla akıl vermem, şusun busun demem söz konusu olamaz. Yazdıklarımı bu minvalde algılama, sadece yardımcı olmaya çalışacağım.
Bir çeşit kaygı bozukluğundan muzdaripsin gibi gözüküyor, belli ki organizmanın yararına olan normal kaygı sınırları sende fazlasıyla aşılmış.
Şimdi, insan dediğimiz şey bir çeşit biyolojik makine. İnsan davranışları açıklamak için hiçbir metafizik öğeye ihtiyacımızın olmadığını çok uzun zamandır gayet iyi biliyoruz. Bizim her türlü zihinsel faaliyetimiz, çevremizi algılayışımız ve onu yorumlayışımız tamamen fizyolojik, fizik kanunlarına bağlı süreçlerin ürünü. Dolayısıyla sinir sistemize etki yapan her şey bizim ruh durumumuzu, psikoloji dediğimiz şeyi illa ki etkilemekte. En basitinden alkol alan bir insandaki değişimi düşünürsen ne dediğimi daha iyi anlayabilirsin. En erkeksi adamın bile vücudundaki kadınlık hormonu salgısını artırdırıldığında efemine bir tipe dönüştürülebileceğini hatırlayabilirsin.
Biz insanın beyin kimyasına müdahale ederek kişinin ruh durumu üzerinde değişikler yapabileceğimizi biliyoruz. Bu konuda çok az şey biliyoruz, bu işi kontrollü bir şekilde yapabilmekten bugün çok uzağız. Ama beynin her sırrı çözüldüğünde en azından teoride bir insanın ne hissedeceğini, ne düşüneceğini bile belirleyecek duruma gelebiliriz. Bu çok korkutucu bir fikir ama bugün için bu yüzden endişelenmemiz gerekmiyor.
Depresyona giren bir insanda seretonin denilen nörotransmitter (http://tr.wikipedia.org/wiki/Nörotransmitter)in, keza şizofrenide dopamin denilen nörotransmitterin miktarlarının azaldığını gözlemleyebiliyoruz. Ne oluyor da oluyor, tam olarak nasıl oluyor bilmiyoruz. Ancak serotonin geri alım inhibitörü olan, serotonin seviyesini eski haline getirmeyi amaçlayan antidepresan denilen ilaçlarla depresyon dediğimiz hastalık son derece başarılı şekilde tedavi edilebiliyor. Aynı ilaçlar kaygı bozukluklarını, takıntıları, saplantıları, fobileri tedavi etmede de son derece başarılı sonuçlar verebiliyor. Dopamin miktarını arttırmaksa şizofrenide başarılı sonuçlar verebiliyor.
Serotonin mutluluk hormonu olarak biliniyor; miktarı azalınca kişiyi umutsuzluğa, karamsarlığa itiyor. Bazen bilinmeyen bir sebeple, bazen de yaşanan bir kısım talihsiz olayların sonucunda serotonin miktarı düşüyor ve kişinin normalde şartlarda yaşantının etkilerinin geçmesiyle beraber artması gereken serotonin miktarı eski haline dönemiyor. Bu durumda ilaç tedavisi gerekiyor.
Bunu mutsuz insanlara mutluluk hormonu salgılattırak onlarda yalancı bir mutluluk hissi yaratılıyor olarak algıma. Çünkü depresyon hali kişinin varsayılan, default hali değil. Doktorlar, yaptıklarını sistemi eski haline getirmek olarak niteliyorlar. Bu yüzden eski durumuna dönen çoğu kişi bir süre sonra bu ilaçları kullanmayı kesiyor.
Yani sen sorunun ne olduğunu bilsen, her şeyin gayet farkında olsan da bu işe yaramayabiliyor. Yıllarca evden çıkamayan insanlar var. Bu insanlar dışarı çıktıklarında başlarına kötü bir şey gelme olasılığının çok küçük olduğunu gayet iyi biliyorlar. Normal bir insan bu riski göze alabilirken onlar da aynı bilinçte olmalarına rağmen mantıklarının söylediğinin aksine sokağa çıkmayı başaramıyorlar. Bu adam zaten senin kadar olayın farkında, bu yüzden ona bunu anlatarak onu ikna edemezsin. İşte ilaçlar bu durumlarda devreye giriyor ve sahiden çok parlak sonuçlar verebiliyor.
Bu evden çıkamayan insanlar her gün bombaların patladığı Irak'ta ya da iç savaşın yaşandığı Suriye'de yaşasalardı bu kaygıları normal sınırlar dahilinde kabul edilebilirdi.
Temizlik takıntısı olan bir arkadaşım vardı. En basitinden okulun tuvalet kapılarına dokunamaz, kapıları bana açtırırdı. Bununla beraber tırnaklarını yemekten de kendini alamazdı. Doktora gitti, kendisine obsesif kompülsif bozukluk (http://tr.wikipedia.org/wiki/Obsesif_kompulsif_bozukluk) teşhisi konuldu. İlaç kullanarak terapiye falan gerek kalmadan kısa sürede bu durumdan kurtuldu. Hatta kapıları ilk zamanlar kıllığına her seferde ona açtırmıştım.
Yani bu tip durumlarda akıl almak çok işe yaramayabiliyor. Çünkü sen de sana akıl veren kadar olayın farkındasın. Bunu bilmene rağmen kaygılanmaktan, saçma olduğunu bildiğin şeyleri düşünmekten kurtulamıyorsun. Bu durumda tıbbi yardım almak hem şart, hem de en kolayı.
Doktora git güzel kardeşim, bu ayıp değil. Yaşadığın şeyi kişilik zafiyeti falan olarak da düşünme, kimse senin ne yaşadığı bilemez ve kimse seninle aynı bedene sahip olup da seninle aynı şeyleri hissedemez.
Ahlaksız
24-10-2013, 15:08
Arada fikir sahibi olmadan önce bilgi sahibi olmayı deneyin, bu sizi çoğu kez gereksiz tartışmalara girmekten koruyacaktır. Son derece hassas bir konuda gerçeklerle örtüşmeyen, yanlış zanlara dayalı şeyleri bu derece rahat söyleyebilmeniz de beni korkutuyor.
Bilgi sahibi olmadığımı nereden biliyorsunuz sn.murted?
Siz ''doktora gidin'' diyorsunuz,bende ''doktora gitmeyin'' diyorum..
Böyle diyemez miyim yani?
Doktora gitmek şart mı?
Bilgi sahibi olmadığımı nereden biliyorsunuz sn.murted?
Siz ''doktora gidin'' diyorsunuz,bende ''doktora gitmeyin'' diyorum..
Böyle diyemez miyim yani?
Doktora gitmek şart mı?
Bu benim "Fenerbahçe Türkiye'nin en büyük futbol kulübüdür.", sizin de "Hayır, Galatasaray Türkiye'nin en büyük kulübüdür." demeniz gibi bir şey mi acaba?
Depresyona doktor girmiyor,kişi kendisi giriyor..O zaman da nasıl girdiyse öyle çıkmasını kendi bilecek..Doktorlar anca uyuşturucu verirler insanlara..Doktorların mesela şizofreni gibi ciddi bir durum yoksa,yarardan çok zararları olduğuna inanıyorum.
Fenerbahçe'nin mi Galatasaray'ın mı büyük olduğu konusunda insanlar farklı düşünebilirler. Çünkü konu subjektiftir. Ama siz nesnel bir alanda görüş belirtiyor, pozitif bilimlere, modern tıbba ters şeyler söylüyorsunuz. Bu durumda siz gidin dediniz, ben gitmeyin dedim, ne var bunda diyemezsiniz. Tıpkı siz dünya yuvarlıktır dediğinizde benim hayır karedir deyip ne var bunda diyemeyeceğim gibi.
Sizin ve diğer arkadaşların verdiği akıllara zaten Speedydna'a da sahiptir, anlatabileceğiniz herşeyin de gayet farkındadır. Bu yüzden ona yardım edemezsiniz, doktora gitmesi gerekir.
Erdem Alaca
24-10-2013, 15:41
Sn.murted güzelce yazmış. Ben de bir-iki şey ilave etmek isterim. Çevremde, ve bu forumda da gözlemlediğim kadarıyla "İnsan depresyonu, sıkıntıyı, vs. kendi düşünce gücüyle yenebilir - doktorlara gitmeye gerek yoktur; her şey insanın kendi elindedir" gibi yaygın ve yanlış bir kanı var...
Arkadaşlar, bu işler bu kadar basit olsaydı tıp bilimi niye bu işe bu kadar detaylı el atmıştır? Niçin psikiyatr, psikolog gibi branşlar vardır?
Bendeki depresyon sebebi çok basit işte, önce de söylemiştim: Beyinim serotonin hormonunu yeterli miktarda salgılayamıyor, dolayısıyla normal olabilmem için bunun ilaçlarla dışarıdan takviye etmem şart, ve ediyorum da.
Şimdi ben bu hormonu düşünce gücümle salgılatamam ki - ağır gribal enfeksiyon geçiren kişinin düşünce gücüyle vücuda girmiş o mikropları bertaraf edebilmesi kadar imkansız birşey...
Dolayısıyla bu gibi durumlarda psikolog-psikiyatrist, bunlara bir görünmenin faydası olur zararı olmaz inanın.
Hiç mi okumayız gazetelerde: "Girdiği bunalım sonucu kendini astı - yaşamına son verdi", tarzı haberler? İşte o insanlar tıbbi bir yardım almış olsalardı, inanın durumları böyle olmazdı - depresyonun her seviyesine göre ilaçlar mevcut günümüzde.
Ha, şöyle de bir olay var - tedavisi kolay olmayabilir bu işin bazen. Hiç unutmam psikiyatristlerimden biri bana demişti: "Bizim branşımız çok zor. Misal, bir cerrah, ameliyat yapıyor, keseceği yerde ne var, ne yok adı gibi biliyor, ona göre başarılı şekilde müdahalesini yapıyor. Ama bizde? Biz görünmeyen, bilinmeyen bir şeyle uğraşıyoruz." şeklinde...
Ama tedavi iyi gelmiyor mu? Arıyorsunuz/gidiyorsunuz en kısa zamanda doktorunuza, durumu izah ediyorsunuz; o da durumu değerlendiriyor ve ilaçları icap ederse değiştiriyor - sonuçta 1-2 tekrardan sonra, kesin netice alınıyor bu şekilde.
Sen ne utanmaz ne ahlaksız birisisin. Sorunlu olan biziz, öyle mi? O kadar zavallı ve ahlak yoksunusun ki Allah putuna inanmasan önüne geleni öldürebilecek kadar kişiliksizsin ve bunu da övünerek söylüyorsun. Anlayamadığım sırf Ateistlere hakaret etmek için siteye üye olan bu edepsizi forum yönetimi neden göndermiyor?
Utanmak :) ve ahlak :)
Atanız ahlaksızlığın güzel ve doğru olan olduğunu öğretemedi mi size :)
Ahlakı olanlar namusu olanlar aç kalmaya mahkumdurlar vur kafasına korkağın al elindekini biz bunu öğrendik atamızdan :)
Namusmuş, ahlakmış, utanmakmış boş işler bunlar boş, gericimisiniz siz ayol :)
Namus, ahlak, utanmak :)
Nedir bunlar, yok böyle bir şey!
Yok!
Hele de ateizmde aslaaa yok! Mecbur değil hiçkimse sizin köhnemiş kavramlarınızı kabul etmeye.
Yüce(!) atamız(!) da kabul etmemiş.
Kavramları kişi kendi kabul eder ya da etmez.
Kişiye kalmış iş.
Ne doğru var ne yanlış, ne ahlak var ne utanma, ne de NAMUS!
Sevgili speedy, genc yasimda gecirdigim bir silahli vurulma olayinda 6 gun komada kaldim. o zaman ne ben ne de ailemin psikiyatr filan bildigi yok, hatta depresyon kelimesini bile duymamisiz. Sokakta bir arabanin egzos patlatmasi, veya uyuklarken bir guvercinin apartman boslugunda duyulan kanat sesi bile beni aninda kan-ter icinde biraktigi korkulu aylar yasadim, ve sendeki isteksizlik, amacsizlik, daha dogrusu umitsizligi tattim. Bir gun, kendi kendime, eee ne olacak bu boyle, evde oturup olumu mu bekleyeceksin? Disarda basina gelecek en kotu ihtimal olum, gelecekse evde degil, bari hayat iicin birseyler yaparak gelsin diye kendimie telkinlerde bulundum. gunler gectikce korkum azaldi. Aradan 47 sene gecti; simdi iki cocuk babasi, mutlu bir evlilik yapmis ve hayat mucadelesinde bir seyler yapapilmis bir insanin rahatligiyla yasiyorum. Benim zamanimda olmayan imkanlar bugun cok var, bence faydalanmaya calis, eminim faydasini goreceksin.
aliyarasfal
24-10-2013, 16:51
Sayın Selalim;
Konuyu açan arkadaşa saygı açısından ateizm-inanç ve ahlak-namus-utanma üzerine bir konu açın isterseniz ordan fikir beyan edelim. Burda yaptığımız konuyu ve yardım isteyen veya derdini paylaşmak isteyen kişiyi rencide etmekten ötebir değer taşımaz.
Şimdilik saygımla gittim...
Ahlaksız
24-10-2013, 16:55
Çok acil bir doktora görün, başka kimse sana yardım edemez.
Umarım doktora gerek kalmaz :S
Bu yüzden ona yardım edemezsiniz, doktora gitmesi gerekir.
Doktora gitmesini gerektirecek kadar acil bir durum yok..Bunu kendisi de söylüyor zaten..
Kendimizi her kötü hissettiğimizde doktora gidemeyiz..Belli ki bazı şeylerden korkuyor sn.SpeddyDNA ve bunun yaşı/yaşadıkları ile ilgisi var..Zamanla bu korkularından kendisi sıyrılacaktır..Bu arkadaşın sorunu zihinsel..Biyolojik bir sorun yok ortada..
Serotonin'in eksik olması yüzünden zihinsel bazı olumsuz durumlar olabilir ama kişi neden bu duruma geldiğini kendisi çözecektir..Strese girmek,uykusuz kalmak veya dengesiz beslenmek kişiyi zihinsel olarak zor durumlara sokar..Bu yüzden kendimizi her kötü hissettiğimizde doktora gidemeyiz..Yapılacak tek şey,kişinin yaşamını gözden geçirmesidir..Başka türlü hapla filan olmaz bu işler..Hap ancak gerçekten acil bir durumda gerekir ki,bu arkadaşın durumu hiçte acil değil..
SpeedyDNA
24-10-2013, 17:02
Bir çeşit kaygı bozukluğundan muzdaripsin gibi gözüküyor, belli ki organizmanın yararına olan normal kaygı sınırları sende fazlasıyla aşılmış.
Evet bu çok doğru bir tanım. Aşırı derecede kaygı sorunum var. Kaygılarım sadece acı ile ilgili değil. Başka bir örnek : Birine birşey vereceksem ya da birine bişey hakkında söz verdiysem onu mutlaka hatırlatmalara yazarım. Ama yazmama rağmen yine de '' ya unutursam '' gibi kaygılanmalar yaşıyorum. Yani kaygı hayatımın her alanına yansıyor. Bu da beynimi gereksiz düsüncelerle dolduruyor.
SpeedyDNA
24-10-2013, 17:13
İçini biz bilemeyiz, sen bilebilirsin. Öncelikle ne olursa olsun kendine güven, doğru da yapsan, yanlışta yapsan kendine güven ve kendini sev. Olduğun gibi sev.
Yaşın kaç bilmiyorum ama 34 yaşında birisi olarak abi tavsiyesi, çok fazla korku filmi de izleme ;) sanki izliyormuşsun gibi bir izlenim edindiğim için söylüyorum...
.
Slm. Kendimi çok seviyorum ve kendime güvendiğim konular var elbette. Benim sorunumun büyük çoğunluğunu sanırım '' kaygı'' oluşturuyor. Bu kaygılarda ''korku'' benliği yaratıyor bende. Korku olarak sadece kavga,kaza vs..diye düşünmeyiniz. Verdiğim bir sözü '' ya tutamazsam '' diye de çok kaygılanıyorum ve korkuyorum. Film izlemekten olduğunu sanmıyorum. Ama haberlerdeki şiddet olayları belki de tuzu biberi olmuştur. Ben hayatı seven biriyim. Bu yüzden kimsenin kimsenin hayatına karışmaması taraftarıyım.,
Yaş olayına gelince, sadece çocukların korktuğu sanıldığı için, bazı arkadaslar yaşımın çok kücük oldugunu düşünmüş olabilir. Bu toplumsal algı ile alakalı bir durum. Benim de yaşım 34. Korkuyorum ama canıma birisi müdahale ettiğinde istem dışı da olsa karşı duracağımdan eminim. Korunma refleksi ^_^
Herkese yorumları için teşekkür ederim. İnanın bu teşekkürü ederken bile '' etmezsem hakkımda kötü düşünürler, bu bir ayıp olur , o yüzden etmeliyim'' diye aklımdan gecirmiyor değilim. Bu bile bir kaygı olusturuyor bende. Ama gerçekten teşekkür ederim. Her yorum bana birşeyler katıyor emin olun...
SpeedyDNA
24-10-2013, 17:42
Sevgili speedy, genc yasimda gecirdigim bir silahli vurulma olayinda 6 gun komada kaldim..
Sanırım bana da böyle bişey lazım. Beni şok edecek, hayatımı tamamen değiştirecek bir şey. ayrıca başınıza gelenlere gerçekten üzüldüm.. Geçmiş olsun..
Ahlaksız
24-10-2013, 17:57
Sanırım bana da böyle bişey lazım. Beni şok edecek, hayatımı tamamen değiştirecek bir şey. ayrıca başınıza gelenlere gerçekten üzüldüm.. Geçmiş olsun..
Olur mu canım..Ne alakası var..
Farklı şeyler yapabilirsin..Mesela mezarlıkta biraz gezinti kaygılarını yok edebilir..Hastanede bir gezinti veya huzur evinde bir gezinti..
Kendini kaygılı hale getiren sensin ve bu durumdan çıkmasını da sen başaracaksın..İlla başına kötü bir şey gelmesine gerek yok yani..
Ben yapmadım ama mesela hazır kazılmış bir mezara gidip yatabilirsin..Kalkınca belki çok iyi hissedersin..:)
Ölmüş birisi olduğunu düşün..Hayatta hiç olmadığını..Ölüm üzerine kafa yorman kendini iyi hissettirir..
SpeedyDNA
24-10-2013, 18:59
Öldüğümde sadece ölmüş olacağım için ölüm korkusunun ne olduğunu bilmiyorum. Deneyimini yaşamadığım bir olgunun korkusunu duyamıyorum. Hayalet, cin vs inanmadığı. İçin korkmuyorum. Huzurevi denenebilir. Neyin neyden vuracağı belli olmaz. Ama itiraf etmeliyim gerçeklerimi ne kadar çok kişiye açarsam o kadar iyi hissediyorum.
Ahlaksız
24-10-2013, 19:35
Öldüğümde sadece ölmüş olacağım için ölüm korkusunun ne olduğunu bilmiyorum. Deneyimini yaşamadığım bir olgunun korkusunu duyamıyorum. Hayalet, cin vs inanmadığı. İçin korkmuyorum. Huzurevi denenebilir. Neyin neyden vuracağı belli olmaz. Ama itiraf etmeliyim gerçeklerimi ne kadar çok kişiye açarsam o kadar iyi hissediyorum.
Kimseye yaşadıklarınızı anlatmak zorunda değilsiniz..Başkalarına açılınca kendinizi iyi hissetmeniz geçici bir şeydir..Sürekli sizi dinleyecek birilerini bulamazsınız..Bu bakımdan kendi kendinize açılmanız ve vücudunuzu dinlemeniz gerekmektedir..Vücudunuzu dinler ve ona göre hareket ederseniz,hiç bir sorununuz kalmaz..
evrensel-insan
24-10-2013, 20:41
Kendi hayatını kendin yaşıyor olabilirsin, yalnız izin verildiği yere kadar, izin verildiği daire içinden dışarıya tek bir adım atamadan.
Sınırı çizen, ömrü belirleyen bir güç var. Ne zaman nefesin kesileceğini bile bilmekten aciz yalnızca izin verilen zaman içinde yaşayabilirsin yaşayabildiğin kadar. Belki bir gün, belki bir yıl, belki bir kaç on yıl, aslında hepsi yalnızca bir an.
Sevgiler.
Kim neye gore izin veriyor?
Dedimya sen bu dunyada sadece oteki dunyana kavusmak ve orada cennette yanmamak korkusu ile yasiyorsun, daha dogrusu yasatiliyorsun.
evrensel-insan
24-10-2013, 20:49
Evrensel insan : Sabaha kadar düşündüm uyuyamadım, korkmadan yaptığım birşey bulamadım. Aslında şu var : Yakın çevreme, son 2 yıla kadar hiç bir dine ve tanrıya inanmadığımı söylemeye çekinir ve korkardım. Fakat son 2 yıldır bu konuda çekincem sıfıra inmiş durumda. Ama bu benim açımdan pekte cesaret gerektirecek bir şey değil. Başka korkularımı da kısaca vereyim bilinmesi açısından.
Uçağa binmeyi çok seviyorum ama en ufak sarsıntıda korkuma engel olamıyorum. Metronun, arabaların vb. aracların en ufak sarsıntısında duydugum korkuda da.. Ama bunların kaynağı belli sanıyorum.. Geçirdiğim tafik kazaları..
Aliyarasfal bilgiler için teşekkürler. Umarım doktora gerek kalmaz :S
İşe gitmem lazım devam edeceğim. Saygılar..
Birincisi senin bir kitle okuru onunde boyle bir samimi icten ve farkinda olarak actigin baslik, seni korkak degil; aksiner cesaretli kilar. Cunku bu yaptigin bir cesaret gerektirir.
Dolayisi ile senin yanitini bulamadigin sorunun en belirgin yaniti, bu basligindir.
Bence senin sorunun panik disorder, yani panikleme bozuklugu. Bu hem yasadigin tecrubeler ile hem de evham dedigimiz paranoya ile direk bagintili.
Ben sana soyle bir soru sorayim.
Diyelim korktugunu dusundugun bir seyi yapsan sence ne olur?
Yani korktugun nedir? Ya da yasamak istemedigin bir korkuyu yasadigini farz edersek, ne olacak?
bakkalmahmud
24-10-2013, 23:09
Slm arkadaşlar. Evet ben bir korkağım. Hemen hemen herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Kavgadan , gece dışarı çıkmaktan, biriyle tartışmaktan ve bu tartışma sonunda kavga çıkmasından , canımın yanmasından, evlenmekten .... Daha okadar çok şey var ki. Gelecekte basıma gelecek herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Biliyorum burası yeri değil ama en kalabalık bölüm burası olduğu için buraya yazdım. Kusura bakmayın. Ne yapmam konusunda yardımlarınızı beklliyorum: lütfen yardım..: Not: ateistim
En iyisi doktora gitmek,bi arkadasimda herseyden korkuyordu doktora gitdi,doktor demir,magnezyum ve vitamin d (damla olarak) verdi,vücutda onlar eksikmis,simdi iyi.saygilar
Doktora gitmesini gerektirecek kadar acil bir durum yok..Bunu kendisi de söylüyor zaten..
Kendimizi her kötü hissettiğimizde doktora gidemeyiz..Belli ki bazı şeylerden korkuyor sn.SpeddyDNA ve bunun yaşı/yaşadıkları ile ilgisi var..Zamanla bu korkularından kendisi sıyrılacaktır..Bu arkadaşın sorunu zihinsel..Biyolojik bir sorun yok ortada..
Peşinde kanlın varsa, polis tarafından aranıyorsan sokağa çıkamaman normaldir. Irak'ta Amerikan askeriysen, her an sniper ile vurulma ihtimalin varsa üsten dışarı çıkamaman normaldir. Fakat ortada ciddi bir tehdit olmadığı halde birileri sokağa çıkmakta zorlanıyorsa bu ortada son derece ciddi bir sorun olduğu anlamına gelir. Kişi psikiyatrik açıdan basbayağı hastadır ve yardıma ihtiyacı vardır.
Acil bir durum yok demesi acil durum olmadığı anlamına gelir? Daha ne olması lazım acil olması için? Bir eliyle kafasına silah dayamışken diğer eliyle foruma yazı yazıyor olması mı gerek? Kaygıları hayatını yaşanamaz hale getirmiş, daha ne olacak? Şu açtığı başlıkta yakındıkları olayın ne derece ciddi ve acil olduğunu anlamaya kafi, o bunun farkında olmasa bile bu durum değişmezdi.
Bu arkadaşın sorunu zihinsel..Biyolojik bir sorun yok ortada..
Yazdıklarımdan hiç bir halt anlamadın değil mi? Senin zihin dediğin şey bir kısım biyolojik fonksiyonların sonucundan ibaret ve onlar da bildiğimiz fizik yasalarına dayanıyor. Yani biyoloji yoksa psikoloji de yok. Biyolojiden, maddeden öte kendi başına bir psikoloji yok. Bir insandaki düşünsel her süreç zaten fizikseldir, biyolojiktir. Seni üzecek bir olaysa üzülmen, sevineceğin bir olaya da sevinmen tamamen maddeseldir, biyolojiktir. Halk arasındaki yanlış inanışı tekrarlamaktan başka bir şey yapmıyorsun.
Serotonin'in eksik olması yüzünden zihinsel bazı olumsuz durumlar olabilir ama kişi neden bu duruma geldiğini kendisi çözecektir..Strese girmek,uykusuz kalmak veya dengesiz beslenmek kişiyi zihinsel olarak zor durumlara sokar..Bu yüzden kendimizi her kötü hissettiğimizde doktora gidemeyiz..Yapılacak tek şey,kişinin yaşamını gözden geçirmesidir..Başka türlü hapla filan olmaz bu işler..Hap ancak gerçekten acil bir durumda gerekir ki,bu arkadaşın durumu hiçte acil değil..
Her lafa mantıklı mantıksız bir şey söylemek zorunda mısın? Ortada bir problem var; hiçbir halt bilmediğin üstelik tamamen yanlış fikirlere sahip olduğun bir konuda bari cahillikte inat etme. Söylediklerinin tamamı senin hüsnü kuruntundan ibaret.
İnsanlar senin kadar akıllı olmadıklarından girdikleri depresyondan çıkamayıp sabaha karşı kendilerini asıyorlar değil mi?
Sana öğretmeninden azar işitip moralin bozulduğunda doktora git demiyoruz. Olaya üzülmen aynı duruma düşmemek için endişelenmen aynı hatayı yapmamanı sağlar. Kaygı-korku bu yüzden gereklidir.
İlgili örnekteyse sistem işlevlerini yerine getiremez duruma gelmiş. Organizmayı hayatta tutan kaygı mekanizması bozulmuş, organizmanın aleyhine çalışmaya başlamış.
Bu durum senin ya da bir başkasının akıl vermesi ile değişmez. Yanlış inançlarını bari bu başlıkta kendine sakla, konu yeterince hassas çünkü. İslam'a ya da Akp'ye yalan yanlış şeylerle ilgili ilgisiz, gelişi güzel sallaman kadar zararsız değil bu başlıktaki hareketlerin.
Olur mu canım..Ne alakası var..
Farklı şeyler yapabilirsin..Mesela mezarlıkta biraz gezinti kaygılarını yok edebilir..Hastanede bir gezinti veya huzur evinde bir gezinti..
Kendini kaygılı hale getiren sensin ve bu durumdan çıkmasını da sen başaracaksın...İlla başına kötü bir şey gelmesine gerek yok yani..
Ben yapmadım ama mesela hazır kazılmış bir mezara gidip yatabilirsin..Kalkınca belki çok iyi hissedersin..:)
Ölmüş birisi olduğunu düşün..Hayatta hiç olmadığını..Ölüm üzerine kafa yorman kendini iyi hissettirir..
Kimseye yaşadıklarınızı anlatmak zorunda değilsiniz..Başkalarına açılınca kendinizi iyi hissetmeniz geçici bir şeydir..Sürekli sizi dinleyecek birilerini bulamazsınız..Bu bakımdan kendi kendinize açılmanız ve vücudunuzu dinlemeniz gerekmektedir..Vücudunuzu dinler ve ona göre hareket ederseniz,hiç bir sorununuz kalmaz..
Pes ya, bu kadar hassas bir konuda bari bu kadar bol keseden sallama. Azıcık vicdan... Tanımasam dalga geçtiğini falan düşüneceğim. Google'a nevroz falan yaz, azıcık fikir sahibi ol.
En iyisi doktora gitmek,bi arkadasimda herseyden korkuyordu doktora gitdi,doktor demir,magnezyum ve vitamin d (damla olarak) verdi,vücutda onlar eksikmis,simdi iyi.saygilar
Evet, örnekte görüldüğü hissettiğimiz her şey, yaşadığımız tüm duygular tamamen maddesel. Belli besinlerin fazla tüketimi sinir yaptığı gibi, bazıların eksikliği başka ruhsal durumlara neden olabiliyor. Zihnimiz vücudumuzdan ayrı bir şey değil çünkü.
Ahlaksız
25-10-2013, 00:53
Murted;psikoloğa o kadar meraklıysan,önce sen git:)
Resmen saldırıyorsun bana..Seni,bu çok bilmiş havaların ile başbaşa bırakıyorum..Sen herşeyi çözmüşsün,bize de susmak düşer artık..
Bu arada eğer okumadıysan sn.vartor'un mesajını ''oku'' diye önüne koyuyorum..Çok bilmiş ve agresif murted:boink:
Sevgili speedy, genc yasimda gecirdigim bir silahli vurulma olayinda 6 gun komada kaldim. o zaman ne ben ne de ailemin psikiyatr filan bildigi yok, hatta depresyon kelimesini bile duymamisiz. Sokakta bir arabanin egzos patlatmasi, veya uyuklarken bir guvercinin apartman boslugunda duyulan kanat sesi bile beni aninda kan-ter icinde biraktigi korkulu aylar yasadim, ve sendeki isteksizlik, amacsizlik, daha dogrusu umitsizligi tattim. Bir gun, kendi kendime, eee ne olacak bu boyle, evde oturup olumu mu bekleyeceksin? Disarda basina gelecek en kotu ihtimal olum, gelecekse evde degil, bari hayat iicin birseyler yaparak gelsin diye kendimie telkinlerde bulundum. gunler gectikce korkum azaldi. Aradan 47 sene gecti; simdi iki cocuk babasi, mutlu bir evlilik yapmis ve hayat mucadelesinde bir seyler yapapilmis bir insanin rahatligiyla yasiyorum. Benim zamanimda olmayan imkanlar bugun cok var, bence faydalanmaya calis, eminim faydasini goreceksin.
Tamermaster
25-10-2013, 01:42
Slm arkadaşlar. Evet ben bir korkağım. Hemen hemen herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Kavgadan , gece dışarı çıkmaktan, biriyle tartışmaktan ve bu tartışma sonunda kavga çıkmasından , canımın yanmasından, evlenmekten .... Daha okadar çok şey var ki. Gelecekte basıma gelecek herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Biliyorum burası yeri değil ama en kalabalık bölüm burası olduğu için buraya yazdım. Kusura bakmayın. Ne yapmam konusunda yardımlarınızı beklliyorum: lütfen yardım..: Not: ateistim
Bu anlattıklarınızdan herkes korkar, herkesin korktuğu şeylerden siz korkmaya bilirsiniz.
Kısacası yaşamadığımız her şey bizi korkutur.
Bazende yaşamadığımız halde öyle olduğunu düşündüğümüz şeyler korkumuzu azaltır.
Olimpiyat
25-10-2013, 10:09
Slm arkadaşlar. Evet ben bir korkağım. Hemen hemen herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Kavgadan , gece dışarı çıkmaktan, biriyle tartışmaktan ve bu tartışma sonunda kavga çıkmasından , canımın yanmasından, evlenmekten .... Daha okadar çok şey var ki. Gelecekte basıma gelecek herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Biliyorum burası yeri değil ama en kalabalık bölüm burası olduğu için buraya yazdım. Kusura bakmayın. Ne yapmam konusunda yardımlarınızı beklliyorum: lütfen yardım..: Not: ateistim
Kardeş, sorunun psikolojik ve senin gibi çoğu kişi psikolog(ya da psikiyatrislere ) gider.
Bir dönem ağır şekilde obsesif-kompülsif hastası idim, bu süreçte sorunuma çare ararken psikolojik açıdan rahatsız olan birçok arkadaş tanıdım.
Senin gibilerin sayısı az değildi.
Vakit kaybetmeden doktorlara ulaş.Çünkü, şimdi bu soruna çare bulamazsan ileride büyüyerek ve katlanarak hayatını çekilmez hale getirecektir.Hem kendine, hem de seni sevenlere eziyet edeceksin.
Bu arada, sıfır korku diye bir şey yoktur. Ne yaparsan yap, hayatında korktuğun şeyler olacaktır.(Çok sevdiğin bir insanı kaybetme korkusu gibi)
Burada önemli olan, senin durumunu normalleştirmektir.
Corpse Bride
25-10-2013, 10:46
speedyDNA, benim evim ön cepheden 4. katta, arka cepheden zeminde binayı dağa gömmüşler yani. neyse ben 3 yıldır daha evin ön balkonunun demirine yaslanıpta aşağı bakmadım. senin korkularına gelince bu kaygıları hepimiz duyuyoruz acil işim yoksa gece dışarı çıkmaya bende korkarım oturduğum semt yüzünden. evlilikten korkmakta da haklısın bu ülkede sülaleyle evleniliyor ve herkesin gönlünce olmaya çalışılıyor. kavga dersen şirret insandan herşey beklenir korkulmazmı yahu aslında sen çok duyarlı ve saygılı ve endişelisin bişey yapmadan önce düşünen dikkatlisin yani. nolana uyup mezara falan girme fazla abarttı. korku neymiş diye anıran ve ilgi çekmek isteyen selalim gibi yüzünde eşşek derisi kaplı pislikleride duyma. aslında bence olan şu,baskıcı müslüman ülkede ateist olmanın yalnızlığı senin düşüncleerine katılacak onaylayacak insanların azlığı yada hiç yokluğu. sana bu konuyu paylaşman çok cesurca diyenleri teselli olarak düşünme, gerçekten çok cesurca. cosmic arkadaşımız vardı egzozdan dolayı dışarı çıkmaya korkan ve ben onu kırmıştım. şimdi kendisinden huzurunuzda özür diliyorum. ve bu başlık altında korkularımızı yazıp rahatlayalım hatta. halimize gülersek daha kolay atlatırız.
bi tane yazim. köpeğim alicenin yerde yalnız kıvrılıp yatmasına içim elvermediği için onunla yatayım diye yatağımı mutfak tezgahına dayadım yani orda boş yer vardı şimdi her gece deprem olursa bu dolap tepeme düşer diye korkuyorum ama o kadar salağımki yatağı başka yere çekmiyorum.
Erdem Alaca
25-10-2013, 12:07
ve bu başlık altında korkularımızı yazıp rahatlayalım hatta
En büyüğü, çocuklarımın ölmesidir.
SpeedyDNA
25-10-2013, 14:25
Diyelim korktugunu dusundugun bir seyi yapsan sence ne olur?
Yani korktugun nedir? Ya da yasamak istemedigin bir korkuyu yasadigini farz edersek, ne olacak?
İşte onu yaşadıktan sonra deneyimlerimi anlatabilirim. Ama sonuç en uç olarak ölüm olur. Daha önceden belirttiğim gibi ölümü bilmediğim için ''ölümden '' korkma gibi bir dururum yok. Biyolojik bir canlıyım ve br gün öleceğim. İşte ölüme gelinceye kadar başıma gelecekler endişelendiriyor beni.
Sizin aklınızda varsa denemem gerektiğini düşündüğünüz şey, lütfen söyleyiniz. Tabiki çok uç olmasın :)
Yorum yapanlara teşekkürler ayrıca. Tek tek okuyorum :)
Ayrıca psikolog seçeneğini de düşünmekteyim. Sonuçta doktorlar var. Ama ilk önce bişeyler denemek istiyorum..
yucemanitu
25-10-2013, 15:02
Utanmak :) ve ahlak :)
Atanız ahlaksızlığın güzel ve doğru olan olduğunu öğretemedi mi size :)
Ahlakı olanlar namusu olanlar aç kalmaya mahkumdurlar vur kafasına korkağın al elindekini biz bunu öğrendik atamızdan :)
Namusmuş, ahlakmış, utanmakmış boş işler bunlar boş, gericimisiniz siz ayol :)
Namus, ahlak, utanmak :)
Nedir bunlar, yok böyle bir şey!
Yok!
Hele de ateizmde aslaaa yok! Mecbur değil hiçkimse sizin köhnemiş kavramlarınızı kabul etmeye.
Yüce(!) atamız(!) da kabul etmemiş.
Kavramları kişi kendi kabul eder ya da etmez.
Kişiye kalmış iş.
Ne doğru var ne yanlış, ne ahlak var ne utanma, ne de NAMUS!
Atanız derken kimi kastediyorsun bilmiyorum. Ama senin atan 9 yaşındaki kızı koynuna alan bir sapık. Sen de kalkıp onu savunarak yaptığı namussuzluğa ve ahlaksızlığa ortak oluyorsun. Aceba hâlâ düşünebiliyor musun çok merak ediyorum eğer gerekli donanım varsa ve hâlâ yapabiliyorsan şunu bir düşün neden bir Müslüman olan Yergin'le böyle konuşmuyorum? Neden ona saygı gösteriyorum da sana cevap verirken böyle bir şeye gerek duymuyorum? Gerçekten bunu düşünmeni istiyorum, ben neden Yergin'e bir kez bile saygısız davranmadım? Farkınız ne? Yoksa ben Yergin'i de tanımıyorum. Yergin de bir Müslüman ama o adam buraya tartışmaya gelmiş ve kimseye hakaret etmeden tartışıyor. Ama sen tartışmak için değil sırf insanlara hakaret etmek, içindeki kini kusmak için burdasın ve yönetimin neden hâlâ böyle birini banlamadığını anlamakta hakkaten zorluk çekiyorum. Forum kirliliğinden başka bir şey yapmadığın gibi cehaletin de mide bulandırıyor.
Yavrusunu emziren kısrakta merhamet var, bonobonolarda paylaşma ve yardımlaşma var. İnsanlığın ortak değerleri ahlak, namus vb. bırak insanı hayvanlarda bile varken iyi bir insan olmak için dine ihtiyacımız yok. Bir iyiliği içimizden geldiği için yaparız biz, memesi yeni tomurcuklanmış cıvırlara atlamak isteğiyle yapmayız bunu. Ayrıca ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz, adam senden yardım istiyor sen kalkmış onu aşağılıyorsun. Pişkinliği bırak intihar bombacıları Ateist değil, bismillah diye adamların gırtlağını bıçakla kesen el Nusra'nın da Müslüman olduğu ortada şimdi kimin ahlaklı ve namuslu olduğunu bir kez daha düşün.
Ugh~ ulu manitu. Selalim gibileri insani dinden cikardigi icin musamaha ediliyor; dinin zararlarini daha guzel nasil anlatabilirsin dusunebilen insanlara?
İşte bu. Ben. Benim geçmiş halim. Kulağını aç beni iyi dinle. Bunun çözümü yok.
Ben her şeyden korkardım. Çocukluğum pısırık olmakla geçti. Sanki herkes daha güçlü ve donanımlı bense eksiktim. Lise sona kadar böyle sürdü. Hiç uzaman desteği almayı düşünmedim. Bir kız-erkek kavgası olduğunda dizlerimde kontrol dışı bir titreme olurdu. Yüksek bir yerde olduğumda ise kalça-kuyruk sokumu denilen yerde. Ben bunlardan uzak duran inek (çalışkan-zeki) çocuktum. Ve bi gün canıma tak etti. "Ben bu değilim!" demedim.
Aksine "Ben korkak bir pisliğim!" dedim. Ve devam ettim "...Ama bu hiçbir şeyi değiştirmez."
Apartman katımızın banyosuna girdim. Hiçbir planım yokken havalandırma camını açtım ve oradan çatı katına kadar (5. kat) tırmandım. Evet korkudan her yerim titredi. Ama çıktığımda mutlu oldum.
Ben o günden sonra beni korkutan ne varsa sürekli üzerine gittim. Yanımda olan kavgaya hiç alakam yokken girip ayırdım. Haksız gördüğüme etkili olacağımı bilsem de bilmesem de vurdum. Doğru düzgün bir yol varken tinercilerin kullandığı yollardan gittim.
Bir fareyi elimi ısırmasına rağmen uzun bir süre tuttum. Hepsinin bedeli oldu. Buna delilik diyebilirsin.
Bu yaptıklarım her şeyi boş verebilme yeteneğini bahşetti. Ve saldım. Cinsiyetin, fiziğin, maddi durumun, din inancının pekte alakası olmadığı bir durum bu. Tüm yaşadıklarım sonunda ben
Metal-Heavy metal dinleyen bir Aşık Veysel hayranı, kendini sürekli tehlikeye atan bir korkak, laik olmayan liberal, makinelere ilgi duyan bir çevreci, dövme delisi bir müslüman, muhafazakar olmayan ama inançlı bir insan yaptı.
Özgür gibi hissettim...
SpeedyDNA
26-10-2013, 01:11
İşte bu. Ben. Benim geçmiş halim. Kulağını aç beni iyi dinle. Bunun çözümü yok.
Ben her şeyden korkardım. Çocukluğum pısırık olmakla geçti. Sanki herkes daha güçlü ve donanımlı bense eksiktim. Lise sona kadar böyle sürdü. Hiç uzaman desteği almayı düşünmedim. Bir kız-erkek kavgası olduğunda dizlerimde kontrol dışı bir titreme olurdu. Yüksek bir yerde olduğumda ise kalça-kuyruk sokumu denilen yerde. Ben bunlardan uzak duran inek (çalışkan-zeki) çocuktum. Ve bi gün canıma tak etti. "Ben bu değilim!" demedim.
Aksine "Ben korkak bir pisliğim!" dedim. Ve devam ettim "...Ama bu hiçbir şeyi değiştirmez."
Apartman katımızın banyosuna girdim. Hiçbir planım yokken havalandırma camını açtım ve oradan çatı katına kadar (5. kat) tırmandım. Evet korkudan her yerim titredi. Ama çıktığımda mutlu oldum.
Ben o günden sonra beni korkutan ne varsa sürekli üzerine gittim. Yanımda olan kavgaya hiç alakam yokken girip ayırdım. Haksız gördüğüme etkili olacağımı bilsem de bilmesem de vurdum. Doğru düzgün bir yol varken tinercilerin kullandığı yollardan gittim.
Bir fareyi elimi ısırmasına rağmen uzun bir süre tuttum. Hepsinin bedeli oldu. Buna delilik diyebilirsin.
Bu yaptıklarım her şeyi boş verebilme yeteneğini bahşetti. Ve saldım. Cinsiyetin, fiziğin, maddi durumun, din inancının pekte alakası olmadığı bir durum bu. Tüm yaşadıklarım sonunda ben
Metal-Heavy metal dinleyen bir Aşık Veysel hayranı, kendini sürekli tehlikeye atan bir korkak, laik olmayan liberal, makinelere ilgi duyan bir çevreci, dövme delisi bir müslüman, muhafazakar olmayan ama inançlı bir insan yaptı.
Özgür gibi hissettim...
Teşekkürler dediklerinizi çok iyi anlıyorum. Öncelikle sanırım yapmaktan çekindiğim şeyleri yapmaya başlamalıyım.
Yo yo. Şunu bilmen gerek ki, bundan zararda görebilirsin. Benim bu yüzden başıma gelmeyen kalmadı. Ama iyi hissettim bunu demeye çalışıyorum. Bedeli her zaman vardır.
SpeedyDNA
26-10-2013, 11:26
Zarar görebileceğimi bildiğim için çekiniyor ve endişeleniyorum zaten. Ama endişelenerek yaşamakta bir yere kadar. Mutlaka kopma noktası yaşanacaktır
Olimpiyat
26-10-2013, 16:19
Korkmak iyidir kardeş, bazen insanın kendini savunma REFLEKSİDİR.
Korkunu yenmek için kendini hızla gelen bir trenin altına da atma:)
Tedbirli olarak korkunun üstüne gidersen iyidir.Mesela ben de dövüşmekten değil de, dayak yemekten korkardım.Utanırdım çünkü
Sonra kick boksa başladım.Yıllar geçtikçe güçlendim. Türkiye dereceleri almaya başladım. Ama yine de karanlık bir yerden değilde daha ışıklı yerlerden evime giderim iş çıkışları.Korku da denebilir buna tedbir de.Sonuçta bilemem ki neyle karşılacağımı.Belki üzerlerinde silah olan adamlar var. Daha uygunu varken neden hayatımı riske atayım.
Yani olasılık açısından en uygunu neyse onu tercih etmek doğaldır.
Burada en önemli şey özgüvendir. Sen de özgüven sorunu var.Kendini sportif açıdan, ve eğitim açısından geliştir. Fiziksel açından güçlenince kavgadan korkmazsın, eğitim açısından kendini geliştirirsen bulunduğun ortamlarda saygı duyulan birisi olursun, bu da her geçen gün özgüvenini artırır.
Özgüveni kazanınca herşey yoluna girecektir.
evrensel-insan
26-10-2013, 21:16
İşte onu yaşadıktan sonra deneyimlerimi anlatabilirim. Ama sonuç en uç olarak ölüm olur. Daha önceden belirttiğim gibi ölümü bilmediğim için ''ölümden '' korkma gibi bir dururum yok. Biyolojik bir canlıyım ve br gün öleceğim. İşte ölüme gelinceye kadar başıma gelecekler endişelendiriyor beni.
Sizin aklınızda varsa denemem gerektiğini düşündüğünüz şey, lütfen söyleyiniz. Tabiki çok uç olmasın :)
Yorum yapanlara teşekkürler ayrıca. Tek tek okuyorum :)
Ayrıca psikolog seçeneğini de düşünmekteyim. Sonuçta doktorlar var. Ama ilk önce bişeyler denemek istiyorum..
Bak sen kendi yanitini kendin vermissin.
SpeedyDNA´isimli üyeden Alıntı
"Evrensel insan : Sabaha kadar düşündüm uyuyamadım, korkmadan yaptığım birşey bulamadım. Aslında şu var : Yakın çevreme, son 2 yıla kadar hiç bir dine ve tanrıya inanmadığımı söylemeye çekinir ve korkardım. Fakat son 2 yıldır bu konuda çekincem sıfıra inmiş durumda. Ama bu benim açımdan pekte cesaret gerektirecek bir şey değil."
Simdi yukaridaki ifadene baktigimizda. Koyu kisim korkundu, Kirmizi kisim BU KORKUYU YENISIN, yesil kisimda BUNUN BIR CESARET OLDUGUNUN FARKINDA OLMAMAN.
Burdan bir sey anlasiliyor. Sen korkularini yensen bile bunun kendin farkina varamiyorsun. Bu bir yerde SENDEKI DEGISIMIN SENIN TARAFINDAN BILINCE CIKAMAMIS OLMASI
Aslinda bu dogaldir. Genelde kisilerin her turlu dusunce ve davranisi degisir, ama bunun farkina varamazlar.
Sen bunu dile getirdigine gore, farkindasin ama; BILINCINDE DEGILSIN.
Iste sirf bu konudaki degisimini bile sorgulaman, sana bir ufuk acacak.
Yani ateist oldugunu once saklaman, sonra ailenme soylemen ve bu platformda da bunu KITLEYE ILAN ETMEN. Ustelik bunun bir cesaret oldugunu da "kabul etmemen" ya bir alcakgonulluluk ya da farkindasizlik ornegi.
Demekki senin yasaminda bir yerde bir seyler senin korkunu yeniyor. Iste bunu sorgulaman lazim.
Trafik konusu ise Vartor'un dedigi gibidir ve zamanla ulasim cesitliligini kullana kullana yok olacaktir.
SpeedyDNA
26-10-2013, 21:42
Bak sen kendi yanitini kendin vermissin.
SpeedyDNA´isimli üyeden Alıntı
"Evrensel insan : Sabaha kadar düşündüm uyuyamadım, korkmadan yaptığım birşey bulamadım. Aslında şu var : Yakın çevreme, son 2 yıla kadar hiç bir dine ve tanrıya inanmadığımı söylemeye çekinir ve korkardım. Fakat son 2 yıldır bu konuda çekincem sıfıra inmiş durumda. Ama bu benim açımdan pekte cesaret gerektirecek bir şey değil."
Simdi yukaridaki ifadene baktigimizda. Koyu kisim korkundu, Kirmizi kisim BU KORKUYU YENISIN, yesil kisimda BUNUN BIR CESARET OLDUGUNUN FARKINDA OLMAMAN.
Burdan bir sey anlasiliyor. Sen korkularini yensen bile bunun kendin farkina varamiyorsun. Bu bir yerde SENDEKI DEGISIMIN SENIN TARAFINDAN BILINCE CIKAMAMIS OLMASI
Aslinda bu dogaldir. Genelde kisilerin her turlu dusunce ve davranisi degisir, ama bunun farkina varamazlar.
Sen bunu dile getirdigine gore, farkindasin ama; BILINCINDE DEGILSIN.
Iste sirf bu konudaki degisimini bile sorgulaman, sana bir ufuk acacak.
Yani ateist oldugunu once saklaman, sonra ailenme soylemen ve bu platformda da bunu KITLEYE ILAN ETMEN. Ustelik bunun bir cesaret oldugunu da "kabul etmemen" ya bir alcakgonulluluk ya da farkindasizlik ornegi.
Demekki senin yasaminda bir yerde bir seyler senin korkunu yeniyor. Iste bunu sorgulaman lazim.
Trafik konusu ise Vartor'un dedigi gibidir ve zamanla ulasim cesitliligini kullana kullana yok olacaktir.
Tespitlerin gayet güzel ve yerinde olmuş. Benim gibi olan ve bunu itiraf edemeyen binlerce kişi daha var oldugunu düşünüyorum. Bu tür kişiliklerin ( yani korkak ) oluşmasında , medyanın çok büyük etkisi var. İnternet, tv vs haber kaynaklarında okadar çok kötü olaylar lanse ediliyor ki, insanlar da bir süre sonra, yaşanmamış geleceklerinden korkmaya başlıyorlar. En azından benim üzerimde bu medya yayınlarının etkili olduğunu düşünüyorum.
Bu yaşanmamış gelecekte olacakları korku içinde beklerken, kişinin içinden bir şey yapmak gelmiyor. Sadece yerinde oturup, kendisine zarar gelmesin de ne olursa olsun düşüncesi meydana geliyor. ( Mesela bunun bilincindeyim :) ) Benim gibi hiç birşey yapmayan, yaşanmamışlıklardan korkan, ne istediğini bilemeyen köleler meydana geliyor. Medyanın da bilinçli yayınları ile, bilinçsiz insan yığınları yaratılıyor... Daha yazılacak çok şey var....
Ben bundan sonra bu korkularımdan kurtulmak için bir şeyler yapmaya karar verdim. Ufak adımlarla başlıyorum. En azından bunu denemeliyim. Çünkü bu halimden hiç memnun değilim....
evrensel-insan
26-10-2013, 21:59
Tespitlerin gayet güzel ve yerinde olmuş. Benim gibi olan ve bunu itiraf edemeyen binlerce kişi daha var oldugunu düşünüyorum. Bu tür kişiliklerin ( yani korkak ) oluşmasında , medyanın çok büyük etkisi var. İnternet, tv vs haber kaynaklarında okadar çok kötü olaylar lanse ediliyor ki, insanlar da bir süre sonra, yaşanmamış geleceklerinden korkmaya başlıyorlar. En azından benim üzerimde bu medya yayınlarının etkili olduğunu düşünüyorum.
Bu yaşanmamış gelecekte olacakları korku içinde beklerken, kişinin içinden bir şey yapmak gelmiyor. Sadece yerinde oturup, kendisine zarar gelmesin de ne olursa olsun düşüncesi meydana geliyor. ( Mesela bunun bilincindeyim :) ) Benim gibi hiç birşey yapmayan, yaşanmamışlıklardan korkan, ne istediğini bilemeyen köleler meydana geliyor. Medyanın da bilinçli yayınları ile, bilinçsiz insan yığınları yaratılıyor... Daha yazılacak çok şey var....
Ben bundan sonra bu korkularımdan kurtulmak için bir şeyler yapmaya karar verdim. Ufak adımlarla başlıyorum. En azından bunu denemeliyim. Çünkü bu halimden hiç memnun değilim....
Biriuncisi gozlem olarak toplumumuzda cogu kiside olmayan BIREYSEL BILINC sende var. Yalniz bunun bilincinde olup olmadigin soz konusu.
Bunun aktifi bireyci akilcilik, pasifi bananeciliktir. Yukaridaki aciklamalarin bir yerde bananecilik temelinde ve kendince de bunun bahanesini kendine izah etmis ve tatmin olmus olma temelindedir.
Zaten bananeci olman da bir yerde AKILCIULIKTAN DEGIL, DUYGUSALLIKTAN GELIR.
Iste senin bu kendince anlam ver icerik verdigin "korkun" BIREYSEL DURUSUNDAKI KARMASADIR.
Cunku daha onceki orneklerde AKTIFLIGIN ortada iken, PASIFLIGI kendince "korku" temelinde secmis olman; senin bireysel algi bilgi ve bilincinin oturmamis olmani gosterir.
Bunu aslinda bilincsiz "nihilizm boslugu" ile de izah edebiliriz.
Sonm cumlen senin v e cevren adina cok sevindirici. Cunku senin cevre onculugun seni dogal lider de yapabilir. Sende bu potansiyel bilince cikmamis olarak var.
Ayrica senin algilayamadigin cesaretin de senin iliskilerinde cevrende bir guven telkin edecektir.
Sonucta serbest irade ile, kararli ve azimli kendin ve istemin arzun v.s. adina istedigini "koparma" yetin de ortada.
Bence senin ilk yapman gereken, kendini tanimak icin kendine soru sorman ve kendi dusunce ve davranislarini kendin DUYGUSALLIGA KAPILMADAN degerlendirmen.
Bir cesit oz elestiri, ama; oz guven ve oz atilim adina.
SpeedyDNA
26-10-2013, 22:19
Cunku daha onceki orneklerde AKTIFLIGIN ortada iken, PASIFLIGI kendince "korku" temelinde secmis olman; senin bireysel algi bilgi ve bilincinin oturmamis olmani gosterir.
Bu dediklerin bana mantıklı geldi. Algı bilgi ve bilincinin oturması için neler yapılabilir?
evrensel-insan
26-10-2013, 22:22
Bu dediklerin bana mantıklı geldi. Algı bilgi ve bilincinin oturması için neler yapılabilir?
Kendi kendini tanimak ve bu tanidigin kendini kendin begenmek begenmemek ikilemini asmak icin, bugune kadar beyninde yer etmis ve seni korkuya iten her ne varsa onlari sorgulamak ve onlarla yuzlesebilecek sekilde kararli ve azimli olmak.
Bu sana gelsin hacı,
Biz televizyon izleyerek, milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük ama olamayacağız... hepimiz heba oluyoruz... bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş... reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşindeyiz... nefret ettiğimiz işlerde çalışıyor, gereksiz şeyler alıyoruz... bizler tarihin ortanca çocuklarıyız... bir amacımız yok; ne büyük savaş ne de büyük bir buhran yaşadık... bizim savaşımız ruhani savaş... ve bunalımımız kendi hayatlarımız...
Tyler Durden
Tamermaster
12-11-2013, 03:58
Bu sana gelsin hacı,
Biz televizyon izleyerek, milyonerler, sinema tanrıları, rock yıldızları olacağımıza inanarak büyüdük ama olamayacağız... hepimiz heba oluyoruz... bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş... reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşindeyiz... nefret ettiğimiz işlerde çalışıyor, gereksiz şeyler alıyoruz... bizler tarihin ortanca çocuklarıyız... bir amacımız yok; ne büyük savaş ne de büyük bir buhran yaşadık... bizim savaşımız ruhani savaş... ve bunalımımız kendi hayatlarımız...
Bu tavra pek çok cevap vardır mutlaka fikirlerde ama ne milyonerler bitecek ne rock yıldızları nede garsonlar o zaman bu rollerin içindeyiz bizler.
Bizi tatmin eden bir role bürünüp (yada oturup razı olup) gideceğiz.
Ne fotonlar ne kuarklar birbirinin aynı değil
Gördüğümüz iki şeyin aynı olduğu iddiası ancak gözümüzün eksiğinden çok bilgimizin eklsikliği ispatı olur.
O zaman hepimiz farkımızı öğrenme yoluna girmeli (bu bilgiye ulaşma yolunda adımlar atmalıyız(Kendimizi Kandırmadan))