Orijinalini görmek için tıklayınız : İslam ve Ben
Din öğretmenlerinden hocalardan sıkça İslam ın cahiliye dönemini bitirdiğini Arap yarımadasına huzur,kardeşlik,barış(!) getirdiğini hepimiz az çok duyduk.Ben hadisleri, Kuran ayetlerini ve fıkhı okudukça İslam la birlikte cahiliyenin nasıl tavan yaptığını ve bu din hocalarının yalanlarını iyice anladım.Müslümanken dindarlaşma sürecinde bir ilmihal kitabını elime alıp okuduğumda o kitapta yazan kurallar bana o kadar barbarca vahşice geliyordu ki vicdanım bu kuralları benimsemeye izin vermiyordu.İlmihal kitaplarında kadınlara verilen değersizlik erkeğe tanınan 4 eş hakkını asla kabul edemiyordum şimdi düşündüğümde o kuralları müslümanken sadece yalandan benimsediğimi söyleyebilirim.Müzik yasağı heykel yasağı resim yasağı beni bunaltıyordu.İslam adabına uygun kitap okumalıydım.Tv de dini kanallar harici birşey izleyemiyordum.Dışarı çıktığımda kadınlara bakmamaya çalışmaktan bitkin düştüğüm günleri hatırlıyorum şimdi.Ben nasıl Allah için adam öldürmeyi ahlaklı sayabilirdim?Din ve ilmihal kitapları bana kafirlere düşmanlık beslememi istiyordu.Ama ben Stephen Hawkings Albert Einstein ve diğer insanlar gibi bilim için çalışan kişilere nasıl düşmanlık besleyebilirdim.Bunu kabul edemiyordum.İslamın kuralları o kadar komplikeydi ve insanları uyuşturuyordu ki yaptığım her işte acaba yaptığım caiz midir şu helal midir yoksa haram mıdır diye sorgulamaktan deliye dönmüştüm.Öte yandan gün geçtikçe demokrasinin laikliğin ve diğer insan akımlarının şirk olduğunu öğrendiğimde soğuk soğuk terlediğimi,yutkunduğumu hatırlıyorum ben.Günde beş vakit namaz cuma namazı teravih namazları vs bir sürü namazdan dünyalık işlerine vakit ayıramıyordum.Sabah kalk namaza öğlen git abdest al namaz kıl akşam namaz kıl olmadı teravihe git yoruyordu beni.Arada bir bu yasaklardan bunaldığım için ateist sitelerde gezmeye başlarken buldum kendimi.Bu tür sitelerde konudan konuya konudan konuya atlayarak yazılanların ne kadar mantıklı ve tuhaf olduğunu görüyordum.O "aptal,cahil" diye bize anlatılan ve benim de "Ulan bunlar nasıl Allah a inanmazlar bu kadar kanıt ortadayken" diye eleştirdiğim o ateistler birden bire gözüme kültürlü,sorgulayan insanlar olarak görünmeye başlamıştı.Ateistler hakkındaki önyargılarımın o zamanlarda kırıldığını söyleyebilirim.
Ateizm deizm hakkındaki fikirlerim değişmişti.Lise din kitaplarında birer cümleyle geçiştirilen bu kavramlar artık gözümün önünde sonsuzluğa uzanmış gibi görünen bir deniz gibi derin bir felsefe gibi geliyordu artık bana.Bir yandan da namazlarımı kaçırmamaya devam ediyordum.Yarı inançlı yarı inançsız bir şekilde karmançorap bir durumda devam ediyordum yaşamaya.Okuldan dönüşlerde sık sık internet kafeye gidip dinlerle ilgili araştırma yapıyordum.Belki de benim yaşamımda inançsızlık devrimini başlatan ve şok olmama sebeb olan şey internette "İbrahimi Dinlerin kaynağı Sümer yazıtları mı?" konusu olmuştu.İnsan gerçekten hayret ediyordu gerçekten hayret.Deizm için başlangıçtı bu.Günler günleri kovalarken internet kafelerden her gün farklı bir ben çıkıyordu.
Vefik Sami
16-03-2014, 12:16
İnsanlar; algılayabildiğimiz her şeyin var edicisi/sâhibi bir "Tanrı"ya ya inanır, ya şüphe içindedir, ya da agnostik yâhut ateist'tir. İşin peygamber/kitap faslı; kişilerin kendilerini bunlara inandırmak için gerekçe üretmesi üzerine kuruludur. Tanrı'ya mucize ile değil bigi+kanâatler+önkabuller toplamı ile iman edilir. Zaten bir Tanrı hiç kimsenin itiraz edemeyeceği ölçüde algılanabilse idi, iman etmeye gerek kalmazdı. Mûcize beklentileri/ istekleri; "peygamber/elçi" olduğu iddiasındaki kişilere "Elçi isen mührünü göster" teklifidir. Bilindiği üzere her elçi yanında görevini tanımlayan bir "güven mektubu" bulundurmak zorundadır.
Ben ise mucizeden çok; elçi olduğunu iddia eden kişinin söylemlerine bakarım;
Tanrı ile bir ilgisi var mı diye.
Çünki;
"Her ağaç meyvesinden tanınır." (Luka: 6/44)
tarankedi
04-04-2014, 11:52
Ateistlik başlarda çok güzel bir duygu, bu doğru. özgürlük, özgürlük, diğer kişlerden farklı olma duygusu, araştırma ve bilime olan yüzeysel sevgi. Ama nedense ateist kişiler hep tek taraflı bakıyor olaylara, ince detaylar önemli hayatta. Bu bir sınav. Sınavlar zordur.
Ateistlik başlarda çok güzel bir duygu, bu doğru. özgürlük, özgürlük, diğer kişlerden farklı olma duygusu, araştırma ve bilime olan yüzeysel sevgi. Ama nedense ateist kişiler hep tek taraflı bakıyor olaylara, ince detaylar önemli hayatta. Bu bir sınav. Sınavlar zordur.
Asil tek tarafli bakanlar imanlilardir. Alternatif gormelerine musade etmez "sinifta kalma" korkusu.
Bir zamanlar ateisttim diyene pek guvenemem dogrusu, eger icindeki o korkuyu atamamissan, zaten ateist olamamissin hicbir zaman. Hele ateist oldum da birsey degismedi gibi bir ifade, ateizmin ne oldugunu bilmediginin delilidir. "bir zamanlar ateisttim" sadece ateistlerin bir zamanlar imanli olduguna verilen bir tepkidir ve gercekle ilgisi olamaz tarankedi kardes.
tarankedi
04-04-2014, 16:07
Asil tek tarafli bakanlar imanlilardir. Alternatif gormelerine musade etmez "sinifta kalma" korkusu.
Bir zamanlar ateisttim diyene pek guvenemem dogrusu, eger icindeki o korkuyu atamamissan, zaten ateist olamamissin hicbir zaman. Hele ateist oldum da birsey degismedi gibi bir ifade, ateizmin ne oldugunu bilmediginin delilidir. "bir zamanlar ateisttim" sadece ateistlerin bir zamanlar imanli olduguna verilen bir tepkidir ve gercekle ilgisi olamaz tarankedi kardes.
Sen attıysan içinden söyle. Bu sitede kapansın. VARMISIN.
Sen attıysan içinden söyle. Bu sitede kapansın. VARMISIN.
bir romen ata sözü vardır. şöyleki
"köpekler istedi diye atlar ölmez"
Sen attıysan içinden söyle. Bu sitede kapansın. VARMISIN.
Ne anlama geliyor bu?
Vefik Sami
04-04-2014, 18:06
Ne anlama geliyor bu?
Hocam; vatandaş aklı sıra "geyik" yapıp eğlenmekte ufaktan.
Bir mesajında "23 yaşımda ateist oldum" diyor.
Bir başka mesajında İslâm'ı savunuyor.
Gerçi savunabildiğine de şâhit ol(a)madık henüz.
114 sure ve 6236 ayetten mürekkep Kur'an'ı, sahih ve sünenleri, 1400 yıllık İslâm kültürünü/birikimini tek kelimeye hapsedip özetliyor
Sınav diyor; başkaca da bir şey demiyor.
"Bağlama"yı Nasreddin Hoca Merhum'un bulduğu "perde"den çalıyor muhterem.
Ciddiye almayın.
Kendi hâline bırakın.
Zamanla geçer.
Bulaşıcı değil.