Vefik Sami
11-01-2015, 15:15
Siyâsi ya da din içerikli tartışma programlarını vakit buldukça tâkip ederim. Bu programlarda mikrofunu kapıp "kafa ütüleme" moduna geçen çoğu kimsenin, papağan gibi tekrar edip durdukları iki kelime tespit ettim.
"Dolayısıyla, hani"
İlk kelime ağız alışkanlığından olsa gerek yerli-yersiz kullanılsa da, cümle içinde ya da konuşma bütünlüğü içinde bir anlam ifâde ediyor, en azından. Fakat; şu 'hani' kelimesinin ne maksatla kullanıldığını bir türlü anlayamadığımı itiraf etmeliyim. Belki bir "hatırlatma" unsuru olarak kullanılabilir. Lâkin; bir anlatım içerisinde sık sık tekrar edilmekte ise; bu, söz konusu anlamdan ziyâde yine bir ağız alışkanlığı durumunu akla getirmekte.
Üniversite öğrencileri ile "artiz-manken- şarkıcı/türkücü" kesimi arasında sıkça kullanılmakta bu iki kelime. Diğer taraftan, özellikle "cins-i lâtif" gençlerimiz, (S) vurgulu (Ş) sesi çıkarmaya meyyâl. "Şey" derken "Sey" diyorlar. Amerikan aksanlı konuşma bu denli ciğerimize işlemişken, özgürlük ve bağımsızlık denince hemen herkesin edecek bir çift sözü var. Ağzımızdan çıkan söze, konuşmalarımıza pek itinâlı değilken, bu ülkenin geleceğiyle ilgili olarak,"Asiye nasıl kurtulur" muhabbetine girdiğimizde "Mangalda kül" bırakmıyoruz.
Ne kadar ironik değil mi ?
Kanâ'atim odur ki, kelime haznemizin kıtlığı sebep oluyor bu tip anlamsız kelime tekrarlarına. Konuştuklarımızı kendimiz için "yeterli" gördüğümüzden olsa gerek, herkesin de kolayca anlayacağı zannına kapılarak, kelime dağarcığımızı zenginleştirme noktasında bir gayretimiz olmuyor maalesef.
"Dolayısıyla, hani"
İlk kelime ağız alışkanlığından olsa gerek yerli-yersiz kullanılsa da, cümle içinde ya da konuşma bütünlüğü içinde bir anlam ifâde ediyor, en azından. Fakat; şu 'hani' kelimesinin ne maksatla kullanıldığını bir türlü anlayamadığımı itiraf etmeliyim. Belki bir "hatırlatma" unsuru olarak kullanılabilir. Lâkin; bir anlatım içerisinde sık sık tekrar edilmekte ise; bu, söz konusu anlamdan ziyâde yine bir ağız alışkanlığı durumunu akla getirmekte.
Üniversite öğrencileri ile "artiz-manken- şarkıcı/türkücü" kesimi arasında sıkça kullanılmakta bu iki kelime. Diğer taraftan, özellikle "cins-i lâtif" gençlerimiz, (S) vurgulu (Ş) sesi çıkarmaya meyyâl. "Şey" derken "Sey" diyorlar. Amerikan aksanlı konuşma bu denli ciğerimize işlemişken, özgürlük ve bağımsızlık denince hemen herkesin edecek bir çift sözü var. Ağzımızdan çıkan söze, konuşmalarımıza pek itinâlı değilken, bu ülkenin geleceğiyle ilgili olarak,"Asiye nasıl kurtulur" muhabbetine girdiğimizde "Mangalda kül" bırakmıyoruz.
Ne kadar ironik değil mi ?
Kanâ'atim odur ki, kelime haznemizin kıtlığı sebep oluyor bu tip anlamsız kelime tekrarlarına. Konuştuklarımızı kendimiz için "yeterli" gördüğümüzden olsa gerek, herkesin de kolayca anlayacağı zannına kapılarak, kelime dağarcığımızı zenginleştirme noktasında bir gayretimiz olmuyor maalesef.