hurmetli
13-04-2016, 00:46
Turan Dursun sitesi forumlarında sıklıkla takip ettiğim yerlerden birisi “İslam Forumu” diğeri “Dinsel İnançlardan Nasıl Kurtuldum” bölümüdür. Değişik üyelerin düşünce devrimini ilgiyle okudum; çoğu kişinin benzer şeyler yaşadığını gördüm. Bu bölümün başka üyelere, özellikle yeni katılanlara faydalı olabileceğini düşünüyorum. Bu yüzden ben de kendi hikayemi yazmaya karar verdim.
Çocukluğumdan itibaren, öğrenim ve meslek hayatımda farklı denebilecek ortamlarda bulundum. Yine farklı denebilecek eğitimler aldım. İlk okuldan sonra önce Kuran kursunda okudum, medrese usulü Arapça eğitimi aldım, kuran öğrendim, tarikata girdim, rabıta yaptım. Daha sonra 4 yıl gecikmeli olarak ta olsa Orta ve lise eğitimi aldım. Tabi ki orta öğrenimimin İmam Hatip Lisesi’nde olduğunu söylemem gerekir. Burada da yine, fen ve sosyal bilimler yanında, Kuran, Arapça, Fıkıh gibi din bilimleri öğrendim. Kuran kursunda okuduğum 4 yıl boyunca, bir tek bile olsun, roman, hikaye gibi bir kitap okumadım. Sadece ben değil kimse okumuyordu. Çünkü okutulmuyordu, orada böyle bir alışkanlık yoktu. İmam Hatip Lisesi yıllarımda, ders kitaplarının yanında ilk defa bu tip kitapları da okumaya başladım. Ancak çok iyi bir okuyucu olmadığım gibi, tek yönlü okuyucu olduğumu da belirtmek gerekir. Esas önemli olan, Kuran ile haşır neşir olduğum bu 11 yılda, Allah’ın mesajı nedir? Merakıyla bir tek ayetin bile anlamını öğrenmemiş olmam idi. Yani Kuranı okuyordum, hem de düzgün bir tilavetle, iyi bir okuyucu idim; ancak onun anlamı nedir diye merak etmedim, etmedik. Tabi burada Tefsir dersi de aldığımı, kuran ayetlerinin Arapça çözümlemeleri üzerine dersler aldığımı hatırlatmalıyım. Demek istediğim, Kuranın manasını çözmeye yönelik bir çabanın olmadığı değildir. Bu iyi kötü vardı. Olmayan, felsefi olarak Kuranın amacı nedir? Niçin gönderilmiştir? Allah’ın insana söylemek istediği mesaj nedir? Gibi sorular üzerine kafa yormadığımızdır.
Üniversite eğitimimi başka bir alanda, sağlık alanında yapmaya başladım. Fakültenin ilk yılında, öğrenciliğime paralel olarak altı ay kadar, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın görevlisi olarak, bir köyde resmi İmam Hatiplik yaptım. Sonra, istifa edip dindar insanların (hepsi akademisyen) kurduğu bir Vakfın öğrenci evlerinde kalmaya başladım. İlk defa Kuranın mesajını anlamaya yönelik okumalarım burada başlamıştı, burada farklı düşünce ve kültürlere ait kitaplar okumaya başlamıştım, özgür ve bağımsız düşüncenin önemi ve ne olduğu bize burada öğretilmişti. Din adına veya kültür adına sorgulama, eleştirel yaklaşım burada hayatıma girmişti. Dinde uydurma hadislerin ne olduğunu? Mezheplerin olup olmayacağına yönelik düşünceleri, dinde esas belirleyicinin Kuran olduğunu burada öğrenmiştim.
Özetle, üniversite yıllarım benim için devrim niteliğinde ve düşünce özgürlüğü bakımından çok önemli idi; kuran ayetleri ışığında hadisleri elemeye, din kültüründeki yanlışlıkları tespit edip hayatımı ona göre şekillendirmeye bu yıllarda başlamıştım. Meslek hayatımda da burada aldığım nosyon doğrultusunda bir hayat sürdürdüm. Dindar niteliğim yanında, klasik bir din anlayışında olmadığımı çevremdeki insanlar da biliyordu. Mezhepler üstü, partiler üstü, cemaatler üstü bir hayat tarzım vardı. Ancak beş vakit namazını kılan sıkı bir dindar idim.
Meslek hayatımın 16. yılında (2003 yılı) ki benim 43 yaşımı gösteren yıldır, hayatımda bir devrim oldu. “Kurana göre iyi insan olmanın özellikleri nedir?” konusunu internet ortamında araştırırken, daha önce defalarca okuduğum halde dikkatimi çekmeyen bazı ayetlerin analizleri ile karşılaştım. Bunlar din karşıtı sitelerde tartışılıyordu. Ama yazdıkları yalan değildi; çünkü hemen kaynağına bakıyordum. Kuran ayetlerinin peygamber tarafından nasıl yazıldığı/oluşturulduğu anlatılıyordu. Kafamda şimşekler çaktıran bu olaydan sonra Kuranı yeniden ve farklı bir bakış açısıyla okumaya başladım. Bir anlamda islamın sokaklarından çıktım, kuş bakışı tüm şehri incelemeye aşladım denebilir. Kuran ayetlerini eleştirmeye, özgür ve bağımsız bir düşünce ile irdelemeye ve anlamaya başladım. Okuduğum ayetler Kuranın bir vahiy ürünü olmayabileceğini çok açık gösteriyordu ama ben ikna olmak istemiyordum; daha doğrusu kabul etmek zordu. Sonra hızlı bir şekilde araştırmalarımı bu doğrultuda sürdürdüm ve çok kısa sürede vahyin olmadığına, Kur’an’ın insan ürünü olduğuna karar verdim. Dinden çıkmış oluyordum, ama benim gibi dindar birisi için dinden çıkmak kolay değildi. Uzunca bir süre gece gündüz okuyarak dinden çıkmamaya çalıştım ama nafile idi. Başta Siyer-i Nebi olmak üzere beni yeniden dine ısıtacak, okuduklarımın saçma olduğunu söyleyecek yeni kitaplar okuyordum. Ancak her yeni bir kitap okuduğumda Kurandan daha da uzaklaşıyordum. Artık namaz, oruç, kurban gibi dinsel uygulamalar hayatımda yoktu.
Sonraki zamanlarda da Kuran ayetlerini bu bakış açısıyla okumaya devam ettim. Kuran ayetlerinin nasıl insan ürünü olabileceğine yönelik araştırmalar sürdürdüm. Peygamberin hayatı, özellikle aile hayatı, dinler tarihi konularında yazılmış kitapları okudum. Turan Dursun, İlhan Arsel ve Arif Tekin’in kitaplarını, satın alarak veya kütüphaneden ödünç alarak okudum. İnternet artık benim için vazgeçilmez bir araştırma ve tartışma ortamıydı. Burada çok farklı forumlarda, farklı görüşlerden kişilerin tartışmalarını izledim, zaman zaman kendim de bu tartışmalara girdim. Turan Dursun sitesi ile de bu şekilde karşılaştım. 2005 yılında bu siteye üye oldum ve halen takip ediyorum.
İşte benim hikayem de bu.
Herkese saygılar.
Çocukluğumdan itibaren, öğrenim ve meslek hayatımda farklı denebilecek ortamlarda bulundum. Yine farklı denebilecek eğitimler aldım. İlk okuldan sonra önce Kuran kursunda okudum, medrese usulü Arapça eğitimi aldım, kuran öğrendim, tarikata girdim, rabıta yaptım. Daha sonra 4 yıl gecikmeli olarak ta olsa Orta ve lise eğitimi aldım. Tabi ki orta öğrenimimin İmam Hatip Lisesi’nde olduğunu söylemem gerekir. Burada da yine, fen ve sosyal bilimler yanında, Kuran, Arapça, Fıkıh gibi din bilimleri öğrendim. Kuran kursunda okuduğum 4 yıl boyunca, bir tek bile olsun, roman, hikaye gibi bir kitap okumadım. Sadece ben değil kimse okumuyordu. Çünkü okutulmuyordu, orada böyle bir alışkanlık yoktu. İmam Hatip Lisesi yıllarımda, ders kitaplarının yanında ilk defa bu tip kitapları da okumaya başladım. Ancak çok iyi bir okuyucu olmadığım gibi, tek yönlü okuyucu olduğumu da belirtmek gerekir. Esas önemli olan, Kuran ile haşır neşir olduğum bu 11 yılda, Allah’ın mesajı nedir? Merakıyla bir tek ayetin bile anlamını öğrenmemiş olmam idi. Yani Kuranı okuyordum, hem de düzgün bir tilavetle, iyi bir okuyucu idim; ancak onun anlamı nedir diye merak etmedim, etmedik. Tabi burada Tefsir dersi de aldığımı, kuran ayetlerinin Arapça çözümlemeleri üzerine dersler aldığımı hatırlatmalıyım. Demek istediğim, Kuranın manasını çözmeye yönelik bir çabanın olmadığı değildir. Bu iyi kötü vardı. Olmayan, felsefi olarak Kuranın amacı nedir? Niçin gönderilmiştir? Allah’ın insana söylemek istediği mesaj nedir? Gibi sorular üzerine kafa yormadığımızdır.
Üniversite eğitimimi başka bir alanda, sağlık alanında yapmaya başladım. Fakültenin ilk yılında, öğrenciliğime paralel olarak altı ay kadar, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın görevlisi olarak, bir köyde resmi İmam Hatiplik yaptım. Sonra, istifa edip dindar insanların (hepsi akademisyen) kurduğu bir Vakfın öğrenci evlerinde kalmaya başladım. İlk defa Kuranın mesajını anlamaya yönelik okumalarım burada başlamıştı, burada farklı düşünce ve kültürlere ait kitaplar okumaya başlamıştım, özgür ve bağımsız düşüncenin önemi ve ne olduğu bize burada öğretilmişti. Din adına veya kültür adına sorgulama, eleştirel yaklaşım burada hayatıma girmişti. Dinde uydurma hadislerin ne olduğunu? Mezheplerin olup olmayacağına yönelik düşünceleri, dinde esas belirleyicinin Kuran olduğunu burada öğrenmiştim.
Özetle, üniversite yıllarım benim için devrim niteliğinde ve düşünce özgürlüğü bakımından çok önemli idi; kuran ayetleri ışığında hadisleri elemeye, din kültüründeki yanlışlıkları tespit edip hayatımı ona göre şekillendirmeye bu yıllarda başlamıştım. Meslek hayatımda da burada aldığım nosyon doğrultusunda bir hayat sürdürdüm. Dindar niteliğim yanında, klasik bir din anlayışında olmadığımı çevremdeki insanlar da biliyordu. Mezhepler üstü, partiler üstü, cemaatler üstü bir hayat tarzım vardı. Ancak beş vakit namazını kılan sıkı bir dindar idim.
Meslek hayatımın 16. yılında (2003 yılı) ki benim 43 yaşımı gösteren yıldır, hayatımda bir devrim oldu. “Kurana göre iyi insan olmanın özellikleri nedir?” konusunu internet ortamında araştırırken, daha önce defalarca okuduğum halde dikkatimi çekmeyen bazı ayetlerin analizleri ile karşılaştım. Bunlar din karşıtı sitelerde tartışılıyordu. Ama yazdıkları yalan değildi; çünkü hemen kaynağına bakıyordum. Kuran ayetlerinin peygamber tarafından nasıl yazıldığı/oluşturulduğu anlatılıyordu. Kafamda şimşekler çaktıran bu olaydan sonra Kuranı yeniden ve farklı bir bakış açısıyla okumaya başladım. Bir anlamda islamın sokaklarından çıktım, kuş bakışı tüm şehri incelemeye aşladım denebilir. Kuran ayetlerini eleştirmeye, özgür ve bağımsız bir düşünce ile irdelemeye ve anlamaya başladım. Okuduğum ayetler Kuranın bir vahiy ürünü olmayabileceğini çok açık gösteriyordu ama ben ikna olmak istemiyordum; daha doğrusu kabul etmek zordu. Sonra hızlı bir şekilde araştırmalarımı bu doğrultuda sürdürdüm ve çok kısa sürede vahyin olmadığına, Kur’an’ın insan ürünü olduğuna karar verdim. Dinden çıkmış oluyordum, ama benim gibi dindar birisi için dinden çıkmak kolay değildi. Uzunca bir süre gece gündüz okuyarak dinden çıkmamaya çalıştım ama nafile idi. Başta Siyer-i Nebi olmak üzere beni yeniden dine ısıtacak, okuduklarımın saçma olduğunu söyleyecek yeni kitaplar okuyordum. Ancak her yeni bir kitap okuduğumda Kurandan daha da uzaklaşıyordum. Artık namaz, oruç, kurban gibi dinsel uygulamalar hayatımda yoktu.
Sonraki zamanlarda da Kuran ayetlerini bu bakış açısıyla okumaya devam ettim. Kuran ayetlerinin nasıl insan ürünü olabileceğine yönelik araştırmalar sürdürdüm. Peygamberin hayatı, özellikle aile hayatı, dinler tarihi konularında yazılmış kitapları okudum. Turan Dursun, İlhan Arsel ve Arif Tekin’in kitaplarını, satın alarak veya kütüphaneden ödünç alarak okudum. İnternet artık benim için vazgeçilmez bir araştırma ve tartışma ortamıydı. Burada çok farklı forumlarda, farklı görüşlerden kişilerin tartışmalarını izledim, zaman zaman kendim de bu tartışmalara girdim. Turan Dursun sitesi ile de bu şekilde karşılaştım. 2005 yılında bu siteye üye oldum ve halen takip ediyorum.
İşte benim hikayem de bu.
Herkese saygılar.