Felâsife
11-09-2016, 00:58
Tao'cu Çuang Tzu ;
Ben, Çuang Çou (yâni gerçek ismiyle Çuang-Tzû) , günlerden bir gün rüyâmda bir kelebek olduğumu gördüm.
Çevrede rahatça ve keyfimce dolaşırken gerçekten de bir kelebek idim.
Mutluluk ve neşe içinde, (asla) Çou olduğumun bilincinde değildim.
Birden uyanıverdim.
Heyhât ki ben, meğer, Çou imişim!
Acaba rüyâsında kelebek olduğunu gören Çou muydu?
Yoksa kelebek mi rüyâsında Çou olduğunu gördü?
Bir kelebeğe rüya olsan, yok daha neler der misin?
Uyuduk uyandık ürya gördük, ötesi laftır der misin?
Burada uyuyan orada kelebek, olanı görmez misin?
Orada uyuyan burada kim? bunu bilirim der misin?
Felâsife
Bir rüya gördük...
Bir rüya gördük, yaşam diyorlarmış onun adına.
Kimse doğumunu bilmez, sevinirmiş doğumuna.
Ölüm zaten bilinmez, sıkıca tutunurmuş yaşama.
İki ucu bilinmez, bilmem denmezmiş başkasına.
Mutlu olmanın şartıymış, ona sağlam tutunmak.
Dinleri, bilimleri, ideolojileriyse içte harmanlamak.
Bu yollara girdikçe, umutlarla hayallere tutuşmak.
Hayat bu, bilinmezlerin içinde bilgilerle yaşamak.
Rüyalar önemsiz, medeniyetler anca bunu öğretti.
Yaşam rüya değil diye, hem yazdı, hem de diretti.
Tüm öğretileri, adeta rüyaya savaş açmış gibiydi.
Güya yalancıdır rüyalar! onu bu yalanlarla kirletti.
İnsan kadar eskiydi rüya, fi tarihlerde unutuldu.
Medeniyetler yargıladı, rüyalar suçlu bulundu.
Ona uymak yasaktı, övene damgalar vuruldu.
Sahibi olmayınca, gönüle atıldı ve diller tutuldu.
Kıyılarda köşelerde, boş sohbetlere meze edildi.
Öğretisi ne mümkün, Medeniyet aman vermedi.
Gören gördüğüne sükut edip, lisanını lâl eyledi.
Efsanelere havale olup, herkes onu boş belledi.
Akibeti asla bilemezsin, doğumu bilemediğin gibi.
Başkalarını hiç bilemezsin, ölümü bilmediğin gibi.
Geriye kalan yaşamdır, o da hızla gelip geçecektir.
Rüyalarda gün gelir biter, sansürü bol filmler gibi.
Rüyalarda sansür olmaz, ruhlara pranga vurulmaz.
Yaşam nasıl bir esaret ki, insan rüyasını savunmaz.
İnsan kadar eski olan ne var? aranır da bulunmaz!
İnsan yolunu kaybetmiş, kaybettiğinden sorulmaz.
Rüyada yaşam sürmez misin? bin telaşın olur.
Bazen ayılar kovalar, bazen de kanatların olur.
Göklerde süzüldükçe, kuşlardan ne farkın olur.
Ölüm seni bulduğunda, o rüyan bitmiş mi olur.
Kaç kere öldün rüyalarında, bunu saydın mı hiç?
Karabasan çökende, bin telaşla uyandın mı hiç?
Aslında o an öldün de, yaşadığına şükrettin mi?
Sebebi şok yüzünden, ölümünü yaşadın mı hiç?
Bilmezsin ölümü, doğumunu bilmediğin gibi.
Yaşam böyledir, filmden sonra ki filmler gibi.
Anlar yerinde durmaz, sürekli üst üstte yazar.
Sürat insanı şaşırtır, hızla değişen roller gibi.
Bazen rüyada bazende dünyada, acaba neredesin?
Rüya dünyayı, dünya rüyayı unutur, hayır der misin?
Önemli olan yaşamak! o da bir gün önemsiz olacak.
Zamansa zaten muğlak, olmayana don biçer misin?
Rüyada zaman mı var? dünyada zaman nasıl olsun.
Her diyene hemen inanma, dünyan zamansız olsun.
Gece olunca filmin biter de, diğer filmlere geçersin.
Uyanınca da o devam eyler, bundan haberin olsun.
Uyku küçük, hayat büyük rüya, Sufi böyle der.
Bazen yerler değişir, Sufi küçüğe büyükte der.
Sufi nazarında hayat, zaten rüya içre rüyadır.
Rüyalar gizemlidir, bencileyin o da yerinde der.
Sahip olduğumuz şeyleri, bırakarak gideceğiz.
Cümle kadim kalacak, çöp almadan gideceğiz.
En sevdiğimizden, yani bedenimizden sıyrılıp.
Kurda kuşa bırakıp, geldiğimiz gibi gideceğiz.
Rüyalarda böyle gitmedik mi? geri ne getirdik.
Elde olan karışık hislerdi, sermayeleri bitirdik.
Rüyada olanın aynısı, dünyanda da olmaz mı?
Zamanla hepsi unutulacak, daha neleri yitirdik.
Büyük rüyadayız, evvela biz bizi unutacağız.
Hayallere dalarak, akabinde vefasız olacağız.
Vefasızlık provalarını hayat boyu çok yaptık.
Aynı rüyalar gibi, unuttuğumuzu unutacağız.
İlhâm da verir rüyalar, keşifler bile hatırına olur.
Feyk atar Ruhlar orada, ölüleri kanlı canlı olur.
Öyle bir hayat ki, kelebek olup burası unutulur.
Burada insan olan, belki kelebeğin rüyası olur.
Bir kelebeğe rüya olsan, yok daha neler der misin?
Uyuduk uyandık ürya gördük, ötesi laftır der misin?
Burada uyuyan orada kelebek, olanı görmez misin?
Orada uyuyan burada kim? bunu bilirim der misin?
Ne olursan o ol, onunla anıl, onlar ayrı değil.
Ne var alemde o ademde, gayrılar ayrı değil.
Ayrılık davulu çalanlar, doğrucu Dâvut değil.
Bir rüya varsa o dur, ayrılıklar aydınlık değil.
Nedensiz doğan nedensiz ölür, öyle nedensiz yaşa.
Hayata anlam katılamaz, canlılar gibi uyumlu yaşa.
Hangi canlı hayatı anlamaya çalışır ki? dikkat et!
Onlardan kendini ayırırsan, Ataların gibi âsil yaşa.
İnsan olmak zor zanaat, olmamaksa daha zor.
İnsandan olmayan ayırt olmalı, edilmezse zor.
Rüya hepimizin sahip olduğu bir gerçekliktir.
Hayat bir gün rüya olacaksa, niye kabulü zor.
Kabulü zor olanın, hakim olduğu günler gelir.
Her gece zaten geliyor, gelmezin delili nedir?
Hayata dair çok yazıldı, rüyalar masal dediler.
Hayatta rüya! sözlerin kinayesini bilemediler.
Hangi şairin şiirin de, hangi ozanın deyişinde.
Hangi renkler tual de, hangi erenin nefesinde.
Sözler rüyalara meyyal, kalemse ehlinin elinde.
Edebiyat meftundur, dillenir mürekkep edipte.
Bir rüya gördüğünde, şiiri anımsa, şairleri unut.
Yazıda ruh olmaz, duyguyu hisset, harfleri unut.
Hayat rüyanın ta kendisidir, gayri nedenleri unut.
Rüyada farkındalık olmaz, nasılları niçinleri unut.
♥ ♥ ♥
Şiirler bitmez, rüyalar ise hiç bitmez!
Ben, Çuang Çou (yâni gerçek ismiyle Çuang-Tzû) , günlerden bir gün rüyâmda bir kelebek olduğumu gördüm.
Çevrede rahatça ve keyfimce dolaşırken gerçekten de bir kelebek idim.
Mutluluk ve neşe içinde, (asla) Çou olduğumun bilincinde değildim.
Birden uyanıverdim.
Heyhât ki ben, meğer, Çou imişim!
Acaba rüyâsında kelebek olduğunu gören Çou muydu?
Yoksa kelebek mi rüyâsında Çou olduğunu gördü?
Bir kelebeğe rüya olsan, yok daha neler der misin?
Uyuduk uyandık ürya gördük, ötesi laftır der misin?
Burada uyuyan orada kelebek, olanı görmez misin?
Orada uyuyan burada kim? bunu bilirim der misin?
Felâsife
Bir rüya gördük...
Bir rüya gördük, yaşam diyorlarmış onun adına.
Kimse doğumunu bilmez, sevinirmiş doğumuna.
Ölüm zaten bilinmez, sıkıca tutunurmuş yaşama.
İki ucu bilinmez, bilmem denmezmiş başkasına.
Mutlu olmanın şartıymış, ona sağlam tutunmak.
Dinleri, bilimleri, ideolojileriyse içte harmanlamak.
Bu yollara girdikçe, umutlarla hayallere tutuşmak.
Hayat bu, bilinmezlerin içinde bilgilerle yaşamak.
Rüyalar önemsiz, medeniyetler anca bunu öğretti.
Yaşam rüya değil diye, hem yazdı, hem de diretti.
Tüm öğretileri, adeta rüyaya savaş açmış gibiydi.
Güya yalancıdır rüyalar! onu bu yalanlarla kirletti.
İnsan kadar eskiydi rüya, fi tarihlerde unutuldu.
Medeniyetler yargıladı, rüyalar suçlu bulundu.
Ona uymak yasaktı, övene damgalar vuruldu.
Sahibi olmayınca, gönüle atıldı ve diller tutuldu.
Kıyılarda köşelerde, boş sohbetlere meze edildi.
Öğretisi ne mümkün, Medeniyet aman vermedi.
Gören gördüğüne sükut edip, lisanını lâl eyledi.
Efsanelere havale olup, herkes onu boş belledi.
Akibeti asla bilemezsin, doğumu bilemediğin gibi.
Başkalarını hiç bilemezsin, ölümü bilmediğin gibi.
Geriye kalan yaşamdır, o da hızla gelip geçecektir.
Rüyalarda gün gelir biter, sansürü bol filmler gibi.
Rüyalarda sansür olmaz, ruhlara pranga vurulmaz.
Yaşam nasıl bir esaret ki, insan rüyasını savunmaz.
İnsan kadar eski olan ne var? aranır da bulunmaz!
İnsan yolunu kaybetmiş, kaybettiğinden sorulmaz.
Rüyada yaşam sürmez misin? bin telaşın olur.
Bazen ayılar kovalar, bazen de kanatların olur.
Göklerde süzüldükçe, kuşlardan ne farkın olur.
Ölüm seni bulduğunda, o rüyan bitmiş mi olur.
Kaç kere öldün rüyalarında, bunu saydın mı hiç?
Karabasan çökende, bin telaşla uyandın mı hiç?
Aslında o an öldün de, yaşadığına şükrettin mi?
Sebebi şok yüzünden, ölümünü yaşadın mı hiç?
Bilmezsin ölümü, doğumunu bilmediğin gibi.
Yaşam böyledir, filmden sonra ki filmler gibi.
Anlar yerinde durmaz, sürekli üst üstte yazar.
Sürat insanı şaşırtır, hızla değişen roller gibi.
Bazen rüyada bazende dünyada, acaba neredesin?
Rüya dünyayı, dünya rüyayı unutur, hayır der misin?
Önemli olan yaşamak! o da bir gün önemsiz olacak.
Zamansa zaten muğlak, olmayana don biçer misin?
Rüyada zaman mı var? dünyada zaman nasıl olsun.
Her diyene hemen inanma, dünyan zamansız olsun.
Gece olunca filmin biter de, diğer filmlere geçersin.
Uyanınca da o devam eyler, bundan haberin olsun.
Uyku küçük, hayat büyük rüya, Sufi böyle der.
Bazen yerler değişir, Sufi küçüğe büyükte der.
Sufi nazarında hayat, zaten rüya içre rüyadır.
Rüyalar gizemlidir, bencileyin o da yerinde der.
Sahip olduğumuz şeyleri, bırakarak gideceğiz.
Cümle kadim kalacak, çöp almadan gideceğiz.
En sevdiğimizden, yani bedenimizden sıyrılıp.
Kurda kuşa bırakıp, geldiğimiz gibi gideceğiz.
Rüyalarda böyle gitmedik mi? geri ne getirdik.
Elde olan karışık hislerdi, sermayeleri bitirdik.
Rüyada olanın aynısı, dünyanda da olmaz mı?
Zamanla hepsi unutulacak, daha neleri yitirdik.
Büyük rüyadayız, evvela biz bizi unutacağız.
Hayallere dalarak, akabinde vefasız olacağız.
Vefasızlık provalarını hayat boyu çok yaptık.
Aynı rüyalar gibi, unuttuğumuzu unutacağız.
İlhâm da verir rüyalar, keşifler bile hatırına olur.
Feyk atar Ruhlar orada, ölüleri kanlı canlı olur.
Öyle bir hayat ki, kelebek olup burası unutulur.
Burada insan olan, belki kelebeğin rüyası olur.
Bir kelebeğe rüya olsan, yok daha neler der misin?
Uyuduk uyandık ürya gördük, ötesi laftır der misin?
Burada uyuyan orada kelebek, olanı görmez misin?
Orada uyuyan burada kim? bunu bilirim der misin?
Ne olursan o ol, onunla anıl, onlar ayrı değil.
Ne var alemde o ademde, gayrılar ayrı değil.
Ayrılık davulu çalanlar, doğrucu Dâvut değil.
Bir rüya varsa o dur, ayrılıklar aydınlık değil.
Nedensiz doğan nedensiz ölür, öyle nedensiz yaşa.
Hayata anlam katılamaz, canlılar gibi uyumlu yaşa.
Hangi canlı hayatı anlamaya çalışır ki? dikkat et!
Onlardan kendini ayırırsan, Ataların gibi âsil yaşa.
İnsan olmak zor zanaat, olmamaksa daha zor.
İnsandan olmayan ayırt olmalı, edilmezse zor.
Rüya hepimizin sahip olduğu bir gerçekliktir.
Hayat bir gün rüya olacaksa, niye kabulü zor.
Kabulü zor olanın, hakim olduğu günler gelir.
Her gece zaten geliyor, gelmezin delili nedir?
Hayata dair çok yazıldı, rüyalar masal dediler.
Hayatta rüya! sözlerin kinayesini bilemediler.
Hangi şairin şiirin de, hangi ozanın deyişinde.
Hangi renkler tual de, hangi erenin nefesinde.
Sözler rüyalara meyyal, kalemse ehlinin elinde.
Edebiyat meftundur, dillenir mürekkep edipte.
Bir rüya gördüğünde, şiiri anımsa, şairleri unut.
Yazıda ruh olmaz, duyguyu hisset, harfleri unut.
Hayat rüyanın ta kendisidir, gayri nedenleri unut.
Rüyada farkındalık olmaz, nasılları niçinleri unut.
♥ ♥ ♥
Şiirler bitmez, rüyalar ise hiç bitmez!