xcan
17-11-2016, 13:35
Ağlıyarak okudum bu satırları"Haydi şimdi çal!" dediklerinde kırık parmaklarımızla çalmak,sesimizle,son sözümüz olsa bile,
"Venseremos" diyebilmek ve boyun eğmemek,devrimcinin kahreden direnci.
faşizme baş kaldırmak onuru.
"No Pasaran"
Müziğin ve müziği ile savaşanların tarihsel gücüne son örnek ise Şili'den. Yaptığı müzikle cuntanın nefretini kazanan Victor Jara, hapishanelerde yer kalmadığı için (!) Santiago Stadyumuna toplananlar arasındadır. Baştaki albay tarafından parmaklarının kırılması emredilir ve herkesin önünde çekiçle kırılır. Albay, sanatçının önüne bir gitar fırlatır ve bağırır; "Haydi şimdi çal!" diye. Victor Jara yavaşça "Venseremos"u söylemeye başlar. Stadyumdaki bütün tutuklular dev bir koro olur ve eşlik ederler. Victor Jara tabii ki öldürülür ama ölür mü bilmem (!)
Şili'deki Pravda muhabiri Vladimir Çernisev, Jara'nın son anlarını şöyle anlatıyor:
" Víctor Jara dudaklarındaki şarkıyla öldü. Onu yanından hiç ayırmadığı yoldaşı, gitarıyla birlikte stadyuma getirdiler. Ve şarkı söylemeye başladı. Öbür tutuklular, gardiyanların ateş açma tehdidine rağmen melodiye eşlik etmeye başladılar. Sonra bir subayın emri ile askerler Víctor'un ellerini kırdılar. Artık gitar çalmıyordu ama zayıf bir sesle şarkı söylemeyi sürdürdü. Bir dipçikle kafasını parçaladılar ve diğer tutuklulara ibret olsun diye ellerini kesip tribünlerin önüne astılar."
"Venseremos" diyebilmek ve boyun eğmemek,devrimcinin kahreden direnci.
faşizme baş kaldırmak onuru.
"No Pasaran"
Müziğin ve müziği ile savaşanların tarihsel gücüne son örnek ise Şili'den. Yaptığı müzikle cuntanın nefretini kazanan Victor Jara, hapishanelerde yer kalmadığı için (!) Santiago Stadyumuna toplananlar arasındadır. Baştaki albay tarafından parmaklarının kırılması emredilir ve herkesin önünde çekiçle kırılır. Albay, sanatçının önüne bir gitar fırlatır ve bağırır; "Haydi şimdi çal!" diye. Victor Jara yavaşça "Venseremos"u söylemeye başlar. Stadyumdaki bütün tutuklular dev bir koro olur ve eşlik ederler. Victor Jara tabii ki öldürülür ama ölür mü bilmem (!)
Şili'deki Pravda muhabiri Vladimir Çernisev, Jara'nın son anlarını şöyle anlatıyor:
" Víctor Jara dudaklarındaki şarkıyla öldü. Onu yanından hiç ayırmadığı yoldaşı, gitarıyla birlikte stadyuma getirdiler. Ve şarkı söylemeye başladı. Öbür tutuklular, gardiyanların ateş açma tehdidine rağmen melodiye eşlik etmeye başladılar. Sonra bir subayın emri ile askerler Víctor'un ellerini kırdılar. Artık gitar çalmıyordu ama zayıf bir sesle şarkı söylemeyi sürdürdü. Bir dipçikle kafasını parçaladılar ve diğer tutuklulara ibret olsun diye ellerini kesip tribünlerin önüne astılar."