gerilla
28-08-2007, 12:51
ben kürt nasyonal-sosyalisti gerilla, hem türk-hem burjuva- hem de dindar bir kıza aşık oldum. bilmiyorum insan dışında ki canlılar aşık olur mu özgür beyin? ama ben oldum. onun için bir şiir yazdım. bunlar eskidi dersiniz belki. lakin dediğiniz gibi, olgunluğa erememiş cahil biriyim. kısacası erdal eren'in öldüğü yaştayım. şiiri sizlerler paylaşıyorum, umarım beğenirsiniz.
BİR ÖLÜ
Bir ölü yatıyor yerde;
Boylu boyunca bir ölü.
Daha demin can verdi, dikenlerin arasında ahlar içinde, ölü!
Bir ölü yatıyor yerde,
Can çekişiyordu ölü
Başında biri vardı ölünün,
Elinde de bir su;
Uzattı ölü elini, suyu almak için
Vermedi suyu ölüye, yalvardı ölü yine de vermedi, sızladı ölü yine de vermedi.
Su döküldü bir dikenin dibine,
Büyüdü dikenler suyu emdikçe
Sardılar ölüyü,
Battılar kalbine.
Git gide, acı içinde battılar kalbine.
Can verdi ölü, dikenler kalbine girdikçe.
Çekildi dikenler, gerisin geriye
Ortada kalan, kalbinden yaralı bir ölü.
Toprak oldu ölü,
Topraktan büyüyecek karagüle umut oldu ölü,
Büyüdü karagül, ölünün kalbinden doğru büyüdü.
Ve sonra, sonra geldi suyun sahibi,
Elinde bir şey yine,
Su değildi bu, zehirdi!
Döküldü zehir karagülün üstüne
Soldu karagül, yaprakları bir bir düştü toprağın üstüne.
Ve şimdi geriye kalan nedir?
Ne ölünün kanı, ne gülün yaprağı, ne de bir damla sudur.
Geriye kalan;
Geriye kalanı kimse görmez, işitmez
Geriye kalan aşktır, sızısı kalpten dinmez!
27.08.07
BİR ÖLÜ
Bir ölü yatıyor yerde;
Boylu boyunca bir ölü.
Daha demin can verdi, dikenlerin arasında ahlar içinde, ölü!
Bir ölü yatıyor yerde,
Can çekişiyordu ölü
Başında biri vardı ölünün,
Elinde de bir su;
Uzattı ölü elini, suyu almak için
Vermedi suyu ölüye, yalvardı ölü yine de vermedi, sızladı ölü yine de vermedi.
Su döküldü bir dikenin dibine,
Büyüdü dikenler suyu emdikçe
Sardılar ölüyü,
Battılar kalbine.
Git gide, acı içinde battılar kalbine.
Can verdi ölü, dikenler kalbine girdikçe.
Çekildi dikenler, gerisin geriye
Ortada kalan, kalbinden yaralı bir ölü.
Toprak oldu ölü,
Topraktan büyüyecek karagüle umut oldu ölü,
Büyüdü karagül, ölünün kalbinden doğru büyüdü.
Ve sonra, sonra geldi suyun sahibi,
Elinde bir şey yine,
Su değildi bu, zehirdi!
Döküldü zehir karagülün üstüne
Soldu karagül, yaprakları bir bir düştü toprağın üstüne.
Ve şimdi geriye kalan nedir?
Ne ölünün kanı, ne gülün yaprağı, ne de bir damla sudur.
Geriye kalan;
Geriye kalanı kimse görmez, işitmez
Geriye kalan aşktır, sızısı kalpten dinmez!
27.08.07