Kirpicikle Domuzcuğun İkinci Serüveni

[DreiMalAli]

Artık "Dawkins çocuk odasında" *lakabıyla da anılan çocuk kitabı, „Wo bitte geht’s zu Gott? fragte das kleine Ferkel” (Tanrıya nerden gidilir? diye sordu Domuzcuk), en çok okunan kitaplar arasında: http://hpd-online.de/files/amazon-16.12.07-religioese%20Kinderbuecher.jpg
Çoktandır internette kendi sayfası da var: http://www.ferkelbuch.de/

Ama gel görki...
Aileden sorumlu bakanlık (Almanya) bu kitabı yasaklamaya kalkıyor. Daha doğrusu kitabın 18 yaşında küçüklere satılmasını yasaklamak eğiliminde. Bakanlık
yayınevine (http://alibri.de/) böyle bir istekde bulundu. Bakanlıkda yasakla ilgili görüşmeler Mart ayında yapılacak.
:evil: * *:evil: *:evil:

Kusura baksınlar.
Ama Kirpicikle Domuzcuğumuzu yasaklatmayız.

- Kitabın internet sitesi "Rettet das kleine Ferkel" (Domuzcuğu kurtaralım) sayfasına dönüştü.

İnternetten ve yayın organlarında konuyla ilgili bir kaç başlık
- http://hpd-online.de/node/3715
- *http://freigeisterhaus.de/viewtopic.php?t=21573&highlight=ferkelbuch
- yazarı ve çizeri (http://www.schmidt-salomon.de/homepage.htm) ile görüşmeler: http://www.ferkelbuch.de/faq.html

http://www.n-tv.de/916656.html
http://no-racism.net/article/2438/
http://ondemand-mp3.dradio.de/file/dradio/2008/02/08/drk_20080208_1412_3b9b2d55.mp3
http://www.dw-world.de/dw/article/0,2144,3100309,00.html
http://panamanewsblog.com/PanamaHeadlineNews/Book_for_child_atheist_cause_controversy_in_German y/
http://www.catholicnewsagency.com/new.php?n=11687
http://www.pulpmovies.com/gagwatch/2008/02/
http://blogs.reuters.com/faithworld/2008/02/04/german-family-ministry-slams-atheism-for-kids-book/
http://www.parentdish.com/2008/02/04/is-an-anti-religion-book-dangerous/
http://richarddawkins.net/forum/viewtopic.php?f=1&t=32823
http://www.youtube.com/watch?v=FMBXxPDaTwM
http://www.siasat.com/english/index2.php?option=content&do_pdf=1&id=241687
http://www.stuttgarter-zeitung.de/stz/page/detail.php/1629865
http://debatte.welt.de/weblogs/148/apocalypso/59178/wie+antijuedisch+darf+ein+atheistisches+kinderbuch +sein
http://www.zentralratdjuden.de/de/article/1536.html
http://www.haaretz.com/hasen/spages/951501.html
http://hpd-online.de/node/3773
http://www.zeit.de/online/2008/06/kinderbuch-religion
http://www.freidenker-oesterreich.at/Neue_Dateien/FREI_Gedacht_2.html
http://www.nzz.ch/nachrichten/kultur/aktuell/ferkel_auf_den_index_1.664060.html
http://hpd-online.de/node/3741
http://www.sueddeutsche.de/kultur/artikel/834/155429/
http://hpd-online.de/node/3718
http://www.pro-medienmagazin.de/themen/bcher/buecher-single/article/das-religionen-hasser-buch-fuers-kinderzimmer/
http://www.domradio.com/aktuell/artikel_37976.html
http://www.taz.de/1/leben/buch/artikel/1/kinderbuch-soll-indiziert-werden
http://www.zeit.de/news/artikel/2008/01/29/2465799.xml?from=rss
http://www.boersenblatt.net/179295/
http://www.berlinerliteraturkritik.de/index.cfm?id=16840
...
...
...

İngilizce bilenler için: kitabın ingilizice yazısı burada (http://www.ferkelbuch.de/ferkelbuch.pdf). Sayfaların resimleri ise burada. (http://www.ferkelbuch.de/buch/)

Ne Kirpiciğimizin yasaklanmasına müsaade ederiz ne de Domuzcuğumuzun.
:D *:D *:D
Yasaklatmayız abicim!

Yasaklatmayız!
:evil:

Sevgiler

[vartor]

Resimler bile bir bakista acikliyoe gercegi.
Bir kampanya varsa bis de katilalim dreilmalali. Almanca bilmiyorum, yasklanmasina karsi neresiyse linkini verebilir misin?

[DreiMalAli]

Sevili Vartor

Şu adresde: http://www.ferkelbuch.de/

Solda "Ünterstützung"a (=destekle) tıkla.
Açılan sayfada listeye kaydolabilirsin.

Almanca bilmeyenler için:

Anrede/Titel = Ünvan
Vorname: = İsim
Name = Soyisim
Beruf/Funktion: = Meslek veya Görevi
Straße, Nr: = Cadde, No
Land/PLZ: = Ülke/Posta kodu
Ort = Oturduğu Yer
e-mail: = e-mail: :D

Ve "Straße, Nr. und E-Mail-Adresse werden nicht veröffentlicht." = Cadde, No ve e.mail adresi açıklanmayacak/gösterilmeyecek.
ibaresi var.
Son olarak da alttaki "Unterschreiben" (=imza) tuşuna tıklıyorsun.

İlgin için teşekürler.

Sevgiler

[frodo]

Beni (yine) kandırmadıysan bir destek de benden gitti *:lol:

[vartor]

Sagol dreilmalali, galiba becerdim. Gerci Kanada yoktu memleketler arasinda ama ben yanina yazdim. Sadece ortak pazar ulkeleri mi oy verebiliyordu acaba?

[dilaver]

yahu ben de destekledim ama bana garip sorular sordu. Ben de her yere turkey yazdım. *:lol:


saygılarımla

[dilaver]

ahh DreiMalAli ahh , başıma iş açtın. Bir de almanca mail göndermişler. Gestapoyu da mı peşimize taktık acaba. *:lol: Anlasam dükkan senin ama anlamıyorum ki.


*saygılarımla

[vartor]

dilaver, metni buraya kopyalarsan bir yardim eden cikar herhalde..

[DreiMalAli]

Kitap bir kac ay önce piyasaya cikti. Elime gectiginde forumlarda hemen reklamini yapmistim. Benim cok önemli bir kitap haline gelmisti. Dinleri elestiren ilk cocuk kitabi oldugundan dolayi. En azindan ben böyle baska bir kitap tanimiyorum.
Basligi acmamain nedeni destek toplamak degil haber vermekdi. Ama destek olma isteminize sevindim tabi. Hos geldi sefa geldi. *:D
Listeye katilan arkadaslara mail gelecegi dogru. Mail adresini tasdik etttirmeyi amacliyor. Gelen maildeki ilk linke tiklayarak tasdik ettirebilirsiniz. Isimlerin internette aciklandigini da belirteyim. Ona göre davranin. Gercek isminizin aciklanmasini istemiyorsaniz, degisik isimler kullanin. Listenin sadece bu amacla kullanilacagindan kuskunuz olmasin. Yani ne herhangi bir firmadan reklam meklam gelmeyecek.

Sevgiler

[Realist]

Konu kitaptan açılmışken aklıma geldi.Buraya yazmak doğrumu bilemiyorum ama aklıma şu soru takıldı.Salman Rüşti'nin Şeytan ayetleri memleketimizde yayınlandımı... :roll:

[dilaver]

bildigim kadarıyla yayınlanmadı. Bir ara Aziz Nesin çevirmeye çalışıyordu ama o da sadece bir girişim olarak kaldı.

* *saygılarımla

[DreiMalAli]

Benim gözümden kaçan bir haberden ancak dün haberim oldu. *:D

Geçen ay şansölye Merkel'e verilen soru önergeleri içinde en çok oy alan soru önergesi „Wo bitte geht’s zu Gott? fragte das kleine Ferkel” (Tanrıya nerden gidilir? diye sordu Domuzcuk) kitabını yasaklanma konusunda.
Merkel'in bu önergeyi yazılı cevaplaması gerekiyor.
Önergeyi veren: Dr. med. Michael Seeber Dip RS (Religious Studies) Facharzt für Psychiatrie und Psychotherapie.
Önergeyi veren bir psikolog. Konusu: dini araştırmalar.
Hmmmmm. Bu bana çoooook ilginç geldi bana.

http://www.schmidt-salomon.de/rabbibischofmufti.jpg

Yasaklatmayız abicim!

:evil: *:evil: *:evil: *Yasaklatmayız! *:evil: *:evil: *:evil:

Sevgiler

[pante]

“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk.
Kimsenin kendilerini aldatmasına izin vermeyenler için bir kitap.

Domuzcuk ve küçük Kirpi küvette oturmuş, içtenlikle ve neşeyle gülüyorlardı. Tıpkı güneş parladığı ya da yağmur yağdığı zamanlarda hep yaptıkları gibi.

“Ne güzel değil mi!” dedi Domuzcuk.
“Daha iyi olamaz!” diye yanıtladı Kirpi ve kollarını iyice açarak gerindi. “Bütün dünyayı kucaklayabilirim!”
Domuzcuk, “harika bir fikir!” diye yanıt verdi. “Ama önce gidip biraz elma toplayalım. Kurt gibi açım.”
“Güzel” dedi Kirpi.

İkisi de evden çıktıklarında, tuhaf bir şey dikkatlerini çekti. Geceleyin birisi kulübelerinin duvarına bir afiş yapıştırmıştı. Üzerinde; “Tanrı’yı bilmeyen, bir şeyleri kaçırıyor demektir.” yazıyordu. Okulda pek de dikkatli olmadığı için, yazılanları Kirpi’ye Domuzcuk okudu.
Kirpi; “Domuzcuk, Tanrı’yı tanıyor musun?” diye sordu. “Hayır”, dedi Domuzcuk. “Ben de”, dedi küçük Kirpi. Bu, ikisini de oldukça korkutmuştu. Bir şeyleri kaçırdıklarından hiç haberleri olmamıştı. Bu nedenle, gidip Tanrı’yı aramaya karar verdiler.

Domuzcuk, “Tanrı’yı nerede bulabiliriz?”, diye yolda rastladıkları her hayvana sordu. Fakat Kaz, Tavşan, Köstebek, hiç kimse Tanrı hakkında hiç bir şey duymamıştı. Fakat kurnaz Tilki yanıtı biliyordu.

“Bir keresinde, insanların Tanrı hakkında tartıştıklarını duymuştum”, dedi Tilki. “Tapınak dağının tepesinde ona bazı büyük evler inşa ettiler”. Kirpi; “neyi tartışıyorlardı?” diye sordu. Tilki; “Sanıyorum, Bay Tanrı’nın hangi evde yaşamakta olduğu konusunda anlaşamıyorlardı” diye yanıtladı ve sessizce ekledi: “Bana sorarsanız oraya gitmeyin! Oradaki insanlar çıldırmış!”

Domuzcuk ve küçük kirpi bu güzel tavsiyesi için Tilki’ye kibarca teşekkür ettiler. Fakat çok meraklı oldukları için, bu uyarıyı dinlemeyerek dağa tırmandılar. Ne kaçırdıklarını öğrenmeleri gerekiyordu!

Dağa tırmandıklarında yanyana duran çok büyük üç tane ev gördüler. Daha önce bu kadar büyük hiç bir şey görmemişlerdi. “Bu Bay Tanrı bu evlere ihtiyaç duyduğuna göre, dev gibi bir şey olmalı” dedi Kirpi. Aynı zamanda da korkmuştu, “Domuzcuk, eve dönsek daha iyi olmaz mı?”, dedi.

“Saçmalama, Kirpi!”, dedi Domuzcuk. “Buraya kadar geldiğimize göre Beyefendiyle tanışmalıyız!” Bu çok yürekli bir cümleydi ama gizliden gizliye Domuzcuk da biraz korkuyordu. Bunu Kirpiye belli etmek istemedi.

Kirpi ve Domuzcuk birinci eve yaklaştılar. Komik bir şapkası, siyah ve uzun bukleleri olan bir adam, evin önünde duruyordu. “Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. “Burası Efendi’nin tapınağıdır, bir sinagog”, diye açıkladı adam. Adam neden söz ettiğini iyi biliyordu, çünkü o bir “haham” yani Yahudi din bilginiydi.
“Çok iyi!” dedi Kirpi. “Beyefendi evde mi? Onunla kısa bir görüşme yapabilir miyiz? Çok vaktini almayız...” “Eğer anneniz bir Yahudi kadınıysa!” diye yanıtladı haham. Domuzcuk; “Benimki sadece bir domuz” dedi.
“Üzgünüm!” dedi haham. Bu törensel yordam sırasında, tapınağa sadece Yahudiler girebilir. Küçük domucuklar ise asla giremezler!”
“Bu hiçte nazikçe değil!”, dedi Domuzcuk. “Her şeye kaadir olan Tanrı, nazik değildir”, dedi haham. “Her şeyi bilir ve çok bağışlayıcıdır ama On Emrini dinlemeyen olduğunda çok da kızabilir!” diye ilave etti ve bunu kanıtlamak için onlara büyük Tufan hikayesini anlattı.

“Bir gün” dedi haham, “Tanrı, Efendimiz, insanlar tarafından çok kızdırıldı ve dünya üzerindeki tüm yaşamı yok etmeye karar verdi.”
“Tüm yaşamı mı?” diye sordu Domuzcuk korkuyla. “Bütün bebekleri, bütün büyükanneleri ve bütün hayvanları mı? Domuzcuklar, Kirpiler, Kelebekler ve küçük Gine Domuzcuklarını da mı?” “Evet, tüm yaşamı” dedi haham. “Sadece her türden bir çift hariç. Nuh, bu türleri yaptığı gemide topladı. Bu, Nuh’un gemisidir. Sonra Tanrı kalan bütün insanlar ve hayvanlar boğulana dek yağmur yağdırdı.”
Kirpi ve Domuzcuk bir süre sessiz, kalakaldılar. Herhalde bu kadar çok boğulmuş bebek, büyükanne, domuzcuk, kirpi ve Gine Domuzcuğunu hayal edemediler. “Bu çok acımasız” diye düşündü Domuzcuk ve eğer Bay Tanrı ile karşılaşırsa, onun ayağına çok kuvvetli şekilde basmayı kararlaştırdı.

Küçük Kirpi merakla; “insanlar boğulmalarını gerektirecek kadar kötü ne yapmışlardı?” diye sordu. Haham; “başka tanrılara tapmışlardı” dedi. Kirpi hayretle “Aa, öyleyse başka tanrılar da var?” dedi. “Hayır” dedi haham, “İnsanlar bunu sadece uydurdular. Gerçekte bu tanrılar, sadece mavi ve yeşil renkli hayaletler kadar gerçektiler.”
Domuzcuk bir süre düşündükten sonra; “Eğer insanlar tanrılar uydurabiliyorlarsa”, diye konuşmaya başladı ve ağır ağır devam etti, “sizin de Tanrınızı uydurmadığınızı nasıl bilebiliriz?”
Bu gerçekten çok güzel bir soruydu! Ama maalesef haham bunu hiç bir biçimde takdir etmedi. Müthiş kızdı, ve o kadar bağırarak bir şeyler söylemeye başladı ki, Kirpi ve Domuzcuk olabildiğince hızlı bir şekilde oradan kaçtılar.
“Bahse girerim, o hikayeyi bizi korkutmak için uydurmuştur!” dedi Domuzcuk nefes nefese kaçarlarken. “Kim böyle bir hikayeye inanacak kadar aptal olabilir?” “Bazı insanlar hayalet gördü diye küçük Gine Domuzcuklarını boğan bir Tanrıya kesinlikle inanmıyorum!”, dedi Kirpi.

Sonra Kirpi ve Domuzcuk ikinci eve gittiler. “Bana gelin, ey zayıf ama yükü ağır olanlar!” dedi evin önünde duran adam. Komik, mor bir şapka giyiyordu ve yere kadar uzanan garip bir giysisi vardı.
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. Adam, ne dediğini bilen gerçek bir piskopostu.
“Burası Tanrı’nın evidir, bir kilise!” diye açıkladı piskopos. “Efendimizin adıyla bir araya geldiğimizde, o da aramızdadır.” “Güzel!” dedi Kirpi.
Hep birlikte kiliseye girdiler.

İçerisi oldukça karanlıktı ve tuhaf kokuyordu. Domuzcuk; “E, nerede Bay Tanrı?” diye sordu. Piskopos ileride bir yeri işaret etti. Kirpi ve Domuzcuk, ellerinden ve ayaklarından bir haça çivilenmiş yarı çıplak bir adamın korkutucu görüntüsüne baktılar. Başının üzerinde dikenli bir taç vardı ve vücudunun her yanı kanla kaplanmıştı.
“Of!” dedi küçük Kirpi. “Bu çok fena acıtmaz mı?” “Efendimiz Tanrı, bize günahlarımız için çarmıha gerilerek ölen, oğlu İsa’yı gönderdi.!” Diye açıkladı piskopos. Küçük Domuzcuk; “Ama Beyefendi bunu yapmak zorunda değildi” dedi. “Küçük Kirpi ve ben her zaman iyi olduk...”
“Tanrı günahlarımızı İsa’nın kanıyla yıkayıp temizledi!”, dedi piskopos. “Kanıyla? Hık!” dedi Domuzcuk. Kirpi de şaşkınlıkla; “Ben her zaman sabunla yıkanmak gerektiğini düşünürdüm.” dedi .

“Tanrı bize müjdeledi ki; eğer onun yolundan gidersek, cennetin kırallığı bizi bekliyor olacak!” dedi piskopos.
Domuzcuk; “Buradaki insanlar pek de mutlu görünmüyorlar” diye düşündü. “Neşesiz ve kederli görünüyorlar!” Hayır, Domuzcuk burada daha fazla kalmak istemiyordu. Fakat sonra kendisini çeken bir şeyi farketti. Bir sürü kurabiye! Öndeki masanın üzerinde, büyük, altından bir tabağın içindeydiler. Domuzcuk aç olduğu için bir kaç tanesini ağzına atıverdi.
Fakat bu piskoposun hoşuna gitmedi. “Tanrı aşkına, ne yapıyorsun orada!” diye öfkeyle bağırdı. “Bir kaç tane kurabiye yiyorum, çünkü çok açım” dedi Domuzcuk. “Ama onlar kurabiye değil, İsa’nın bedeni!” diye homurdandı piskopos. Haçtaki adamı işaret ederek; “Onlar kendini bizim için feda eden İsa’nın etidir!” Bu Domuzcuk’u gerçekten kötü hissettirdi. Elma, havuç ve mantar yemeyi severdi ama çok uzun yıllar önce ölmüş bir adamı değil! Çabucak tuhaf kurabiyeleri tükürdü ve Kirpi’nin elini yakalayıp “Buradan hemen uzaklaşalım!” diye haykırdı. “Bunlar Yamyam! Bay Tanrı’nın oğlunu bile yiyorlarsa küçük kirpi ve domuzcuklara kim bilir neler yaparlar...”

Kiliseyi terk ettikten sonra küçük Domuzcuk ve küçük Kirpi, üçüncü eve bakmayı pek istemiyorlardı. Diğer yandan, gerçekten ne kaçırdıklarını da öğrenmeyi çok istiyorlardı. Bu nedenle bütün cesaretlerini toplayıp son bir şans daha denemeye karar verdiler.
Üçüncü evin önünde kocaman sakallı bir adam duruyordu. Başının üzerine, Kirpi’ye büyük annesi Frieda’yı hatırlatan bir kumaş örtmüştü. Elbette büyük anne Frieda’nın sakalı yoktu.
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. “Bu caminin içinde Efendimiz Allah’la karşılaşabilirsiniz” dedi adam. Adamın bir bildiği olmalıydı çünkü o bir müftü, yani islam bilginiydi. “İçeri gelin!”, dedi müftü.
Küçük Kirpi, büyük kapıdan camiye girerlerken; “Bizi burada nelerin beklediğini merak ediyorum”, diye fısıldadı. Küçük Domuzcuk başını sallayarak onayladı.

“Tanrıyı, yani Allah’ı bilmek için Müslüman olmanız gerekir!” diye açıkladı müftü. “Nasıl Müslüman olunur?” diye merakla sordu küçük Kirpi. “Önce islami sadakat sözünü tekrarlamanız gerekir” dedi müftü. “Sonra da Allah’ın emirlerini içtenlikle yerine getirmelisiniz. İlk ve en önemlisi, günde beş kere ibadet etmelisiniz!”
“Beş kere mi?” diye sordu küçük Domuzcuk. “Evet”, dedi müftü. “İbadet etmeden önce de kendinizi iyice yıkamalısınız!”
“Kendimizi günde beş kere yıkamak mı?” Küçük Kirpi’nin gözlerini şaşkınlıkla açıldı. “Bu, haftada otuzbeş kere, ayda yüzelli kere yıkanmak demek!” Küçük Kirpi yılda kaç defa yıkanmak gerektiğini de hesaplamak isterdi ama bu onun için oldukça zordu.
Küçük Domuzcuk; “Acaba Bay Tanrı’nın temizlik takıntısı mı var?” diye kendi kendine düşündü. Kirpiyle haftada bir kere küvete girmek oldukça yeterliydi ama haftada otuzbeş defa değil.

“Kesinlikle günde beş defa ibadet etmem!” dedi küçük Kirpi. “Yapacak başka işlerim de var!” Müftü; “O zaman Müslüman olamazsın!” dedi. Kirpi; “Ben de oluruna bırakırım!” diyerek omuz silkti. “Bu o kadar da kötü olamaz...”
“O kadar kötü olamaz mı?” Müftünün gözleri ateş saçıyordu. “Eğer Efendimize boyun eğmezseniz, sonunuz cehennem olur ve cehennem ateşinde sonsuza kadar pişersiniz!” Küçük Domuzcuk merakla; “Sadece kendimizi yeteri kadar sık yıkamadığımız için mi?” diye sordu.
“Allah’ın peygamberi Muhammet’e verdiği emirlere uymadığınız için!” dedi müftü.
“Peki, bunu sizin Muhammetinizin uydurmadığını nereden bilelim?” diye sordu Domuzcuk. “Belki de o peygamber değildi, sadece sizinle eğleniyordu...”
Küçük Domuzcuk keşke bunu söylemeseydi! Çünkü müftünün duyguları incinmişti; “Sizi kahrolası inançsızlar!” diye haykırarak çılgınca Domuzcuğun ve Kirpi’nin üzerine doğru koşmaya başladı. İkisi birden koşabildikleri kadar hızlı, caminin kapısına yöneldiler.
Fakat, eyvah. Dışarıda haham ve piskopos onları bekliyordu. “Yakalayın onları!” diye bağırdı haham. “Tanrıya küfrettiler!” Piskopos da; “İsa’nın vücudunu kirlettiler!” diye kükredi. Camiden dışarı fırlayan müftü de; “Peygamberi aşağıladılar” diye haykırdı.
Kirpi ve Domuzcuk korkudan donmuşlardı. Domuzcuk; “Sanırım sonumuz geldi!” diye kekeledi.
Piskopos; “Onları şeytan delirtmiş ama şimdi o şeytanı çıkaracağım!” diye bağırdı. Haham; “Hayır! Sizin varolmanızdan çok önce biz şeytanları kovduk!” dedi. Müftü ise; “Peygamber, inanmayanlara nasıl davranılacağını gösteren ilk kişidir!” diye yanıtladı. “Her neyse, bizim cehennemimiz sizinkinden çok daha sıcaktır!” “Ne yüzsüzlük!”, piskopos bağırarak müftünün kafasına incili indirdi. “Bizim cehennemimiz en, en kötüsüdür!” Böylece Tanrının üç hizmetkarının arasında ciddi bir kavga başladı. Birbirlerini çılgınca yumruklarlarken, Kirpinin ve Domuzcuğun sessizce süzülüp uzaklaştıklarını fark edemediler.

Eve döndüklerinde Kirpi; “Domuzcuk, şimdi kaçırdığımızın ne olduğunu biliyorum...” dedi. “Neymiş o?” diye sordu Domuzcuk. “Tanrı olmayınca korkmamıza da gerek yok!” dedi Kirpi. “Bu doğru!” dedi Domuzcuk. “Korkmayı özledin mi?” “Hayır!” diye yanıtladı küçük Kirpi. “Tuhaf hizmetkarlarıyla Bay Tanrı gerçekten benden uzak olsun!”

Kirpi ve Domuzcuk esrarengiz afişe bir daha baktılar. Küçük Domuzcuk; “Sanırım bazı harfler fazla yazılmış!” dedi ve kalın bir kalemle “bilmeyen” kelimesindeki “mey” harflerinin üzerini karaladı. “Şöyle demeliydi: ‘Tanrı’yı bilen, bir şeyleri kaçırıyor demektir!’ Tam olarak buradan...” diyerek kafasını işaret etti.
Küçük Kirpi başını sallayarak onayladı. “Tapınak Dağındaki insanlar gerçekten çıldırmış! Gerçekte Tanrı’nın olmadığına inanıyorum. Eğer olsaydı, kesinlikle o hayalet şatolarında yaşamazdı!”

“Kesinlikle haklısın, Kirpi!” dedi küçük Domuzcuk. “Peki şimid bu afişi ne yapalım?” Burada bırakalım mı?” “Hayır!” diye yanıtladı Kirpi. “Daha iyi bir fikrim var!” Afişi duvardan söktü ve küçücük, minicik parçalara böldü. Sonra küçük Kirpi ve küçük Domuzcuk parçaları gök yüzüne, çok yükseklere savurdular. Çok eğlendiler. Sonunda ikisi de yeniden içtenlikle ve neşeyle gülüyorlardı. Tıpkı güneş parladığı ya da yağmur yağdığı zamanlarda hep yaptıkları gibi.

Masalın ana fikri:
Tanrıyı bilmiyorsan, bundan memnun olmalısın.

Not:

Eğer biri tavsiye dinlerse:
“Tanrıyı bilmeyen boşluktadır” diye
Sana bir sır vereyim
Başkalarına da söyle.

Dünyada Tanrıya bağlılık
Kötü büyüdür, ya da bir şaka
Hahamlar, papazlar, imamlar
“Çıplak maymundurlar” senin ve benim gibi
Tek fark; onlar uçuşan hayaletler görürler
Ve komik şapka ve kıyafetler giyerler

Onlar Domuzcuk’u kandıramazlar
Onlara gülmesini durduramazlar.


İngilizce’den Çeviren: pergel

[vartor]

Tesekkurlerimi sunarim pergel ve pante'ye.
*Bu seruveni 18 yasindan kucuklere yasaklamaya calisanlar, daha kucucuk beyinlere, kin ve korku tohumlari dikmeyi insanlik sanirlar. Semavi dinlerin kitaplarinin esas sansur edilmesi icin ugrasmaliyiz bizler de bu taraftan.
Tanri adaletsizliklerini mesrulastiran, icinde kin, nefret barindiran, kanla, sonsuz cehennem atesiyle cocuklerimizin beyinlerini zincirleyen daha kotu bir kitap adayi goremiyorum sansur etmek icin.

[DreiMalAli]

:D
Pergele hemen bir teşekür etmem lazım.
Oldu olacak... Ben de resimleri ekliyeyim yazıya. Tam olsun.
Ama önce orijinalini bir bulmam lazım.

Yasaklatmayız abicim!

:evil: *:evil: *:evil: *Yasaklatmayız! *:evil: *:evil: *:evil:

Sevgiler

[lionking]

cok güzel bir hikaye,,siteye tasiyan dreimalali ye,,ceviri *yapan pergele ve buraya asan panteye *cok tesekürler,,cok sayin vartor beyefendiyle ayni fikirdeyim,,asil insanlari birbirine düsman eden semavi dinlerin kitaplari yasaklanmali,insani insanlikdan cikaran...

[DreiMalAli]

Yazan: Michael Schmid-Salomon
İngilizce Çeviri: Fiona Lorenz
İngilizce’den Çeviren: pergel
http://www.schmidt-salomon.de/ferkel1.jpg
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk.
Kimsenin kendilerini aldatmasına izin vermeyenler için bir kitap.

Domuzcuk ve küçük Kirpi küvette oturmuş, içtenlikle ve neşeyle gülüyorlardı. Tıpkı güneş parladığı ya da yağmur yağdığı zamanlarda hep yaptıkları gibi.

“Ne güzel değil mi!” dedi Domuzcuk.
“Daha iyi olamaz!” diye yanıtladı Kirpi ve kollarını iyice açarak gerindi. “Bütün dünyayı kucaklayabilirim!”
Domuzcuk, “harika bir fikir!” diye yanıt verdi. “Ama önce gidip biraz elma toplayalım. Kurt gibi açım.”
“Güzel” dedi Kirpi.

İkisi de evden çıktıklarında, tuhaf bir şey dikkatlerini çekti. Geceleyin birisi kulübelerinin duvarına bir afiş yapıştırmıştı. Üzerinde; “Tanrı’yı bilmeyen, bir şeyleri kaçırıyor demektir.” yazıyordu. Okulda pek de dikkatli olmadığı için, yazılanları Kirpi’ye Domuzcuk okudu.
Kirpi; “Domuzcuk, Tanrı’yı tanıyor musun?” diye sordu. “Hayır”, dedi Domuzcuk. “Ben de”, dedi küçük Kirpi. Bu, ikisini de oldukça korkutmuştu. Bir şeyleri kaçırdıklarından hiç haberleri olmamıştı. Bu nedenle, gidip Tanrı’yı aramaya karar verdiler.
http://www.schmidt-salomon.de/ferkelpl1.jpg

Domuzcuk, “Tanrı’yı nerede bulabiliriz?”, diye yolda rastladıkları her hayvana sordu. Fakat *Kaz, Tavşan, Köstebek, hiç kimse Tanrı hakkında hiç bir şey duymamıştı. Fakat kurnaz Tilki yanıtı biliyordu.

“Bir keresinde, insanların Tanrı hakkında tartıştıklarını duymuştum”, dedi Tilki. “Tapınak dağının tepesinde ona bazı büyük evler inşa ettiler”. Kirpi; “neyi tartışıyorlardı?” diye sordu. Tilki; “Sanıyorum, Bay Tanrı’nın hangi evde yaşamakta olduğu konusunda anlaşamıyorlardı” diye yanıtladı ve sessizce ekledi: “Bana sorarsanız oraya gitmeyin! Oradaki insanlar çıldırmış!”

Domuzcuk ve küçük kirpi bu güzel tavsiyesi için Tilki’ye kibarca teşekkür ettiler. Fakat çok meraklı oldukları için, bu uyarıyı dinlemeyerek dağa tırmandılar. Ne kaçırdıklarını öğrenmeleri gerekiyordu!

Dağa tırmandıklarında yanyana duran çok büyük üç tane ev gördüler. Daha önce bu kadar büyük hiç bir şey görmemişlerdi. “Bu Bay Tanrı bu evlere ihtiyaç duyduğuna göre, dev gibi bir şey olmalı” dedi Kirpi. Aynı zamanda da korkmuştu, “Domuzcuk, eve dönsek daha iyi olmaz mı?”, dedi.

“Saçmalama, Kirpi!”, dedi Domuzcuk. “Buraya kadar geldiğimize göre Beyefendiyle tanışmalıyız!” Bu çok yürekli bir cümleydi ama gizliden gizliye Domuzcuk da biraz korkuyordu. Bunu Kirpiye belli etmek istemedi.

Kirpi ve Domuzcuk birinci eve yaklaştılar. Komik bir şapkası, siyah ve uzun bukleleri olan bir adam, evin önünde duruyordu. “Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. “Burası Efendi’nin tapınağıdır, bir sinagog”, diye açıkladı adam. Adam neden söz ettiğini iyi biliyordu, çünkü o bir “haham” yani Yahudi din bilginiydi.
“Çok iyi!” dedi Kirpi. “Beyefendi evde mi? Onunla kısa bir görüşme yapabilir miyiz? Çok vaktini almayız...” “Eğer anneniz bir Yahudi kadınıysa!” diye yanıtladı haham. Domuzcuk; “Benimki sadece bir domuz” dedi.
“Üzgünüm!” dedi haham. Bu törensel yordam sırasında, tapınağa sadece Yahudiler girebilir. Küçük domucuklar ise asla giremezler!”
“Bu hiçte nazikçe değil!”, dedi Domuzcuk. “Her şeye kaadir olan Tanrı, nazik değildir”, dedi haham. “Her şeyi bilir ve çok bağışlayıcıdır ama On Emrini dinlemeyen olduğunda çok da kızabilir!” diye ilave etti ve bunu kanıtlamak için onlara büyük Tufan hikayesini anlattı.

“Bir gün” dedi haham, “Tanrı, Efendimiz, insanlar tarafından çok kızdırıldı ve dünya üzerindeki tüm yaşamı yok etmeye karar verdi.”
“Tüm yaşamı mı?” diye sordu Domuzcuk korkuyla. “Bütün bebekleri, bütün büyükanneleri ve bütün hayvanları mı? Domuzcuklar, Kirpiler, Kelebekler ve küçük Gine Domuzcuklarını da mı?” “Evet, tüm yaşamı” dedi haham. “Sadece her türden bir çift hariç. Nuh, bu türleri yaptığı gemide topladı. Bu, Nuh’un gemisidir. Sonra Tanrı kalan bütün insanlar ve hayvanlar boğulana dek yağmur yağdırdı.”
Kirpi ve Domuzcuk bir süre sessiz, kalakaldılar. Herhalde bu kadar çok boğulmuş bebek, büyükanne, domuzcuk, kirpi ve Gine Domuzcuğunu hayal edemediler. “Bu çok acımasız” diye düşündü Domuzcuk ve eğer Bay Tanrı ile karşılaşırsa, onun ayağına çok kuvvetli şekilde basmayı kararlaştırdı.

Küçük Kirpi merakla; “insanlar boğulmalarını gerektirecek kadar kötü ne yapmışlardı?” diye sordu. Haham; “başka tanrılara tapmışlardı” dedi. Kirpi hayretle “Aa, öyleyse başka tanrılar da var?” dedi. “Hayır” dedi haham, “İnsanlar bunu sadece uydurdular. Gerçekte bu tanrılar, sadece mavi ve yeşil renkli hayaletler kadar gerçektiler.”
Domuzcuk bir süre düşündükten sonra; “Eğer insanlar tanrılar uydurabiliyorlarsa”, diye konuşmaya başladı ve ağır ağır devam etti, “sizin de Tanrınızı uydurmadığınızı nasıl bilebiliriz?”
Bu gerçekten çok güzel bir soruydu! Ama maalesef haham bunu hiç bir biçimde takdir etmedi. Müthiş kızdı, ve o kadar bağırarak bir şeyler söylemeye başladı ki, Kirpi ve Domuzcuk olabildiğince hızlı bir şekilde oradan kaçtılar.
“Bahse girerim, o hikayeyi bizi korkutmak için uydurmuştur!” dedi Domuzcuk nefes nefese kaçarlarken. “Kim böyle bir hikayeye inanacak kadar aptal olabilir?” “Bazı insanlar hayalet gördü diye küçük Gine Domuzcuklarını boğan bir Tanrıya kesinlikle inanmıyorum!”, dedi Kirpi.

Sonra Kirpi ve Domuzcuk ikinci eve gittiler. *“Bana gelin, ey zayıf ama yükü ağır olanlar!” dedi evin önünde duran adam. Komik, mor bir şapka giyiyordu ve yere kadar uzanan garip bir giysisi vardı.
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. Adam, ne dediğini bilen gerçek bir piskopostu.
“Burası Tanrı’nın evidir, bir kilise!” diye açıkladı piskopos. “Efendimizin adıyla bir araya geldiğimizde, o da aramızdadır.” “Güzel!” dedi Kirpi.
Hep birlikte kiliseye girdiler.

İçerisi oldukça karanlıktı ve tuhaf kokuyordu. Domuzcuk; “E, nerede Bay Tanrı?” diye sordu. Piskopos ileride bir yeri işaret etti. Kirpi ve Domuzcuk, ellerinden ve ayaklarından bir haça çivilenmiş yarı çıplak bir adamın korkutucu görüntüsüne baktılar. Başının üzerinde dikenli bir taç vardı ve vücudunun her yanı kanla kaplanmıştı.
“Of!” dedi küçük Kirpi. “Bu çok fena acıtmaz mı?” “Efendimiz Tanrı, bize günahlarımız için çarmıha gerilerek ölen, oğlu İsa’yı gönderdi.!” Diye açıkladı piskopos. Küçük Domuzcuk; “Ama Beyefendi bunu yapmak zorunda değildi” dedi. “Küçük Kirpi ve ben her zaman iyi olduk...”
“Tanrı günahlarımızı İsa’nın kanıyla yıkayıp temizledi!”, dedi piskopos. “Kanıyla? Hık!” dedi Domuzcuk. Kirpi de şaşkınlıkla; “Ben her zaman sabunla yıkanmak gerektiğini düşünürdüm.” dedi .
http://www.schmidt-salomon.de/ferkelbisch2.jpg

“Tanrı bize müjdeledi ki; eğer onun yolundan gidersek, cennetin kırallığı bizi bekliyor olacak!” dedi piskopos.
Domuzcuk; “Buradaki insanlar pek de mutlu görünmüyorlar” diye düşündü. “Neşesiz ve kederli görünüyorlar!” Hayır, Domuzcuk burada daha fazla kalmak istemiyordu. Fakat sonra kendisini çeken bir şeyi farketti. Bir sürü kurabiye! Öndeki masanın üzerinde, büyük, altından bir tabağın içindeydiler. Domuzcuk aç olduğu için bir kaç tanesini ağzına atıverdi.
Fakat bu piskoposun hoşuna gitmedi. “Tanrı aşkına, ne yapıyorsun orada!” diye öfkeyle bağırdı. “Bir kaç tane kurabiye yiyorum, çünkü çok açım” dedi Domuzcuk. “Ama onlar kurabiye değil, İsa’nın bedeni!” diye homurdandı piskopos. Haçtaki adamı işaret ederek; “Onlar kendini bizim için feda eden İsa’nın etidir!” Bu Domuzcuk’u gerçekten kötü hissettirdi. Elma, havuç ve mantar yemeyi severdi ama çok uzun yıllar önce ölmüş bir adamı değil! Çabucak tuhaf kurabiyeleri tükürdü ve Kirpi’nin elini yakalayıp “Buradan hemen uzaklaşalım!” diye haykırdı. “Bunlar Yamyam! Bay Tanrı’nın oğlunu bile yiyorlarsa küçük kirpi ve domuzcuklara kim bilir neler yaparlar...”

Kiliseyi terk ettikten sonra küçük Domuzcuk ve küçük Kirpi, üçüncü eve bakmayı pek istemiyorlardı. Diğer yandan, gerçekten ne kaçırdıklarını da öğrenmeyi çok istiyorlardı. Bu nedenle bütün cesaretlerini toplayıp son bir şans daha denemeye karar verdiler.
Üçüncü evin önünde kocaman sakallı bir adam duruyordu. Başının üzerine, Kirpi’ye büyük annesi Frieda’yı hatırlatan bir kumaş *örtmüştü. Elbette büyük anne Frieda’nın sakalı yoktu.
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. “Bu caminin içinde Efendimiz Allah’la karşılaşabilirsiniz” dedi adam. Adamın bir bildiği olmalıydı çünkü o bir müftü, yani islam bilginiydi. “İçeri gelin!”, dedi müftü.
Küçük Kirpi, büyük kapıdan camiye girerlerken; “Bizi burada nelerin beklediğini merak ediyorum”, diye fısıldadı. Küçük Domuzcuk başını sallayarak onayladı.


“Tanrıyı, yani Allah’ı bilmek için Müslüman olmanız gerekir!” diye açıkladı müftü. “Nasıl Müslüman olunur?” diye merakla sordu küçük Kirpi. “Önce islami sadakat sözünü tekrarlamanız gerekir” dedi müftü. “Sonra da Allah’ın emirlerini içtenlikle yerine getirmelisiniz. İlk ve en önemlisi, günde beş kere ibadet etmelisiniz!”
“Beş kere mi?” diye sordu küçük Domuzcuk. “Evet”, dedi müftü. “İbadet etmeden önce de kendinizi iyice yıkamalısınız!”
“Kendimizi günde beş kere yıkamak mı?” Küçük Kirpi’nin gözlerini şaşkınlıkla açıldı. “Bu, haftada otuzbeş kere, ayda yüzelli kere yıkanmak demek!” Küçük Kirpi yılda kaç defa yıkanmak gerektiğini de hesaplamak isterdi ama bu onun için oldukça zordu.
Küçük Domuzcuk; “Acaba Bay Tanrı’nın temizlik takıntısı mı var?” diye kendi kendine düşündü. Kirpiyle haftada bir kere küvete girmek oldukça yeterliydi ama haftada otuzbeş defa değil.

“Kesinlikle günde beş defa ibadet etmem!” dedi küçük Kirpi. “Yapacak başka işlerim de var!” Müftü; “O zaman Müslüman olamazsın!” dedi. Kirpi; “Ben de oluruna bırakırım!” diyerek omuz silkti. “Bu o kadar da kötü olamaz...”
“O kadar kötü olamaz mı?” Müftünün gözleri ateş saçıyordu. “Eğer Efendimize boyun eğmezseniz, sonunuz cehennem olur ve cehennem ateşinde sonsuza kadar pişersiniz!” Küçük Domuzcuk merakla; “Sadece kendimizi yeteri kadar sık yıkamadığımız için mi?” diye sordu.
“Allah’ın peygamberi Muhammet’e verdiği emirlere uymadığınız için!” dedi müftü.
“Peki, bunu sizin Muhammetinizin uydurmadığını nereden bilelim?” diye sordu Domuzcuk. “Belki de o peygamber değildi, sadece sizinle eğleniyordu...”
Küçük Domuzcuk keşke bunu söylemeseydi! Çünkü müftünün duyguları incinmişti; “Sizi kahrolası inançsızlar!” diye haykırarak çılgınca Domuzcuğun ve Kirpi’nin üzerine doğru koşmaya başladı. İkisi birden koşabildikleri kadar hızlı, caminin kapısına yöneldiler.
Fakat, eyvah. Dışarıda haham ve piskopos onları bekliyordu. “Yakalayın onları!” diye bağırdı haham. “Tanrıya küfrettiler!” Piskopos da; “İsa’nın vücudunu kirlettiler!” diye kükredi. Camiden dışarı fırlayan müftü de; “Peygamberi aşağıladılar” diye haykırdı.
Kirpi ve Domuzcuk korkudan donmuşlardı. Domuzcuk; “Sanırım sonumuz geldi!” diye kekeledi.
Piskopos; “Onları şeytan delirtmiş ama şimdi o şeytanı çıkaracağım!” diye bağırdı. Haham; “Hayır! Sizin varolmanızdan çok önce biz şeytanları kovduk!” dedi. Müftü ise; “Peygamber, inanmayanlara nasıl davranılacağını gösteren ilk kişidir!” diye yanıtladı. “Her neyse, bizim cehennemimiz sizinkinden çok daha sıcaktır!” “Ne yüzsüzlük!”, piskopos bağırarak müftünün kafasına incili indirdi. “Bizim cehennemimiz en, en kötüsüdür!” Böylece Tanrının üç hizmetkarının arasında ciddi bir kavga başladı. Birbirlerini çılgınca yumruklarlarken, Kirpinin ve Domuzcuğun sessizce süzülüp uzaklaştıklarını fark edemediler.
http://www.schmidt-salomon.de/rabbibischofmufti.jpg

Eve döndüklerinde Kirpi; “Domuzcuk, şimdi kaçırdığımızın ne olduğunu biliyorum...” dedi. “Neymiş o?” diye sordu Domuzcuk. “Tanrı olmayınca korkmamıza da gerek yok!” dedi Kirpi. “Bu doğru!” dedi Domuzcuk. “Korkmayı özledin mi?” “Hayır!” diye yanıtladı küçük *Kirpi. “Tuhaf hizmetkarlarıyla Bay Tanrı gerçekten benden uzak olsun!”

Kirpi ve Domuzcuk esrarengiz afişe bir daha baktılar. Küçük Domuzcuk; “Sanırım bazı harfler fazla yazılmış!” dedi ve kalın bir kalemle “bilmeyen” kelimesindeki “mey” harflerinin üzerini karaladı. “Şöyle demeliydi: ‘Tanrı’yı bilen, bir şeyleri kaçırıyor demektir!’ Tam olarak buradan...” diyerek kafasını işaret etti.
Küçük Kirpi başını sallayarak onayladı. “Tapınak Dağındaki insanlar gerçekten çıldırmış! Gerçekte Tanrı’nın olmadığına inanıyorum. Eğer olsaydı, kesinlikle o hayalet şatolarında yaşamazdı!”

“Kesinlikle haklısın, Kirpi!” dedi küçük Domuzcuk. “Peki şimid bu afişi ne yapalım?” Burada bırakalım mı?” “Hayır!” diye yanıtladı Kirpi. “Daha iyi bir fikrim var!” Afişi duvardan söktü ve küçücük, minicik parçalara böldü. Sonra küçük Kirpi ve küçük Domuzcuk parçaları gök yüzüne, çok yükseklere savurdular. Çok eğlendiler. Sonunda ikisi de yeniden içtenlikle ve neşeyle gülüyorlardı. Tıpkı güneş parladığı ya da yağmur yağdığı zamanlarda hep yaptıkları gibi.

Masalın ana fikri:
Tanrıyı bilmiyorsan, bundan memnun olmalısın.
http://www.schmidt-salomon.de/ferkelflieger.jpg

Not:

Eğer biri tavsiye dinlerse:
“Tanrıyı bilmeyen boşluktadır” diye
Sana bir sır vereyim
Başkalarına da söyle.

Dünyada Tanrıya bağlılık
Kötü büyüdür, ya da bir şaka
Hahamlar, papazlar, imamlar
“Çıplak maymundurlar” senin ve benim gibi
Tek fark; onlar uçuşan hayaletler görürler
Ve komik şapka ve kıyafetler giyerler

Onlar Domuzcuk’u kandıramazlar
Onlara gülmesini durduramazlar.

[frodo]

Bu haliyle oldukça sevimli oldu *:lol:

[DreiMalAli]

İnternette legal olarak mevcut olan resimler maalesef sadece bu kadardı.
Resimlerin tamamı şurada: http://www.ferkelbuch.de/buch/
Ama Adobe Flash Player ile hazırlandığı için teker teker link vermekle olmuyor.
En azından ben bilmiyorum nasıl olacağını.

Daha kaliteli diğer resimlerin nerede bulunacağını bilen biliyordur.
:D

Artık ben de "kitaplı" oldum. Benim de bir "kitabım" var.
:D

Yasaklatmayız abicim!
:evil: *:evil: *:evil: *Yasaklatmayız! *:evil: *:evil: *:evil:

Sevgiler

[spartacus]

Sevgili DreiMalAli

Buda benden olsun o zaman. Ha şimdi ohooo kapağa adını yazmışsın diyeceksin eee, sus payı verdik canım, üstünede aktaran diye seni yazdım. Arasıra bende "domuzluk" yapsam ne var yani :)

http://www.turandursun.com/kirpicik_ile_domuzcuk/


Bu arada dar zaman da bu uğraş şimdilik bu kadar olur. Yani resimleri yeniden ölçekle, yazılar okunsun diye balans yap, rot ayarı yap :) umarım idare ediyordur...

Bu arada Frodo'nun çabalarını da unutmayalım tabi :)

[DreiMalAli]

Yıkama, yağlama balans ve rot ayarı için teşekürler sevgili spartacus.

Eh madem artık benim de bir "kitabım" var.
Yanlış tercüme, sembolik anlatım, mecazi anlatım gibi savunma moduna geçebilirim. *:twisted:
Meselaaaa...
"Kitabımda" kimin cehennemi daha sıcak sorusunun cevabı açık kalmış. En azından yukardaki Pergelin mealinde.
Eh! Yakında yeni mealler sürülür artık piyasaya.
:D

Yasaklatmayız abicim!
:evil: *:evil: *:evil: *Yasaklatmayız! *:evil: *:evil: *:evil:

Sevgiler

[vartor]

Senin de ellerine saglik sevgili spartacus, "teamwork" diye buna denir iste.
Umarim bu tur calismalara bir baslangic olur domuzcuk ve kirpicik hikayesi. Hur dusunceyi savunanlarin bir araya gelmesi ve beraberce karanliklari aydinlatmaya calismalari umidiyle....

[DreiMalAli]

spartacus'un verdiği linki sağa sola dağıtıverdim.


Yasaklatmayız abicim!
:evil: *:evil: *:evil: *Yasaklatmayız! *:evil: *:evil: *:evil:

Sevgiler

[thunderpoint]

Çok güzel olmuş, elinize sağlık...

[spartacus]

Evet aslında bir kitabımız olacaksa ve bir kaç tanede deli gerekiyorsa diye düşündüm ve diğer peygamber(DreiMalAli, pergel : ) *arkadaşlarım gibi bende delilik yaptım :) Şimdi nedir bu delilik denecek işte asıl mucizede burada :)

[DreiMalAli]

Delilere, peygamberlere ve deli peygamberlere hemen sıcağı sıcağına güzel haberi vereyim.
:D
:D *:D
:D *:D *:D
Bu gün “Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk kitabının yasaklanıp yasaklanmamasının karar günüydü.
Ve öğle vakti benim kahramanlarım, yani Kirpicikle Domuzcuk, ikinci serivenlerini hapy end ile bitirdiler.
Hem de Alman devletinin aileden sorumlu bakanlığına karşı.
:D
Kitabı satın almak için 18 yaş sınırı gerekmiyor. Kitap serbestce satılabilir.
Bakalım yarın gazete haberlerinde neler var.

Sonuçta kazanan Almanya oldu.
Hem çocuk gözüyle dinleri eleştiren ilk çocuk kitabı olduğundan dolayı.
Hem de devletin bir bakanlığının keyfine göre yasak koyamadığı için.

Kitap benim gözümde zaten en değerli kitap idi. Şimde çok daha değerli oldu.
Artık benim de bir kitabım var.
:D


Yasaklatmayız abicim!
:evil: Yasaklatmayız! *:evil:


Sevgiler

[vartor]

Sevindirici bir haber, nihayet sagduyu kazanmaya basliyor savasi....

[DreiMalAli]

Kırmızı gül demet demet
Sevda değil bir alamet
Gitti gelmez o muhannet
Şol revanda balam galdı
...

Bu gün çok üzgünüm.
"Kitabıma" erişemediğim için üzgünüm.
Kitabımın linki hala çalışmadığı üzgünüm.
Ne güzeldi o "kitaplı" olduğum günler yav.
Okuuur okur feyz alırdım "kitabımdan".
Gitti! Gittiiiiiiiii!
Tekrar gelirm'ola
Yoksa....
"Kitapsız" birisi miyim ben artık?

Kırmızı gül her dem olmaz
Yaralara melhem olmaz
Ol tabipden derman gelmez
Şol revanda balam galdı.

Sevgiler

[kandahar]

Ayıptır söylemesi ben biraz hikaye yazarım, edebiyatla da ilgiliyimdir. Bu hikaye hiç bir çocuğun ilgisini çekecek bir hikaye değil, vasatın altında yazılmış. Çocuk hikayesinden çok çocuk hikayesine benzetilmeye çalışılmış bir hikaye. Hiç bir çocuk da bunu okumaz, belki Alman çocukları hariç. :D Yasaklandığına bile değmemiş doğrusu.

Bir de İslam'la ilgili kısmının İslam'la alakası bile yok. İslam'da en önemli şey 5 vakit namazdır diyen bırakın müftüyü sıradan bir Müslüman bile tanımadım.

[frodo]

Ayıptır söylemesi ben biraz hikaye yazarım, edebiyatla da ilgiliyimdir. Bu hikaye hiç bir çocuğun ilgisini çekecek bir hikaye değil, vasatın altında yazılmış. Çocuk hikayesinden çok çocuk hikayesine benzetilmeye çalışılmış bir hikaye. Hiç bir çocuk da bunu okumaz, belki Alman çocukları hariç. :D Yasaklandığına bile değmemiş doğrusu.

Bir de İslam'la ilgili kısmının İslam'la alakası bile yok. İslam'da en önemli şey 5 vakit namazdır diyen bırakın müftüyü sıradan bir Müslüman bile tanımadım.

Kandahar haklı. Masal olarak çok daha güzellerine alışmış, hatta ona sarsılmaz bir şekilde bağlanmış toplumumuzda Kirpicik Ve Domuzcuğun serüveni yavan kalır. Masallar şöyle olmalı ki inanılmaya değsin;

15. Andolsun ki biz, Davud'a ve Süleyman'a ilim verdik. Onlar: Bizi, mümin kullarının birçoğundan üstün kılan Allah'a hamd olsun, dediler.

16. Süleyman Davud'a varis oldu ve dedi ki: Ey insanlar! Bize kuş dili öğretildi ve bize her şeyden (nasip) verildi. Doğrusu bu apaçık bir lütuftur.

17. Süleyman'ın, cinlerden, insanlardan ve kuşlardan müteşekkil orduları toplandı; hepsi birarada (onun tarafından) düzenli olarak sevkediliyordu.

18. Nihayet Karınca vadisine geldikleri zaman, bir karınca: Ey karıncalar! Yuvalarınıza girin; Süleyman ve ordusu farkına varmadan sizi ezmesin! dedi.

19. (Süleyman) onun sözünden dolayı gülümsedi ve dedi ki: Ey Rabbim! Beni, gerek bana gerekse ana-babama verdiğin nimete şükretmeye ve hoşnut olacağın iyi işler yapmaya muvaffak kıl. Rahmetinle, beni iyi kulların arasına kat.

20. (Süleyman) kuşları gözden geçirdi ve şöyle dedi: Hüdhüd'ü niçin göremiyorum? Yoksa kayıplara mı karıştı?

21. Ya bana (mazeretini gösteren) apaçık bir delil getirecek ya da onun canını iyice yakacağım yahut onu boğazlayacağım!

22. Çok geçmeden (Hüdhüd) gelip: Ben, dedi, senin bilmediğin bir şeyi öğrendim. Sebe'den sana çok doğru (ve önemli) bir haber getirdim.

23. Gerçekten, onlara (Sebe'lilere) hükümdarlık eden, kendisine her şey verilmiş ve büyük bir tahtı olan bir kadınla karşılaştım.

[kandahar]

Aynen öyle Frodo. Dine hiç iğne batırmana gerek yok. Dini hiç karıştırmana gerek yok nitekim din olmasa da Türk halk hikayeleri çok daha zengin ve yaratıcı eserlerdir. Bu hikaye vasatın altında yazılmış.

Din ve sanat ayrıca tartışılmalıdır. Kabul edin ya da etmeyin dinin sanata etkisi diğer her şeyden büyüktür ve insanlığın en güzel sanat eserleri dinsel nitelikte olanlardır. Tanrıya inanmıyorsanız bile insan yaratıcılığının en güzel örneği olduğunu kabul etmek zorundasınız. Ateizm temalar tanrının yanında sade suya tirit gibi kalıyor.

[DreiMalAli]

Ayıptır söylemesi...
Ben yedi düvel gezmiş, yedi düvelin tüm kitaplarını hatmetmiş birisi olarak böyle güzel, böyle anlamlı, böyle gönülleri fetheden, böyle hikmetli, böyle hidayete erdiren, böyle kerametli kitap görmedim.
Hadi bir benzerini yazın da görelim diye meydan okuyan bir kitapdır bu.

Bazı "cahiliye dönemi"*** insanları şaşkınlıklarından onu bir çocuk kitabı sanır.
Ama değildir.
Orijinalinden okumayıp, mealine bakarak hata-çelişki bulduğunu sanır.
Ama yanılır.
Öyle kerametlidir ki, şu meali dahi, bilmeyene öğretir, görmeyene gördürür.
Mesela birisi "İslam'da en önemli şey 5 vakit namazdır diyen bırakın müftüyü sıradan bir Müslüman bile tanımadım." demeye mi kalkmış.
Hemen, yine cahiliyat dönemi insanlarından birilerine "Namaz İslam Dininin en önemli bir ibadeti ve farzıdır." dedirttirir.
Beni de şu linki vermekle şereflendirir: http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=115943

Ey Kitabım!
Sen ne büyüksün.
Senin yüceliğini görmek ne güzel.

Aaaah! Ah!
Bir de linki çalışsaydı ya. Ne güzel olurdu.

Küstürdüm barışamam
Ayrıldım gavuşamam
Göz açtım seni gördüm
Yad ilen gonuşamam

Dert bende gale bende

Dert bende gale bende
Ey'olmaz yare bende
Yuvasız guşlar gibi
Galmışam parekende

Sevgiler



***16200 saat öncesi dönem.
DK.Ö. diye de bilinir (DomuzcukKirpicik Öncesi)

[spartacus]

Eyyy Hz. DreiMalAli gördün mü ? Dualarımız nasılda kabul kabul oldu...
Amin kardeşim amin. Amen kardeşim amen.

Hey yüce büyük kitap(tanrı onun içinde :|) ) sen nelere kadirsin, susuza su, ekmeksize ekmek, garibana sabır, yensize yen, kaybedene KİTAP, kolsuza kol,... yolsuza(!) yol eylersin :)


http://www.turandursun.com/kirpicik_ile_domuzcuk/

Not:Hemde bu sefer gezilen sayfalar sarı bir zeminle belirlenerek...

[sosyalist-R]

çok harika olmuş emeği geçen tüm dostlara selam olsun

[DreiMalAli]

Eyyyy yüce DK!
Sen nelere kadirsin!
Bana bu günleri de gösterdin ya...
Artık ölsem de gam yemem, yaşasam da.

Bana vahiy gönderip, türkü söylememe delalet oldun ya...
Bak sevgili spartacus seni bana, beni sana nasılda kavuşturdu.
Sen ne büyüksün ey ulu DK.
spartacus'a güzel ve sağlıklı günler geçirmesi dileğimi de kabul edersen var yaaaaa....

Ellerine sağlık spartacus. Sen benim yüreğime su serptin ya, DK'da senin tuttuğunu altın eylesin.
Teşekür ederim.
............................................
Bu arada anlatayım.
Yaşadığım şehirdeki kütüphaneye gidip bu kitabın alınması için tavsiyede bulundum. Aradan bir süre geçince de kontrol ettim. Ama ııııh. Almamışlar. Bunu bir kaç sefer tekrarladım. Hala almadılar. Kütüphanenein bu işlerden sorumlu birisiyle konuşmak istesem de, hep geri çevrildim şimdiye dek. Adama bir türlü ulaşamadım.
İsviçrede yaşayan yeğenime anlatmıştım bu olay.
O da aynı şeyi yapmış çevresindeki kütüphane ile. Kütüphane kitabı almış. Ama sakıncalıdır diye ayrı bir yerde koymuşlar. Herkese açık değil kitap.
Neyse uzatmıyayım.
Yeğenimin kocasının çenesi...
Nasıl desem?
Nah bu kadar!
Günün birinde, bağıra çağıra kütüphaneyi ayağa kaldırmış. :D İleri geri kavga eder gibi konuşurken... En sonunda kütüphane müdiresi dayanamayıp, kitabı ona hediye etmiş. Al senin olsun diye. Yeğenimin kocası böyle bir hareket beklemediği için iyice apışııııp kalmış. Öyle ki, ancak müdire çekip gittikden sonra kendisine gelmiş.
Onun sesinin çıkmadığı, apışıp kaldığı sahneyi görmeyi çok isterdim doğrusu. :D
Sen ne büyüksün be ulu DK!

Sevgiler

[kandahar]

Hemen, yine cahiliyat dönemi insanlarından birilerine "Namaz İslam Dininin en önemli bir ibadeti ve farzıdır." dedirttirir.
Beni de şu linki vermekle şereflendirir: http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=115943


Namaz farz ve ibadetler arasında en önemlisidir. Fakat hikayede "Allah'ın emirlerinin ilk ve en önemlisi" diyor ki bu da yalan. Ardından da "günde 5 kere yıkanmalısınız" diyor ki bu da bir başka yalan. Hikayeyi yazan kişinin İslam'la ilgili bilgisinin gazetelerde okuduğu birkaç satırdan ibaret olduğu gayet açık. Ben de bunu söylüyorum. Neye itiraz ettiğinizi anlamak mümkün değil. Verilen linkte de "ibadetler arasında en önemlisi" diyor, başka bir şey değil. Saptırmayı bırakın. Ayrıca hikayenin de vasatın altında ve sıkıcı olduğunu söyledim (bütün propaganda eserleri gibi), varsa bir itirazınız saçmalamak yerine doğru düzgün yazarsınız. Ha yok kapasiteniz bu kadarsa size de zaten domuzcuk ve kirpicikle takılmak yaraşır.

[frodo]

“Tanrıyı, yani Allah’ı bilmek için Müslüman olmanız gerekir!” diye açıkladı müftü. “Nasıl Müslüman olunur?” diye merakla sordu küçük Kirpi. “Önce islami sadakat sözünü tekrarlamanız gerekir” dedi müftü. “Sonra da Allah’ın emirlerini içtenlikle yerine getirmelisiniz. İlk ve en önemlisi, günde beş kere ibadet etmelisiniz!”

Kandahar bu bir çocuk masalı. Dinlerin dört başı mamur bir eleştirisi değil. Buna rağmen
üç semavi dinin çarpıcı yönlerine dikkat çekilmeye çalışılmış. Senin islami anlayışında namaz
sonlarda yer alabilir. Ama "bilinen" anlayış içerisinde namaz son derece önemli bir ritüeldir.

Dediğim gibi bu masal sana hitap etmeyebilir, sevmeyebilirsin. Ama "saçmalama" hakkını kullanan sensin gibi duruyor. Kapasite sorununa girmeyelim derim. Bak yukarıya aldığım ayetler kapasite sınırları hakkında yeterince ipucu veriyor.

[evrensel-insan]

Saygideger arkadaslar;

Zaten insanoglu hayvani konusturamazsa ne notr olaylara bakabilir, ne de bir masal havasi verebilir. Yalniz, kitap icin secilen hayvan karakterlerini-domuzcuk ve kirpi- kitabin yazari acisindan iyi algilamak lazim.

Kitabin varligini siteye duyuran ve duyurunun gelisimini saglayan ve sonucta kitabi resimleriyle oldugu gibi siteye aktaran arkadaslara ve emeklerine saglik.

Aslinda belki de yapilmasi gereken bu; dinlerle tek tek ugrasmak yerine, hepsini bir araya toplayip, kendi ic catismalariyla birbirlerini curutmelerini saglamak ve uzaktan seyretmek.

Cunku bu kavganin icinde olursaniz, ne bu kavgadan kurtulabilir; ne de bu kavganin kendi icindeki tutarsizliktan kaynaklandiginin bilincine varabilirsiniz.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[breymin]

saygideyer DreiMalAli,hikayeyi siteye tasidigin icin tesekkürler ikinci defa keyf alarak okudum,tabiki ceviri yapan spartacusada tesekkürler.

[illegal2000]

sayin drei mal ali (üc taneYADA Kere ali):)
sanirim kitabin piyasaya cikmasi aylar olmus
bizim dünyadadan haberimiz yok bu foruma üye
oldugumdan berri baya enteresan haberler basliklar karsilastim
tesekürler

[DreiMalAli]

Kitabım, kitabım güzel kitabım.
Başımın tacı, gözümün nuru.
Sen yine nelere kadirmişsin meğer.

Efnm!
Bir varmış bir yokmuş. Almanyada Müller isimli bir katolik bişof (= Bischof[1]) varmış.
İyi bir çoban olduğu düşüncesinde olan bu bişof, Mayıs ayında, koyuncuklarına verdiği bir vaizde kavalının sesini ayarlamayı becerememiş. Kavalından çıkan bu çok gıcırtılı sesler öyle hoşuna gitmiş ki, dayanamayıp bu yeni melodisini internete yerleştirmiş.

Kendisi de biraz şaşı olan bu sevimli çoban, kutsal kitabımı, Domuzcuk-Kirpicik kitabını, okurken ne sanmış: Kutsal kitabımda geçen papaz, rabi ve müftüyü domuz sanmış. "Bu kitap bizim gibi maneviyat yüksek mühendislerini domuz yerine koyuyor" gibisinden ağlayıp sızlamış.

Maneviyat uzmanlığının verdiği şevk ile, kutsal kitabımın yazarının (Michael Schmidt-Salomon) diğer bir kitapdaki naturalistleri eleştirmek için verdiği bir goril örneğine (bazı gorillerin ra kiplerinin çocuklarını öldürmesi örneği) takılıvermiş uykulu gözleri. Maneviyat mühemdisliğinin doruğunda olan bu çobanımız hemen anlamış, bu yazarın "Çocuklarınızı öldürüüüüüüüüün!" demek istediğini.

Önce Kutsal kitabımın yazarının ve avukatının isteklerine aldırmayan bu sevimli çoban, nihayetinde kaval-sonatını internetten çekmek zorunda kalmıııış.
http://www.ferkelbuch.de/

Onlar ermiş muradına...

Sevgiler

[1]: Bischof = Bir bölegedeki bütün kiliselerin yönetimindeki kişi. Bur adaki durumda Regensburg ve çevresinin (Bistum Regensburg).

[DreiMalAli]

Kitabım, kitabım güzel kitabım. :):)
Gözümün gördüğü, gönlümün sevdiği. ;);)

Efnm!
DK.Ö.[1] haciliyyye dönemi (cahiliyyye dönemi ile karıştırılmasın) insanları, dediğim dedik, çaldığım düdük sanır idi.
Eğer bir yerde iç tane haciliyyye insanı varsa, orada 5 tane müslümaniyyet var idi.
Kendi namazının beşmi yoksa üçmü, üçmi yoksa hiç mi olduğunda karar kılamazlar idi.
Diğerlerine, ille benim dediğim doğrudur derler idi.
Diğerlerinin kafasını kırar, gözünü oyarlar idi.
Namaz için kitabımda geçeni okurken anlamazlar idi.
İlle de namaz kelimesini her dilde de vardır sanırlar idi.
İlle de "abdest" sözcüğünün her dilde de olmasını isterler idi.
"Allah'ın emirlerinin ilk ve en önemlisi" diyor sanırlar idi.
Halbuki tercüman namazı "tapınma" diye çevirse daha doğru olur idi.
"beten" kelimesini namaz olarak çeviren tercümana, "Glaubansbekenntniss" kelimesini "kelime-i şehadet" yerine "islami sadakat sözü" şeklinde çevrildiğinde itiraz etmezler idi.
"abdest"in bir yıkanma olduğunu bilmezler idi.
Ya bir de "abdest bozma" sözcüğü geçse idi...
Acaba ne yaparlar idi?


En doğrusunu yüce DK'nın bilir. ;)

Sevgiler


[1]: Domuzcuk-Kirpicik Öncesi.

[Nova]

Yazan: Michael Schmid-Salomon
İngilizce Çeviri: Fiona Lorenz
İngilizce’den Çeviren: pergel
http://www.schmidt-salomon.de/ferkel1.jpg
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk.
Kimsenin kendilerini aldatmasına izin vermeyenler için bir kitap.

Domuzcuk ve küçük Kirpi küvette oturmuş, içtenlikle ve neşeyle gülüyorlardı. Tıpkı güneş parladığı ya da yağmur yağdığı zamanlarda hep yaptıkları gibi.

“Ne güzel değil mi!” dedi Domuzcuk.
“Daha iyi olamaz!” diye yanıtladı Kirpi ve kollarını iyice açarak gerindi. “Bütün dünyayı kucaklayabilirim!”
Domuzcuk, “harika bir fikir!” diye yanıt verdi. “Ama önce gidip biraz elma toplayalım. Kurt gibi açım.”
“Güzel” dedi Kirpi.

İkisi de evden çıktıklarında, tuhaf bir şey dikkatlerini çekti. Geceleyin birisi kulübelerinin duvarına bir afiş yapıştırmıştı. Üzerinde; “Tanrı’yı bilmeyen, bir şeyleri kaçırıyor demektir.” yazıyordu. Okulda pek de dikkatli olmadığı için, yazılanları Kirpi’ye Domuzcuk okudu.
Kirpi; “Domuzcuk, Tanrı’yı tanıyor musun?” diye sordu. “Hayır”, dedi Domuzcuk. “Ben de”, dedi küçük Kirpi. Bu, ikisini de oldukça korkutmuştu. Bir şeyleri kaçırdıklarından hiç haberleri olmamıştı. Bu nedenle, gidip Tanrı’yı aramaya karar verdiler.
http://www.schmidt-salomon.de/ferkelpl1.jpg

Domuzcuk, “Tanrı’yı nerede bulabiliriz?”, diye yolda rastladıkları her hayvana sordu. Fakat *Kaz, Tavşan, Köstebek, hiç kimse Tanrı hakkında hiç bir şey duymamıştı. Fakat kurnaz Tilki yanıtı biliyordu.

“Bir keresinde, insanların Tanrı hakkında tartıştıklarını duymuştum”, dedi Tilki. “Tapınak dağının tepesinde ona bazı büyük evler inşa ettiler”. Kirpi; “neyi tartışıyorlardı?” diye sordu. Tilki; “Sanıyorum, Bay Tanrı’nın hangi evde yaşamakta olduğu konusunda anlaşamıyorlardı” diye yanıtladı ve sessizce ekledi: “Bana sorarsanız oraya gitmeyin! Oradaki insanlar çıldırmış!”

Domuzcuk ve küçük kirpi bu güzel tavsiyesi için Tilki’ye kibarca teşekkür ettiler. Fakat çok meraklı oldukları için, bu uyarıyı dinlemeyerek dağa tırmandılar. Ne kaçırdıklarını öğrenmeleri gerekiyordu!

Dağa tırmandıklarında yanyana duran çok büyük üç tane ev gördüler. Daha önce bu kadar büyük hiç bir şey görmemişlerdi. “Bu Bay Tanrı bu evlere ihtiyaç duyduğuna göre, dev gibi bir şey olmalı” dedi Kirpi. Aynı zamanda da korkmuştu, “Domuzcuk, eve dönsek daha iyi olmaz mı?”, dedi.

“Saçmalama, Kirpi!”, dedi Domuzcuk. “Buraya kadar geldiğimize göre Beyefendiyle tanışmalıyız!” Bu çok yürekli bir cümleydi ama gizliden gizliye Domuzcuk da biraz korkuyordu. Bunu Kirpiye belli etmek istemedi.

Kirpi ve Domuzcuk birinci eve yaklaştılar. Komik bir şapkası, siyah ve uzun bukleleri olan bir adam, evin önünde duruyordu. “Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. “Burası Efendi’nin tapınağıdır, bir sinagog”, diye açıkladı adam. Adam neden söz ettiğini iyi biliyordu, çünkü o bir “haham” yani Yahudi din bilginiydi.
“Çok iyi!” dedi Kirpi. “Beyefendi evde mi? Onunla kısa bir görüşme yapabilir miyiz? Çok vaktini almayız...” “Eğer anneniz bir Yahudi kadınıysa!” diye yanıtladı haham. Domuzcuk; “Benimki sadece bir domuz” dedi.
“Üzgünüm!” dedi haham. Bu törensel yordam sırasında, tapınağa sadece Yahudiler girebilir. Küçük domucuklar ise asla giremezler!”
“Bu hiçte nazikçe değil!”, dedi Domuzcuk. “Her şeye kaadir olan Tanrı, nazik değildir”, dedi haham. “Her şeyi bilir ve çok bağışlayıcıdır ama On Emrini dinlemeyen olduğunda çok da kızabilir!” diye ilave etti ve bunu kanıtlamak için onlara büyük Tufan hikayesini anlattı.

“Bir gün” dedi haham, “Tanrı, Efendimiz, insanlar tarafından çok kızdırıldı ve dünya üzerindeki tüm yaşamı yok etmeye karar verdi.”
“Tüm yaşamı mı?” diye sordu Domuzcuk korkuyla. “Bütün bebekleri, bütün büyükanneleri ve bütün hayvanları mı? Domuzcuklar, Kirpiler, Kelebekler ve küçük Gine Domuzcuklarını da mı?” “Evet, tüm yaşamı” dedi haham. “Sadece her türden bir çift hariç. Nuh, bu türleri yaptığı gemide topladı. Bu, Nuh’un gemisidir. Sonra Tanrı kalan bütün insanlar ve hayvanlar boğulana dek yağmur yağdırdı.”
Kirpi ve Domuzcuk bir süre sessiz, kalakaldılar. Herhalde bu kadar çok boğulmuş bebek, büyükanne, domuzcuk, kirpi ve Gine Domuzcuğunu hayal edemediler. “Bu çok acımasız” diye düşündü Domuzcuk ve eğer Bay Tanrı ile karşılaşırsa, onun ayağına çok kuvvetli şekilde basmayı kararlaştırdı.

Küçük Kirpi merakla; “insanlar boğulmalarını gerektirecek kadar kötü ne yapmışlardı?” diye sordu. Haham; “başka tanrılara tapmışlardı” dedi. Kirpi hayretle “Aa, öyleyse başka tanrılar da var?” dedi. “Hayır” dedi haham, “İnsanlar bunu sadece uydurdular. Gerçekte bu tanrılar, sadece mavi ve yeşil renkli hayaletler kadar gerçektiler.”
Domuzcuk bir süre düşündükten sonra; “Eğer insanlar tanrılar uydurabiliyorlarsa”, diye konuşmaya başladı ve ağır ağır devam etti, “sizin de Tanrınızı uydurmadığınızı nasıl bilebiliriz?”
Bu gerçekten çok güzel bir soruydu! Ama maalesef haham bunu hiç bir biçimde takdir etmedi. Müthiş kızdı, ve o kadar bağırarak bir şeyler söylemeye başladı ki, Kirpi ve Domuzcuk olabildiğince hızlı bir şekilde oradan kaçtılar.
“Bahse girerim, o hikayeyi bizi korkutmak için uydurmuştur!” dedi Domuzcuk nefes nefese kaçarlarken. “Kim böyle bir hikayeye inanacak kadar aptal olabilir?” “Bazı insanlar hayalet gördü diye küçük Gine Domuzcuklarını boğan bir Tanrıya kesinlikle inanmıyorum!”, dedi Kirpi.

Sonra Kirpi ve Domuzcuk ikinci eve gittiler. *“Bana gelin, ey zayıf ama yükü ağır olanlar!” dedi evin önünde duran adam. Komik, mor bir şapka giyiyordu ve yere kadar uzanan garip bir giysisi vardı.
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. Adam, ne dediğini bilen gerçek bir piskopostu.
“Burası Tanrı’nın evidir, bir kilise!” diye açıkladı piskopos. “Efendimizin adıyla bir araya geldiğimizde, o da aramızdadır.” “Güzel!” dedi Kirpi.
Hep birlikte kiliseye girdiler.

İçerisi oldukça karanlıktı ve tuhaf kokuyordu. Domuzcuk; “E, nerede Bay Tanrı?” diye sordu. Piskopos ileride bir yeri işaret etti. Kirpi ve Domuzcuk, ellerinden ve ayaklarından bir haça çivilenmiş yarı çıplak bir adamın korkutucu görüntüsüne baktılar. Başının üzerinde dikenli bir taç vardı ve vücudunun her yanı kanla kaplanmıştı.
“Of!” dedi küçük Kirpi. “Bu çok fena acıtmaz mı?” “Efendimiz Tanrı, bize günahlarımız için çarmıha gerilerek ölen, oğlu İsa’yı gönderdi.!” Diye açıkladı piskopos. Küçük Domuzcuk; “Ama Beyefendi bunu yapmak zorunda değildi” dedi. “Küçük Kirpi ve ben her zaman iyi olduk...”
“Tanrı günahlarımızı İsa’nın kanıyla yıkayıp temizledi!”, dedi piskopos. “Kanıyla? Hık!” dedi Domuzcuk. Kirpi de şaşkınlıkla; “Ben her zaman sabunla yıkanmak gerektiğini düşünürdüm.” dedi .
http://www.schmidt-salomon.de/ferkelbisch2.jpg

“Tanrı bize müjdeledi ki; eğer onun yolundan gidersek, cennetin kırallığı bizi bekliyor olacak!” dedi piskopos.
Domuzcuk; “Buradaki insanlar pek de mutlu görünmüyorlar” diye düşündü. “Neşesiz ve kederli görünüyorlar!” Hayır, Domuzcuk burada daha fazla kalmak istemiyordu. Fakat sonra kendisini çeken bir şeyi farketti. Bir sürü kurabiye! Öndeki masanın üzerinde, büyük, altından bir tabağın içindeydiler. Domuzcuk aç olduğu için bir kaç tanesini ağzına atıverdi.
Fakat bu piskoposun hoşuna gitmedi. “Tanrı aşkına, ne yapıyorsun orada!” diye öfkeyle bağırdı. “Bir kaç tane kurabiye yiyorum, çünkü çok açım” dedi Domuzcuk. “Ama onlar kurabiye değil, İsa’nın bedeni!” diye homurdandı piskopos. Haçtaki adamı işaret ederek; “Onlar kendini bizim için feda eden İsa’nın etidir!” Bu Domuzcuk’u gerçekten kötü hissettirdi. Elma, havuç ve mantar yemeyi severdi ama çok uzun yıllar önce ölmüş bir adamı değil! Çabucak tuhaf kurabiyeleri tükürdü ve Kirpi’nin elini yakalayıp “Buradan hemen uzaklaşalım!” diye haykırdı. “Bunlar Yamyam! Bay Tanrı’nın oğlunu bile yiyorlarsa küçük kirpi ve domuzcuklara kim bilir neler yaparlar...”

Kiliseyi terk ettikten sonra küçük Domuzcuk ve küçük Kirpi, üçüncü eve bakmayı pek istemiyorlardı. Diğer yandan, gerçekten ne kaçırdıklarını da öğrenmeyi çok istiyorlardı. Bu nedenle bütün cesaretlerini toplayıp son bir şans daha denemeye karar verdiler.
Üçüncü evin önünde kocaman sakallı bir adam duruyordu. Başının üzerine, Kirpi’ye büyük annesi Frieda’yı hatırlatan bir kumaş *örtmüştü. Elbette büyük anne Frieda’nın sakalı yoktu.
“Tanrıya nereden gidilir?” diye sordu Domuzcuk. “Bu caminin içinde Efendimiz Allah’la karşılaşabilirsiniz” dedi adam. Adamın bir bildiği olmalıydı çünkü o bir müftü, yani islam bilginiydi. “İçeri gelin!”, dedi müftü.
Küçük Kirpi, büyük kapıdan camiye girerlerken; “Bizi burada nelerin beklediğini merak ediyorum”, diye fısıldadı. Küçük Domuzcuk başını sallayarak onayladı.


“Tanrıyı, yani Allah’ı bilmek için Müslüman olmanız gerekir!” diye açıkladı müftü. “Nasıl Müslüman olunur?” diye merakla sordu küçük Kirpi. “Önce islami sadakat sözünü tekrarlamanız gerekir” dedi müftü. “Sonra da Allah’ın emirlerini içtenlikle yerine getirmelisiniz. İlk ve en önemlisi, günde beş kere ibadet etmelisiniz!”
“Beş kere mi?” diye sordu küçük Domuzcuk. “Evet”, dedi müftü. “İbadet etmeden önce de kendinizi iyice yıkamalısınız!”
“Kendimizi günde beş kere yıkamak mı?” Küçük Kirpi’nin gözlerini şaşkınlıkla açıldı. “Bu, haftada otuzbeş kere, ayda yüzelli kere yıkanmak demek!” Küçük Kirpi yılda kaç defa yıkanmak gerektiğini de hesaplamak isterdi ama bu onun için oldukça zordu.
Küçük Domuzcuk; “Acaba Bay Tanrı’nın temizlik takıntısı mı var?” diye kendi kendine düşündü. Kirpiyle haftada bir kere küvete girmek oldukça yeterliydi ama haftada otuzbeş defa değil.

“Kesinlikle günde beş defa ibadet etmem!” dedi küçük Kirpi. “Yapacak başka işlerim de var!” Müftü; “O zaman Müslüman olamazsın!” dedi. Kirpi; “Ben de oluruna bırakırım!” diyerek omuz silkti. “Bu o kadar da kötü olamaz...”
“O kadar kötü olamaz mı?” Müftünün gözleri ateş saçıyordu. “Eğer Efendimize boyun eğmezseniz, sonunuz cehennem olur ve cehennem ateşinde sonsuza kadar pişersiniz!” Küçük Domuzcuk merakla; “Sadece kendimizi yeteri kadar sık yıkamadığımız için mi?” diye sordu.
“Allah’ın peygamberi Muhammet’e verdiği emirlere uymadığınız için!” dedi müftü.
“Peki, bunu sizin Muhammetinizin uydurmadığını nereden bilelim?” diye sordu Domuzcuk. “Belki de o peygamber değildi, sadece sizinle eğleniyordu...”
Küçük Domuzcuk keşke bunu söylemeseydi! Çünkü müftünün duyguları incinmişti; “Sizi kahrolası inançsızlar!” diye haykırarak çılgınca Domuzcuğun ve Kirpi’nin üzerine doğru koşmaya başladı. İkisi birden koşabildikleri kadar hızlı, caminin kapısına yöneldiler.
Fakat, eyvah. Dışarıda haham ve piskopos onları bekliyordu. “Yakalayın onları!” diye bağırdı haham. “Tanrıya küfrettiler!” Piskopos da; “İsa’nın vücudunu kirlettiler!” diye kükredi. Camiden dışarı fırlayan müftü de; “Peygamberi aşağıladılar” diye haykırdı.
Kirpi ve Domuzcuk korkudan donmuşlardı. Domuzcuk; “Sanırım sonumuz geldi!” diye kekeledi.
Piskopos; “Onları şeytan delirtmiş ama şimdi o şeytanı çıkaracağım!” diye bağırdı. Haham; “Hayır! Sizin varolmanızdan çok önce biz şeytanları kovduk!” dedi. Müftü ise; “Peygamber, inanmayanlara nasıl davranılacağını gösteren ilk kişidir!” diye yanıtladı. “Her neyse, bizim cehennemimiz sizinkinden çok daha sıcaktır!” “Ne yüzsüzlük!”, piskopos bağırarak müftünün kafasına incili indirdi. “Bizim cehennemimiz en, en kötüsüdür!” Böylece Tanrının üç hizmetkarının arasında ciddi bir kavga başladı. Birbirlerini çılgınca yumruklarlarken, Kirpinin ve Domuzcuğun sessizce süzülüp uzaklaştıklarını fark edemediler.
http://www.schmidt-salomon.de/rabbibischofmufti.jpg

Eve döndüklerinde Kirpi; “Domuzcuk, şimdi kaçırdığımızın ne olduğunu biliyorum...” dedi. “Neymiş o?” diye sordu Domuzcuk. “Tanrı olmayınca korkmamıza da gerek yok!” dedi Kirpi. “Bu doğru!” dedi Domuzcuk. “Korkmayı özledin mi?” “Hayır!” diye yanıtladı küçük *Kirpi. “Tuhaf hizmetkarlarıyla Bay Tanrı gerçekten benden uzak olsun!”

Kirpi ve Domuzcuk esrarengiz afişe bir daha baktılar. Küçük Domuzcuk; “Sanırım bazı harfler fazla yazılmış!” dedi ve kalın bir kalemle “bilmeyen” kelimesindeki “mey” harflerinin üzerini karaladı. “Şöyle demeliydi: ‘Tanrı’yı bilen, bir şeyleri kaçırıyor demektir!’ Tam olarak buradan...” diyerek kafasını işaret etti.
Küçük Kirpi başını sallayarak onayladı. “Tapınak Dağındaki insanlar gerçekten çıldırmış! Gerçekte Tanrı’nın olmadığına inanıyorum. Eğer olsaydı, kesinlikle o hayalet şatolarında yaşamazdı!”

“Kesinlikle haklısın, Kirpi!” dedi küçük Domuzcuk. “Peki şimid bu afişi ne yapalım?” Burada bırakalım mı?” “Hayır!” diye yanıtladı Kirpi. “Daha iyi bir fikrim var!” Afişi duvardan söktü ve küçücük, minicik parçalara böldü. Sonra küçük Kirpi ve küçük Domuzcuk parçaları gök yüzüne, çok yükseklere savurdular. Çok eğlendiler. Sonunda ikisi de yeniden içtenlikle ve neşeyle gülüyorlardı. Tıpkı güneş parladığı ya da yağmur yağdığı zamanlarda hep yaptıkları gibi.

Masalın ana fikri:
Tanrıyı bilmiyorsan, bundan memnun olmalısın.
http://www.schmidt-salomon.de/ferkelflieger.jpg

Not:

Eğer biri tavsiye dinlerse:
“Tanrıyı bilmeyen boşluktadır” diye
Sana bir sır vereyim
Başkalarına da söyle.

Dünyada Tanrıya bağlılık
Kötü büyüdür, ya da bir şaka
Hahamlar, papazlar, imamlar
“Çıplak maymundurlar” senin ve benim gibi
Tek fark; onlar uçuşan hayaletler görürler
Ve komik şapka ve kıyafetler giyerler

Onlar Domuzcuk’u kandıramazlar
Onlara gülmesini durduramazlar.

güncelleme

[AerA]

İngilizcesini okudum, çok şirindi.
Konunun sonunda Türkçesini gördüm, oda çok şirin.

[Engse Hohol]

Emeği geçenlere alğa/teşekkür sunuyorum.

Bu konuyu anıklayan(hazır...) ÜçKezAli'nin 17 (http://www.turandursun.com/forumlar/showpost.php?p=100892&postcount=17)nci iletisini Günce (http://epochturk.blogspot.com/2010/09/kirpicik-ile-domuzcugun-seruveni.html)me aldım.

Uğrola

[spartacus]

KİRPİ İLE DOMUZCUK (http://turandursun.com/kirpi_ile_domuzcuk/)

[frodo]

Link bozuk sevgili spartacus.

[spartacus]

Sevgili frodo link bozuk değil. Dışarıda başka bir PC den denedim, sorun yok. Görüntüleyemiyorsan browser kaynaklı olabilir.

[evrensel-insan]

Saygideger Frodo;

Bende de link aciliyor..

Saygilarimla;
evrensel-insan

[Nova]

Güncelleme.

[turko]

bu iyi oldu :D

[xcan]

Buda benim katkım olsun sesli kitap olarak yükledim
KİRPİ İLE DOMUZCUK

http://www.mediafire.com/?w099d4dsudki5d3
Umarım bir işe yarar

[SEK]

Süpersiniz ya! Bir çocuğum olursa ilk okutacağım masallardan biri olacak kendisi.

[Yıldıztozu]

Bu başlık neden Önerilen Başlıklar listesinde en üstte yer alıyor anlamadım. Pek işe yarar görünmüyor.

[spartacus]

Bu başlık neden Önerilen Başlıklar listesinde en üstte yer alıyor anlamadım. Pek işe yarar görünmüyor.
Sevgili Yıldıztozu, masal olduğu için.

[Yıldıztozu]

Sevgili Yıldıztozu, masal olduğu için.

Önerilen başlıkların üst kısmında bulunacak kadar önemli bir başlık olduğunu düşünmüyorum ama kalabilir tabi :) belki ilgilenenler vardır.

[spartacus]

Önerilen başlıkların üst kısmında bulunacak kadar önemli bir başlık olduğunu düşünmüyorum ama kalabilir tabi :) belki ilgilenenler vardır.
Heee, dedim ya masal olduğu için. Şanı, şerefini masallığından alıyor, şu an dünyada hakim olan tüm masallar gibi. hani alışmış ... beterdir olgusudur, ya da fazlası ağır gelir belki, o nedenle önerelim yine de :)

[spartacus]

Heh yeri gelmişken masalımızı güncelleyim, forumda parçalı, bulutlu, ama MS Temmuz 2012 yapacağım tüm duaları yapıp, ellerimi bir güzel yıkayıp-korkudan 3 kez yıkadım-, ellerimle hazırlamıştım, böyle daha okunası...

KİRPİ İLE DOMUZCUK (http://turandursun.com/kirpi_ile_domuzcuk/)

[İlahimasal]

Heh yeri gelmişken masalımızı güncelleyim, forumda parçalı, bulutlu, ama MS Temmuz 2012 yapacağım tüm duaları yapıp, ellerimi bir güzel yıkayıp-korkudan 3 kez yıkadım-, ellerimle hazırlamıştım, böyle daha okunası...

KİRPİ İLE DOMUZCUK (http://turandursun.com/kirpi_ile_domuzcuk/)

Hikaye güzel müslüman iken okumuşdum forumda.

Forum parçalı bulutlu demişsinizdee.

Yooo gayette açık bir hatta güneşliiii.

Hani siz diyorrrr subjektif,objektifff,nesnellllll hangisi oluyor...siz öyle bakıyorrrr bir başkası böyleee bakıyorrrrrrr.

Rakı kebap güzel. Yine gelecek ben.


Hikaye gerçekden çok güzel lafontenmi yazmış bunu...yoksa yerli lafontenmi.

[spartacus]

Hikaye güzel müslüman iken okumuşdum forumda.

Forum parçalı bulutlu demişsinizdee.

Yooo gayette açık bir hatta güneşliiii.

Hani siz diyorrrr subjektif,objektifff,nesnellllll hangisi oluyor...siz öyle bakıyorrrr bir başkası böyleee bakıyorrrrrrr.

Rakı kebap güzel. Yine gelecek ben.


Hikaye gerçekden çok güzel lafontenmi yazmış bunu...yoksa yerli lafontenmi.
Hikayenin konudaki sunumu parçalı bulutlu. 1. sayfadan başlarsan iletiler parça, parça, okuması zor oluyor diye, o bakımdan linkini verdim :)

[tolonbey]

İşte böyleee,
Dinler,aslında TANRI TANIMAZLARIN uydurdukları SAÇMALIKLARLA dolu kitaplardır.Tanrıya inandiklarını sananlar TANRIYA en ağır iftiraları yapanlardır.Bunların TANRI deye tanıdıkları ALLAHLARI aslında kendileridir.
Bakın MUHONUN TANRIYA yaptığı İFTİRAYA.
HAKKA suresi 40 inci ayatı:Oyani KURAN çok möhterem bir NEBİNİN yani peygamberin sözüdür.İki ayat sonrada şöyle İFTİRA ediyor MUHAO efenfi.
HAKKA suresi 43: O (kuran) ALLAHIN sözüdür.
Bu ARAPLARLA,ARAPLAŞMIŞLAR iyice sapıtmışlar.
Ayatın birinde kuran MUHONUN sözüdür derken ,iki ayat sonrakı ayettede diyürki O KURAN ALLAHIN sözüdür.Bu zavallı BEN ALLAHIM deyecekte birtürlü deyemiyür.Üstü kapalı ayatlarda çok diyür.Ama kimse anlamak istemiyür.Şimdi bu adam bu ayatlarla TANRIYA bal gibi iftira ediyor.Allahınıda kendı seviyesinde gösteriyor.
Bir güç mutlaka vardır.Bu GÜCÜ bukadar uğraşılarına kadar BİLİM ADAMLARI bile bulamadı bu gücün nasıl bir güç olduğunu.Belkidee hıç bulamayacaklar bu GÜCÜN nasıl birşey oldugunu.
Alman bilim adamı diyorki YOKTAN HİÇBİRŞEY VAR OLAMAZ.O zaman onun NE ve NASIL oldugunu bulmak gerek.Şimdiye kadar bulunamadı.Sanırım gelecektede ne olduğu çok zor bulunacak belkide hiç bulunamıyacak,bilinemiyecek.Dinlerde ZIRVALAYIP duracaklar.
Evettt, vareden bir güç var ama ne MUHONUN ne İSONUN nede MUSONUN nede BUDONUN dedigi gibi vareden ilkel AFRRİKALI KAFALI bir gücün olabilmesi mümkün degildir.
Gençligimde AMARİKALI bir zenci kızla mektuplaşıyordum.Bir gün ona sordum,MUHONUN peygamber olduğuna inanıyormusun?Dediki hiç birinin peygamber olduguna inanmıyorum.Ama ÜÇÜNÜNDE SÜPER KAHDIRIKCI olduklarına inanıyorum.
TANRI insanlara KİTAP degil US yani akıl vermiştir.Gereksinmelerini gidersinler deye.
KURANDA şöyle diyor.AKLINI KULLANMAYANIN BAŞINA PİSLİK YAGDIRIRIM.Çok yerinde bir söz.
MUHONUN ve MUHONUN ALİMLERİYSE ŞÖYLE DEMİŞTİR.

DİN , AKIL İŞİ DEGİL,NAKIL İŞİDİR.
-
MİLYARLARCA SİSTEMİ VAR EDEN BÖYLE SAÇMALARMI.Bu saçmalıgı ÇÖL insanı olan MUUSSO,İSSO ve ancak MUHOdan başkabirisi yapamaz.
Mevlana SAPIĞI diyorki benim eserlerime ALLAHIN buyruğu degildir deyenler ****** çocuğudur.
Mevlana diyorki Şemse ,ben kapıyı çalmadan içeri girdimki sen sırtın kapıya dönük benim sana verdigim cariyemi beceriyordum.Ben dışarı çıktım,az sonra beni içeri çagırdın görüyorumki yapa yalnızsın.Nerde benim sana verdigim ve becerdigin kız.
Sapıkoğluu sapık Şems derki,Allah beni okadar çok severki ,hanki kadını CANIM istese ALLAH onun şekline girip gelip yatagıma yatar beni bekler.Son olarak senınde gördügün kız senin bana verdigin cariye degil Allahdı.Yatak işimiz bitince çekip gitti.Senin cariyen ise boyuna evden kaçıyor bazan günlerce eve gelmiyor der Şems.
Sapıklıkta sınır tanımayanlardan herşey beklenir.Bir becermedikleri ALLAH kalmıştı onuda becerdiler.Gerçekleri yazıp okuyanları aydınlatan arkadaşlara TEŞEKKÜRLER.
Dedeniz.