anti-dindar
05-04-2008, 17:43
İslama/Şeriate Göre Gülmece/Espri Anlayışı - İslamcılar Nelere Gülüyorlar?
(Muhammed'in şakaları)
Önceleri Mizah üzerine yazarken konuyu 20. YY'ın acı gerçeklerinin üzerinden verdik.
Daha sonra da yozlaştırılmış Kürt mizahı ile gerçekten Kürt mizahı arasındaki ilişkiyi başka bir yazı altında inceledik. Yine
bunun bir uzantısı olarak Kürt Müziği ile Kürtçe sözlü müzik arasındaki ilintiyi de ele aldığım bir yazı oldu. Amacımız Kürt
kültürüne net bir görünüm katmak , bulanıklıktan arındırmaktı Kürt kültürünü. Biraz ışık tutabildiysek ne mutlu!
Şimdi de yine çeşitli kaynaklar üzerinden İslam'ın ; daha doğrusu Şeriat'ın mizah anlayışına bakalım.
Çeşitli İslam akaid , hadis ve tefsirlerinde herşeyden olduğu gibi Muhammed'in seçkin latifelerinden de *örnekler bulabilmek
mümkündür. İşte kaynaklar İslam'ın mizahı :
İslam'a/Şeriate Göre Mizah
Enes b. Malik radya-llahü anh ' anlatıyor :
-Biri Resulullah salallahü aleyhi ve sellemden bir binek istedi. Bunun üzerine Resulullah:
"-Seni dişi devenin yavrusuna bindireyim" *dedi ,
Bunun üzerine o kişi:
"-Ya Resulullah dişi devenin yavrusunu ne yapayım? (Meğersem Muhammedi espri yapmış!)
(İslam peygamberi) Şöyle dedi:
-Deveyi ancak dişi deve doğurur (!?)
Anlaşılan İslam peygamberi önce espri yapıyor sonra da esprisnin monolojik izahını yapıyor! Komik olan ise Muhammed'in
hem kendisine , hem de karşısındaki Bedevi Arap'a sanki hayatlarında hiç DEVE görmemiş gibi davranması-konuşması...
Sanki olay Ceziret-ül el-Arab ; yani Arap Yarımadasında değil, New-York'un Manhattan semtinin Wall Street mevkiinde geçiyormuş gibi.
Devam buyuralım;
Enes İbni Maliki radyallahü anh'den ;
-Bir kardeşim vardı , Resulullah (sav) aramıza katıldığı zaman kardeşimle şöyle şakalaşırdı :
-Ya Ebu Umyer! Ne yaptı Tuğayr? (Bu da espriymiş!)
Günün birinde de kadıncağızın biri Muhammed'den bir tür *mağfiret (avf edilme) dileyip günahlarının temizlenip cenette kendisine yer verilmesini dilemesini isteyecek olur ve Muhammed, espriyi patlatır! Ancak bu defa espri yapayım derken
kadının yüreğine indirir ve ağlamsına sebep olur.
Hammad b. Seleme'nin Ebu Cafer el-Hatmi'den naklettiği hadise göre olay şöyle gelişir :
Hammad b. Seleme (ra) anlatıyor:
"İhtiyar bir kadın geldi ve Resulullah(sav) a şöyle dedi :
-Ya Resulullah Allah'a dua et (te) beni cennete koysun.
Resulullah(sav) buyurdu (dedi):
-İhtiyar kadınlar cennnete giremez! (İslam peygamberi espri yaptığını zannediyor!)
Bunun üzerine kadın(cağız) ağlamaya başladı. Onun bu halini görem Hz.Aişe radyallahü anh-üma Resulullah (sav) a
(dönüp) şöyle dedi:
-Kadını (niçin?) üzdün...
Resulullah(sav) şu ayet-i kerimeyi okudu :
"Biz ceylan gözlüleri, defterleri sağdan verilenler için (yani mümine) yepyeni bir yaradışılışta yarattık. Kızlar olarak , zevclerine
düşkün, hep bir yaşıt yaptık" (Vakıa Suresi/35-38 sayılı ayetler)
(Muhammed gönül alıyor)
Bütün bu bilgiler Ebu'l Leys Semerkandi' nin Tenbihü' l - Gafilin Bostaanü'l - Arifin adlı eserinin 2.cildinde anlatılıyor ve
ekliyor : "fazla mizah yapmayın çünkü onun (mizahın) çoğu (aşırısı) sevgiyi giderir."
Yani İslam ın bu soft espri/gülmece anlayışına ve yukarıdaki seçkin örneklerine karşılık bizim bu hard esprilerimiz zinhar haram gibi bir nevi !
Ayrıca bir de her ne hikmetse İslam Peygamberi mizah ile izahı hiç aralıksız ardarda icra ediyor.
Şimdi Muhammed'in bir başka şakasına bakalım. Muhammed bir esprisiyle karşısındaki erkeğe Arapça'da b,r kadın sanı
olan ümmü diyerek adamcağızın isminin üzerinden erkekliğine laf atar!
Ebu Cafer el-Hatmi (ra) den ;
Ebu Umre isminde biri (erkek) vardı. Bür gün Resulullah (sav) O'na
-Ya Ebu Ümmü Umre !
buyurdu (dedi)
Bunun üzerine o (adamcağız) eliyle (şaşkınlık içinde) *edep yerini yoklayarak(!?) şöyle dedi:
-Ya Resulullah (yoksa?) kendimi kadın mı göreceğim artık?
Resulullah şöyle buyurdu:
-Ben de bir beşerim sizinle şakalaşıyorum...
Bu şakayı yaparken herhalde ortamda hiç kadın yoktu ve Muhammed'in aklına Ümmü Seleme veya Ümmü Habibe geldi ki
tutup böyle bir espri yaptı. Komik ve düşündürücü olan bir başka husus ise adamın Muhammed'in söylemini iki bacağının
arasından daha inanılır bulması. Diğer bir deyişle adamın iki bacağının arasında ne olduğundan emin olmaması!
(Muhammed'in şakaları)
Önceleri Mizah üzerine yazarken konuyu 20. YY'ın acı gerçeklerinin üzerinden verdik.
Daha sonra da yozlaştırılmış Kürt mizahı ile gerçekten Kürt mizahı arasındaki ilişkiyi başka bir yazı altında inceledik. Yine
bunun bir uzantısı olarak Kürt Müziği ile Kürtçe sözlü müzik arasındaki ilintiyi de ele aldığım bir yazı oldu. Amacımız Kürt
kültürüne net bir görünüm katmak , bulanıklıktan arındırmaktı Kürt kültürünü. Biraz ışık tutabildiysek ne mutlu!
Şimdi de yine çeşitli kaynaklar üzerinden İslam'ın ; daha doğrusu Şeriat'ın mizah anlayışına bakalım.
Çeşitli İslam akaid , hadis ve tefsirlerinde herşeyden olduğu gibi Muhammed'in seçkin latifelerinden de *örnekler bulabilmek
mümkündür. İşte kaynaklar İslam'ın mizahı :
İslam'a/Şeriate Göre Mizah
Enes b. Malik radya-llahü anh ' anlatıyor :
-Biri Resulullah salallahü aleyhi ve sellemden bir binek istedi. Bunun üzerine Resulullah:
"-Seni dişi devenin yavrusuna bindireyim" *dedi ,
Bunun üzerine o kişi:
"-Ya Resulullah dişi devenin yavrusunu ne yapayım? (Meğersem Muhammedi espri yapmış!)
(İslam peygamberi) Şöyle dedi:
-Deveyi ancak dişi deve doğurur (!?)
Anlaşılan İslam peygamberi önce espri yapıyor sonra da esprisnin monolojik izahını yapıyor! Komik olan ise Muhammed'in
hem kendisine , hem de karşısındaki Bedevi Arap'a sanki hayatlarında hiç DEVE görmemiş gibi davranması-konuşması...
Sanki olay Ceziret-ül el-Arab ; yani Arap Yarımadasında değil, New-York'un Manhattan semtinin Wall Street mevkiinde geçiyormuş gibi.
Devam buyuralım;
Enes İbni Maliki radyallahü anh'den ;
-Bir kardeşim vardı , Resulullah (sav) aramıza katıldığı zaman kardeşimle şöyle şakalaşırdı :
-Ya Ebu Umyer! Ne yaptı Tuğayr? (Bu da espriymiş!)
Günün birinde de kadıncağızın biri Muhammed'den bir tür *mağfiret (avf edilme) dileyip günahlarının temizlenip cenette kendisine yer verilmesini dilemesini isteyecek olur ve Muhammed, espriyi patlatır! Ancak bu defa espri yapayım derken
kadının yüreğine indirir ve ağlamsına sebep olur.
Hammad b. Seleme'nin Ebu Cafer el-Hatmi'den naklettiği hadise göre olay şöyle gelişir :
Hammad b. Seleme (ra) anlatıyor:
"İhtiyar bir kadın geldi ve Resulullah(sav) a şöyle dedi :
-Ya Resulullah Allah'a dua et (te) beni cennete koysun.
Resulullah(sav) buyurdu (dedi):
-İhtiyar kadınlar cennnete giremez! (İslam peygamberi espri yaptığını zannediyor!)
Bunun üzerine kadın(cağız) ağlamaya başladı. Onun bu halini görem Hz.Aişe radyallahü anh-üma Resulullah (sav) a
(dönüp) şöyle dedi:
-Kadını (niçin?) üzdün...
Resulullah(sav) şu ayet-i kerimeyi okudu :
"Biz ceylan gözlüleri, defterleri sağdan verilenler için (yani mümine) yepyeni bir yaradışılışta yarattık. Kızlar olarak , zevclerine
düşkün, hep bir yaşıt yaptık" (Vakıa Suresi/35-38 sayılı ayetler)
(Muhammed gönül alıyor)
Bütün bu bilgiler Ebu'l Leys Semerkandi' nin Tenbihü' l - Gafilin Bostaanü'l - Arifin adlı eserinin 2.cildinde anlatılıyor ve
ekliyor : "fazla mizah yapmayın çünkü onun (mizahın) çoğu (aşırısı) sevgiyi giderir."
Yani İslam ın bu soft espri/gülmece anlayışına ve yukarıdaki seçkin örneklerine karşılık bizim bu hard esprilerimiz zinhar haram gibi bir nevi !
Ayrıca bir de her ne hikmetse İslam Peygamberi mizah ile izahı hiç aralıksız ardarda icra ediyor.
Şimdi Muhammed'in bir başka şakasına bakalım. Muhammed bir esprisiyle karşısındaki erkeğe Arapça'da b,r kadın sanı
olan ümmü diyerek adamcağızın isminin üzerinden erkekliğine laf atar!
Ebu Cafer el-Hatmi (ra) den ;
Ebu Umre isminde biri (erkek) vardı. Bür gün Resulullah (sav) O'na
-Ya Ebu Ümmü Umre !
buyurdu (dedi)
Bunun üzerine o (adamcağız) eliyle (şaşkınlık içinde) *edep yerini yoklayarak(!?) şöyle dedi:
-Ya Resulullah (yoksa?) kendimi kadın mı göreceğim artık?
Resulullah şöyle buyurdu:
-Ben de bir beşerim sizinle şakalaşıyorum...
Bu şakayı yaparken herhalde ortamda hiç kadın yoktu ve Muhammed'in aklına Ümmü Seleme veya Ümmü Habibe geldi ki
tutup böyle bir espri yaptı. Komik ve düşündürücü olan bir başka husus ise adamın Muhammed'in söylemini iki bacağının
arasından daha inanılır bulması. Diğer bir deyişle adamın iki bacağının arasında ne olduğundan emin olmaması!