parmis
14-05-2009, 00:35
Kırışık yüzünde binlerce çizgi vardı; kara kuru incecik bir şeydi ninem .. Kuru elleriyle yüzümü okşarken ya da elimi tutarken kemikleri beni acıtırdı çekerdim ellerimi, yüzümü.. istemezdim bana dokunmasını.. Anlamazdım da neden bu kadar buruşuk bu kadar çirkin olduğunu..
Ama beni severdi bilirdim geceleri ısınmak için koynuna sokulurdum ama o nefes alamaz hırlardı yinede beni ısıtmaya korumaya çalışırdı.. Rutubet kokan küçücük bir odamız vardı; sanırım bodrumunda altındaydı.. "pis kokuyor nine" derdim ""rutubet o kızım" derdi ninem"rutubet o ah.. kemiklerim yarılıyor çok ağrıyor bundan yavrum" diye de eklerdi..
Kim idik? neden buradaydık? bilmiyorum..Ninem ve ben iki kişilik bir dünya kurmuştuk galiba kendimize Arada bir Canan Teyze gelirdi bana giysi, yiyecek getirirdi bazen de evlerine götürürdü bizi hem ninemi hem beni yıkar temiz giysiler giydirir, karnımızı doyururdu.
O zamanlar beş altı yaşında olmalıydım fırsat buldukça ninemle kapı önüne çıkar üç beş merdivenden sonra sokağa ulaşırdık ninem kapıda otururken bende oynardım sonradan öğrendim bunu temiz hava ve güneşlenmek olduğunu..
" Nine annem neden öldü??
"nine babam nerde" diye sorardım sık sık
Ninem "anneni Allah bizden çok sevdi Özgün" derdi.. "Babana gelince çile dolduruyor bir gün dönecek. Bekle kızım" derdi bana..
Babam zaman zaman geldi evet ama ninemin oradan buradan aldığı yardımlardan elinde olan birkaç kuruşu almak için geldi...İter çekerdi ninemi "var sende para ver-.. derdi ver.". ninem sonunda atardı ona birkaç para babam gider bir zaman gelmezdi.. Bazen de gelir beni kucağına oturtur ağlardı "sana bakamıyorum sen benim dünyadaki tek kızımsın
Kendime faydam yok sana nasıl olsun?" diye gözyaşlarına boğulurdu.O zaman kaskatı kesilirdim babamı sevmezdim sarhoşken bile bundan daha çok severdim onu. Aciz ve yılgın insanlardan hiç ama hiç hoşlanmazdım nedense..hoşlanmıyorum da ..
Ninem çok yaşlıydı ne kendine ne bana bakabiliyordu artık; zaman zaman uyuyor kalkamıyordu o zaman Canan Teyze gelir bana "çık dışarı kızım" derdi ve galiba ninemi temizlerdi.. Bazen düzelirdi ninem o zaman Canan Teyze ona "seni bir bakım yurduna yatıralım . Özgün e ben bakarım yada onu da bir yetiştirme yurduna verelim" derdi ninem ağlardı.. Cevap vermezdi bende anlamını anlayamasam da bu sözlerin ağlardım gizli gizli bir ayrılık var gibi gelirdi bana bu sözlerde..
Okula da giderdim Canan Teyze derslerime yardım ederdi öğretmendi o.. Çocukları da bana iyi davranırdı kollar korurlardı.. Canan Teyzenin çocuklarının da babası yoktu ama iyilerdi düzenlilerdi, her şeyleri vardı. Canan Teyze çok iyi bir insandı. Bizim bodrum altı evimizi bile gelir temizlerdi.. Beni yedirir giydirir saçlarımı tarardı kızıyla aynı yaştaydık kızı da kardeşim gibiydi.
Ninem bana hep "sakın kukuna kimseyi dokundurma" derdi.."en değerli şeyin o.". hep merak ederdim bu kuku neden bu kadar değerli? Neden ninemin tek kaygısı bu diye?
Yıllar iyi kötü geçti ninem iyileşip yatarak yıllar geçirdi Canan Teyze' nin yardımı olmasa ikimizde yaşayamazdık bu dünyada.. Bunu şimdi daha iyi anlıyorum ..
Galiba on bir yaşındaydım bir sabah uyandım kanlar içindeydim ilk önce korktum galiba ben ölüyorum dedim daha sonara acaba ben anlamadan bana dokundular mı diye düşündüm şimdi nineme ne diyecektim?
Sonra yorganı çektim başımdan ağladım.. Ninemi hayal kırıklığına uğratmış üzmüştüm yada ölüyordum bu bir belirtiydi işte.. Kalkmadığımı gören ninem defalarca baş ucuma geldi saçlarımı okşadı yalvardı "neyin var Özgün' üm neyin var güzel kızım" diye..
Sonra Canan Teyze geldi beni zorladı yataktan kalmaya; durumu görünce o da ağladı.. Tamam dedim Canan Teyze de ağlıyorsa ya ölüyorum gerçekten yada çok kötü bir şey yaptım..
Canan Teyze beni onlara götürdü banyoya soktu yıkadı sonra bana ped kullanmayı öğreti bu konu hakkında bilgi verdi "korkmamalısın" dedi.. elime bir iki yazı tutuşturdu oku dedi..
Çok geçmedi bir sabah ninem uyanamadı. Başucuna gittim, buruşuk yaşlı yanaklarını öptüm, ellerini çektim hastaydı zaten, bayıldı sandım seslendim seslen dim; uyanmadı üstelik çok üşümüştü; elleri, yanakları buz gibiydi gözlerini açmıyordu..
Canan Teyzeyi çağırdım beni odadan çıkardılar.. Başka komşular da geldi hep"kurtuldu o ama kız ne olacak" diyorlardı evet anlamıştım ninem ölmüştü hayattaki tek akrabam tek dayanağım sahi ben ne olacaktım??? İşte ninemden çok buna ağladım o küçücük aklımla”ben ne olacağım”
Sonra ninemi götürdüler herkes bana acıyarak bakıyordu farkındaydım bundan da utanç duyuyordum .Eziliyordum taşıyamayacağım bir ağırlık vardı içimde küçücük yüreğimde.. Ninemin evini kapattılar zaten odunlukmuş orası sahibi nineme acıdığı için vermiş. Yıllarca bize barınak olmuştu orası odunluk, bodrum da olsa..
Canan Teyze beni evlerine götürdü.. Bundan sonra bizimle kalacaksın Özgün benim kızım olacaksın bunlarda kardeşlerin olacak zaten sen hep bizimleydin dedi...
Gerçekten hep onlarlaydım üç yaşımdan beri bana Canan Teyze çok emek etmişti bakmıştı sorunlarımla ilgilenmişti.. Kaç yaşındaydım bilmiyorum en büyük oğluna abi diye seslendiğim bir gün beni bir kenara çekmiş"bana abi deme büyüyünce karım olacaksın" demişti Seçkin..
Ve okul yıllarım boyunca da; kalemimi, silgimi, defterimi almış; bana çikolata, cola felan da almıştı.. Adeta beni sahiplenmiş büyütmüştü..
Şimdi artık aynı ev deydik ne değişecekti bilmiyorum ama nedense onun küçüklerine ağabey derken ona artık abi demiyordum.. Canan Teyze nin dikkatinden kaçmış mıydı bilmem.. Canan Teyze çok dikkatli biriydi bence kaçmamıştır-:)
Bana her imkan verildi, evdeki her şeyi paylaştım onlarla... Ben de akıllı ve hırslıydım onlar bir kitap veriyor "bunu okumalısın" diye ben beş kitap okuyordum . Bana verilen ya da verilmek istenen her şeyi büyük bir istekle aldım .. Okudum, yazdım sınıflarımı takdirle geçtim Canan Teyzemi hiç utandırmadım ben de utanmadım .. Büyüdüm lise bitti Seçkin le evlendim şimdi iki çocuğumuz var ve biz herkes kadar mutluyuz işte..
Bazen düşünürüm ya ninem olmasaydı? Ya Canan Teyze bu kadar iyi kalpli,düşünceli,şefkatli olmasaydı...
Bu gün karar verdim Seçkin’ e de söyledim ..O da onayladı çocuklarımıza kimsesiz bir abla yada kardeş bulacağız.. Şimdi daha huzurluyum içim daha rahat... Her şey güzel olacak bunu hissediyorum ..(. Canan anneme sevgilerle..).
Parmis Güneşin_Kızı
Ama beni severdi bilirdim geceleri ısınmak için koynuna sokulurdum ama o nefes alamaz hırlardı yinede beni ısıtmaya korumaya çalışırdı.. Rutubet kokan küçücük bir odamız vardı; sanırım bodrumunda altındaydı.. "pis kokuyor nine" derdim ""rutubet o kızım" derdi ninem"rutubet o ah.. kemiklerim yarılıyor çok ağrıyor bundan yavrum" diye de eklerdi..
Kim idik? neden buradaydık? bilmiyorum..Ninem ve ben iki kişilik bir dünya kurmuştuk galiba kendimize Arada bir Canan Teyze gelirdi bana giysi, yiyecek getirirdi bazen de evlerine götürürdü bizi hem ninemi hem beni yıkar temiz giysiler giydirir, karnımızı doyururdu.
O zamanlar beş altı yaşında olmalıydım fırsat buldukça ninemle kapı önüne çıkar üç beş merdivenden sonra sokağa ulaşırdık ninem kapıda otururken bende oynardım sonradan öğrendim bunu temiz hava ve güneşlenmek olduğunu..
" Nine annem neden öldü??
"nine babam nerde" diye sorardım sık sık
Ninem "anneni Allah bizden çok sevdi Özgün" derdi.. "Babana gelince çile dolduruyor bir gün dönecek. Bekle kızım" derdi bana..
Babam zaman zaman geldi evet ama ninemin oradan buradan aldığı yardımlardan elinde olan birkaç kuruşu almak için geldi...İter çekerdi ninemi "var sende para ver-.. derdi ver.". ninem sonunda atardı ona birkaç para babam gider bir zaman gelmezdi.. Bazen de gelir beni kucağına oturtur ağlardı "sana bakamıyorum sen benim dünyadaki tek kızımsın
Kendime faydam yok sana nasıl olsun?" diye gözyaşlarına boğulurdu.O zaman kaskatı kesilirdim babamı sevmezdim sarhoşken bile bundan daha çok severdim onu. Aciz ve yılgın insanlardan hiç ama hiç hoşlanmazdım nedense..hoşlanmıyorum da ..
Ninem çok yaşlıydı ne kendine ne bana bakabiliyordu artık; zaman zaman uyuyor kalkamıyordu o zaman Canan Teyze gelir bana "çık dışarı kızım" derdi ve galiba ninemi temizlerdi.. Bazen düzelirdi ninem o zaman Canan Teyze ona "seni bir bakım yurduna yatıralım . Özgün e ben bakarım yada onu da bir yetiştirme yurduna verelim" derdi ninem ağlardı.. Cevap vermezdi bende anlamını anlayamasam da bu sözlerin ağlardım gizli gizli bir ayrılık var gibi gelirdi bana bu sözlerde..
Okula da giderdim Canan Teyze derslerime yardım ederdi öğretmendi o.. Çocukları da bana iyi davranırdı kollar korurlardı.. Canan Teyzenin çocuklarının da babası yoktu ama iyilerdi düzenlilerdi, her şeyleri vardı. Canan Teyze çok iyi bir insandı. Bizim bodrum altı evimizi bile gelir temizlerdi.. Beni yedirir giydirir saçlarımı tarardı kızıyla aynı yaştaydık kızı da kardeşim gibiydi.
Ninem bana hep "sakın kukuna kimseyi dokundurma" derdi.."en değerli şeyin o.". hep merak ederdim bu kuku neden bu kadar değerli? Neden ninemin tek kaygısı bu diye?
Yıllar iyi kötü geçti ninem iyileşip yatarak yıllar geçirdi Canan Teyze' nin yardımı olmasa ikimizde yaşayamazdık bu dünyada.. Bunu şimdi daha iyi anlıyorum ..
Galiba on bir yaşındaydım bir sabah uyandım kanlar içindeydim ilk önce korktum galiba ben ölüyorum dedim daha sonara acaba ben anlamadan bana dokundular mı diye düşündüm şimdi nineme ne diyecektim?
Sonra yorganı çektim başımdan ağladım.. Ninemi hayal kırıklığına uğratmış üzmüştüm yada ölüyordum bu bir belirtiydi işte.. Kalkmadığımı gören ninem defalarca baş ucuma geldi saçlarımı okşadı yalvardı "neyin var Özgün' üm neyin var güzel kızım" diye..
Sonra Canan Teyze geldi beni zorladı yataktan kalmaya; durumu görünce o da ağladı.. Tamam dedim Canan Teyze de ağlıyorsa ya ölüyorum gerçekten yada çok kötü bir şey yaptım..
Canan Teyze beni onlara götürdü banyoya soktu yıkadı sonra bana ped kullanmayı öğreti bu konu hakkında bilgi verdi "korkmamalısın" dedi.. elime bir iki yazı tutuşturdu oku dedi..
Çok geçmedi bir sabah ninem uyanamadı. Başucuna gittim, buruşuk yaşlı yanaklarını öptüm, ellerini çektim hastaydı zaten, bayıldı sandım seslendim seslen dim; uyanmadı üstelik çok üşümüştü; elleri, yanakları buz gibiydi gözlerini açmıyordu..
Canan Teyzeyi çağırdım beni odadan çıkardılar.. Başka komşular da geldi hep"kurtuldu o ama kız ne olacak" diyorlardı evet anlamıştım ninem ölmüştü hayattaki tek akrabam tek dayanağım sahi ben ne olacaktım??? İşte ninemden çok buna ağladım o küçücük aklımla”ben ne olacağım”
Sonra ninemi götürdüler herkes bana acıyarak bakıyordu farkındaydım bundan da utanç duyuyordum .Eziliyordum taşıyamayacağım bir ağırlık vardı içimde küçücük yüreğimde.. Ninemin evini kapattılar zaten odunlukmuş orası sahibi nineme acıdığı için vermiş. Yıllarca bize barınak olmuştu orası odunluk, bodrum da olsa..
Canan Teyze beni evlerine götürdü.. Bundan sonra bizimle kalacaksın Özgün benim kızım olacaksın bunlarda kardeşlerin olacak zaten sen hep bizimleydin dedi...
Gerçekten hep onlarlaydım üç yaşımdan beri bana Canan Teyze çok emek etmişti bakmıştı sorunlarımla ilgilenmişti.. Kaç yaşındaydım bilmiyorum en büyük oğluna abi diye seslendiğim bir gün beni bir kenara çekmiş"bana abi deme büyüyünce karım olacaksın" demişti Seçkin..
Ve okul yıllarım boyunca da; kalemimi, silgimi, defterimi almış; bana çikolata, cola felan da almıştı.. Adeta beni sahiplenmiş büyütmüştü..
Şimdi artık aynı ev deydik ne değişecekti bilmiyorum ama nedense onun küçüklerine ağabey derken ona artık abi demiyordum.. Canan Teyze nin dikkatinden kaçmış mıydı bilmem.. Canan Teyze çok dikkatli biriydi bence kaçmamıştır-:)
Bana her imkan verildi, evdeki her şeyi paylaştım onlarla... Ben de akıllı ve hırslıydım onlar bir kitap veriyor "bunu okumalısın" diye ben beş kitap okuyordum . Bana verilen ya da verilmek istenen her şeyi büyük bir istekle aldım .. Okudum, yazdım sınıflarımı takdirle geçtim Canan Teyzemi hiç utandırmadım ben de utanmadım .. Büyüdüm lise bitti Seçkin le evlendim şimdi iki çocuğumuz var ve biz herkes kadar mutluyuz işte..
Bazen düşünürüm ya ninem olmasaydı? Ya Canan Teyze bu kadar iyi kalpli,düşünceli,şefkatli olmasaydı...
Bu gün karar verdim Seçkin’ e de söyledim ..O da onayladı çocuklarımıza kimsesiz bir abla yada kardeş bulacağız.. Şimdi daha huzurluyum içim daha rahat... Her şey güzel olacak bunu hissediyorum ..(. Canan anneme sevgilerle..).
Parmis Güneşin_Kızı