Ben bir korkağım...
 

Slm arkadaşlar. Evet ben bir korkağım. Hemen hemen herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Kavgadan , gece dışarı çıkmaktan, biriyle tartışmaktan ve bu tartışma sonunda kavga çıkmasından , canımın yanmasından, evlenmekten .... Daha okadar çok şey var ki. Gelecekte basıma gelecek herşeyden korkuyorum ve ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Biliyorum burası yeri değil ama en kalabalık bölüm burası olduğu için buraya yazdım. Kusura bakmayın. Ne yapmam konusunda yardımlarınızı beklliyorum: lütfen yardım..: Not: ateistim

Hepimiz korkağız aslında..:)
Korku bizi hayatta tutar,bizi diri tutar..Kimi insanlar korkularını kontrol etmekte başarısızdırlar..Bu hepimizin başına gelen birşey..Bazen herşey üst üste gelir,bazen kontrolü kaybederiz..Bunlar olağan şeyler..Korkmaktan korkma..Rahat olmayı da deneme..Bırak kendini..Rahat olmaya,korkmamaya uğraşırsan daha rahatsız/korkak olursun..Kendini serbest/özgür bırakmayı dene..Egzersiz yapmayı,dengeli beslenmeyi sakın ihmal etme..Unutma sağlam kafa sağlam vücutta olur..

Bu bir şaka değil gerçekten ciddiyim.

Sence korkunun ya da seylerden korkmanin kaynagi nedir? degersel verisel ve tabusal bir bosluk hissediyor musun? Bu boslugun kaynagi nedir? Korkularini sorgulyuyor musun?

Korkularım tamamen maddesel. Fiziksel olarak acı çekmekten çok korkuyorum. Taksimdwki eylemlere katılmayı cok istiyordum. Fakat göz altına alınıp işkence görme düşüncesi beni hep engelledi .

Korkumu sorguluyorum tabiki . Mesela küçükken bir serseri benden zorla paramı aldı uzun süre. O zaman da korkar ses çıkaramazdım. Bir yerde kavga olursa oradan hemen uzaklaşırsın. Sert tepkiler karşısında olay büyümesin diye susarım hep ya da ortami yumuşatırım. Vsvs

Buradaki korku "can tatlidir" dan kaynaklaniyor.

"Sadece su durumda canimi tehlikeye atabilim" diyebilecegin bir kisilik ya da kimlik degerin var mi?

Aktif misin pasif mi?

Kimse senin şaka yaptığını sanmıyor..Burası geyik yapılan bir ortam değil..

Dediğim gibi korku insanı hayatta tutan bir olgudur..Bunda bir tuhaflık yok..Senin eylemlere katılmaman senin korkak olduğunu kanıtlamaz bilakis zeki biri olduğunu kanıtlar..Geleceği kafanda kurgulayıp ona göre adım atmak veya atmamak korkaklık değildir..
Eylemlere katılanlar zeki değildir demiyorum tabi ama o insanların içlerindeki birikim senden daha çok olduğu için,sokağa çıktılar..Bazen insan korkularını bir kenara bırakır..Sen bunu yapamamışsın sadece..Belli bir birikime(öfkeye)sahip olsaydın,sende sokağa çıkardın..
Bak,belki o eylemlerde ölecektin ama korkun senin ölmemeni sağladı..Şu anda yaşıyorsan,bunu korkularına borçlusun..Hepimiz için geçerli bu..

Abi spor yapıyor yemekten kısmıyorum. Sorunum Zihinsel bazen düşünmekten sabaha kadar uyuyamıyorum. Sabah şu kişiye şunu dersem sorun olurm mu, kavga çıkarmıştım diye

Burada da duygusal bir sorun var.

"Korkunun ecele faydasi yoktur" ve kustan korkan dari ekmez" deyislerinden ne algiliyorsun?

Asla hazırlık yapma..Konuşmaya veya nasıl davranacağına dair kafanda hazırlık yaparsan,düşündüğünden farklı bir tepki verebilirsin..Sürekli spontane(anlık)olmaya çalış..
Yarın şu kişiye şöyle konuşmalıyım veya şöyle davranmalıyım diye kafanda bir kurgu yapma..Bugün kendini zihinsel ve fiziksel olarak geliştirmeye çalış sadece..Yarın kendiliğinden kendin gibi olursun zaten..

Güzel nir nokta. Canımı feda ederim dediğim bir kişi ya da düşüncem yok. Yani amacım yok. Bu amaçsızlık mı beni korkak yaptı azaba.

Evet yapmamam gerektiğinin farkındayım, biliyorum ama İnan elimde değil. Elime nasıl alabilirim anı yaşamayı onu bilemiyorum.

Ozaman celiski ve sorun var. Hem canin tatli hem de canini korumak icin bir amacin yok.

Ne diyorsun bu celiskiye?

Yani yasaman ile korkman celismiyor mu?

Evli misin ya da cocugun var mi? ya da ailen ya da "canin kadar sevdigin" herhangi bir kimse, ya da deger?

Güzelce yaşayıp ölmek istiyorum sadece. Yaşamayı gerçekten çok seviyorum. Amacım güzel yaşamak diyebilirim eğer vu amaçtan sayılırsa . Bu kısa hayatımın acılara dolmasından(fiziksel) çok korkuyorum . Korkunun üzerine git derler, ya gittiğimde büyük acılara maruz kalırsam diyorum ve tekrar başa dönüyorum . Şu an dışarı çıkıp dolaşayım korkumun üzerine gideyim diyorum. Sonrada aklıma hemen tinerciler serseriler. Vs. Benzer karakterler geliyor ve çıkmaktan vazgeciyorum. Evli değilim ve kimsenin ölümü beni üzmüyor.

Şu kitabı oku;
http://www.scribd.com/fullscreen/733...ypffimfdn32f0u

Teşekkürler okuyacağım ama link engelli kitabın adı tam olarak nedir?

Nasıl engelli?
Kitabı göremedin mi?
Göremiyorsan veya netten kitap okumak istemezsen,bir yerden temin edip bu kitabı okumalısın..Kitabın adı OSHO-FARKINDALIK
Şu kitap;
http://www.idefix.com/kitap/farkinda...9HA5U6WHYSUGDJ

Çok acil bir doktora görün, başka kimse sana yardım edemez. Kimse seni akıl vererek içinde bulunduğun durumdan kurtaramaz. Sana söylenenlerin zaten gayet farkındasındır.

Tamam tekrar saol. Yarın tekrar yazarım. Bu siteyi kendime yakın gördüğüm için olduğu gibi yazdım içimdekileri. Saolun

Peki korkmadan yaptigin bir sey soyle ve ondan neden korkmadigini acikla.

Enteresan :)

Ben de hiçbir şeyden korkmuyorum misal :) Korkak insanları da hiç sevmiyorum :)
Gözlerinden biliyorum.

Ve genelde tanıdığım ateist ve dinsizlerin geneli her nedense hep korkak :)

Adam gibi korkusuz olmak her kişinin değil er kişinin harcı elbet.

Bunu düşünmem lazım. İnan aklıma gelmiyor şu an. Bulduğumda size bildireceğim.

Senin "tanrinin varligi" temelli teolojik durusun nedir, ya da yok mu?

Adamın yardıma ihtiyacı var, senin yazdığın şeye bak. Seni ciddiye almak gibi bir hata yapmaz umarım.
Ben de tandığım Müslümanların genelinden bahsedip de işi sidik yarışına çevirmeyeceğim mesela.

Tamam. Zaten buldugun sey senin ondan korkmadigini ortaya koyacak ve korkmadiginin farkina vardiracak. Sonra da korkmamanin bilinci gelecek.

Arkadas teistse en basta Allah'indan ve cehennemde yanmaktan korkuyordur. Ya da olumden.

Selalim sizi tanımıyorum ama ama tanımaya kalksam kesin sevmem. Bu korkularım psikolojik ve bunlarla yüzleşmeye çalışıyorum. Ama sizin egonuzu ve o yüce korkusuzluğunuzu hemen ön plana atıyorsunuz. Eminim sizi bir direğe bağlasalar ve her 10 dk. Da bir vücudunuzun bir yerine kesik atsalar eminim o zamanda korkmazsınız

Sayın nolan, evrensel insan ve murted saolun yazdıklarınız için. Ve evrensel insan sorunuzu incelikle düşüneceğim. Iyi geceler

Bahsedin sevgili murted, zaten tüm gün iki üç kişi olarak yaptığınız bu değilmi forumunuzda.

Ben içimden geleni yazdım. Kimsenin yazmadığı ve benim yazdıklarımdan binlerce kat daha boş şeylerin yazıldığı forumunuza lütüfta bulundum :)

Ciddiyim. Korkak adama höt desen elindekini alırsın, yola çıksan satılırsın yalan mı? Yalansa yalan deyin. Bunun biraz iman (teslimiyet), biraz da karakterle alakalı olduğunu söyleyebilirim.

Korkak insanlara hiçbir şekilde güvenemezsiniz.

Zaten korkuyorum herşeyden diyor,sende çok acil doktora git diyorsun:)
Ödü kopacak şimdi:)

Doktor filan fasa fiso..

Depresyona doktor girmiyor,kişi kendisi giriyor..O zaman da nasıl girdiyse öyle çıkmasını kendi bilecek..Doktorlar anca uyuşturucu verirler insanlara..Doktorların mesela şizofreni gibi ciddi bir durum yoksa,yarardan çok zararları olduğuna inanıyorum..Depresyon ve türevleri ile başbaşa kalan birisi,doktordan yardım almadan kendisi atlatmalı bu durumu..Eğer böyle yaparsa kendine olan güveni artacaktır..Aksi durumda haplarla iyileşen birisi,ileride tekrardan aynı hastalığa yakalanabilir..
Allah'tan,Şeytan'dan,Cin'lerden,Cehennem'den,günah işlemekten filan hiç korkmuyorsun yani..
Korkularından sıyrılmış bir mümin..
Geleceğin ateisti..:wave:

"Karayılan" nam bir bahadır "Er kişi" varmış bir zamanlar.
Nazım ustanın o "Destansı" şiirinden okuyalım bakalım nasıl bir "Bahadır/Er kişi" imiş...



«Karayılan» olmazdan önce
umurunda değildi Karayılan'ın
kıyamete dek düşmana verseler Antep'i.
Çünkü onu düşünmeğe alıştırmadılar.
Yaşadı toprakta bir tarla sıçanı gibi,
korkaktı da bir tarla sıçanı kadar.

Siperi bir gül fidanıydı onun,
gül fidanı dibinde yatıyordu ki yüzükoyun
ak bir taşın ardından
kara bir yılan
çıkardı kafasını.
Derisi ışıl ışıl,
gözleri ateşten al,
dili çataldı.
Birden bir kurşun gelip
kafasını aldı.
Hayvan devrildi kaldı.

Karayılan
Karayılan olmazdan önce
kara yılanın encâmını görünce
haykırdı avaz avaz
ömrünün ilk düşüncesini .
«İbret al, deli gönlüm,
demir sandıkta saklansan bulur seni,
ak taş ardında kara yılanı bulan ölüm.»

Ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olan,
fırlayıp atlayınca ileri
bir dehşet aldı Anteplileri,
seğirttiler peşince.
Düşmanı tepelerde yediler.
Ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olana :
KARAYILAN dediler.
http://siir.gen.tr/siir/n/nazim_hikm...yi_milliye.htm

Ölmekten kolay şey olmaması gerek aslında sizin için öyle değil mi? Öldürüverirsiniz kendinizi olur biter.

Yani tüm hayat işkencecilerin eline düşüp acı çekeceğinizi düşünerek geçmez. Madem bu kadar şüphe içinde yaşıyorsunuz alırsınız bir yüzük içine de bir tutam zehir, baktınız işkence yapılacak yutuverirsiniz. Ne güzel kurtuluş.

Değil mi?

Yaşam da bir ölümde sevgili SpeedyDNA, aslında şu an yoksunuz ve yaşamıyorsunuz. Bunu anlayın yeter.

Ve dünyada gördüğünüz hiçbir şey tesadüf değil!

Sizde şu an yoksanız ve yaşamıyorsanız,neden yok olan Allah'a(siz yoksanız,her şey yoktur çünkü) ibadet ile ömrünüzü geçiriyorsunuz?
Yoksanız,yok gibi davranın işte..Takılın kafanıza göre:)

Evet iste kendini bir kendi disi guce teslim etmis bir kulun yapacagi budur. Yani sen kulluktan kurtulsan, dusuncen budur. O yuzden de kul kalmak senin bilincalti tek cikarin.

Halbuki yasam en onemli degerdir ve yasami oldurmek her acidan hem biyolojik hem de zihinsel bir varlik olan insanoglunun yapmasi en mantiksiz seydir.

O su an yasadigi icin korkuyor, asil yasamiyan onlari yasatan kullardir. O yuzden de yasamlarini zaten teslim etmislerdir.

Senin yaraticin da mi tesaduf degil. Oyle ise onun yaraticisi kim?

Ayrica tesaduf oldugunu kim soyledi?

Hiçbir şeyden korkmuyorum.

Tesadüfen dünyada bulunduğumu düşünmüyorum. Benim dünyada bulunma sebebime aykırı düştüğüm için cezalandırılmam gerekiyorsa elimden ne gelir? İnsanlar kendi egoları için dünyayı ve dünyadaki canlı cansız tüm varlığı katletmiyorlar mı? Benim onlardan ne üstünlüğüm var ki bunun tasasına düşeyim? Şeytan, cinler, cehennem, günahlar zaten etrafımızda. Ben bunların içine ne kadar dalarak yanlış yapıyorum, ya da üzerime düşen ve yapmadıklarım için cezalandırılacak mıyım? Orasına karar vereceğin bilgisinin önünde boynum kıldan ince.

Alt tarafı bir can ya hu, sizlerin hergün midesine inen canlardan bir can.

Sevgiler.

Burada onemli olan korkan kisinin zaaflarindan yararlanmak ondan cikar saglamak ya da onun korkusu ile "dalga gecmek" degil, aksine; kendisinin de farkinda oldugu gibi korkusunun psikolojik nedenini bulmasina yardimci olmak.

Senin Allah'in psikoloji ile ilgili neler oneriyor? pardon; 1400 sene once psikoloji mi vardi?

Burada onemli olan bir can degil, o canin kime ait oldugudur. Kullar canini Allahlarina emanet ederler, caninin bilincinde olanlar ise kendi canlarini kendileri korurlar.

Bak evrensel-insan sana daha açık yazayım, bu konu sıktı daha fazla yazmayacağım.

Ateist bakış açısıyla yazıyorum. Can deyip duruyorsunuz, ne canı? İnsan dediğimiz de hayvan dediğimiz de birse ve aynı canı taşıyorsa benim için bir insan katledip kesip yemekle, bir hayvan katledip kesip yemenin bir farkı olmaz.

Burada bir atesit olarak neyi ne şekilde tartıştığınıza şaşıyorum. İnsan ne için değerli olsun? Ne için başka insanların canını kurtarmaya, korkularından arındırmaya çalışayım. Höt dedim mi korksun elinden ekmeğini alayım. Doğanın kanunu budur.

Güçlü güzsüzü yer.

Yolunuz açık olsun.

Yalan söylüyorsun..Ne demek korkmuyorum?!Bal gibi de korkuyorsun işte..Ödün kopuyor herşeyden..Kabirde sorgu meleklerine nasıl hesap vereceğim veya sırat köprüsünden nasıl geçeceğim diye kendi kendinizi yiyip bitiriyorsunuz..Sonra da ''hiç birşeyden korkmuyoruz,asıl korkaklar dinsizler'' deyip zeytinyağı gibi üste çıkıyorsunuz..