Ateizm bir tercih değildir
 

Ateistliğin bir tercih meselesi olmadığını düşünüyorum. İnanmamak bir inanç olmadığı için ateizm de tercih değildir. Herhangi bir kanıta sahip olmayan bir şeye inanmamak tercih sayılamaz. Delilsiz bir şeye inanmamak doğal ve mantıklı olandır. Bilgi ve mantığın götürdüğü doğal sonuç ateizmdir.

Örneğin 2+2'nin 4'e eşit olması da bizim tercihimiz değildir. Mantığın gerektirdiği doğal bir sonuçtur bu. Aynı şey ateizm için de geçerli. (buna ateizm veya non-teizm de diyebiliriz)

Dolayısıyla ''neden ateistsin?'' sorusu anlamsızdır.

Mantıklı ve gayet başarılı, yerinde bir açıklama olmuş.

Açıklama güzel de, gel bunu Bayraktar Bayındır'a izah et.. :)

peki şu şekilde sorulursa da anlamsız mıdır!
neden kendinizi teo tabanlı bir kelime ile ifade ediyorsunuz..

Bu Bayraktar Bayındır, Bayraktar Bayraklı ile Abdulaziz Bayındır'ın birleşiminden oluşan yeni bir hoca mı? Muhtemelen hocaların hocası. :)

Uykusuzdum yazarken errata, idare ediverin.. :D

Herkes ateisttir zaten, din dedikleri kendi kültürleridir. Tanrı diye bir şey gören yok, öyle bir şey de yok zaten.

Çok iyiydi ya :)
Çok güldüm, süpersin

Delil olmayan bir şeye inanmak istesek de inanamayız. Ancak inanmaya çalışarak kendimizi kandırırız. Hiçbir delil olmadığını fark eden kişi zorunlu olarak ateist olur. Tercih etmek için seçeneği yoktur.

Belki delil vardır fakat daha farkında değildir.

Ayrıca Gerçeğin inanmakla bir alakası yoktur, tam tersine inanç Gerçeğin zıttıdır. Gerçek Mutlak'tır, tartışması dahi olmaz halbuki inanmazsan yanarsın bir palavra olduğu için korkuyla, zorbalıkla din adı altındaki diktatörlüklerine insanları itaat etmeye zorluyorlar. Böyle "tanrısal" bir şey yoktur, inanmazsan yanarsın gibi inançlar tamamen insanı ve barbarcadır.

Evrenin ve insanın yaratılışının tamamını doğaüstü bir güce ihtiyaç duymadan doğal süreçlerle açıklamak mümkün olduğuna göre tanrının varlığına dair delil olamayacağı görülmüş olunuyor. Tanrısız açıklanamayacak herhangi bir oluşum yok. Açıklanmamışlar var fakat açıklanması mümkün olmayan yok. Dolayısıyla bu durumda tanrının varlığına herhangi bir delil öne sürülemeyecegini bilmiş oluyoruz.

Evren zaten nedendir, yasadır, başka bir nedene ihtiyacı yoktur. Yasa kendini dayatır, kendini var eder ve kabul ettirir, ölümün karşısında nasıl ki duramıyorsak evren de bir kanun olarak kendini dayatır, yaratan veya yaratılan bir şey yok. Evreni yaratan bir tanrı yok, eğer bir tanrı arıyorsak o evrenin ta kendisidir zaten yasaları mutlaktır.

Evet, Bertrand Russell'ın da dediği gibi ''Tabiat kanunlarının bir nedeni olduğunu varsaymamız için bir nedenimiz yoktur.''

Hawking'in de bir sözü var, eğer tanrının yaratılmaya ihtiyacı olmadığını söylüyorsak evren için de aynısını söyleyebiliriz diye. Kaldı ki evren yaratan veya insanlarla konuşan kişileştirilmiş ve basit bir tanrı fikri de gerçek değildir zaten. Tanrı bilinemeyen, görülemeyen, düşünülemeyen, maddi olmayan anlamda, İlahi Aşk'ta, hiçlikte gizlidir. Varlığın sırrı da, varlığın tanrının ta kendisi olmasıdır, öz'den yani kendimizden başka bir sır yoktur. Yani tanrı kavramını inanmakla bir tutmak, üzerine düşünmeye çalışmak gereksiz bir çabadır hatta tanrı fikrini kafamızdan çıkarmak en doğrusudur böyle söyleyeyim.

O halde hakkında konuşmanında imkanı yok demektir ve başkasının yalancısı olmanın da gereği yok :)

O halde konuşulan nedir?

Elbette insan zannı, sanrısı, çeşitli sebeplerle (korku, arzu, heyecan, beklenti, ümit->misal ölümsüzlük isteği vb) hayal gücü ve haliyle hayli zamanda, hayli farklı coğrafyada, hayli farklı sayıda beklentileri, istekleri karşılayan ya da korkuları sözde aşan masal ve kahramanları üretilmiş, insan işte, hangisinin içine doğuyorsa, oranın hakim ideolojisini benimsiyor... ve isteklerine, dilekelrine ulaşmak için kendince çeşitli yol ve kaideler üfürmüş, sonra bu işin kaymağını gören, sırtı sağlam uyanıklar, üzerinden dini icad etmiş, insanı, kullaştırmış kendilerini efendileştirmiş, yeryüzündeki temsilcileriyiz ve ölümsüz, mutlu bir hayat için bize harfiyen uymak, biat, hizmet etmek zorundasınız vb yalanıyla inancı, inanç olmaktan çıkartıp, doğasını ideolojik bir kalıba indirgeyip, üstüne birde hayli bir korku yönetimi(terör demektir) ile hizaya getirip kullanıma geçmiş...

Konunun gidişatını görünce aklıma Afrikadaki bazı kabilelerde bulunan bir inanç geldi.

Bu kabile üyeleri erkek çocuklarını ergenliğe girme döneminde diğer erkeklere sunarlarmış. Yani ters ilişkiye girerlermiş çocuklarla. Nedenide bu ilişkiye sokulan çocukların uzun boylu ve güçlü savaşçılar olacağına inanılmasıymış. Kimbilir hangi oğlancı bu inancı zamanında kutsayarak masallarla insanlara kabul ettirip kutsal bir ritüel haline getirmiş? Belkiden yola çıkarak gerçek olan onların tanrısıdır diyen çıkar mı?


Eh o halde sübyacılığı, tecvüzü, köleliği , kutsal için ölüp öldürmeyi , ganimetçiliği normal sayan bir anlayışın belkiyle doğru kabul edilmesinin mantığını hiç mi vicdanen tartıp düşünmüyorsunuz arkadaş?

O kabilede olsanız ne olurdu, burdasınız ne oldu? Farkı nedir?


Ateizm gayet sağlıklı düşünme ile varılmış doğru bir sonuçtur , hali ile yazan dost doğru ve haklı bir düşünüş sergilemiş.


Şimdilik saygımla gittim...

Ateizm bir tercih değildir. Çünkü her insan ateist doğuyor çocukken beyni programlanıyor.
Tercih olan dinlerdir. Tercihle dine giriyorlar sonrada en başında ki ateist doğduklarını inkar ediyorlar. Bunlar inkarcılar. Sonra buraya gelip ateistlerde deistler de akıl eksikliğimi var diyorlar.