Özüme geri döndüm. Artık Ateistim
 

Sevgili dostlar. Uzun süren araştırmalarım ve mantık+vicdan muhasebesinin sonunda, gerçeklere yeniden dönebilmenin sevincini ve huzurunu yaşıyorum.

Yıllarım, dinleri araştırmak ve onları eleştirip sorgulamakla geçti. Açıkçası bu duruma gelebilmem de kolay birşey değildi.. İslam dininden gelip, daha sonra ateizm ile tanışmış onun ardından ise; Hristiyanlığın doğru olduğunu düşündüğü yerlerini benimseyip İsa Mesih'i Kurtarıcı olarak kabul eden ben, Hristiyanlığın ve İsa Mesih'in gerçek ve beni hayalkırıklığına uğratan yüzünü gördüm. Kutsal Kitap'ta bulunan birçok çelişkiye rağmen, Peygamberliklerin (kehanet) İsa Mesih'de tamamlandığını görünce şaşkına dönmüş ve: ''Olsun, bu çelişkilere rağmen sağlam yerlerde mevcut. Bunu ancak Tanrı yapabilir'' diyerek bunun gerçek olduğuna kanaat getirmiştim. Fakat Dünyaya müdahalede bulunmayan bir Tanrı'nın varlığından yeniden şüphe duymaya ve bu kehanetlerin de gerçekliğinden emin olmamaya başlamıştım. Lakin dediğim gibi de oldu.. Hristiyanlığın ve İsa Mesih'in de diğer bozuk inançlardan farkı yoktu. Daha önce okumuş olduğum kitapları yeniden okumaya başladım. Vicdanımın ve mantığımın sesini yeniden dinledim. Agnostisizm'i de biraz daha araştırmaya gayret gösterdim. Fakat Agnostizm'in de yeterli olmadığını anladım. Bana biraz iki yüzlülük gibi geldi bu :) Ateizm denen bir gerçek karşımda duruyordu. Vermiş olduğum bu nihai kararın beni daha da huzurlu yaptığına inanıyorum.. Almış olduğum bu kararı da sitedeki değerli dostlarım olan sizlerle paylaşmak istedim.. Bundan sonra; daha da çok araştıracak, daha da çok eleştirecek, aklın bilimin yolundan büyük bir gayret ve azimle gideceğim..

Saygılarımla..

Saygideger felsefeci 87;

Seni; kendini ortaya koyma cesareti gosterdigin yazindan ve kendi kendini egitmekten dolayi kutlar, birey olma ve bireysel bilinc kazanma yolunda sana, bir birey olarak; basarilar dilerim. Sonucta; bir kisinin, kendisine verilen verilerle secim yapmasi yerine; kendi kendini kendi oz degerlerinle ortaya koyman; hele hele, bizim gibi; bireyden bihaber toplumda; taktire sayan. Tekrar, tebrikler.

Yalniz, lutfen yanlis anlasilmasin. Bu benim ne ateizmi destekledigim, ne de senin ateist oldugunu onayladigim anlamina gelmesin. Sadece, bu bireysel cikisindan dolayi seni kutluyorum. Hangi konuda bireysel cikisin veya bu bireysel cikisinin nereye vardigi anlaminda degil. Daha once, bu konuda bir yanlis anlasilma tecrubesi yasadigmdan, bunu da belirtmek istedim. Bu belirttiklerimin senin kendin icin yapmis oldugun secim ile, bir ilgisi yoktur.

Saygilarimla;
evrensel-insan

Sevgili felsefeci 87,
öncelikle çok okuyan çok araştıran biri olduğun için seni kutluyorum ve verdiğin karar içinde kutluyorum.. Ben de çok zor bir süreçten geçtim musluman doğdum musluman yetiştirildim ama okumaya araştırmaya başlayınca dinlere inanmaz oldum. korkudan ikiyüzlü davranıdm deist oldum:) neyse bu da geçti artık ne istediğimi biliyorum ve verdiğim karadan çok mutluyum.. uzun ve zor bir süreçti tamaladığımı bilmenin huzurunu yaşıyorum bende..

saygılar..
parmis güneşin_kızı

Hoşdöndün felsefeci,

Yolun açık olsun.

A.

Çok teşekkür ederim sevgili evrensel insan.
Kendi öz değerlerime yeniden sahip çıkabilmenin verdiği huzuru anlatamam..
Özgürlüklerimizi tam anlamıyla yaşayamadığımız ve kendimizi rahatlıkla ifade edemediğimiz zaman, bunun ne önemi kalır? İşte bunun bilincinde olan ben, bu gerçeğe, kendi gerçeğime sahip çıkmam gerektiğini düşündüm. Akıl ve bilimin rehberliğinde hiçbir zaman arkama bakmayıp, durmadan usanmadan yoluma devam etmeliyim. Etmeliyim ki, bizlerden sonra gelecek nesillere CENNET GİBİ BİR DÜNYA bırakalım.. Bu çok zor, ama imkansız değil..

saygılarımla

Sevgili Parmis..

Çok teşekkür ederim.. Ayriyetten seni de canı gönülden kutluyorum.. Umarım bir zamanlar benim yaptığım gibi; geri dönüp geçmişte yaşadığım saçma sapan inançların etkisinde kalmazsın.. Amacımız; dinlerden, tabulardan arınmış olan bir dünyaya sahip olmaktır..

sevgiyle kal.

Sevgili felsefeci ,senin adına sevindim..Öz e tekrar hosgeldın ... :tea:

Teşekkür ederim sevgili prozac02.. :hug:

Saygideger felsefeci;

Benim tecrubelerime gore seni bekleyen iki yol var. Ya tamamen tanrisal yanasimdan arinacaksin. Yani, bu konunun bir bireysel hak ve ozgurlukler temeline girdigi kanisina varacak ve hem inanana, hem de inanmayana; bireysel hak ve ozgurluklerden dolayi ve onlarin kisiligini olusturan bu tanrisal degerden dolayi ve onlarin bu kisilik degerlerinin onlarin senin iradenden bagimsiz bir degerleri oldugunun bilincinden dolayi gercekci olacak ve saygi duyacaksin;

ya da; cogu ateist gibi; ateizmi, toplumsal bir olgu olarak algilayacak ve ateist savasimini antiteist olarak vererek; her yerde ve her kosulda; teistlerle, bir ikna olma-etme tartismasina gireceksin.

Bunu da yaparken, umarim; sadece bir dini gorusle sinirli degil; en azindan dini mentalite ve tanriya olumlu yanasimin insanliga ne gibi zararlar verdiginden yola cikarsin.

Bir birey olarak; bireysel tanrisal yanasimsiz, ama; kendin icin, tanri kavraminin ne olduguna dair bir bilgi sahibi olarak ve bu kavrama neden ihtiyac duymadiginin bilincinde bir birey olarak, bir yasam ve iliski;

ya da bir birey olarak; tanrisal yanasimli toplumsal temelde antiteist tartisma yasam ve iliskisi, secim senin. Her halukarda da; senin ben; en azindan kendin icin; yine kendi adina "dogruyu" bulacagindan eminim. Ama umarim bu buldugun "dogru" noktasal, kesin, degismez ve kalici olmaz.

Saygilarimla;
evrensel-insan

Aslında benim bu sınıfa giriyor olmam, ateizm ya da diğer teizm dışı öğretilerin toplumsal olduğunu düşünmem değil tam aksine teizmi toplumsal görmemdir. Toplumsal olduğu için ucu bize dokunuyor.
Bu noktada benim için inanç ve din ayrılıyor.

Konuyu fazla kişiselleştirmek istemedim kusuruma bakmayın. Felsefeci benim üzerime vazife olmamakla birlikte, ben de seni zaman zaman derin yalnızlıkların beklediğinden haberdar ediyorum.

Bu yalnızlıkların sebebi sadece diğer insanların bir dine sahip olmaları ve senin olmaman olmayacak. Din bir yaşam rehberi kabul edildiği için sekülerleşemeyen insanlar, ürettikleri fikirlerin boşluklarını da din ile doldurabilecekler. Ve din ile uyuşmayan; siyasi,etik,ekonomik düşüncelerinle ve hatta hayatın anlamı ile ilgili düşüncelerinle, hatta ve hatta seni mutlu eden şeylerle yalnız kalabileceksin. Bir tanrının yokluğu da insanları ölüm karşısında tesellisiz bırakıyor. Ateist olarak yaşamak dindar olmaktan çok daha zor zanaattir. Tabii ki daha keyifli. :) Umarım hep mutlu olursun, bir dost tanrıdan daha kıymetlidir, hep aklında olsun bizler ihtiyacın olduğunda buradayız. Kal sağlıcakla.