Din insana ne kazandırır?
 

Değerli dostlar fikirlerinizi merak ediyorum, herkes kendi fikrini beyan etsin. "Tanışalım" forumundaki gibi.

Fikrimce Dini degerlerin yahutda "DIN" in gerekliligi Insanin varolus tarihinden günümüze kadar "ihtiyac" olmustur, ayni besin maddesi gibi su gibi.
Insanin düsünmeye baslamasiyla, dünyayi kesfetmeye baslamasiyla birlikte, birtakim sorularla karsilasmasi kacinilmaz.
Bu sorular; Ben kimim? Nereye Gidiyorum? Ömür denilen seyin sonunda ne olacak? gibi be benzeri sorulardir.

Ve bu sorular karsisinda "DIN" insana cevaplar veriyor.
Kimini bu cevaplar tatmin ediyor, kimi ise tatminsizlikten ve Dünya Hayatinin bitecegini anlamak istemiyor olusundan dolayi bu sorular icinde bogulup kaliyor, ta ki ölümü tadana kadar.

Hickimsenin hickimseye inanilan seyde zorbalik etme hakki yoktur. Cünkü Inanmak insanin kendi faidesi icindir. Manevi anlamda tabii.

Bu "Inanci" yahutda "Din" i suistimal eden olmustur elbette fakat bunun sonuclarinida görüyoruz ve bu sonu olmayan bir halka dir devamli böyleleri olacaktir, ve böyleleri yüzünden digerleri baska yörüngelere girecektir bu kacinilmaz bir sistemdir.

Kisaca sunuda eklemek istiyorum;

Din insana, adab, fikir, ahlak ve özgüven kazandirir. Ayni zamanda sosyallesmeyi ve kültür sahibi olmayi kazandirir.

saygilar efendim

Bana eskiden,kötü bir anım olduğu zaman ''nasıl olsa öbür tarafta bunların hesabı görülecek'' deyip rahatlıyordum.Yani manevi anlamda huzur kazandırıyordu.Yada ben öyle zannediyordum :)

Saygideger adab;

Din insana, adab, fikir, ahlak ve özgüven kazandirir.-adab-

Dinin "kazandirdigi" ozguveni, aciklar misin? Din ne cesit bir ozguveni nasil kazandiriyor?

Saygilarimla
evrensel-insan

Sevgili evrensel-insan,

bu anlatilmasi güc yasanilip tecrübe edinilmesi gereken birsey.

Fakat sorunu cevapsiz birakmamak adina;
Özgüven insanin kendine sahsina ve kisiligine duydugu bir güvencedir.
Kendini gerektigi yerde korumasi, ezdirmemesi, gerektigi ortamlarda kendini ifade edebilme rahatligi yasamasi ile ilgili bir durumdur.
Bu ve benzeri duygularin kuvvetlenmesi adina DIN Insana yardimci olur.

Saygideger Adab;

Özgüven insanin kendine sahsina ve kisiligine duydugu bir güvencedir.
Kendini gerektigi yerde korumasi, ezdirmemesi, gerektigi ortamlarda kendini ifade edebilme rahatligi yasamasi ile ilgili bir durumdur.-Adab-

Iste bu denilenlerin saglanmasi icin, birey bilinci gerekir. Birey bilinci de, bireyin dogumdan itibaren kendisine verilen degeleri, kendi oz degeri olarak algilama, sorgulama ve degerlendirme bilinci ve farkindaligidir.

Dini degerler, dogumdan itibaren verilen, bireyin kendi oz iradesiyle sectigi degerler degildir. O yuzden bu degerler birey bilinci almamis kisiye ozguven degil; teslimiyet ya da verilen dogrultusunda dusunce ve davranis uygulamasini saglar. Ozguven, sadece birey bilinci ve farkindaliginin bir tezahurudur. Teslimiyet ya da verileni aynen uygulayanin degil.

Ozguven olmasi icin, kisinin ne yaptiginin hem farkinda, hem de bilincinde olmasi gerekir. Teslim olan da ne bu farkindalik ne de bu bilinc yoktur.

Saygilarimla;
evrensel-insan

Dinin kaybettirdikleri hakkında bir başlığı dün açacaktım ki, bu başlık ilginç oldu.

O halde şöyle demeliyim, din olgusu *savunulanın aksine insana yalnızca kulağının üzerine yatmasını, ibadet etmesini ve gerisinin tanrının bileceği işler olduğuna insanı inandırır. Din bunu dile gelip söylemez, onun ruhbanları bunu kitaba, kılıfa uydurur önce senin atalarına, atalarından da sana empoze edilmesini sağlar. Neticede o dini yayanlar, *savunulanın aksine hep senden bizden daha şerefli, haysiyetli, üstün insanlardır sen alelade insan olarak onlara boynu bükük yaşarsın. Onlar kainatın yüzü suyu hürmetine yaratılır ve hayret verici bir şekilde sen ben gibi ölür, gömülürler. Hem ayı parçalayabilecek derecede inanması güç, sınav sistemiyle ters maddesel mucize yaratırlar, hemde bu güne etki edecek mucizevi bir iz bırakamazlar.

Sonuç itibariyle yüzlerce yıllık zorunlu ezilmişliğimizn, susturulmuşluğumuzun bize neler kaybettirdiğini ya da neler kazanmamıza mani olduğunu düşünmek yeterlidir. Teslimiyet sisteminin bizi 600 sene nasıl teba ettiğini düşünebilir mesela. Yahut aynı teslimiyet sisteminin, iman sisteminin haçlılarla, şovalyelerle batıyı, doğuyu, aşağıyı, yukarıyı yüz yıllarca nasıl katlettiğini.

*(oku emri)
*(takva üstünlüğü)

dinler ,en büyük emek sömürücüsü ve simsarlarıdır. aklınıza getirmeye çalışın, bunca yapılan tapınaklar ,bedava beslenilen din adamları. bunlar kimin sayesinde geçiniyorlar üreten insanların , pis yiyiciler bunlar. dini kitaplar için harcanan kağıtlar da işin cabası dinler dünyanın en büyük sömürücü güçlerinden başlıcalarıdır.
faydası ise sadece insanlara ümit ve bilmedikleri (cennet) yerleri satmaları

Butun sermayesi umut satmak olan dinler, ilk kabile sihirbazlarinin baslatip, asirlarca gelismis ve daha organize bir sekile cevrilmis soygununa verilen adtir.
O kadar ahlak disi birseydir ki, kendini ve bu isten gecimini saglayanlar adina, cocugu babasina, anasini danasina dusman etmek pahasina cinayetlleri resmilestiren, hatta neden olmasina sebep olan kan emicilerinin kutsallastirildigi, insani olan herseyden kilometrelerce uzak bir sartlandirma, beyin yikama makinesidir.

Din, onu kullanan insanlara, diğer insanları gütme ve sömürme imkanı verir.

Din, ona inananları gerçeklik duygusundan kopartır, bilimdışı ve akıldışı yollara ve uygulamalara yönlendirir.

Din, mantıkdışı masallarıyla, kişilerin psikolojik yapılarını felç eder, korku ve baskı altında ezer.

Din, imtihan söylemleriyle, kişilerin adaletsiz durumlar karşısında haklarını aramalarını engeller, işin "Allah'a havale edilmesine" yol açar, öteki dünyada gerçek adaletin yerini bulacağına dair boş umutlar vaad eder.

Din, "bizler ve onlar" tarzı bölünmelerle insanları, toplumları, cinsiyetleri birbirinden ayırır, düşmanlık duyguları yaratır.