İsa Birçokları İçin Hayatını Verdi
 

İsa Birçokları İçin Hayatını Verdi

Bunu neden yaptı?

Bunu sizin için yaptı.

Peki siz ne yapmalısınız?

İsa peygamber. takipçilerine kendisinin yeryüzüne hizmet kabul etmeye değil, hizmet etmeye ve birçokları için canını fidye olarak vermeye geldiğini' söyledi. Matta 20:28.
O başkalarının iyiliği için kendi hayatını gönüllü olarak verdi.

İsa ölümüyle nasıl fidye sağlamış oldu?
Bu neden gerekliydi?
İsa kimler için hayatını verdi?
Ve onun ölümü size nasıl bir yarar sağlayabilir?

Yehova'nın Şahitleri, İsa peygamberin ölümünü her yıl ölüm yıl dönümünde, gün batımından sonra anarlar. Bu yıl onun ölüm yıl dönümü 30 Mart Salı gününe denk gelmektedir.

Yehova'nın Şahitleri İsa'nın ölümünün önemini bir kez daha hatırlamak üzere yapacakları bu toplantıya sizi de davet ediyorlar.

Bu toplantıda yukarıdaki sorulara Kutsal Yazılara dayanan cevaplar verilecek.

Şu ayetleri, yukarıdaki alıntı doğrultusunda nasıl değerlendirmeliyiz?


Mat.26: 37 Petrus ile Zebedi'nin iki oğlunu yanına aldı. Kederlenmeye, ağır bir
sıkıntı duymaya başlamıştı.
Mat.26: 38 Onlara, "Ölesiye kederliyim" dedi. "Burada kalın, benimle birlikte
uyanık durun."
Mat.26: 39 Biraz ilerledi, yüzüstü yere kapanıp dua etmeye başladı. "Baba" dedi,
"Mümkünse bu kâse benden uzaklaştırılsın. Yine de benim değil, senin
istediğin olsun."
Mat.26: 40 Öğrencilerin yanına döndüğünde onları uyumuş buldu. Petrus'a, "Demek ki benimle birlikte bir saat uyanık kalamadınız!" dedi.
Mat.26: 41 "Uyanık durup dua edin ki, ayartılmayasınız. Ruh isteklidir, ama beden güçsüzdür."
Mat.26: 42 İsa ikinci kez uzaklaşıp dua etti. "Baba" dedi, "Eğer ben içmeden bu
kâsenin uzaklaştırılması mümkün değilse, senin istediğin olsun."
Mat.26: 43 Geri geldiğinde öğrencilerini yine uyumuş buldu. Onların göz kapaklarına ağırlık çökmüştü.
Mat.26: 44 Onları bırakıp tekrar uzaklaştı, yine aynı sözlerle üçüncü kez dua etti.

Matta'da (ve diğer İncillerde de), İsa'nın bu durumdan ötürü kederlendiği, "acı dolu bu kasenin" kendisinden uzaklaştırılması için 3 kez yalvardığı, fakat "benim istediğim değil, senin istediğin olsun" dediği görülüyor.

Kederli iken, 3 kere yalvarırken ve "senin istediğin olsun" (ki bundan "benim istediğim bu değil" anlaşılır) derken, "gönüllülükten" nasıl bahsediyoruz?

Öğrenmek için soruyorum.

sevgili AhbAp ben bir hristiyan değilim ama hristiyan teolojisi konusunda belli bir birikimim var.bu sorunuz hristiyan teolojisine göre isa'nın tanrısal doğası ve insan doğası ile ilgilidir.kilisenin ilk yıllarına bakarsanız isa'nın tanrısal ve insan kişiliği arasında görüşler üzerine çok büyük tartışmalar kopmalar hatta savaşlar olmuştur.iskenderiye gibi doğu kiliseleri isa'nın insan doğasını ön plana çıkarırken grek kliseleri tanrısal doğaya dikkat çekmiştir bu uzun tartışmalar sonucunda kilise en kolay yolu bulup şu kararı almıştır.
''İsa'nın insan doğası ve tanrısal doğası ne birbiriyle karışır nede ayrıdırlar''

yani bunu mesih'in tanrısal yönüne bağlamaları normaldir.

saygılar

Sayın AhbAp, güzel sorularınız için teşekkür ederim.

İsa Yehova'nın iradesini yapmaktan zevk almış olsa da, bunu yapmak her zaman kolay değildi. Onun tutuklanması, yargılanması ve infazından hemen önce neler olduğuna lütfen dikkat edin.

Getsemani bahçesindeyken İsa "çok kederli" ve "şiddetli ıstırapta" idi. Yaşadığı duygusal baskı öyle yoğundu ki, dua ederken "teri toprağın üzerine düşen büyük kan damlaları gibi" olmuştu.—Matta 26:38; Luka 22:44.

İsa neden böyle şiddetli bir ıstırap yaşadı?

Kuşkusuz çıkarcı ya da Tanrı'nın iradesini yapmaya isteksiz oluşundan değil. O ölmeye hazırdı, hatta Petrus'un şu sözlerine şiddetle karşı çıkmıştı: "Ya Rab, bu senden ırak olsun, bu sana asla olmıyacak." (Matta 16:21-23)

İsa'yı kaygılandıran, hor görülen bir suçlu olarak ölmesinin Yehova'yı ve O'nun kutsal adını nasıl etkileyeceğiydi.

İsa, sevgili Oğluna böyle barbarca davrandıklarını görmenin Babasına büyük acı vereceğinin farkındaydı.

Saygılarımla

Şimdi konumuz, İsa'nın ölmeye hazır olup olmaması değil. Ben özellikle, sizin vurguladığınız "gönüllülük" meselesi üzerinde duruyorum. Evet, benim verdiğim ayetlerden de İsa'nın ölmeye hazır olduğu anlaşılıyor, "senin istediğin olsun, buna itiraz etmeyeceğim" diyor. Ancak gönüllü olduğunu da söyleyemeyiz gibime geliyor, "mümkünse bunu yapmayalım, bu kaseyi benden uzaklaştır" diyor. Bu yakarışını 3 kere yapıyor.

Petrus, böyle bir sonu öğretmenine yakıştıramadığı için ve babasının da oğluna bunu reva görmeyeceğini düşündüğü için öyle bir cümle kurmuş olabilir. Ancak İsa'nın, böyle bir şeyden ötürü aşırı kederlendiği, korktuğu (ki bir an için gerçek varsaydığımızda kederlenmesi de korkması da çok doğal) görülüyor fakat İncil'in ifadeleriyle buna çok da "gönüllü" olduğu söylenemez.

Sanıyorum bunlar sizin yorumlarınız. Değilse, yani İsa'nın bir anlamda Tanrı'nın bu kararını sorgulayarak "böyle bir şey yapıyoruz ama bu iş Yehova'yı ve onun kutsal adını nasıl etkileyecek?" gibi bir endişeye kapılmasının ve kendisine yapılacakların, babasına nasıl acı vereceğini (ki bir tanrının acı duyması, tanrıya acı verilmesi de bana ilginç geliyor) düşündüğünün anlatıldığı ayetler varsa, bunları sizden rica edeceğim.

Konunun irdelenecek çokça yönü var. Merak ettiklerimi yine sormak isterim. Ancak şimdilik, bu bölümde "gönüllülük" meselesi, İsa'nın tanrı için endişelenmesi üzerinden gidelim.

Cevaplarınız için çok teşekkür ederim.

Selamlar

Sn.hur-kus;
''İsa,sevgili oğluna böyle barbarca davrandıklarını görmenin babasına büyük acı vereceğinin farkındaydı.''
demişsiniz ya ,ne demek istediğinizi doğrusu anlamış değilim!,ne yani bu baba ,oğlunun başına gelecekleri bilmiyor mu?(Tanrıdan mı bahsediyorsunuz!ve eğer durum bu ise diye soruyorum ...)

Yani bu nasıl bir Tanrı ki olacakları bilmiyor !diyeceğim ben size ve ayrıca bunu ,anlaşılan o ki zaten kendisi planlamış ise nasıl olurda İsa onun üzüleceğini düşünür kİ(?)de, giderayak bide bunun stresini yaşar!anlamadım ... :)
saygılar...

Bu soruya Yehova Şahidi nasıl cevap verir bilmiyorum ama kilise bu konuda kader kavramını öne sürer.

İsa İncil'de bir çok yerde "Herşey yazıldığı gibi olmalıdır" tarzı ifadelerde bulunur. ("yazıldığı gibi" tabiriyle islamdaki alın yazısından değil, Tanrı'nın Eski Antlaşmadaki İsa hakkındaki vaadlerini kast eder).

Yani İsa'ya barbarca davranılacağı Eski Antlaşmada yazılıydı. Yani Baba İsa'ya barbarca davranılacağını 100 yıllar önce Eski Antlaşmada yazmıştı.

Bu barbarca davranışlarda da Tanrı'nın üzüntü duyacağı kesindir.

Sayın Nehir,

Sizler "Dinlerden Özgürlük Gurubuna" üye olduğunuzda veya bu fikri benimsediğinizde, içinde yaşadığımız bu tutucu toplumda baskı veya şiddet göreceğinizi biliyordunuz.

Ama yine de bu yoldan doğru olduğuna inandığınız yoldan dönmediniz değil mi?

Siz de üzüldünüz belki de inançlarınız ya da yaptıklarınız yüzünden başkalarını bile kırdınız.....

Durum buna benziyor.

Bizim inancımıza göre, insanı kendi benzeyişinde yaratmış olan Tanrı kişiliğe ve duygulara sahip biridir.

Sizin yaptığınız şeyler onu sevindirebilir veya üzebilir...

Tıpkı anne ve babanızı sevindirip üzebileceğiniz gibi..

Lütfen üzmeyin Tanrı'yı .... :)

Onun sizin için neler yaptığını bilseniz.......

Aslında siz de bir bakıma haklısınız, dinler tanrıyı o kadar gaddar ve kötü biri olarak tanıttı ki, onun adına o kadar kötülükler yaptılar ki, bir çokları ondan soğudu...

Saygılarımla,