![]() |
Ateizm ≠ Din nefreti
Bazı ateistlerin tavırlarına bakıyorum ve bana aşırı düşmanca geliyor. Çevresindeki inananlara akılla doğru yolu göstermeleri gerekirken gereksiz bir inatlaşmayla sebep oluyor bu düşmanlık. Elbette düşmanca yaklaşırsan inanan kişi elinde ne var ne yok değerlerini savunmak için kullanacaktır ve sen tanrının olmadığına dair %100 bilimsel kanıt sunsan dahi kör eden imanı ve inadı görmezden gelecektir herşeyi. Yapmak gereken doğruları kişinin ulaşabileceği yere bırakmak bence, daha ileri gidip kişinin boğazından aşağıya tıkmaya gerek yok. Eğer kişi yeterli cesarete ve özgüvene sahipse, bilgili ve zekiyse(*) ister istemez yavaş yavaş soru işaretleri oluşmaya başlayacak, tabuları yıkmaya başlayıp dinden soğuyacaktır.Sonuç olarak ya Agnostik ya da Ateist olacaktır.
*Bu demek değil ki inananlar bilgisiz ve aptal. Gayet akıllı olan ve buna rağmen toplumda "inanan" olarak etiketlenmiş insanlar var. Bu insanlar dini bir çevrede büyüdükleri için, çocukluklarında kendilerine bu öğretiler verildiği için bu durumdalar ve şimdiye kadar sorgulama fırsatı ellerine geçmemiş olabilir veya dinle pek de yakından alakaları olmadığı için umurlarında değildir belkide. Ancak bir kere farkına vardıklarında bu kişiler de gayet kendilerini ispatlayabiliyorlar ve çok aydın bireyler haline gelebiliyorlar. |
edit: kendim de bazen bu tarz inatlaşmalara girmiş olabilirim. ama şimdi bunun yanlış olduğunun farkına vardım.
|
Ne güzel bir ateistin bunları düşünebilmesi.
Sizi düşüncelerinizi paylaşmaktan çekinmediğiniz için tebrik ederim.En azından kim olursa olsun insana saygınız var.Buda insani olarak herşeyi içine alıyor zaten. |
sevgili Ascendent..
öncelikle bu tarz bir düşünce biçimini dile getirdiğin için seni yürekten kutlamak istiyorum.. ama izin verirsen cümlendeki bir ifadeye küçük bir müdahele yapmak isterim.. Alıntı:
dünya üzerinde olan herhangi bir dine ya da tanrıya inanıp inanmamak mı? yoksa bir ucu "hayvan" diğer ucu "insan" olan bir canlı türünün bu uçlardan hangisine daha yakın olduğu mudur? ve herşeyden daha önemlisi.. inanmak, inanmamak, hayvan olmak, insan olmak, tüm bunların hepsi insanoğlu dediğimiz canlı türünün özgür iradesinde midir? |
Alıntı:
Doğru yolda olmaktan kastım tanrının ve bugünkü dinlerin varlığını reddetmek. Bir ateist olarak benim insanın doğru yolda olmasından anladığım budur tabi göreceli bir kavram bu, farkındayım. Başkası için Allah'a inanmak, bir başkası için şeytana tapmak doğru yol anlamına gelebilir ancak burda önemli olan benim ne bağlamda kullandığım ve siz onu anladınız. |
Alıntı:
o zaman sizden herhangi bir dinin inanırına "dönüşüp başkalaşmanızı" rica ediyorum.. bir ömür boyu değil sadece yarım saatliğine.. bu dini sizin tercihinize bırakıyorum ama kolay olması nedeniyle mesela yarım saatliğine bir müslümana "dönüşüp başkalaşabilir" misiniz.. özgür iradeniz varsa bu değerleri benimsemek sizin elinizde.. öyle bir müslümana dönüşüp başkalaşın ki, gerçekten bir allah var zannedin, muhammed'in onun son elçisi ve kuranın onun yazdırdığı bir kitap olduğunu benimseyin.. ama bu sahte/yapmacık değil gerçek olmalı ki, inancınıza aykırı bir davranış yaptığınızda öldükten sonra cehennemde yanacağınızı zannedin, islam, allah, kuran, muhammed hakkında bir eleştiri geldiğinde aynı bir müslüman gibi zıvanadan çıkabilesiniz, hakaretler ve küfürler yağdırabilmelisiniz.. ne demek istediğimi umarım algılamışsınızdır.. ve bu yarım saat sonra o özgür iradenizi kullanarak tekrar ateizm kimliğinize "dönüşüp başkalaşın" bakalım, becerebilecek misiniz? şayet bunu yapabilirseniz dünyada özgür irade sahibi ilk ve tek insan olma özelliği sahibi olacaksınız.. şayet bunu yapamıyorsanız sakın kimsenin inancını eleştirip onu dışlamayın ya da sizin değerlerinizi benimsemesini beklemeyin.. çünkü o karşınızdaki insanın sizden hiç ama hiç bir farkı yok, özgür irade açısından.. kendi yapamadığınız şeyi bir başkasından niçin bekliyorsunuz, o sizden daha üstün özelliklere sahip bir canlı türü mü? |
Alıntı:
ben müslüman olamam, olamıyorum çünkü allah'ın olmadığını biliyorum ve gerçeğin de benim savunduğum gerçek olduğundan eminim. ayrıca inananların da olmayan bir tanrıya kucak açtıklarını biliyorum. "ama inanan da aynısını sizin için düşünüyor" diyeceksiniz. ben de size "istediği kadar düşünsün, sonuçta düşündüğü yanlış mı değil mi? mesele ordadır" derim. şimdi ortada bir gerçeklik var. subjektif olmayan, kişiye ve kişinin görüşlerinden bağımsız bir gerçeklik. bu gerçeklik (sen de ben de bunun farkındayız) tanrının olmadığı. |
Sitemizde bir zamanlar Aldostu nickli bir ağabeyimiz vardı.
Yobazlık denen kavrama ; Teist/Nonteistlerin bazılarının aralarındaki dialoglar adına ilginç bir benzetme yapmıştı. "Aynı tahtırevallinin karşılıklı iki ucunda oturanlar." Acaba, "Kendimiz için istediğimizi,başkası için de istemeliyiz." doğru gibi dursa da, "Kendimiz için istemediğimizi,başkası içinde istememeliyiz." daha doğru bir yaklaşım/metod olabilir mi ? |
Sevgili kardesim;
aldostu da inancli biriydi; evet cok insancil ve empati yapabilen bir uyeydi ama sonucta yine de, ayni senin de oldugun gibi, diger imanlilarin tanrisinin aynisi olmasa da bir yaratan inanci her zaman baskin cikmisti. Biz ateistller de anamizdan sizler gibi dogduk, buyutulduk, ayni sizlere doldurulan din iman, bize de dolduruldu. Inanan bir insanin nasil dusundugunu bizler biliyoruz, cunku oradaydik. Hic ateist olamayan biri bizleri anlayamaz. Tahteravallinin bir kefesi o yonden her zaman daha agir basar ve basacaktir. |
Alıntı:
İnsana saygımız her daim vardır. Lakin saygı duymak zorunda olmadığımız şeylerin başında, "İdeoloji"ler geliyor. Ve ideolojik inançınıza saygı duymadığımı belirtmek durumundayım. Esen Kalınız |
| Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 21:59 . |