bunu söylemezsem olmaz(dine dönme efsaneleri)
 

kusura bakmayın beyler bayanlar uzun süredir siteye giremiyordum nedeni 1. siteyi bulamıyordum çünkü adres değişmiş 2 iş güç peşimi bırakmıyor

okulda din hocasının anlattığı bir hikaye var ki akıllara zarar......

aslında kendisi iyi birisine benziyor ama anlattığı hikaye tamamen saçmalık buyurun okuyun:

bir üniversitede görevli ilahiyatçı bir gün ateist olan iki tane profa komşu olmuş. Bunlara ne yapsa ne etse islama döndürememiş. hep inkar yolunu seçmişler.

ama bir gün bir deprem olmuş depremden sonra hemen kapı çalınmış ateist çift yal varıp yakarmaya başlamışlar:"ne olur rabbine dua et bizi kurtarsın ne olur dua et rabbine söyle".

bu günden sonra prof olan ateist çift islamı kabul edip tövbe etmişler ve hemen ertesi gün 5 vakit namaz , oruç,zekat, hac hepsine birden başlamışlar.:crazy::crazy::crazy:


Biraz gülün istedim bu komik hikayeyi sizinle paylaşmak için siteye girdim. Bu efsane beni baya güldürdü. Umarım sizde begenirsiniz.:typing:

dinciler böyşe şeyler çok uydururlar. deprem fay kırılması sonucudur allah ile alakası yok.

sn. Düşünsel, keşke cafede ki gırgır yerine açsaydınız neyse, din hocalarının, imamların zaten işleri böyle yalanlarla gençliği korkutup iman ettirmek. Muhammedin bir sözü varmış, her kimki ezanı güzel okur ve benim söylediklerimi aktarırsa o kişinin boyu uzar. Tabiki manen. Esenkalın.

Bu ateistler, klasik rabıtayı kabul gören ateistler olsa gerek zira hocayı aracı kılmışlar.

Bu tür yalanları ben sadece müslüman ve hristiyanların söylediğini gördüm(diğerlerini görmemem yapmadıkları anlamına gelmiyor), yalan olmasa bile bu tür masalı bir onlardan dinledim. Bu yalanlarla bir taşta iki kuş vurmak gibi bir amaç var. Birincisi savunduğu dine inanan insanlara "Bakın ateist(dinsiz) imana geldi" diyerek o kişilerin şüphelerini gidermeye çalışmak(ateist bile bu dine döndü ise vb). İkicisi ise o dine inanmayan veya diğer dinlere inanan insanlara "Bakın onlar doğru yolu buldu" mesajını vermektir.

İstanbul'da deprem olduğunda üniversiteye yeni başlamış hazırlık sınıfından sonra yaz okuluna kalmıştım. Sınavı olduk ertesi günü müydü ya da sınav olduğumuz günün akşamı mıydı deprem oldu. O zamanlar namazında niyazında Müslümandım sabah camiye gittik arkadaşlarla. İmam namazdan sonra cemaate konuşmaya başladı ama neler yumurtladı o sırada Müslüman olmama rağmen kahkahaları koyvermiyim diye dudağımı ısırıyorum, kendimi sıkıyorum. Aklımda kalan bazı sözlerini yazayım:

Bu sabah galktım dedim bi saçımı, sakalımı tarıyayım. Aynaya baktım Allah gaş vermiş goz vermiş... Didim ki hadi benim gafam köpek gafası olsaydı. Nası çıhardım o zaman cemaatin içine. Öyle ya mecbur mu Allah size insan gafası virmeye? Sabah uyanın bi bahan kafan köpek kafası bi bahan kafan merkep kafası. Yaa işte bu evler sizin deel sizin deel. Nası çıhardı sizi Allah sabahın korunde. Hadi çıhın çıhın bakam sizin deel bu evler, dedi. Çıhtınız dışarı hepiniz. İstesee yolda da bi yarıh açar içine sizi atar üstünü de gapatırdı ama biz tedbir olarah çıhtık.

İbretlik paylaşım, Allah razı olsun kardeşim...

Hikayeye inanan çok inançlı olacaktır, yine de bir tespit yapmak gerekirse, hikayenin hitap düzeyi 6 Yaş grubundadır diye düşünüyorum. :) Zeus'a dua et de depremi durdursun.. Hem de bunu diyenler ÜNV prof'üymüş... Gerçi inanılan öyle safsatalar var ki -ki yüzlerce-, 6 yaş grubu dahi hayli aklı başında kalıyor.

Kahretsin deprem de olmuyor ki burada, hemen donup iman edelim.:p

Ölüm Korkusu ile inanç ihtiyacı duyulma gibi olaylar oluyor bu gibi bi duruma bende girebilirim.

Ölümden döndüğüm,''hepsi buymuş,işte şimdi imamın kayığına bindirecekler olm'' dediğim çok an oldu,insan o an Allahı falan düşünmüyor.Zaman yavaşlıyor,yaşadığın tehlikeye odaklanıyorsun.
Doktorların ''yaşaması çok zor'' dediği durumlar atlattım,solcuyken ölümüne dayak yedim,iki kere bıçaklı saldırıda ağır yaralandım,3-5 ay sonra bıçakla delinen akciğerimin kendini toparlaması için spor yapıp bol bol balon üflemem gerektiğini söyleyen gerizekalı doktorumun tavsiyesine uyup yüzerken nefes almakta zorlandığım için boğulma tehlikesi geçirdim,deprem yaşadım...

Devamı var da uğursuzun biri olduğumu düşünmenizi istemediğim için anlatmayacağım:)

Ama hiçbirinde ''ulan gidiyosun işte,getir bi şehadet'' dediğim bir an bile olmadı.

Ölümden korkmuyor muyum;korkuyorum her insan gibi,ne yalan söyleyeyim.

Tabi bir inanan bu süreci daha farklı yaşıyor;
Kıl payı kurtulduğumuz bir trafik kazasında içinde bulunduğumuz otobüs buzlanmış yolda kontolsüz bir şekilde kaymaya başlamıştı.Karşı şeride geçmek üzereydik,ve bir otobüs dolusu insan Arap isyanlarında yakınlarına bomba düşen göstericiler gibi ''la ilahe illallah,la ilahe illallah'' diye haykırmışdı.

Ölümden-Hristiyan yada Müslüman farketmez-korkmaları için bir sebep olmayan inançlı insanların ölüm olgusuna gösterdiği aşırı tepki ve korku cenazelerde de belli eder kendini.Ateist insan yeryüzünde kendi türünün yapabileceği en zor işlerden birini yapmış;ölümle yüzleşip onu kabul etmiş adamdır.İnançlı insansa ölüm korkusu yüzünden inanır,böyle uyduruk hikayeler anlatmalarının sebebiyse herkesin kendileri gibi ölüm korkusuna teslim olduğunu sanmalarıdır.