|
Kapitalizm Ve Totaliter Aşama
Kapitalizm ve Totaliter Aşama
Kapitalizmin bu aşamasında belirli politikaları savunmak, bunları devam ettirmek giderek zorlaşıyor. Çünkü belirli politikalara ciddi bir muhalefetin olması işleri zorlaştırabilir. Sistem bu yüzden bir tür totalitarizmi isteyebilir. Zaten ABD'de tür totalitarizmin oluştuğunu savunanlar var. Sheldon S. Wolin, John Ralston Saul ve Andrew Bacevich gibi yazarlar bu konuda uyarılarda bulunuyorlar. Wolin yazmış olduğu "Democracy Incorporated" isimli kitapta ABD'deki sistemin adını 'inverted totalitarianism' olarak tanımlamıştı. http://en.wikipedia.org/wiki/Inverted_totalitarianism Bunlar gerçekte abartı gibi gelebilir. Zaten en etkili totaliter yöntemlerden birisi özgürlük içinde yaşadığımızı düşünüp gerçekte totaliter düzende yaşamanızdır. Bu algı çarpıklığı yüzünden totaliter bir düzeni özgürlükle karıştırma yüzünden gerçek çözümü bulmak zorlaşır. İnsanlar sistemde sorun görmek yerine kişilerde sorun görmeye başlar: "A kişisi yüzünden hep böyle oldu. A olmasa böyle olmazdı." türünden sözler edilir. Halbuki sistem için A, B,C kişisi önemli değil. Sistem bunlar yıpranınca kolayca yenisini bulur. Böylece insanlar sorunun çözüldüğünü sanırlar. Ama aynı politikalar başka şekillerde devam eder. Sadece kişiler değil çok defa partilerde bu şekilde dönüştürülür ve sistemin hizmetkarı haline gelir. Bu durumda bu partilerin işlevi sistemin yürümesidir; sistemin yürümesi ise kapitalizmin yoluna devam etmesidir. Sol, sosyalizm, sağ, kapitalizm veya hangi maske altında yapılırsa yapılsın totaliter düzenler yanlışı doğru imiş gibi gösteren, insanları kolayca manipule eden düzenler. Ve büyük acılara neden oluyor. Şu veya bu biçimde bir avuç insanın çıkarına hizmet eden, halkı sürekli manipüle etmeyi amaç edinen totaliter sistemleri savunmak mümkün değil. (Bu tür eleştiriler kapitalist sistemde ama sandık var diye küçümsenirken, sosyalistlerin birçoğu da kendilerine yapılan bu tür eleştirileri kolayca burjuva yalanları ve propagandaları diye yanıtlayarak ört bas etmeye çalışıyor. Tabii bunlar yanıt değil. İnsanların ögütlenmesini, konuşmasını ve düşünce özgürlüğünü türlü biçimlerde engelleyip belli düşüncelere büyük bir özgürlük, örgütlenme hakkı verip; ekonomiyi, yargıyı vb. önemli güçleri türlü biçimlerde manipule ederek ve bunlardan da yardım alarak seçimleri kazanmak zor değil.) |
Alıntı:
|
Bu arada Greg Plast ABD’de burjuvanın seçimleri nasıl kazandığını oldukça iyi anlatmış. Greg Plast bu konularda araştırmalar ve çalışmalar yapan, kitaplar yazan kişi.
Örneğin konuyla ilgili olarak Greg Plast'ın "Billionaires & Ballot Bandits: How to Steal an Election in 9 Easy Steps" isimli kitabı ile “The best democracy money can buy” kitabı okunabilir. http://cache1.bdcdn.net/assets/image...1609804787.jpg Greg Plast ile yapılan bir röportaj: http://www.democracynow.org/2012/10/...ballot_bandits |
İnsanların telefonlarını dinleme sadece Bush dönemine ait bir olay değil.
Obama, Bush döneminde yapılan bu tür olayları üstelik yasal bir hale getirdi. http://www.commondreams.org/headline/2013/06/09-0 http://www.democracynow.org/2013/6/1...nowden_emerges Obama'yı eleştirdi kendi yaptı: http://www.hurriyet.com.tr/planet/23450982.asp Ama Obama gelecek ve bu tür şeyler olamayacaktı. Ne oldu, ne değişti? Değişen görüntü ve imaj; politikalar çok fazla değişmeden devam ediyor. Olay kişilerle, partilerle sınırlanırsa kapitalizmin gerçek yüzü anlaşılmayacaktır. |
Tek adam sorunu...
Tek adam yapacak...Tek adam gelecek... Sorun tek adam... Kurtarıcı olan da tek adam olacak... Hep tek adam, o tek adam çıkacak.... O tek adama,o tek bireye bağlı herşey... Tek adam bizi kurtaracak... O tek adam giderse,onun yerine bu tek adam gelirse olacak... Burjuva basını nedense bu olaylara bu şekilde bakma çabası içinde, sosyalist basın da zaman zaman modaya uyarak bu tür analizleri sevmeye başladı. Burjuva için büyük şirketleri, kapitalizmi, burjuva demokrasisini ve buna bağlı seçimleri çok düşünmeden tek adam üzerinde yoğunlaşmak tabii ki daha kolaydır. Böylece onlar için asıl meseleden uzaklaşıldığı gibi tek adam veya basit değişikliklerle mesele çözülür. ABD'de olan budur. Cumhuriyetçiler ve Demokratlar... Cumhuriyetçiler muhafazakar kesimi temsil ediyor. Kürtaja vb. şeylere karşı çıkarken Demokratlar bunları savunur. Ama her ikisi de gerçekte büyük şirketlerin çıkarını esaslı biçimde savunan ve bir bakıma onların kontrollünde olan partilerdir. Yani bunlar büyük şirketlerin çıkarlarını savunmak için var olan iki partidir. Bu iki parti büyük şirketler gerçekte ne isterse onu yapar. Böylesi bazı konularda ayrılma olmasını aslında burjuva da ister. Demokratlara ilerici Cumhuriyetcilere muhafazakar denilerek yaratılan bu sunni ayrışma ile demokrasi olduğu illüzyonu kafalarda oluşturulur. Vatandaş birşeyleri seçtiğini sanar ama gerçekte şirketlerin çizdiği yolda ilerlemiş olur. Charles Derber yazmış olduğu "Hidden Power" isimli kitapta bu konuya dikkat çekiyor ve buna seçim tuzağı ismi adı veriyor. Sadece sandığa odaklanmak ve demokrasinin sadece sandıkta olabileceğini düşünmek Derber'e göre şirketlerin de istediği birşey. Bu tuzaktan kurtulmanın bir yolu öncelikle tuzakları görebilmek. İkincisi ise sorunları tek bir adam veya basit nedenlere bağlamaktan ziyade ana nedenleri görmek ve insanlara da bu ana nedenlerin önemini anlatabilmek. Bunları görmeyen toplumsal hareketlerin başarılı olma şanşı yok gibi. Çünkü bunu görmezlerse aynı kısır döngüyü farklı şekillerde tekrar tekrar yaşayacaklar. |
Apolitik Duruşa Övgü
Apolitik duruş nedir? Kim apolitik olmayı bu kadar göklere çıkartır? Aslında apolitik duruş kapitalist sistemin istediği bir insan tipidir. Olup biten olaylara karşı sessiz kalmak, karışmamak veya politik bir karşılık beklemeden sistemin de cevap vermekte zorlanmayacağı bir takım makul taleplerle sistemden bir şeyler talep etmektir. Eğer sistem yeterince kurnaz davranırsa bu tür istekleri kolayca savuşturabilir. Şu veya bu şekilde bu tür isteklere sistem içerisinde çözüm bulunabilir. Zaten apolitik kişilerin istekleri bu çeşit isteklerdir. Çözümleri de genelde sistem içindedir. Üstelik sistem bu tür apolitik istekleri kullanarak, yön vererek gerçek politik istekleri de kontrol altına alabilir. Apolitik çözümler aramanın bu noktada ciddi sınırları vardır. Çünkü nihayetinde sistemin gerçek yüzüyle yüzleşmeyi düşünmemek kendini aldatmaktır. O halde apolitik olmak bir süre için insanları birleştirse de nihayetinde çözüm olamaz. Örneğin gerçekte ekolojik krizin kapitalist sistemde bir çözümü yoktur. Ama apolitik duruş bunu görmez, göremez. |
Alıntı:
|
Alıntı:
Politiklik demek ideolojiklik ve inancsallik demektir. Ayrica her bir politika toplumu sadece kendi dogrularina zorlar. Yani sosyo-psikolojinin bilgi ve algisinda olmadigi gibi; kendi niteligi disindaki nitelige degil;nicelige onem verir. Politik olmak ayrimcilik, cikarcilik ve sadece kendi dogrularina biat etmektir. Ikiturlu apolitiklik vardir, bananeci ve mucadeleci. Iste su an Turkiye'de sergilenen mucadeleci olandir. Ayrica apolitiklik politikanin ne oldugunun farkinda ve bilincinde olmaktir. Kapitalist sistemin sorunu politika degil; ekonomidir. Ekonomik her turlu mucadeleyi de politikaya tasimak; senin politikanda olmayani bu mucadele disinda birakmak, ya da mucadeleyi ayristirmak anlamina gelir. |
Alıntı:
Ama tüm zamanlar için ekolojik krize sosyalizm de çözüm olamaz. Ama bugünkü yaşadığımız ekolojik krizin birçok önemli ayağı kapitalizm ile son derece ilişkili. Bunlarla yüzleşmeden, bunları görmeden, bunları anlamadan bu sorunlara çözüm yolu bulamayız. Bulmaya çalışırsak da kendimizi kandırmış oluruz. Sosyalizmin kesin biçimde her zaman ekolojik krizlere çözüm bulacağını söylemiyorum. Üstelik yanlış yönlendirilmiş bir sosyalizm bu konuda ciddi sorunlar da yaratacaktır. Ama doğru biçimde yönlendirilmiş ekolojik sosyalizmin şu anki sisteme göre avantajlı olacağını söyleyebilirim. Elbette kesin çözüm olmayabilir bu ama sağlanacak avantajlar da yadırganamaz. |
Alıntı:
Daha önce size bir yanıt yazmıştım. Aynı şeyleri tekrarlamak istemiyorum. Politik olma konusunda yazdıklarınıza da katılmıyorum. Sizin neyi savunduğunuzu da anlamış değilim. Gerçi anlamasam da olur. Ama idealist temelde baktığınızı düşünüyorum. Neyse bakmaya devam edin...Sizi değiştirmeye niyetim yok... Sorun politik değil ekonomik diye yazmışsınız ya...Ekonomi politikadan bağımsız değildir. Politika da ekonomiden, bunları ayırmayın, bunlar birbiriyle bağlantılıdır; kapitalist sistem içinde bu geçerlidir, ekonomik isteklerin de ona göre bir politikası veya politikaları olacaktır. Bunlar çok açıktır. Neyse aynı görüşte olmadığımız ve olmayacağımız açık. Selamlar.. |
| Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 03:18 . |