Turan Dursun Sitesi Forumları - Ayetlerde gizlenen "Sabah" (Venüs'ün doğuş vakti)

Bu başlığımda Kuran’daki bir ayette gizlenmek istenen bir hususa açıklık getirmeye çalışacam.

Daha önce açmış olduğum başlıklarda; Kuran’da bahsi geçen Allah’ın aslında Sabah Yıldızı (Venüs) olarak tapınılmış olan “savaş ve aşk” tanrıçası olduğunu, ayetlerde bir ağaç gibi “güzelce” “yetiştirildiğinden” bahsedilen Meryem’in (Al-i İmran 37) aslında bir ağaça dönüştürüldükten sonra bir bebek (Adonis = İsa) dünyaya getiren Myrrha olduğunu, kitaptaki “ağaç” ve yeşeren bahar anlatımlarının aslında doğanın ölüp yeniden canlanması üzerine yaratılmış eski “diriliş” mitoslarından kaynaklandığını ifade etmiştim. Tur dağında Allah’ın Musa ile bir “ağaçtan” konuşuyor olması Allah = Ağaç = Myrrha (mersin ağacı, mür) =
Meryem (nebat, murr) bağlantısının tipik bir göstergesidir.

Sabah Yıldızı olarak Venüs güneş doğmadan evvel gök yüzünde belirmekte ve parlaklığıyla dikkat çekmektedir. Aslında Venüs’ün dikkat çeken parlaklığı, yıldız görünümlü bir gezegen olması sebebiyle gökyüzünde Güneş ve Ay’a kıyasla daha farklı istikametler izliyor olması ve Güneş’ten önce Ay’dan sonra gökyüzünde belirerek sanki onları buyruğu altına almış gibi izlenimler veriyor olması bir tanrı olarak tapınılmasında etkili olmuştur.

Venüs’ün sabah vakti ortaya çıkıyor olması sebebiyle Kuran’da “sabahtan” bahseden ayetleri özellikle dikkate almak gerekmektedir. Mesela Kuran’da boş yerine sabahların “şahitli” olduğundan bahsedilmemektedir, burada sabaha şahitlik eden Güneş doğmadan önce beliren Venüs’tür. Kısacası Kuran’da geçen “sabah” kelimesi Allah ile bağlantılı olarak ele aldığımız Sabah Yıldızı (venüs) açısından önemli bir kelimedir.

Şimdi iki ayeti ele almak istiyorum, bunlardan ilki:

“(Musa) Böylece şehirde gözleyerek sabahladı. Fakat dün yardım isteyen kişi ondan yardım istediği zaman ona: "Muhakkak ki sen, apaçık azgınsın." dedi.” (Kasas -18)

Bu ayette “sabahladı” olarak geçen kelime “asbaha” kelimesidir.

Bu kelimenin Arapçası: فَأَصْبَحَ

İkinci belirtmek istediğim ayet:

“Onlara dünya hayatını örnek ver ki; o, semadan indirdiğimiz su gibidir. Yeryüzünün nebatları (bitkileri), onunla karıştı (yeşerdi, büyüdü). Sonra da kuruyup, ufalanır oldu ki rüzgâr, onu savurur. Ve Allah, herşeye muktedir olandır.”. (Kehf -45)

Bu ayette “oldu” olarak geçen kelime “ fe asbeha”

Bu kelimenin Arapçası : فَأَصْبَحَ

Görüldüğü gibi yukarıdaki “sabahladı” kelimesi ile “nebatların yeşermesinden bahseden” “oldu” kelimesi aynı kelimelerdir.

Kuran’daki ayetlerde Meryem’in bir “nebat” gibi güzelce yetiştirildiğini ve içine Allah’n Ruhu’nun üflendiğini biliyoruz. Nebatların yeşermesinden bahseden yukarıdaki ikinci ayetteki “rüzgar”ın “ruh” kelimesi ile aynı kökten geldiğini de ayrıca belirtmek gerekiyor.

Bence Meryem anlatımıyla benzerlik taşıyan yukarıdaki ikinci ayetteki “sabah” kelimesi resmen gizlenmek istenmiş ve sadece “oldu” anlamı verilmiş, kelimeler aynı olsa da neden “sabahladı” değil de “oldu” anlamı veriliyor?

Bu ayetlerde geçen “sabah” kelimesinin aynı zamanda “lamba” anlamında olmak üzere Nur Suresi’nin 35. ayetinde Allah’ın nurunun (ateşinin) tarifi yapılırken de geçiyor olduğunu belirtmek gerekiyor. Yani her ne kadar “lamba” gibi farklı bir kelimeden bahsediliyormuş gibi gözüksede Allah’ın nurundan bahsedilirken söylenenler aslında “sabahla” ilgilidir. Bu ayette Venüs’ün gökte belirdiği Güneşin doğuş ve batış yerleri olarak “doğu ve batı” bahsinin geçiyor olması, yine ayette bir “ağaçtan” bahsediliyor olması da boşuna olmayıp Allah = Venüs bağlantısını gösteren diğer noktalardır.

“Allah, göklerin ve yerin nuru'dur. O'nun nuru, içinde misbah (lâmba) bulunan kandil (ışık saçan bir kaynak) gibidir. Misbah, sırça (cam) içindedir. Sırça (cam), inci gibi (parlayan) yıldız gibidir. Doğuda ve batıda bulunmayan mübarek bir ağacın yağından yakılır. Onun yağı, ona ateş değmese de kendi kendine ışık verir. Nur üzerine nurdur. Allah dilediğini nuruna hidayet eder (ulaştırır). Ve Allah, insanlara örnekler verir. Ve Allah, herşeyi en iyi bilendir.” (Nur Suresi -35)