beyler aklim karisik
 

Ailemin yeri hakkinda dusuncelerime yon vermek benim elimde tamam ama bazen ailemin yerinin onemini hatirliyorum bir ateist olsamda onlar benim iyiligimi dusunurcesine bu fikrimden vazgecirmeye calistilarsada basaramadilar.Ailem benim tekrar dine geri donmemi istiyor.Emin olmak yeterliymis kesin dogruymis gibi kabul etmemi istiyorlar.Ama ben onlar gibi dusunmuyorum ne yapabilirim?

Onlara bir karınca akvaryumu alacağını söyle, karıncalara bir çok yol ayarlayacağını, yanlış yola giren karıncaları yuvadan çıkarıp çakmakla yakacağını, ocağın üstünde bir tavaya koyup alttan tavayı kızdıracağını anlat. Ama çok merhametli olduğunu da söyle bu arada. O yanlış yola giren karıncaların onlara vermiş olduğun yolu yalanladıklarını çok sapık olduklarını, onların yanması gerektiğini anlat.

onlara yine her gün 3 veya 5 kere bir yuvaya girip çeşit çeşit hareketler yapmasını bekle. yapmayanları yine tavada kızartacağını söyle
bir de onlara sürekli ben çok yüceyim ben çok uluyum kendime yemin ederim ki çoğunuzu tavada pişireceğim diyeceğini söyle.

Eğer Ailen sana oğlum sen kafayı yemişsin bu ne sapıklıktır derse onlara inandığı dinin yaratıcısını anlat.

dürüst, erdemli ve adaletli ve cömert olmayı; aklını kullanmayı asla bırakma..

din mi? boşver atalarını... yol senin yolun...

ne bulacaksan sen bul...ama dürüst, erdemli ve adaletli ve cömert olmayı; aklını kullanmayı asla bırakma..

bunları sana diyen muvahhid bir müslüman...

Düşünce kişiye sıkı sıkıya bağlı olan haktır yani kimse karışamaz dokunamaz,kişi bu düşünceyi seçmede özgürdür.

Aklının karışık olmasının sebebi aslında "ateist" düşüncende senin de tereddütlerinin olması mıdır? Aradığın sorulara bulamadığın cevaplar mı seni onların dediklerini kabullenmek seçeneğine götürmektedir?

İşin aslı insanlık adına ne üzücü bir durumdur. İyi bir evlat olmana, ana-baba sevgisi duymana rağmen, belki hayırlı işler de yapmana rağmen sırf onların inandım dediklerine sen inanmadığın için ailenin üzüntü duyması, dinlerin insan aklını nasıl 4 duvar arasına hapsettiğinin bariz örneğidir. Her türlü haksızlık, zulüm ve eziyetten uzakta iken sen "inandım" demedin diye sana cehennemde yanacak bir suçlu gibi bakılması, aslında senin değil bakanların karanlığıdır. Bu sebeple aydınlatılması gereken onlardır.

Keşke ailene söylemeseydin.
Onlar ayrı bir dünyada yaşıyorlar. Aynı sonsuzluğu farklı pencerelerden bakıyorsunuz, onların üzüleceği belliydi. Bıraksaydın hayal dünyasında yaşasalardı mutlu mesut.

Acikcasi bu dine hic inanasim gelmiyor ama ailem israr ediyor onlarin zorlamasiyla yoksa bu benim hakkim inanmamayi secmek ailemde ozel kisiler var konum itibariyle onlari karsima almaktan utaniyorum biraz.Buyuk ihtimal islamin pagan kokleri var.

benim ailem de koyu bir sünni..

onlara "islamda kadının saçı örtülmesi gereken bir yer değildir dediğimde ve bunu Kurandan ispatladığımda bana karşı sinir küpü oluyorlar"

bir doğrun varsa savunacaksın...

ama ölçüyü, adaleti, erdemi, cömertliği, saygıyı elden bırakmadan...

En azından, tamamen kendi ayaklarının üzerinde durana kadar ileriye gitmek zorunda değilsin. Düşünceler sana ait. Belli bir süreçten sonra seni kabul etmeyi de başaracaklar.

Dinlerin tabanda dogmatik ve düşünceden uzak, toplumu uyuşturan etkileri var. Bu aşamada ailenin bilincini açamadığın sürece, bir takım edası ile dinli-dinsiz ayrımına gidecekler. Dinsizlik onların iman ettiklerini düşündükleri tanrı adına bir seçim değil hastalıktır ve giderilmesi gerekiyor.

Evlatları olduğundan da, bir şekilde kendilerince doğru yolu bulmanı istiyorlar. Benim dinsiz olduğumu hala bilmeyen çok insan var. (ailem ve çok yakın arkadaşlarım değil.)

Gönül ister ki; alabildiğine özgür düşüncelerini ifade edeceğin bir dünya olsun. İleride belki birgün....

biliyorum bay dragon biliyorum hastalık olarak görüldüğünü toplumda farklı düşüncelerin bazıları yok edilmesi gerektiğinide düşünür sonrada islam bu değil derler.