Eğer ateizm hakim olsa
 

Beni teist zannetmeyin bu başlığı açtığım için ve aşağıda yazacaklarım için. Sadece merak ediyorum. Şunlara makul cevap verebilen bir non-teist çıkarsa tamam haklısınız diyeceğim.

1- Stalin, Mao, Pol Pot gibi diktatörler ateist değil miydi? Ve bunlar milyonlarca insanın ölümüne neden oldu. Şimdi bunu niye yazdım açıklayayım. Elbetteki bu diktatörlerin yaptığı ateizme yüklenemez. Ama Haçlı saldırıları, El Kaide, IŞİD vs. gibilerinin yaptığı da dinin suçu değil diyen birine ne cevap verirsiniz?

2- Eğer ateizm hakim olursa insanları korkutan Tanrı inancı yıkılacağı için cinayetler, saldırılar, haksızlıklar "daha fazla" olmaz mı? Daha fazla diyorum dikkat ederseniz. Yani teizm bile hakimken bu olaylar olurken, bir de Tanrısızlığın hakim olduğu bir dünyada bunlar çok daha fazla olmaz mı?

Saygılar

Ben ateist değilim.
Sorduğunuz ikinci soru dikkatimi çekti.

Toplumda karşılaştığımız ve kendilerini "inançlı" olarak tavsif eden insanlar aynı torna tezgahından çıkmış gibi benzer inanç algılarına sâhip değillerdir. Meselâ; yaradılış olarak zayıf, nâif kimseler Tanrı olsa da olmasa da kimselere haksızlık edemezler. Mizaçları müsâit değildir buna. Bir de içine doğduğı topluma uyum sağlayıp küpünü doldurma peşinde olanlar var. Bunlarda görülen "inanç" tamâmen tabelâ inançtır.Eğer ateist anlayışın hakim olduğu toplumda yaşasalar, haksızlık genel olarak bu kitlelerce artırılır. Yani bunlar gerçekte bir Tanrı'ya inandıkları için değil, inançsal yaptırımların aleyhinde davranmalarının elde ettikleri sosyal statüye zarar vereceğinmden korktukları için kendi hareketlerini sınırlama gereği duyarlar.

İkindi ezanı okunurken abdest almak için dükkandan çıkan kimi esnafın, şadırvana gidene kadar, kollarını yolda sıvadıklarına şâhit olmuşumdur. Etrafına "namazında-niyazında müslüman adam" görüntüsü vermek için. Tabi bu "görüntü"nün müşteri sayısı üzerindeki "olumlu" etkilerini de göz ardı etmeden.

İster teist bir toplum olsun, ister ateist; insanlar bir arada yaşama zorundadır ve bu birlikteliği sürdürmenin de kimi ilke ve kuralları vardır. Aslında insan hayatını garanti altına almış, neyi-nsaıl yapacağı noktasında eksiklerini gidermiş bir sistemin yerine oturmuş ve uygulanabilir olması, uğradığı haksızlıkları Tanrı'ya havâle etmek zorunda kalan insana daha mutlu bir hayat yaşatacaktır.

İyi bir eğitim verilirse insanlara , yapmamız gerekenler mantıklı olarak açıklanırsa çok daha azalacaktır bence , hepimiz insanız hayata bir kere geliyoruz huzurlu ve mutlu yaşamayı herkes ister , bence non-teist bir dünya olsa daha fazla gelişiriz , rekabet olur daha fazla çalışırız çünkü buradan başka hayat bulacağımız bir yer yok en azından kesin değil

Ateizm ile öldürmek arasında mantıksal bağ yoktur.

''Ben ateistim öyleyse öldürmeliyim.'' diyen biri yoktur herhalde.

Ancak durum teizm için farklıdır.

''Ben teistim ve cennete girmek için, kötülük yapanları cezalandırmal için, dinimi yaymak için vb. öldürmeliyim''

Bu cümlede teizm ile öldürmek arasında mantıksal bir bağ var. Dini inançaları onu öldürmeye yönlendiriyor.

Atezim; dinler gibi yerine göre öldürmeyi emretmez ve meşrulaştırmaz. İnanç gibi kuramsal bir sistematiği de yoktur. Somut verilere dayanır, mantık muhakemeyi de buna göre yapar. Atezim'in ahlaka dair bir müeyyidesi de bulunmaz. Çünki; konusu değildir. Ahlak; insanların birlikte yaşama mecburiyetinin dayattığı koşullara göre oluşur.

Elbette hiç kimse "Ben ateist'im o halde öldürmeliyim" demez. Fakat; karşılığında vereceği bir hesap olmayacağını düşünen, insanlık erdemlerinden nasiplenmemiş, merhameti olmayan ve empati yetisinden yoksun bir ateist, kolayca öldürebilir.

İşte tam bu noktada Cennet'e gitmek için öldüren teist ile, dünyevi imkânlarını artırmak için öldüren ateist arasında mental olarak hiç bir far olmaz.

İkisi de menfaatleri için öldürürler.

[QUOTE=ylmz3490;539936]Beni teist zannetmeyin bu başlığı açtığım için ve aşağıda yazacaklarım için. Sadece merak ediyorum. Şunlara makul cevap verebilen bir non-teist çıkarsa tamam haklısınız diyeceğim.

Her ateistin ortak noktasi tanrisizliktir. Diger tum ideolojileri inanclari ve izmlerinde bir ortak nokta aranmaz. Yukarida saydigin isimlerin yaptigi hersey ateist olmalarindan degil, ideoloji ve inanc ve de izm sahibi olmalarindan gelir.

Yani bir kisinin digger ideolojik inancsal ve izmsel dusunce ve davranislari onun ateizmini baglamaz.

Yalniz bir dini inanirin baglar. Cunku onun uygulamasi gereken bir rehberi/kitabi vardir. Ateizmin ise kitabi, rehberi yoktur.

Burada onemli olan ateizmin hakimiyeti degil, cunku ateizm politik bir iktidar guc ve otorite degildir.

Bu temelde iktidarda olanlarin ateizmi ideolojik inancsal izmsel dusunce ve davranis ve de uygulamalarina; ateizm olarak degil,ideoloji, inanc ve izm olarak etkiler.

Teizm de ise bir kitabi/rehbersel dozen/system onerisi vardir.

Ateizmin bir dozen system onerisi ateizme dayanmaz.

Yani teizmin politik yani iktidara gelmek temelli iken, ateizmin politik yani yoktur. Sadece "tanrisizlik" demektir.

Reel yasam gostermistir ki, ulke ve toplum olarak evrenselhukuk insan haklari hak ve ozgurlukler olarak yasam standardi ve sosyal demokrasi olarak birey bilincli olarak caga uygun iktidarlar her konuda ondedir.

Bu ulke iktidarlarinda ateizm ya da teizm politik bir icerikte degildir.

ateistlerin ahlaklı davranması anlamsız.

ahlakın varlığı ancak tanrıyla açıklanabilir.

Allah iyiyi mi emreder yoksa Allah’ın emrettiği mi iyi olur?

Muhtemelen ikinci seçenek.

Bizim oralarda 6 yaşında bir kıza nikah kıyıp, kız 9 yaşına gelince koynuna almak ahlaksızlıktır. Dahası sapıklık...

Bizim oralarda kendi evlatlığının karısını, boşanmalarının arifesinde nikah kıyıp koynuna almak ahlaksızlıktır. Dahası sapıktır...

Halen ne Tanrısından bahsediyorsun... Arabın Sexoloji Tanrısı mı?

Demek ki ne imiş... Ahlak için Tanrıya gerek yokmuş.

9 yaşında evlendiğini zannetmiyorum, kaynaklar güvenilir değil.

Diğer olayı pek bilmiyorum.

Olabilir belki allah yoktur din yalandır ben henüz net bir sonuca ulaşmadım zaten.

Sen ahlaktan ne algiliyorsun?

Ahlakin varligi insanoglunun etik olarak sosyal/toplumsal yasami ile ilgilidir.

Iyi bir algi olarak gorecelidir. Birinin iyisi baskasinin kotusu olabilir.

Ahlak dogustan gelmez, yasam ve iliskiden kazanilir ve yasam ve iliskide sekillenir.