Fizik Felsefesi zaman kaybı mıdır?
 

Arkadaşlar sizlere bir şey danışmak istiyorum.
Bu yıl doktoraya başlamak niyetindeyim, kafamda Fizik Felsefesi var. Aslında çok da temelim olmayan bir alan.
Geçenlerde bir ortamdaki Fizik felsefesi muhabbetlerinden etkilendim(uzay-zaman, determinizm vs..) tartışması hoşuma gitti.

Acaba Fizik felsefesi doktorası zaman kaybı mıdır? Yoksa entellektüel birikim ve merak duygusuna yönelik tatmin edici midir?

Okunacak üniversite de önemli bu konuda. İngilizcen varsa yurtdışındaki en iyi üniversitelerden birince yapabilirsin doktoranı. Tatmin edecektir.

-Her şey- zaman kaybıdır.

Fizik felsefesi bu çağda mühim gayet, bence devam et..

Teşekkürler. Aslında bu 2.doktora olacak. Daha önce yurt dışında sağlık alanında doktora yapmıştım.

Teşekkürler.
Zaman kaybından kastım şu idi. Ben öğrendiğim şeyleri doğrudan hayatta uygulamak istiyorum.
Bilimde, genelde merak duygusu ön plandadır. Bu işle uğraşanlarda bu çok ön planda.
Ben de ise merak duygusundan ziyade, aldığım eğitimin zihinsel katkısı daha çok ön planda.
Yani bunu okumak ve araştırmalar yapmak; zihinsel dünyamda hayata bakışımı değiştirip bana zihinsel bir katkı sağlayacak mı yoksa retorik ve kuru geyikler üzerine mi dönecek her şey, bunu bilmiyorum.
Bu alana vâkıf birisi olmadığım için önümü net göremiyorum.
Sadece fizik felsefesi sohbetleri damakta hoş bir tat bırakıyor.Şimdilik etklileyen o

İdealist indirgeme metoduna düşülürse, tamamen zaman kaybıdır ve metafizikde boğulmaya dönüşür. Zaten safsatadır da -> "Özel durumlardan genel sonuçlar üretmek" (Fallacy of Converse Accident)
Magazin(*) piyasasında ne yazık ki, sözde teorik fizik bu hale gelmiş durumda, üstelik isminde "teorik ifadesi" geçtiği halde, hakim olan, ilgili indirgeme safsatasıyla, teori kısmı atıldı, "kurgusal-kurgucu, meta-zihin-fizik" oluverdi.

(*) En yerinde karşılayan ifade anlamında kullanılmıştır.

Eğer, hayal gücü, kurgu yetileriniz, alakasız da olsa bağıntılama, bağlama -safsta mantığını incelikle kullanma- beceriniz iyiyse, iyi bir alan olur...

Evet aslında korktuğum şeylerden birisi de o. Acaba o genelleştirme safsatasına düşmeden tutunabilmeyi başarabilir miyim.
Ömrümü lakırdı ve laf salatalığı ile geçirmek istemem.

Hayatta uygulamak derken, yani akademik kariyer istiyorsun?

Yo hayır, Türkiyede akademisyenlik yapılmaz. Özgürlük yok. Sürekli ne zaman hakkımda soruşturma açılacak korkusu ile ders anlatamam.

Fizik nerede ise herşeyin içinde. Felsefe de öyle.
Kastettiğim, hayata bakış.
İnsana bakış, evrene-doğaya bakış, aşka bakış, siyasete bakış...

Maalesef, hayata çok pragmatist bakıyorum. Belki bencilce ama böyleyim işte.

Belki de yaptığım ve düşündüğüm yanlış. Belki de güzel bir şiiri okuduğumda ruhumda bıraktığı o güzel his, hayatımın anlamı için yeterlidir.
Ama nedense, doğrudan hayatta kullanabileceğim şeylerle uğraşma güdüsünden kurtulamadım yıllarca.

Yani, elime kağıt kalem alıp testerenin çok güzel bir resmini çizmek yerine, elime o testereyi alıp, mesela odun keserken kullanmak bana çok haz verir.
Yaptıklarımla, yaşamın içinde olmalıyım ve ona yön vermeliyim doğrudan.

Hatalı mı düşünüyorum sizce

Hatalı değil, çok güzel bir düşünce. Bir şey üretmen lazım bence. Tasarım da yapabilirsin. Mühendis, mimar gibi mesleklere yönelmen yerinde olacaktır.

Zihinsel gelişim için fiziksel alan idealdir, ancak bu bir imkan meselesi.
Yarın bir kurumda görevli oldugunda istedigin imkanı bulabilecek misin?
Çünkü günümüzde bilim çıkara dayalıdır, araştırmaların güncele dayalı maddi kâr getirmiyorsa sana imkan vermezler.
Yani ya onların diplomalı robotu olacaksın ya da istedigin ortamı varsa kendin yaratacaksın.
Örnegin, araçların kaza yapma ihtimali olmayan bir yol icat etmeyi düşünüyorsun, kafandaki yolu gerçekleştirmek için lavoratuara gömülmen gerekiyor, işte sana o laboratuar imkanını vermeleri için dünya kâr piyasasının araçların kaza yapmaması halinde bir çıkarı olmazsa avucunu yalarsın.
Yani zihinsel gelişim ve testereyi eline almak için fiziki alana girmekle iş bitmiyor...