[mhmd]

Ne zaman insan olduğumuzu hissedip öylece davranacağız.
Renk ayırımı yapmadan,
Irk ayırımı yapmadan,
Dil ayırımı yapmadan,
Din ayırımı yapmadan,
Kültür ayırımı yapmadan,
Ve de
Cins ayırımı yapmadan...

Bu tip gün ve kutlamalar bize toprağın örtüsü gibi gelir.
Ayıp ya da istenmeyenin kapatılması.
Bilinç altında yatanın örtülmesi.

Niçin kadınlar günü,
Çünkü cins ayırımının zirverelinde zulmetmekteyiz kadınlara. Bu zülmü bir gün de olsa örtmekteyiz.
Niçin sevgililer günü,
Çünkü artık sevgimiz bitti, sevgilimiz yok. Bu tüketim toplumunda sevgizliğimizi gizlemekteyiz bu gün ile.
Niçin anneler günü,
Çünkü artık onlara ihtiyacımız kalmadığını düşünüp bir kenara koymuşuz. Unutmuşuz. Vicdanımızı rahatlatmak için bir tek gün.
Niçin babalar günü,
Çünkü baba vasfını kaybetmişiz arıyoruz. Kaybettiğimiz vasıfları hatırlamak uğruna bir gün.
.
.

Ben bu günü kutlamıyorum.
Ben bu günden utanç duyuyorum.

Tüm insanlar.
Artık günleri bir kenara bırakın.
İnsan olun insan (en başta kendimiz)