[onurmusa]

Sayın hak geldi;

Ben birkaç ayet hakkındaki görüşlerinizi sormak istiyorum.

Tevbe/5 : "Haram aylar çıkınca bu Allah'a ortak koşanları artık bulduğunuz yerde öldürün, onları yakalayıp hapsedin ve her gözetleme yerine oturup onları gözetleyin. Eğer tövbe ederler, namazı kılıp zekâtı da verirlerse, kendilerini serbest bırakın."

Maide/33 : "Allah'a ve Resûlüne savaş açanların ve yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya çalışanların cezası; ancak öldürülmeleri, yahut asılmaları veya ellerinin ve ayaklarının çaprazlama kesilmesi, yahut o yerden sürülmeleridir. Bu cezalar onlar için dünyadaki bir rezilliktir. Ahirette de onlara büyük bir azap vardır."

Bakara/191 : "Onları (size karşı savaşanları) yakaladığınız yerde öldürün. Sizi çıkardıkları yerden siz de onları çıkarın."

Nisa/89 : "Arzu ettiler ki kendilerinin küfre saptıkları gibi siz de sapasınız da beraber olasınız. Bu sebeple, onlar Allah yolunda hicret edinceye kadar içlerinden dost edinmeyin. Eğer bundan yüz çevirirlerse onları yakalayın ve bulduğunuz yerde öldürün. Onlardan ne bir dost edinin, ne de bir yardımcı."

Sizce bu ayetler sevgi ve merhamet taşıyor mu?
Allah yarattığı kulu öldürmekten aciz mi? Canını almak istiyorsa kendi alamıyor mu?
Ayrıca o inanmayan kulları şüpheci, sorgucu bir insan olarak yaratan da Allah değil mi? Onların inanmamasının sorumlusu da onları böyle yaratan Allah değil mi?

"Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe, siz dileyemezsiniz."(Tekvir/29)

Önce onların inanmamalarını dileyen Allah, sonra da inanmadılar diye Müslümanlar eliyle öldürmeyi mi seçti yarattığı kulları?