Kemalistlerin ve sosyalistlerin(marksistler, marksist leninistler, troçkistler, Sultan Galiyevciler...) hemen akla gelebilecek bir kaç açmazını yazayım hemen.
1. İdeolojilerinee, idollerine, uygulamalarına yöneltilen tüm eleştirileri kişisel alma, saldırı ve hakaret olarak addetme, kötü niyetli görme. Bu beraberinde özeleştiri yapmayıda engelleyen; tabuları, dogmaları, beraberinde getiren bir durumdur.
2. İdeolojilerinin, idollerinin, uygulamalarının olabileceğin en iyisi olduğu düşüncesi ve ap açık yanlış, hatalı, eksik gibi gözüken şeylerin bile görünürün dışında makul bir nedene bağlı olduğu, olması gerektiği ve savunulabilinir olduğu öngörsüsel düşüncesi.
3. İdeolojilerin, idollerin, uygulamaların yarattığı büyük gelişmenin, ilerlemenin, dönüşümün bugünün dünyasında o günün tüm değerlerini, öğretilerini, yöntemlerini hiç değiştirmeden sağlanılabileceği görüşü. Dünyanın, çevrenin değiştiği gerçeğini kabul etmemek beraberinde bir tür ideolojik sığlığa ve perspektifsel bir güdüklüğe neden olmaktadır.
4. İdeolojiye, idole, uygulamaya getireceği olası eleştirilerin bir tür ihanet gibi görmesi, görülmesi. Bu da öznel yaklaşımları artıran bir durumdur.
Şimdilik genel bir irdeleme yaptım. Daha sonra öz eleştiri yapacağım...
|