Ben 2 tür ateist gözlemledim.
Birincisi, samimi şekilde sorgulayarak araştırıp ateist olanlar.
İkincisi, annesi babası ateist diye ya da arkadaşları ateist diye ya da ateizmi moda görüp ateist olanlar. Bunlar herhangi bir bilgi birikimine dayanmadan ateist oldukları için, dinci yobazlar kadar tehlikeli olabilirler.
Siyaset ise, birliği bozuyor. Bence de riskli bir konu. Ateizm konusunda çok iyi anlaşan ateistlerin, siyasete gelindiğinde birisi Vatan Partili diğeri HDP li, bir başkası MHP li(Türk-İslam sentezine uygun değil ama böylelerini de gördü bu gözler
, bir başkası da AKP li olabiliyor. Bu durumda hakarete varan boyutlarda tartışmalar olabiliyor.
Bunun en yakın örneğini ailemde gördüm.
Kardeşim, Türkiyede İngilizce eğitim veren popüler üniversitelerden birisinde Teorik Fizik kürsüsünde öğretim üyesi. Ve sıkı bir HDP li. Kız arkadaşı ise, Türkçü bir kız. Aralarından su sızmazdı ama siyaset konuştuklarında bayağı gerilmişler. Ayrılma noktasına geldik, dedi. Normal insanları geçtim aralarında aşk olanlar bile gerilebiliyor bazen
Siyaset parti bazında değil de, ideolojik çerçeve de tartışılacaksa, o zaman işler değişir. Bence olmalı. Hatta bir ateistin kapitalizmden, liberalizmden, komünizmden-sosyalizmden vs... anlamaması, ateizmi çok dar bir çerçeveye sıkıştırır. Üretim ilişkileri boyutunda bir parça İktisatta bilmesi gerekir bence.
Bunlardan kopuk ve bunları tartış(a)mayan bir ateist, kendisini çok dar hücreye hapseder ve hayatı sorgulamada eksik kalır diye düşünüyorum.