Ateist Olduktan Sonra Yaşantınızda Olumsuz Değişimler Oldu mu ?
 

Öncelikle herkese selamlar,

Eminim ki bu soruya bir çoğunuzun yanıtı hayır olacaktır.Hemen hemen hepiniz rahatladığınızı iddaa edeceksiniz.Ama bu rahatlık sıkıntıyıda beraberinde getirmiştir diye düşünüyorum.
Dürüst olacağınızı temenni ederek sözü sizlere bırakıyorum..

İnsanların ön yargılarından ve yaftalarından başka olumsuz bir yan gördüğümü söyleyemem. Bunlara da takılmadım hiç..

Evet katılıyorum, yafta ve ön yargıdan başka birşey olumsuzluk görmedim. Çokta umurlarımda olmadıkları için her hangi ibr rahatsızlıkta çekmedim.

bırak rahatsız olmayı, ben rahatlamıştım dinden kurtulunca :) masum insanları, sırf müslüman değiller diye sonsuza kadar yakacak denli zalim bir tanrıya inanıyor olmanın vicdani yükü hiç de hafif değil. ben üstümden büyük bir yük kalkmış gibi hissetmiştim dini kendim için bitirdiğimde :)

Küçüklüğümde bir karabasan masalıdır inandım, o gün bugündür -alışkanlık oldu- yüzüstü yatarım :D Ailem biraz anlayışlı ve bilgilidir; bu benim şansım olsa gerek. O yüzden ailem dışındaki insanlar biraz daha kaba yaklaşabiliyor durumuma. Sivri dilli olduğum için pek laflamaya cesaret edemiyor tanıyanlar gerçi:) Sevgili İvan'ın açıklaması benim içinde geçerli. Zihnen çok rahatladığımı söyleyebilirim. Hatta ne kadar aptalca saplantılarım olduğunu da daha rahat farkedebiliyorum.

Sana da Merhaba Melek ;

Bak anlatayım ;

Boşuna şehir şehir konferanslara gitmiş,
enerji,zaman ve paramı harcamış,
boşuna günahlarım için(ağır günah değil) ağlamış
göz yaşı dökmüş,boşuna tanrı manrılara yakarmış,yalvarmış
arkadaş çevremi imanla zehirlemişim.

Bi geldim TDS'ye kafamı allak bullak etti bu a-teistler herifler.
Oysa ben küçüklüğümden beri kutsal metinleri okumuş,
kafa yormuş ve pek çok platformda "inanç savunması" yapmıştım.
Sokakta incil dağıttığım günleri hatırladıkça gülerim,utanırım:)

Melek hanım ,

Şuan çok samimi birüslupla yazıyorum.Ben pek çok kavramdan korkardım.
Zaten bu kavramların (mesela din) korkuyla beslendiğinin farkında değildim.
Teist bakış açısını aştıktan sonra RAHATladım. Hafifledim.Tanrının bi-yük
(bü-yük değil) olduğunun farkına vardım. :)

Huzursuzluk duydum mu ? Yada şüphe?

Hayır! Bilmediğim konular varsa bile,bu boşluklara inanç,iman
karıştırmıyorum.Bilmiyorsam ,bilmiyrum diyorum.

Olguları ve kavramları özgürce sorgulamanızı, eleştirmenizi ve
en nihayetinde akıl,mantık ve bilim süzgecinden geçirmenizi diliyorum.:angel:

saygılar selamlar

Eklemeyi unuttuğum bir nokta daha var.

Birey, teist yada ateist/natüralist görüşü benimseyebilir. Çok çeşitli sıkıntılar ve psikolojik sorunlar yaşayabilir. Bu her iki grupta da olabilir. Teistler inandıkları tanrı kavramının altında ezilerek, beyinlerini boşuna yorarlar. (cehennem işkencelerinden vs.), blah blah.

Bazı bireyler ise ateizmi/naturalizmi benimserler fakat tam olarak "şeyleri" algılayamadıklarından daha sonra pişmanlık duyabilir, üzülebilir, şüphe deryasına dalabilir ve en kötüsü teizme geri dönüş yapabilirler. Böyle insanlar da var.

Önemli olan bireyin algı ve bilgi düzeyini yükseltmesi,korkmaması ve özgürce neden-leyebilmesidir. Beynin varsa sonuna kadar kullanmalısın(sadece sana hitap etmiyorum)

saygılarımla

Düşünmeye başladığım andan itibaren tanrı fikrini bıraktım. O kadar insansı gönderme içeriyor ki.. O kadar insan ve o kadar bize ait bir figür ki. Gerçekten düşünmeye değmez. Çünkü inananlar da dahil kimse bu fikri düşünmez. Tanrı kimsenin aklına gelmez. Aslında herkes ateisttir. Doğal bir fikir olmadığını düşünüyorum. Toplumsal bir alışkanlık sadece.

Bugün kimse tanrı fikrine inanmasa ortalıkta bu fikirden eser bulamayız. Herkes, herkes bu fikre inandığı için inanmaktadır.

Farkındaysanız sürekli "fikir" diyorum. Çünkü tanrı ya da allah bir fikirdir varsayımdır. Gereksiz bir fikirdir. Düşünmeye gerek yoktur. Zerre kullanışlı bir bilgi edinilemez.

Ateist olduğumu güvendiğim kişilere söyleyebiliyorum. Çünkü insanlar son derece hoşgörüsüz. Bunu söylediğiniz an etrafınızda insan kalmıyor. Benim de öyle oldu. Son derece lokal ve yalnız bi yaşantı sürmekteyim. Bundan rahatsızlık duymuyorum. En azından gerçeği gördüm. Bedeli buysa katlanmak gerekir diye düşünüyorum.

Saygılarımı sunuyorum.

ailemin etkisiyle zaten doğuştan ateisttim. fakat uzun zamandır bu forumu takip ediyorum ve ailemin bana verdiği bilgilerin gerçekliğini teyit ettim. Eskiden dine biraz şüpheyle yaklaşırdım ama artık nefret ediyorum. Sadece islamiyet için geçerli değil bu.
Sebepleri:
1) Din insan sömürüsünün bir yöntemi.
2) Din bilimin önünde bir engel (tanrı ol dedi oldu diyerek işin içinden sıyrılınırsa bilim olmaz)
3)İnsanlara vaat edilen cennet kavramı yüzünden bu dünyadaki zevklerinden vazgeçmeleri
4) Bu sebeple insanların o zevkleri sürenlere vb isyan edememeleri
5) Dogmatik olması (daha çok islamiyette)

ateist olmanın tek kötü yanı, ateist olduğunun öğrenilmesiyle toplumdaki yerinin değişmesi. bazı insanlar sırf bunun için ve canlarını tehlikede hissettikleri için bunları açıklayamıyor. Eminim bu forumda da vardır dışarıda ben ateistim diyerek gezemeyen. Örneğin nüfus cüzdanınıza din bölümündeki müslüman yerine başka bir şey yazsanız bile hemen insanların yüzündeki ifade değişir. En azından bizim ülkemizde durum böyle. Avrupa'da ise %50lere varan bir ateist nüfusu var ve diğer dinlere mensup olanların çoğu da dinlerinin gereklerini yerine getirmiyorlar. Yani çakma dinci oluyorlar aslında(çoğu müslüman gibi). Bu sebeple bazı insanların toplumsal baskı, bazılarının da ''ya tanrı varsa'' düşüncesiyle hareket ettikleri için aslında ateist olamıyorlar. Bu baskılar olmasa din kavramının çökeceğine eminim. Fakat o zaman insanlık kötü bir yere gidebilir. Çünkü bazı insanlar da tanrı korkusuyla suç işlemiyorlar. Yani öyle bir şeyler işte =)

İnsan hüzünlü veya mutlu, aç veya tok, fakir veya zengin olabilir. Bunun inanmakla ya da inanmamakla bir ilgisi yoktur. Şahsım adıma, şuan kendimi daha iyi hissediyorum, bazı takıntılarımdan kurtuldum. Zor zamanlarımda dua edeceğim Bir Tanrım yok. Ama o kadar önemli birşey olduğunu düşünmüyorum, müslümanken dua ettiğimde de birşey değişmezdi. Fazla birşey değişmedi diyebilirim.

Hayal dünyanızda, şeytan sizi her an yoldan çıkarabilir ya da cinler musallat olabilir, vb.
Bu soruyu size yöneltmek isterim, Siz rahat mısınız şuan?

Gayet rahatım, hiç sıkıntı yok. allahın olmadıgından da adım gibi eminim.

Bazı müslümanlar farklı düşüncelere saygılı olmayıp tek tip insan yaratmaya çalışıyorlar.
Bırakın sizlerle muhatap olmayı,aynı ortamda bulunan insanlarada tepki gösteriyorlar.Bunu bizat yaşayarak görüyorum.Ama bu durumun tek suçlusu müslümanlar değil.
Kendi ülkemizde inancımız gereği örttüğümüz başörtüsü yüzünden dışlanan,kamu alanlarında çalıştırılmayan,İmam hatiplerin,Kuran kursların hatta diyanetin kapatılmasını destekleyen bir zihniyete karşı bunlar kısmende olsa haklı tepkiler diye düşünüyorum.Bilmem yanılıyor muyum?

Benim için zor bir soru.

Din sorumluluktur, her saniye hareketlerinden hatta düşüncelerinden bile haberdar olan Yaratıcıyı düşünerek yaşamak her an aklımda diyerek hareket etmene sebebiyet veriyor ki bu hakikaten çoğu zaman zorluyor insanı.

Eminim ki inancınızı yok ederek bilinç altınızda üzerinize yüklenen onca yüküde yok etmiş oluyorsunuz.Bunun rahatlığı şüphesiz var sizlerde.Ama amaçsız olduğumu öldükten sonra her şeyin yok olacağını düşünmek bile ruh halimi bozmaya yetiyor.Aldığım nefes beni sıkıyor.Her şeye karşı olumsuz bakmama sebebiyet veriyor.

Diğer taraftan,

Askerde hiç bir şekilde disiplin sağlanmazsa, o kadar insanın eğitimi aynı düzen içerisinde verilebilir mi?
Disiplin toplum için en gerekli kavram ve İslam dini belirli düzen ve kurallar çerçevesinde bu disiplini sağlamayı hedefliyor.
Amaç, şahsiyetli bir toplum inşa etmek ve
toplumu huzursuz eden,toplum düzenini bozan her türlü hareketlere karşı manevi bir yasakçı olmak.

Kısacası her haliyle İslam,insanı mutlu etmek mutlu bir toplum inşa etmek için vardır.Bu yasaklar ve kurallar zaman zaman beni zorlasa da böyle bir dine bağlı olduğum için rahat ve huzurluyum.

Bunların sebepleri kişisel inançlar değil Sevgili Melek. Sadece inançla sınırlı kalsa neyse... Tartışılmasının temeli daha kapsamlı.. Eşitsizlikler, siyasal salvolar, toplumsal sorunlar.. Bunları barındırıyor içerisinde. Maymuna tap istersen, sorun değil de esas sorun bunun ötesinde. Anlatabiliyorum umarım? Bak en basitinden Başörtüsü veya Türban(hangisini hangi amaçla takıyorsanız artık)'dan öncelikli problemlerimiz var. Eğer inançların rahat yaşanması söz konusuysa Aleviler öncelik alır. Sorunlarında bir sıralaması bir önceliği olmalı. Okulların ve kimi kurumlarında amaçlarını eşitlik ilkesinde bleirlemek gerekli. İmam-Hatiplerin tarihçesine inmeyelim şimdi. Meslek Liseleri neden bu konumlara geldi öğretmen liseleri neden öğretmen dışında şeyler yetiştirir gibi sorularımız çıkar. Eğitim sorunu için temele inmek gerekli. Gündemi pişirmek için iyi malzeme gibi duruyor şimdilik senin bahsettiklerin.

Çoğu yaşlı teyzeye sorarsak başörtüsü-türban için alışkanlık yüzünden takıyoruz derler. Zaten saçları falan açıktadır genelde. Bu cumhuriyet dönemine yakın zamanlarda dine az saygının olduğunu mu, yoksa şu anki başörtülü gençlerin beyninin yıkandığını mı gösterir? Ben Bursa'da oturuyorum. Özellikle sağ kesim olmak üzere her kesimden insan var Bursa'da. Söylediğin gibi başörtülülere değil açıklara bir baskı var :)

Başörtülülerin kamuda çalıştırılmamasına gelince; bu tamamen avrupai görünmek içindir. Avrupa Birliği'ne girmeye çalıştığımıza göre bu mecburidir. Nasıl avrupada gamalı haç gibi nesneler yasaklanıyorsa başörtüsü de Türkiye'de sadece kamu kurumlarında yasaktır.

Kuran kursları; artık fethullahın eğitim kampları gibi oldular.

İmam hatiplere verilen sınırsız destek ODTÜ gibi bir üniversiteye verilse dünyanın en iyi 100 üniversitesi arasına girerdi.

Diyanet'in kaldırılmasını desteklemek saçma olur. Boşu boşuna dinciler ve dinsizler arasındaki uçurum artar.

ve tabi ki az da olsa haksızsın =) çünkü hiçbir ateist bir insanı müslüman diye öldürmez veya dışlamaz. Ama müslümanlar ateistleri dışlar, dinsiz olduğu için insanlıktan bile çıkarır. Ateist bir asker şehit oldu diye haber çıksa cenazesine giden kişi sayısı %75 düşer. Bu sebeple %90ından fazlası müslüman olan bi ülkede müslümanlara baskı var demek sanırım yanlış olur :)

Kesinlikle katılmıyorum. Diğer inançlara karşı da bir eşitsizlik söz konusudur. Tamamen, kendisi bir uçurumdur Diyanet'in. Ayrıyetten T.C. vatandaşı her bireyin vergilerini de kullanmaktadır.

İlahiyat Fakulteleri de teolojik bir araştırmadan ziyade, tamamen İslami kaynaklari ezberlemek üzerine kuruludur. İmam-hatipler, imam-hatip yetiştirmek için açılıp başka başka şeyler yetiştirmektedir. Ve hatta kpss sınavlarında çok karlıdır ki,normal lise mezunun statüsünde bir insanın aldığı yüksek puanla atanması çok zorken buralardan mezun olanlar daha düşük puanlarla devlet kurumlarına ve yine bu kurumlar arası geçişle alakası olmayan diğer kurumlara atanabilmektedirler. Tarihini iyi bir kurcalamak gerekli bu okulların. Baştan aşağı adaletsizlik vardır.

Bu konu yüzünden zamanında çok insan mağdur oldu.
Kimse başörtüsünü laf olsun veya alışkanlık için takmaz.
Takıyorsa da ona başörtüsü denmez.
Yeni yeni özgürlüklerin önü açılıyor.Aslında çok şey var yazacak çok insan gibi bende yaralıyım bu konuda ama şu an bunları tartışacak ne vaktim var nede o kıvamdayım.
Bırakalım dağınık kalsın..
Yaratılanı yaratandan ötürü sevmeyi aşılıyor İslam dini.
O yüzden benim için ateist deist farketmiyor insan olarak değer veriyor ve saygı duyuyorum.Bende müslümanım işte asıl müslümanlığın getirdiği istediği davranışta bu.

Saygılar..

Bre dinin neresi sorumluluk kaderin programlanmış robotlarıyız dinde oysa dini reddedersen davranışlarının sorumluluğunu da almış olursun.

Arkadaş niye hep ateistlere soruluyo,bizim başımız kelmi a aaa :D

Yeni tanıştığım insanlara ateist olduğumu rahatlıkla söyleyebiliyorum ama eski tanıdık ve yakınlarıma hatta müslüman zamanlarımda fanatik olarak islamı savunduğum ateist arkadaşlarıma bile söyleyemiyorum.
Söylersem resmen tükürdüğümü yalamak zorunda kalacağım. Böyle inanırmış gibi davranmakta zoruma gidiyor ama çevremdeki insanlarıda hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum.

benim öyle deme sebebim şu anki diyanetin diğer dindekilere veya dini olmayanlara müdahale etmeye çalışmaması. Bırakalım bize saçma gelse de herkes dinini yaşasın. Kimsenin kimseye müdahalesi olmadan... Gerçi bunu tarikatlar yeterince yapıyor ama!

Tarikatlar devlet kurumu değil, onları ayrıca tartışmalıyız. Ama, Diyanet için aynı şeyleri söyleyemeyiz. Diyanet, sözde laik devletin bir kurumudur. Yeri geldiğinde "fasa fiso bir inanç ve ibadethane" kıvamında söylemleriyle alevileri rencide edebiliyor. Kuruluş amacını ve görevlerini dikkate alarak, ehven-i şer babında bile olsa ılımlı yaklaşmak doğru olmaz. Yani "en azından baskı unsuru yaratmıyor" düşüncesiyle ortadaki adaletsizliği görmezden gelemeyiz.

evet adaletsizlik var. Ama müslümanların çoğunlukta olduğu diğer ülkelere bakınca bizimkisi iyi bile geliyor. Ama bu adaletsizliğin önlenmesi için kapatılması mı yoksa geliştirilmesi mi gerekiyor bu düşünülmeli.

Adaletsizliğin geliştirilmesi nasıl oluyor? O ülke, bu ülke, çoğunluğu müslüman ülke falan fistan..Yahu, daha aralarında bir ittifak olmayan insanların müslümanlığını mı tartışacağız. İnançlar bireyselse kendi hallerine bırak kardeşim. Yok illa sorumluluğa sahibim bu konuda diyorsan, o zaman g.te-bacağa tapanı da hesaba katacaksın. Müslümanlara bile yaranamıyor ki Diyanet, tarikatlar türeyip duruyor ülkemizde.

Sevgili Melek,
Sorgulamaya baslamissin, hosuma gitti:).
Benimkinin ustunden 50 den fazla sene gecti yine de hatirlamaya calisayim.
11 yaslarindaydim ilk sorgulamaya basladigimda. Onceleri hem sorguladim, hem korktum. Dusuncelerimi paylasacak tek kimse yoktu etrafimda. Hem sorguladim, hem de tovbe ettim korkudan. Aradan birkac ay gecince, allah var olsa bile bana darilmaz, ben masallara inanmiyorum diye ceza yazmaz; kimseye bir kotuluk, hirsizlik, haylazlik yapmadim diye avunmaya basladim. Gittikce azalan inancim, yerini hayati ve insanlari tanima gudusune birakmaya basladi. galiba iki sene boicalamadan sonra, allahin bizi kendi suretinden degil, bizlerin onu kendi suretimizden yarattigimiza karar verdim. O kadar insani zaaflari vardi ki, baska nturlusunu dusunemezdim.
Cocuk yaslarimda, ateizmin adini bile hic duymadigim halde, seneler sonra benim gibi dusunenlerin var oldugunu, Fransiz edebiyati okurken fark ettim. O zamana kadar olan en kotu yani, yalnizligimin bir anda gittigini hissettim. Aradan bunca sene gectigi halde, tum samimiyetimle, hani senin s1k s1k soyledigin, nasil imanindan ne kadar emin oldugundan da fazlasi, bizi planlayip yaratan, duzenleyip hesap soracak olan bir tanri, tanrilar olmadigina kesinlikle eminim. Bu dusunce bende rahatsizlik yaratmadigi gibi, olmayan masal kahramanlarina yaranmak icin degil, bir tek hayatim oldugunu bildigimden, kendime, aileme, ve diger insanlara faydali olabilmeyi gaye edindim.
Semavi dinlerin ogretilerinden uzaklasip, sadece bir defa yasayacagimizi bilmenin, bizleri(insanlari) birbirine, dinlerin hicbir zaman basaramiyacagi kadar yaklastirir. Empati yapabilmemize neden olur dusuncesindeyim.
Sevgiler...

Din sorumluluk değilde nedir sevgili yucemanitu,
İbadetlerle,haramlarla,helallerle,davranışlarımızl a hatta düşüncelerimizle Rabbimize karşı sorumluyuz.
Günde 5 vakit namaz kılmakla,oruç tutmakla,zekat vermekle mükellefiz.
Kaderi nasıl tanımlıyorsunuz.
Size göre Allah bir senaryocu.Bizde sadece figuranlar mıyız?
Kader Allahın yapacağımızı bildiği şeydir.
Mesala şu an ben kendi irademle burdayım.Allah burda olmamı istediği için değil kendim istediğim için burdayım.Allahta kendi irademle yapacağım davranışları biliyordu.Burda olacağım kaderimde vardı.Ama dikkat edin şu kulum şu saatte şurda olsun demiyor olacak diyor.
O olacak dediği için olmuyor olacağını bildiği için haber veriyor.
Aksi olsa yaratılış gayemiz imtihanın hiç bir anlamı olmazdı..

Yaşamda,
adaletsizliği
merhametsizliği,
mal biriktirmeyi,
kendi çocuğunu sevip başka çocuklara karşı olan duygusuzluğu,,
kendi annesini-babasını-kardeşini sevip başka annelere-babalara-kardeşlere olan duygusuzluğu,
şahit olduğu olay x iken onu z şekline sokanı,
almaya gelince şahin vermeye gelince karga olanı,
insan kılığında olup,hayvandan daha aşağı derekede olanları,
gücü olduğu halde zalime karşı çıkacağına onunla birlikte hareket edeni görüp
vb vb örnekleri çoğaltmak mümkün,
gördüm ve Tanrıyı sorguladım hep,
ama,
gençliğimde.
Sonra oturdum düşündüm.
Tanrı bizzat gelip iki tokat bir tekme atıp "Hııı bir daha yapma kulaklarını çekerim" falan mı diyecekti insanlara ?
Neden vardım ?
Ne iş yapardım ?
Bütün işim biyolojik olarak benzeştiğim hayvanlar gibi kendine ve ailesine yemek,içmek,barınak sağlamak ve kendisinden sonraki jenerasyonu oluşturacak üreme fiili yapmak mıydı ?

Ben/İnsan adil değilsem adalet nasıl gerçekleşirdi ?
Ben/İnsan merhametli değilsem merhamet nasıl açığa çıkardı ?
Ben/İnsan mal biriktirirsem başka insanların nafakalarını kim sağlardı ?
Ben/İnsan kendi çocuğumu severken başkasının çocuğu diye baktığım ama aynı benim çocuğum gibi bir çocuk olan o varlığa sevgi nasıl ulaşırdı ?
Ben/İnsan kendi ailemi severken başka aileleri sevmezsem sevgi nasıl sarardı toplumu ?
Ben/İnsan şahit olduğum olayda veya olaylarda doğruyu söylemezsem doğru nasıl açığa çıkardı ?
Ben/İnsan biyolojik olarak hayvan olsam da hayvandan farklı olan yanımı ortaya koymazsam,yapıp ettiklerimle ondan daha alt derekelere ineceğimi bilmiyor muydum ?
Ben/İnsan gücüm varken mazlumu koruyacağıma zalimle beraber olduğumda ben de zalim olmuş olmayacak ve düzeni bizzat bozan olmayacak mıydım ?
vb vb düşündüm.
Tanrıyı değil,ilk önce kendimi yargılamam gerektiğini
ve
"Biz seni yüce yarattık.Sen kendini alçalttın.Yaradıldığına yüksel" manasının gereklerini yapma çabalarına girdim.

İnsan kendini yargılamalımı? Bilemiyorum Hayata gelmeyi biz seçmedik, hatta şu anda bulunduğumuz toplumda hayatın içindede pek seçim hakkımız olmadı. Kah beşik kertmesi yapıldık, kah doğduğumuzda din hanesine İslam yazıldı, kah annemiz babamız bizden bişey istedi. İnsan olmayı beceremedik, hatalarımızla yaşamayı yaşayabilmeyi ve insan olduğumuz için aslında kendimizi yargılamamamız gerektiğini, ama içimizdeki varolma içgüdüsüyle ve rasyonel düşünce ile yaşamayı öğrenemedik. Kimseyi hatta kendimizi bile yargılamamalıyız. Biz böyleyiz ve bu bizim varoluşumuz. Sevgi, sefkat, anlayış ve empati aslında insanların içerisinde doğuştan gelen duygular ve her insan bu duyguların varlığını hayatının bir döneminde keşfeder.
İçimizdeki güzel duyguların, ve yaptığımız güzel şeylerin kaynağı ilahi bir kuvvetmi? Ve yaptığımız ve yapmamamız gerekn şeyler şeytanın yaptırdıklarımı? Tanrı'ya inanmak çok kolay, ve varlığını sorgulamadan kabul etmek. Bütün güzellikleri O'na dayandırıp kötülükler içinse kendimizi suçlamak, bir bakıma insanlığımızı yerlere atıp kusurlarımıza lanet etmek. Bunları biliyoruz, yanlışlarımızın, bizi mutsuz eden davranışların farkındayız, ama değişmiyoruz. Hatalara devam ediyoruz, çünkü insanız.
Bu bir fonksiyon! Yani insan olmak. O kadar çok bilinmeyenli, o kadar çok değişken içeren bir fonksiyon ki çözmenin hatta değişkenleri simgeliyecek karakterleri dahi bulmanın çok zor olduğu bir fonksiyon (x,y,z,....alpha, beta ve tüm yunan alfabesi...) Psikoloji den tutunda, güneşten gelen ghamma ışınlarına, dünyanın elektromanyetik alanından ükedeki enflasyona ve nice sosyal, doğal, bilimsel, psikolojik, jeolojik, cosmolojik (böyle bir terim varmı bilmiyorum ama yoksa bile artık olabilir) değişkenlerden bahsediyoruz. Gelinde siz hesaplayın.
Toplumları ve insanları yargılamak için standartlar gerekir. Ve he toplumun standartları, ve yaşam yolu farklıdır. Evrensel duygular, rasyonel düşünce vardır, ama yargılamak yanlıştır.
Bu gezegende yaşıyoruz, bir fiziksel ve sosyal oluşum içerisinde. Doğayla bir uyum içerisinde demek isterdim ama artık bunun olanaklı olduğunu düşünmüyorum. Rasyoneliz, düşünüyoruz, duyguluyuz ama maalesef küfür ederken kullandığımız hayvanlar kadar olamadık. Egomuz, bencilliğimiz açgözlülüğümüz büyük resmi kapattı, gizledi. Sonuçta insanlık egosunun kurbanı oldu.

ben diyanetin tüm dinleri kapsayacak şekilde genişletilmesinden bahsetmiştim. Ama tabi her dinden insanların olduğu bir konsey gibi bir şey olmalı. fazla ütopik kaçıyor galiba

İnançsızlar ne olacak bir de:) Benim vergilerde gidiyor :D Hayır, birde dinlerin zarar verdiğini düşünüyorum, bunu da destekleyip çelişeceğimi düşünüyorum. Her kesimi memnun etmek mümkün de değil, bahsettiğin durum gerçekleşse bile..

Emin misiniz? Hangi ayette var böyle bir aşılama?

Hadisler Kuranın tamamlayıcısıdır.
Şimdi hadislere bakalım,

-Ya Ali kafirde olsa komşuna ikram et,kafirde olsa misafire ikram et,kafirde olsa ana babaya ikram et,dilinciyi kafirde olsa reddetme!

-Kafirde olsa bütün insanlar Allahın kullarıdır.Allahın en çok sevdiği kimse onun kullarına iyiylik eden kimsedir.

-Allah mazlumun bedduasını kafirde olsa kabul eder.

-Kafirde olsa mazlumun bedduasından sakınınız!

-Kafir arkadaşını öldüren de,ümmetimden değildir.

-Bir kafiri öldüren cenetin kokusunu duyamaz.Halbuki cennetin kokusu kırk yıllık mesafeden duyrulur.

-Kafire zulmetmek ,müslümana zulmetmekten daha kötüdür.

-Bütün insanlar bir tarağın dişleri gibi eşittir.

Hz Ali:İnsanlara öyle iyi davranınız ki düşmanlarınızda olsa ölümünüze ağlasınlar..

Sayın Melek,

Eminim aksini söyleyen hadisler de vardır bir yerlerde.

O sebeple iyisi mi içinde çelişki olmayan, peygambere atfetilmiş sözlerden daha kıymetli ve geçerli olması gereken Kur'an'dan ayetlerle ispatlayın sözlerinizi.

Sevgili Melek;
Hadislerin hepsini mi kabul ediyorsun, sen? Eğer, cevabın hayır ise, kriterlerin neler bunları ayırırken? Mevzu hadis, sahih hadis... Neye göre?

Hadisler Peygamberin sözleridir.
İslam dininin en temel 2. kaynağıdır.Kuranda bulamadığımız bilgiyi hadislerde ararız.Bu yönüyle hadisler Kuranın tamamlayıcısıdır.Kuranın açıklayıcısıdır.

Hadis alimlerinin yalancılıkla tesbit ettikleri raviler vardır.Bunların dışında,
Kurana aykırı olması,akla,sağduyuya,tecrübeyle kazanılmış bilgilere aykırı olması,tarihi olaylara aykırı olması,güvenilir hadis kitaplarında bulnmaması,bir çok kimsenin görmesi gereken bir olayı bir kişinin rivayet etmesi,lafzında ve manasında bozukluk olması durumunda bu hadisler kabul edilemez.

Mevzu hadis sınıflamasına girer yani .Muhaddis Buhari'yi güvenilir buluyorsunuz o halde?

Buhari kütüb-i sitte hadis kitabının içerisinde yer alır ve evet kabul ediyorum.
Yalnız kütüb-i sittede yer alan hadislerin sıhhat dereceleri aynı olmayabilir.İçinde sıhhat derceleri farklı olan hadisler bulunabilir.

Tartışılmalı konumda diyebiliriz değil mi?

Allah'ın insan sevgisiyle ilgili ayet indirmeyi ihmal ettiği bu sebeple Allah'ın bu açığını peygamberin gidermek zorunda kaldığı sonucunu mu çıkarmak gerek bu sözlerinizden?

Bir zamanlar ben de mümin/kafir demeden insanları sevmekle ilgili evrensel ayetler aradığımı hatırlıyorum, bulamadığımı da hatırlıyorum.