Ateist Olduktan Sonra Yaşantınızda Olumsuz Değişimler Oldu mu ?

Öncelikle herkese selamlar,

Eminim ki bu soruya bir çoğunuzun yanıtı hayır olacaktır.Hemen hemen hepiniz rahatladığınızı iddaa edeceksiniz.Ama bu rahatlık sıkıntıyıda beraberinde getirmiştir diye düşünüyorum.
Dürüst olacağınızı temenni ederek sözü sizlere bırakıyorum..

[Subat]

İnsanların ön yargılarından ve yaftalarından başka olumsuz bir yan gördüğümü söyleyemem. Bunlara da takılmadım hiç..

[VraeL]

namik´isimli üyeden Alıntı

İnsanların ön yargılarından ve yaftalarından başka olumsuz bir yan gördüğümü söyleyemem. Bunlara da takılmadım hiç..

Evet katılıyorum, yafta ve ön yargıdan başka birşey olumsuzluk görmedim. Çokta umurlarımda olmadıkları için her hangi ibr rahatsızlıkta çekmedim.

[İvan Karamazov]

bırak rahatsız olmayı, ben rahatlamıştım dinden kurtulunca masum insanları, sırf müslüman değiller diye sonsuza kadar yakacak denli zalim bir tanrıya inanıyor olmanın vicdani yükü hiç de hafif değil. ben üstümden büyük bir yük kalkmış gibi hissetmiştim dini kendim için bitirdiğimde

[Termo]

Küçüklüğümde bir karabasan masalıdır inandım, o gün bugündür -alışkanlık oldu- yüzüstü yatarım Ailem biraz anlayışlı ve bilgilidir; bu benim şansım olsa gerek. O yüzden ailem dışındaki insanlar biraz daha kaba yaklaşabiliyor durumuma. Sivri dilli olduğum için pek laflamaya cesaret edemiyor tanıyanlar gerçi Sevgili İvan'ın açıklaması benim içinde geçerli. Zihnen çok rahatladığımı söyleyebilirim. Hatta ne kadar aptalca saplantılarım olduğunu da daha rahat farkedebiliyorum.

[Natan]

Sana da Merhaba Melek ;

Bak anlatayım ;

Boşuna şehir şehir konferanslara gitmiş,
enerji,zaman ve paramı harcamış,
boşuna günahlarım için(ağır günah değil) ağlamış
göz yaşı dökmüş,boşuna tanrı manrılara yakarmış,yalvarmış
arkadaş çevremi imanla zehirlemişim.

Bi geldim TDS'ye kafamı allak bullak etti bu a-teistler herifler.
Oysa ben küçüklüğümden beri kutsal metinleri okumuş,
kafa yormuş ve pek çok platformda "inanç savunması" yapmıştım.
Sokakta incil dağıttığım günleri hatırladıkça gülerim,utanırım

Melek hanım ,

Şuan çok samimi birüslupla yazıyorum.Ben pek çok kavramdan korkardım.
Zaten bu kavramların (mesela din) korkuyla beslendiğinin farkında değildim.
Teist bakış açısını aştıktan sonra RAHATladım. Hafifledim.Tanrının bi-yük
(bü-yük değil) olduğunun farkına vardım.

Huzursuzluk duydum mu ? Yada şüphe?

Hayır! Bilmediğim konular varsa bile,bu boşluklara inanç,iman
karıştırmıyorum.Bilmiyorsam ,bilmiyrum diyorum.

Olguları ve kavramları özgürce sorgulamanızı, eleştirmenizi ve
en nihayetinde akıl,mantık ve bilim süzgecinden geçirmenizi diliyorum.

saygılar selamlar

[Natan]

Eklemeyi unuttuğum bir nokta daha var.

Birey, teist yada ateist/natüralist görüşü benimseyebilir. Çok çeşitli sıkıntılar ve psikolojik sorunlar yaşayabilir. Bu her iki grupta da olabilir. Teistler inandıkları tanrı kavramının altında ezilerek, beyinlerini boşuna yorarlar. (cehennem işkencelerinden vs.), blah blah.

Bazı bireyler ise ateizmi/naturalizmi benimserler fakat tam olarak "şeyleri" algılayamadıklarından daha sonra pişmanlık duyabilir, üzülebilir, şüphe deryasına dalabilir ve en kötüsü teizme geri dönüş yapabilirler. Böyle insanlar da var.

Önemli olan bireyin algı ve bilgi düzeyini yükseltmesi,korkmaması ve özgürce neden-leyebilmesidir. Beynin varsa sonuna kadar kullanmalısın(sadece sana hitap etmiyorum)

saygılarımla

[taylan]

Düşünmeye başladığım andan itibaren tanrı fikrini bıraktım. O kadar insansı gönderme içeriyor ki.. O kadar insan ve o kadar bize ait bir figür ki. Gerçekten düşünmeye değmez. Çünkü inananlar da dahil kimse bu fikri düşünmez. Tanrı kimsenin aklına gelmez. Aslında herkes ateisttir. Doğal bir fikir olmadığını düşünüyorum. Toplumsal bir alışkanlık sadece.

Bugün kimse tanrı fikrine inanmasa ortalıkta bu fikirden eser bulamayız. Herkes, herkes bu fikre inandığı için inanmaktadır.

Farkındaysanız sürekli "fikir" diyorum. Çünkü tanrı ya da allah bir fikirdir varsayımdır. Gereksiz bir fikirdir. Düşünmeye gerek yoktur. Zerre kullanışlı bir bilgi edinilemez.

Ateist olduğumu güvendiğim kişilere söyleyebiliyorum. Çünkü insanlar son derece hoşgörüsüz. Bunu söylediğiniz an etrafınızda insan kalmıyor. Benim de öyle oldu. Son derece lokal ve yalnız bi yaşantı sürmekteyim. Bundan rahatsızlık duymuyorum. En azından gerçeği gördüm. Bedeli buysa katlanmak gerekir diye düşünüyorum.

Saygılarımı sunuyorum.

[texas]

ailemin etkisiyle zaten doğuştan ateisttim. fakat uzun zamandır bu forumu takip ediyorum ve ailemin bana verdiği bilgilerin gerçekliğini teyit ettim. Eskiden dine biraz şüpheyle yaklaşırdım ama artık nefret ediyorum. Sadece islamiyet için geçerli değil bu.
Sebepleri:
1) Din insan sömürüsünün bir yöntemi.
2) Din bilimin önünde bir engel (tanrı ol dedi oldu diyerek işin içinden sıyrılınırsa bilim olmaz)
3)İnsanlara vaat edilen cennet kavramı yüzünden bu dünyadaki zevklerinden vazgeçmeleri
4) Bu sebeple insanların o zevkleri sürenlere vb isyan edememeleri
5) Dogmatik olması (daha çok islamiyette)

ateist olmanın tek kötü yanı, ateist olduğunun öğrenilmesiyle toplumdaki yerinin değişmesi. bazı insanlar sırf bunun için ve canlarını tehlikede hissettikleri için bunları açıklayamıyor. Eminim bu forumda da vardır dışarıda ben ateistim diyerek gezemeyen. Örneğin nüfus cüzdanınıza din bölümündeki müslüman yerine başka bir şey yazsanız bile hemen insanların yüzündeki ifade değişir. En azından bizim ülkemizde durum böyle. Avrupa'da ise %50lere varan bir ateist nüfusu var ve diğer dinlere mensup olanların çoğu da dinlerinin gereklerini yerine getirmiyorlar. Yani çakma dinci oluyorlar aslında(çoğu müslüman gibi). Bu sebeple bazı insanların toplumsal baskı, bazılarının da ''ya tanrı varsa'' düşüncesiyle hareket ettikleri için aslında ateist olamıyorlar. Bu baskılar olmasa din kavramının çökeceğine eminim. Fakat o zaman insanlık kötü bir yere gidebilir. Çünkü bazı insanlar da tanrı korkusuyla suç işlemiyorlar. Yani öyle bir şeyler işte =)

[Persia]

İnsan hüzünlü veya mutlu, aç veya tok, fakir veya zengin olabilir. Bunun inanmakla ya da inanmamakla bir ilgisi yoktur. Şahsım adıma, şuan kendimi daha iyi hissediyorum, bazı takıntılarımdan kurtuldum. Zor zamanlarımda dua edeceğim Bir Tanrım yok. Ama o kadar önemli birşey olduğunu düşünmüyorum, müslümanken dua ettiğimde de birşey değişmezdi. Fazla birşey değişmedi diyebilirim.

Hayal dünyanızda, şeytan sizi her an yoldan çıkarabilir ya da cinler musallat olabilir, vb.
Bu soruyu size yöneltmek isterim, Siz rahat mısınız şuan?