Eşcinsellerin yada eşcinsel Yaşamın Varlığından Rahatsız mısınız?
 

Böyle bi anket yapalım mı arkadaşlar?

Eşcinseller yada eşcinsel ilişkiler sizi rahatsız ediyor mu?
Eşcinsellerin yada eşcinsel Yaşamın Varlığından Rahatsız mısınız?

Tartışmaya yönelik olmamasını diliyorum.

İlk oy benden.:)

Ben 1. şıkkı işaretledim.

Eşcinsel yaşama karşıyım. Ve rahatsızlık duyuyorum.
Toplumun sosyolojik vs yapısını bozduğunu düşünüyorum.
Çoğu zaman gıcık oluyorum.

bi keresinde elit bir bölgenin elit bir okuluna, yurda yakın olduğu için yetiştirme yurdundan çocukların kaydı yapılmış ilköğretim 1. sınıf. bunu duyan veliler çocuklarının klasının sarsılsdığını sınıfta cocuklarının yanına yakışmadığını ileri surerek yurt çocuklarının başka okula gönderilmesi için oylama yapmışlar ve müdüre vermişler. bu anketi okuyunca o olay aklıma geldi. o gün o velileri içimden öldürmek gelmişti. elbette onlara rağmen o çocuklar o okulda kaldı.

Eşcinsellikle ilgili yaygın yanlışlar, bilimsel doğrular

26 Haziran 2013


21. LGBT Onur Haftası etkinlikleri 4. Trans Onur Yürüyüşü ile 23 Haziran’da başladı. Onur Haftası’nın bu yılki teması, Gezi Parkı’ndan başlayıp tüm ülkeye yayılan sokak isyanlarına atıfla “direniş” oldu. KAOS GL’de 2010 yılında yayımlanan, “Eşcinsellikle ilgili yaygın yanlışlar, bilimsel doğrular” makalesini bilim köşesinden tekrar yayımlıyoruz. Eşcinselliğin “hastalık” olduğunu ve tedavi edilebildiğini öne süren açıklamalara, Homofobiye Karşı Ruh Sağlığı Girişimi’nden Psikiyatr Dr. Koray Başar, Psikolog Mahmut Şefik Nil, Psikiyatr Dr. Seven Kaptan, cevap verdi.

Eşcinsellikle ilgili yaygın yanlışlar, bilimsel doğrular

“Gerektiğinde bilimsel bir yetkiyi kullanarak, gerektiğinde dini hassasiyetleri öne sürerek, gerektiğinde ideolojik kökenlere gönderme yapan zihniyet, sebep olduğu cinayet/ler nedeniyle hiçbir vicdani sorumluluk hissetmediği gibi nefret ve ayrımcılık saçmakta hiçbir sakınca görmemektedir.”

Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı Selma Aliye Kavaf, 7 Mart 2010 tarihli Hürriyet Gazetesi’nde yayınlanan röportajında eşcinselliğin biyolojik bir bozukluk olduğuna inandığını belirterek tedavi edilmesi gereken bir hastalık olduğu beyanında bulunmuştur. Bu beyanla ilgili olarak kamuoyunda yaşanan tartışmalar ve verilen tepkilerin yanı sıra ruh sağlığı ve tıpla ilgili yerel otoriteler kayıtsız kalmamış, karşı görüş belirtmiştir (Türkiye Psikiyatri Derneği ve CETAD, 2010; Türk Psikologlar Derneği, 2010; Türk Tabipleri Birliği, 2010).

Eşcinselliğin hastalık olarak kabul edilmediğini vurgulayan ve homofobik tutuma karşı duran bu açıklamalar dışında, insan hakları alanında çalışan bazı örgütlerin yanı sıra bilim insanı unvanına sahip bazı ruh sağlığı çalışanlarının Kavaf’ın beyanlarını destekleyen, meslek örgütlerinin açıklamalarını eleştiren bildirileri olmuştur.

Eşcinselliğin hastalık olduğunu ve tedavi edilebildiğini öne süren benzeri açıklamalar daha önce de yapılmıştı. Ruh sağlığı çalışanlarının kişisel değer ve yargılarının mesleki pratiklerine olumsuz yansımaları olabileceği, bilimsellikten uzak bir takım yargıların bilim insanları tarafından dile getirildiğinde kamuoyunda bilimsel saptamalar olarak kabul edilme ihtimali olduğu göz önünde bulundurarak, bu açıklamalarla ilgili bilimsel görüşleri kamuoyu ve ruh sağlığı çalışanları ile paylaşmayı uygun gördük.



Devami var...

EDIT.Lutfen TD yonetime dair elestirileriniz icin ilgili basliklari kullaniniz, anket basliklari altinda, konuyu yonetimle bagdastirarak, kisisel cozumleme yapmayiniz.


Ben eşcinsellerden rahatsız değilim tabi ki..

Benim en büyük rahatsızlığım cahil insanlar..Bir de bu cahil insanlar arasında kendini alim sananlar var ki;hiç çekilmiyor gerçekten:)

Eşcinsellerin varlığından rahatsız değilim. Var olup olmamaları pek umrumda değil. Yani sokakta yürürken yanımdan geçen insaları nasıl ayırt etmiyorsam onlar da benim için herhangi birer insan.

Çok fazla olduğunu düşünmediğim bir homofobim var birçok insanda olduğu gibi. Homofobik olmadığını iddia eden insanlar genel olarak tanıdıkları bir eşcinsel ile oturup rahatça muhabbet edebildikleri, şakalaşabildikleri için olmadıklarını sanıyorlar ancak homofobi o kadar basit bir durum değil. Eşcinsellerde bile homofobi olabiliyor.

Eşcinsellerin saklanmak, rol yapmak yerine gerçek kimliklerini göstermeleri gerektiğini düşünüyorum. Tabi çevresel şartların onlara bir zarar vermeyeceğinden eminseler. Ortaya çıkmalılar, çünkü eşcinseller, sürekli adlarından söz edilen, var olduğu bilinen ama çevreye bakıldığında hiç görülemeyen insanlar. Ve böylelikle biz heterolar onları uzaylı gibi sanıyoruz. Ancak çevremizden birisi kimliğini ortaya koyduğunda gayet sıradan, normal, hepimiz gibi insanlar olduklarını anlayabiliyoruz.

Lisansta iken bir ara yurtta oda arkadaşlığı yapmış olduğum ve aynı zamanda da iyi anlaştığım bir arkadaşım birkaç yıl sonra eşcinsel olduğunu ailesine ve yakın çevresine açıklamıştı. Onun sayesinde birçok konuda aydınlandım ve daha sağlıklı bir bakış açısına sahip oldum bu konularda.

Eşcinsellerden rahatsız değilim,ama işin fuhuş boyutuyla ilgili bazı rahatsızlıklarım var.Bu iş İstiklal ya da Kıbrıs Şehitlerinde değil de eşcinsellere özgü genelevlerde yapılırsa o problem de ortadan kalkar.



Kimse kimseyi sevmek zorunda değil,ben de sivri burun ayakkabı giyip tesbih çevirenleri sevmiyorum,hatta zorlarsam/gerekirse bu antipatimi teorize bile edebilirim.Bu beni ayırımcı yapmaz.

Yo, hayır aksine çok mutluluk duyuyorum çünkü kendim eşcinselim ve kendimi olduğum gibi kabul ediyorum. :) Başkaları beni kabul edemiyor mu? Edemeyi versinler :)

Rahatsız olanlar varsa rahatsız olmaya devam edebilirler çünkü onların göz zevki veya hassasiyetleri için kendimi veya yaşam tarzımı değiştirecek değilim. Dostumla sokakta el ele yürümem onu dudaktan öpmem, sarılmam ve sevmem, aynı evde yaşamam, aynı yatakta yatmam, ilişki sürdürmem veya her gece başka kişinin yatağında yatmam, seks macerasından başka bir seks macerasına koşmam ve sözüm ona seksüel ahlaksızlığım bazılarını rahatsız ediyorsa rahatsız olsunlar.

Eğer eşcinsel erkeklerin kadınsı davranışları ya da lezbiyen kadınların erkeksi davranışları kimilerini rahatsız ediyorsa bu sanırım daha ziyade erkek ve kadın rolleri hakkında kişinin kendi takınmış olduğu kişisel tavrı ve düşüncesidir diye düşünüyorum ama aynı zamanda kadın erkek hakkında bir modeli tüm insanlara ve topluma dayatmak istediklerini ve yanlış yaptıklarını da düşünüyorum. Buna sosyolojide heteroseksizm deniliyor, yani kendi cinsel yönelimini tek doğru kabul edip diğer yönelimlerden üstün olduğunun düşünülmesi ve herkese empoze edilmes, bu da dolayısıyla faşizmin ve ırkçılığın bir parçasıdır.

Başkaları benden farklı davranıyorsa, erkeksi veya kadınsı, bu beni rahatsız etmiyor açıkçası çünkü onların davranışlarının benim davranışlarım üzerimde bir etkisi yok. Eğer birisi kadınsı erkeklerle muhattap olursa kendisinin de bir süre sonra kadınsı davranmaya veya konuşmaya başlayacağından korkuyor ve endişeleniyorsa bu sadece kişisel bir korkudur ve endişesi boşunadır. Sadece kendi erkekliği veya kadınlığı hakkında güvensiz olduğunu söyler. Oldukça erkeksi ve maço davranan eşcinsel arkadaşlarım olduğu gibi kadınsı ve feminen davranan erkek eşcinsel arkadaşlarım da var. Bunun yanında çok kadınsı lezbiyen arkadaşlarım olduğu gibi erkekten daha erkeksi davranan lezbiyen arkadaşlarım da var. Hepsi kendine göre normal ama farklı insanlar ve tek suçları değişik olmaları. Özüne bakarsan onlar da her insanın sahip olduğu duygulara, acılara sahipler ve gülerken ağlarken diğer insanlarla aynı hisleri paylaşıyorlar. Yani pek farkları yok insan olma bazında.

Aslında beni ne heteroseksüel ne de eşcinsel yaşam rahatsız ediyor, beni rahatsız eden şey eşcinsel ya da heteroseksüel olsun, insanların bana nasıl yaşamam gerektiğini dikte etmeye çalışmaları. Başkalarının pipilerini veya kukularını kiminle paylaştıkları veya paylaşmadıkları beni pek ilgilendirmiyor açıkçası, benim pipime karışmasınlar yeter. Gönül benim gönül kimi seversem severim. Bunun yanında el ele dolaşan, öpüşen, birbirlerine sarılan heteroseksüel çiftler, evli kişiler, hamile kadınlar, çok veya az çocuklu heteroseksüel aileler de yaşam tarzlarıyla beni rahatsız etmiyor. Rahatsız olan eşcinsel arkadaşlar varsa demek ki onlada ciddi bir sorun var diye düşünüyorum. Aynısı heteroseksüeller için de geçerli.

"Gezi direnişi ruhu" denilen kavramının içeriklerinden birisi olup,
ve
bundan kaynaklı toplumun "Kalkışma" nedenlerinden birisi de,
"Dayatma/lar"a karşı olmaksa,
ki,
şahsen öyle olduğunu düşünüyorum,
ve
şiarlarımın en önde geleni de "Kendin için istemediğini başkası için de isteme" olduğundan,
yaşam tarzım adına bana dayatma yapılmasını istemiyor isem ben de başkasının yaşam tarzına dayatma yapmamalıyım
ve
üstelik aynı toprağa ayak basıyor ve aynı havayı soluyor isem karşımdakini "Ötelemek" yerine "Empati" yapmaya çalışmak ve gereğini yapmak daha doğru bir yöntem diye düşünüyorum.
Olabilir ki karşımdakinin yaşam tarzı beni pek hoşnut etmeyebilir.
"Kanka" olmak zorunluluğum yok ama,anlamaya çalışmak varken itmek,ötelemek neden ?

İnsanların hangi ırka mensup olduğu, neye taptığı ve de cinsel tercihleri beni ilgilendirmiyor. Tabii ki bu, başkalarının yaşamlarına doğrudan müdahale edene kadar geçerli olan bir durum. Kaldı ki, cinsel eğilimlerin doğrusu ve yanlışı var mıdır ve neye göre, kime göre belirlenmektedir; daha doğrusu böyle bir mekanizma mevcut mudur? Bunlar, bu sorunun açıklığa kavuşturulması için sorulması elzem olan önemli sorular. Ancak benim açımdan bu soruların cevabı tabii ki de koskoca bir "hayır"dan ibarettir, zira cinsel eğilimler ve tercihler izafi bir mefhumdur ve herkes için genel geçer olan bir doğrusu ve yanlışı yoktur.

İnsanlığın üzerinde durması gereken binlerce sorun varken bu kadar basit şeylere kafa yormamamız gerekir; yani artık bu gibi basit şeyleri insanlık olarak aşmamızın vakti çoktan geldi de geçiyor bile.

İnsanoğlu; canlı varlıkların en doğal hakkı olan yaşama hakkını kendi türüne çok görüp öldürmesi eylemi olan cinayet gibi, sömürü ve de bunun neticesinde ortaya çıkan yoksulluk, sefalet ve açlık gibi çok büyük sorunlar içerisinde boğulurken insanların bu kadar basit şeyler üzerinde anlaşamayıp kavga etmesi ne acı...

kimin ne yaptigi hamuda kalktigi kalkmadigi baskasinin seyini eline alip almadigi pek beni ilgilendirmedigi icin 3.secenek dedim :D

Rahatsız değilim kesinlikle eşcinsellerden hatta çoğuyla dünya görüşüm yakın olduğu için olumlu bakıyorum.

Sadece erkek doğup kadın kılığına girenlerin dış görünüşü itici geliyor o kadar.

Çevremde bu tarz arkadaşlarım oldu.Bana açılabilmelerinin sebebide evrensel düşünebilmemdir.Bir arkadaşımın şu sözlerinden yola çıkarak''Görüntüm erkek olsada hislerim kadın.Dünyaya 1000 kere gelsem yine kadın olarak hisseder,erkeklerden hoşlanırdım.En kötüsüde bu durumu kimse ile paylaşamayışım.Paylaştığım kişilerinde beni dışlayıp horlaması.Kendimi okadar çok yalnız hissediyorum ki Allah beni resmen yalnız kalayım diye yaratmış,yalnızlığın Allaha mahsus olmasına rağmen.Soruyorum sana beni bir kadın ile evlendirse ailem onu ne kadar mutlu edebilirim ben ne kadar mutlu olabilirim bu durumdan?He gördüğüm erkeğin kollarına atılasım geliyor,tüm hayat onların üzerinde akıyor bunlar benim hislerim durduramıyorum.Karımın yanında böyle bir durum yaşasam ne kadar çirkin bir manzara olur.Keşke Allah beni erkek görünümünde kadın yaratmasaydı'' Arkadaşımın bu sözlerinden sonra; bu tarz eğilimi olanlar bir başkasını ve kendilerini mutsuz etmek yerine kendileri gibi hissedenlerle hayat kurma hakkına sahip olmalılar diye düşünüyorum.

Anket katılımcılarının çoğunluğu rahatsızlık duymuyor yada nötr bakıyor. Olabilir..Düşünce dediğimiz olgu da zaten budur; çeşitli algılara göre varlık gösterebilir, değişebilir, farklılaşabilir.

Ben insanların yaşam tarzına müdehale etmesem de itici buluyorum.
Özellikle "trans" denilen kişileri yada davranışlarını gördüğümde iğreniyorum.
İşin fuhuş boyutu son derece midemi bulandırıyor. İnsani yönden bakarsan iy biri olabilir.

Bu da benim düşüncemdir.


Peki aile bireylerinden biri eşcinsel olduğunu açıklarsa bu durumda ne yapardınız?


Rahatsız olmayan arkadaşların vereceği cevaba saygı duyuyor ve merak ediyorum. :)


sevgiler

Aile bireylerinden birinin eşcinsel olması durumu onu ve olası partnerlerini ilgilendirir, bana ne.

Dayımla, halamla, dedemle, kız kardeşimle cinsi münasebet kurmayı aklımdan geçirmem ve dolayısıyla bunlardan birinin kendi cinsiyle münasebet kurmak istemesiyle de ilgilenmem. İnsanların kendi bireysel sınırları, gizleri vardır. İhlal edilmemesi de çok elzemdir.

Eşcinsel fobisi; eşcinsel yapıdaki insanların sürekli seks düşündüğü ve "sapık oldukları" subjektif varsayımına dayanır. Çok köklü bir tabu örneğidir. Elbette bin yıllardır deline deline bu tabu biraz cılızlaştı ve topluma angaje olmaya başladı.

Ben ne yapardım?

Bana açar ve duygu ve düşüncemi merak eder yada benden bir şey duymak isterse ( öncelikle bu durumla ilgili bir kitap dergi vs varsa nasıl yaklaşılacağına ilişkin okurum) kendisiyle sevgiyle -ancak bakış açım doğrultusunda-konuşurum.

Konuşmak iyidir. Dinlemek de öyle. İletişim; anlamaktır!

Endişelendiğim bir durum varsa psikologa gitmesini önerir yada yardımcı olurum.
Tabii böyle bir durumla karşılaşmamayı tercih ederim.

Yetişkin eşcinselliğinden bahsediyorsak "psikoloğa git" demek, "endişelendiğini" söylemek falan çok büyük hakaret olur söyleyeyim :)

natanla göruşme o senden rahatsız oluyor derdim.

insanların tercihleri durumu konumu yeri başkasına ZARAR vermiyorsa kimseyi ilgilendirmemeli. bu anket utanç verici. dinlerden özgurluk sitesinde yeni bir şeyler yok hala, hala yerimizde sayıyoruz. dedikoducu mahalle kadınları gibi o şöyle bu böyle öteki öteki öteki öteki, ne curet. sözde başlıkların çoğu eşitlik için breh breh peh aldığımız yola bakın. bence haddimizi aşıyoruz.

Dusunceni soylemek kadar dogal bir durum yok. Onaylamak zorunda da degilsin ayrica..

Ancak ele aldigin konu cok kapsamli bir konu, yelpaze anlaminda..

Mesela her escinsel istisnasiz trans degil.. Veya CD egilim gosteren degil. Her escinsel istisnasiz cinsel iliski yasayan degil..

Ama sen aslanlar gibi heteroseksuel zannettigin bir erkegi (gunluk yasamin icinde) bir kisinin, aslinda gizli bir CD egilimi gosterdigini bilemezsin, veya ayni sekildeki kadinin biseksuel oldugunu, zira ciftlerin, kisilerin yatak odasini gozlemek gibi bir luksumuz yok.

Boyle bir durumda boyle bir ornekteki insanin, sana itici gelecegini dusunmuyorum ben mesela. Cunku gormuyorsun, dolasiyla da bilmiyorsun. Olay bir parca da gorsellikde payda buluyor. Gorsellik ve uyarim yani..

Isin fuhus boyutu ayri konu, bunu bir gercekten heteroseksuel kadin/erkek de yapabilir. Ve coklarina itici gelebilir.

Aile bireylerimden biri de aciklamis olsaydi, yine dusuncelerim degismezdi. Cunku bunun bir hastalik olmadigini, kaldi ki insanlarin sonradan escinsel egilim gostermelerinin de hastalik olmadigini gayet iyi biliyorum. Dergi,kitap veya psikolog ayrintilarinin, konuya hicbir yarar saglamayacagi da, uyduruk zugurt tesellisi oldugu da bilinen bir durumdur ayrica, bunu bilmek gerekir..

Ancak senin de olene degin, ornegin heteroseksuel dogdum oyle de kalacagim olene dek diye bir garantin olmadigini da... Kaldi ki bu bir aseksuel icin de gecerlidir.

Ben bu anketi açarken sizin düşüncelerinizi, davranış biçimlerinizi öğrenmek ve anlamak istedim.

Dolayısıyla ben bu anketin utanç vs vs vs. olduğunu düşünmüyorum.

İnsanı konuşuyoruz burada.
İnsana ilişkin konuşuyoruz.
İnsanız biz.

Benim gıcık olduğum durumlar vardır.
Rahatsız olduğum durumlar vardır.
Bu da benimle ilgilidir.
Herkes her konuda aynı düşünecek diye bir kural yoktur.

Benim rahatsız olma hakkım yok mudur?
Dolayısıyla fikrinizi paylaşmanız sevindirir beni.


Fikrini paylaşan her bir arkadaşa da teşekkür ederim.

natan;

şimdi müze müdürlüğü yapan, oldukça ünlü bir tarihçimize bir gün derste sormuşlar;


4.murat ipnemiydi diye.
o da '' her kes karı s....k zorunda mı lan'' şeklinde cevaplamış.


olay doğrumudur değil mi bilmem, biz iktisattayken, edebiyatta okuyan arkadaşlardan duymuştuk.


diyeceksin ki ne alaka.


yahu sana ne be abi.
belki genetik bir temeli vardır,
hatta olmasa bile adam böyle takılmak istiyosa ne yapacağız yani,
bi tarafına osilatör mü takalım.


beni sorarsan senden fazla homofobik bir adamım, aslında.
ama sonuçta ''iğreniyorum'' falan filan diye bi insanın yaşantısı hakkında aşağılayıcı ötekileştirici bi cümle kurmak ilkesel olarak yakışmaz.
sevmek zorunda elbette değilsin.


fikrimi paylaştım, sevinesin diye ha, kırılmak yok. :)

Eğer ailemden birisi eşcinsel olduğunu açıklasaydı onun yaşadığı ve yaşayacağı zorluklardan dolayı üzülürdüm. Normalden daha fazla ona destek olmaya çalışır ve bunu sık sık sözlü olarak da belirtirdim. Bugün Türkiye'de eşsincel olduğu için anne babası tarafından öldürülen insanlar var. Anne baba bunu yapabiliyorsa dışarıdaki insanlar neler yapmaz! Maddi durumu iyi olup nezih bölgelerde yaşayan ve buralardan dışarı pek çıkmayanlar için hayat gayet iyi olabilir ancak geri kalanlar için oldukça zor olduğunu tahmin ediyorum.

Trans bireyler fuhuşla özdeşleşmiş durumdalar ancak onlara farklı bir hayat şansı pek tanınmadığından dolayı bir mecburiyet içerisindeler.
Örneğin bir trans birey bakkal açıp işletmeye kalksa oradan kaç kişi alışveriş yapar?
Ya da açmasına izin verilir mi?
Açabilse bile bulunduğu bölgede barınmasına izin ne kadar müsamaha gösterilir?

Eşcinsellerin, heteroseksüellerden rahatsız olma "lüksünü" yaşadığımız an, bu "lüksü" biz de yaşayabiliriz galiba. Aksi halde "gözüme görünme" demiş olmakla eş değer.
Normal olmanın normu, toplumun genel kabulleri midir ki?

Ciddi bir tabu bu, aşmak lazım :)

Cinsel tercihler değildir belki rahatsızlık duyulan şey. Davranışlar olabilir. O ayrı.

Ev arkadaşımın ve benim hayatıma renk katan o muhteşem eşcinsel arkadaşımızı çok sevdik. Ömrümde ilk defa bu kadar güldüğümü hatırlıyorum. Gülerken gözümden çok yaş gelmiştir de, iç organlarımı hiç hissetmemiştim gülmekten kaynaklı.. Sevecenliği ve dost canlılığına bir de R harfini söyleyemeyişi ve anılarını anlatırken tekrar tekrar yaşaması, bizi kırıp geçti. 5 ay önce bir başka arkadaşımız vasıtasıyla tanıştık ve 5 aydır en mutlu anlarımızda hep bahsederiz o geceden. Eşcinsel olduğu için de değil. Kendiyle barışıklığına olan hayranlığımızdan.. Yoksa tanıştığımız ilk eşcinsel değildir kendisi. Davranışları da pek çok insandan daha insaniydi. Hele ki yaptığı fedakarlığı bir çoğumuz yapamayabiliriz.

Eş cinsel diyince gözümüzün önüne hangi tasviri getirdiğimiz önemli galiba.

Ailemden biri eşcinsel olsaydı para biriktirip yurt dışına yerleşmesini dilerdim. Türkiyede zor iş :)

Anket evet biraz utanç verici ve hayret uyandırıcı. Çünkü Anketin başlığı "Ülkemizde yabancı insanların varlığından rahatsız oluyor musunuz?" veya bir İslami sitede "Ateistlerin veya Alevilerin varlığından rahatsız oluyor musunuz? da olabilirdi. Her ne kadar soru bir sorgulama veya yoklama gibi görünse de. Daha ilginci anket sorusunun cevabının aslında kendinden anlaşılır olması. Hayır, yabancılardan, Alevilerin varlığından rahatsız olamam veya Ateistlerin varlığından rahatsız olamam. Çünkü demokrasi terbiyem buna el vermez. Dahası din özgürlüğüne inanıyorum, herkesin kendi inancını kendisi seçmesi bunun hür irade olduğunu düşünüyorum. Kaldı ki eşcinsellerin durumunda bu bir hür irade bile değil. Down sendromlu insanların varlığından rahatsız oluyor musunuz? der gibi.. Her yönden human değil.

Anket sorusu "Eşcinsellerin varlığından değil de davranışlarından rahatsız oluyor musunuz?" olsaydı buna iyi kötü cevap verilebilirdi, hatta bu konuda ben bile eşcinsel olarak "evet", bazı davranışlarından rahatsız oluyorum" diyebilirdim ve öz eleştiri yapabilirdim. Ama benim varlığımdan rahatsız olana ben ne cevap verebilirim? Natan'ın varlığından (var olma hakkından) rahatsız olmaya benim hakkım var mı? Ne münasebet...

cok dogru bir yaklasim... varliktan rahatsiz olmak gercekten kindar bir soylem gibi gozukuyor ancak maalwsef daha toplumumuz bu asamada oldugundan cok yadirganacak bir soru da degil...

melih gokcek gibi bir bbaskani bozuntusunun bile seviyesizce cehape mvekiline yuruyuse katildigi icin sen gaymisin diye kucumser ve mustehzi bir uslupta sordugu bir ulkede bu soru oldukca masum kaliyor...

davranislardan rahatsiz olma konusu ise basli basina bir sorun ve homofobikligin asil sinirlari burada gizli galiba... o nedenle soru belki homofobik misiniz seklinde olmasi en dogru gibi gozukuyor..... buna evet diyecek bircok homoseksuelde var sanirim ;))

Evet, -heteroseksüel veya eşcinsel- toplum olarak gerçekten homofobiğiz, bu yalanlanamayacak bir gerçek.. Hatta Eşcinseller bile toplumda tecrübe ettiği bu nefret ve aşağılamayı içselleştirip diğer eşcinsellere uygulayabiliyorlar. Mesela maço ve erkeksi görünümlü eşcinsellerin (kendilerine ayı diyenlerin) bu sefer kadınsı ve efenimen eşcinselleri küçümseyip kendilerini onlardan daha üstün görmesi veya dışlaması gibi. Eşcinsellik bulaşıcı değil ama homofobi (ve nefret) bulaşıcı.

Travestiler bana da itici geliyor. Hatta böyle kıllı sakallı el ele gezen gayler de itici gelebiliyor.

Öte yandan her yerine piercing takılı sonuna kadar heteroseksüel kadın ya da erkekler de bana itici geliyor. Keza elleri kıpkırmızı kınalar içindeki köylü teyzeler de itici geliyor, o elleri öpme fikri dahi benim için tiksindirici.

Bunun sonu yok, alışacağız elbette.

Bu arada anket sonuçlarını, daha doğrusu kimin neye oy verdiğini neden göremiyoruz? 2. homofobik kimmiş merak ettim? :)

murted, biri benim.
Digerini bilmiyorum.
isteyen istedigi gbi yasiyor bir olcude bu ulkede.
Onur icin yuruyor," velevki ipneyiz" 'evet ipneyiz' diyebiliyorlar.
Benim icin sikinti yok.
Gormek rahatsiz ediyor beni.
Katlanicaz artik.
Rahatsiz olanlara ve bana her turlu ithamda
bulunmaya devam edebilirsiniz.
Ustume alinmiyorum.

Not: Velevki ile baslayan kelime hakaret amaciyla degil,
yuruyusteki pankartlarda yazildigi icin orneklemede
bulunulmustur. Asagilamak yada hakaret etmek amaciyla
soylenmemistir.

Birinciyi biliyoruz, ikinciyi soruyoruz zaten. :)

Eşcinsellerin evlenebilmelerine sıcak bakıyorum. Buna bakılarak homofobik olmadığıma herhalde kolaylıkla kanaat getirilebilir. Ama teoride homofobiye tümden karşı çıkmam içimde hiç homofobi olmadığı anlamına gelmiyor. Eşcinsellerden rahatsız olmam diyen heteroseksüel pek çok arkadaşın da benzer durumda olduğundan eminim (Biri audaz mesela; http://www.turandursun.com/forumlar/...0&postcount=13).

Birbirimizi anlamaya çalışacağız, alışacağız.

2. seçeneği işaretledim.

Hayır eşcinsellerin varlığından herhangi bir rahatsızlık duymuyorum. Evet onların da heteroseksüeller gibi özgürce yaşayabilmelerini destekliyorum.

Bunun yanında çok da büyük bir ikilem yaşıyorum. Belki bu ikilem benim 2. seçeneği işaretlememi anlamsızlaştırıyordur. Bir süre önce eşimle bu konuyu tartıştık. Kendisi sordu: "oğlumuz gay olduğunu açıklarsa ne yapar, nasıl davranır, nasıl hissedersin"?

Sebebini bilmediğim bir şekilde o kadar kötü hissettim ki kendimi. Bir süre gözümde canlandırmaya çalıştım. Oğlum başka bir erkekle el ele tutuşmuş, onunla birlikte falan... Anlamsızca kötü hissettim kendimi.

Ben ki tüm tabulardan kurutulmayı hedefleyen ve bunu başardığını düşünen biriyim, ancak bunu bir türlü kabullenemiyordum.

Eşime hissettiklerimi anlattım. O da beni anlamakta zorluk çekti. Kendisi Avrupa da doğmuş büyümüş, tamamen farklı bir kültürden geliyor.

Onun gibi hissedebilmeyi o kadar çok isterdim ama nedense olmuyor.

Şimdi bu konu açıldıktan sonra üzerinde tekrar düşündüm. Hayır, kendi oğlumun gay olma ihtimalini bile hala kabullenemiyorum ve bunu düşünmek beni kötü hissettiriyor. Buna hala bir anlam veremiyorum. Sanırım bir süre daha bunun üzerinde çalışmam gerekecek.

Bunun dışında hem heteroseksüel hem homoseksüellerin sapığından ve aşırısından tiksinirim. Bu da normal.

Belki bunun altında bir gay polis tarafından taciz edilmem ve zorla kurtulmam olabilir. Evet yaşadım bunu.

Birgün yoldayken bir trafik ekibi beni durdurdu. Bir memur radara yakalandığımı söyledi. Ehliyetimi aldı, uzun uzun fotoğrafa baktı. Ehliyetimde üniversitedeki fotoğrafım vardır. Uzun saçlı, küpeli falan. Adam meğer göz koymuş orada bana beni de sanırım gay zannetti. Beni Çanakkale merkeze kadar götürüsen işlem yapmayalım bu seferlik dedi. Çanakkale'ye kadar (60 km) ellemedik yerimi bırakmadı adam. Belinde silah... Neyse en sonunda indi gitti arabadan ama ben uzun bir süre eşime bile yaklaşamadım. İnanılmaz etkiledi bu olay beni.

Belki de bu olay yüzünden çok kolay kurtulamıyorum bu tabudan. Ama anlamaya çalışıyor ve elimden geldiğince üzerimden atmaya çalışıyorum.

Bir de şöyle bir çelişki var toplumda, bizim Türkiye erkekleri lezbiyenlere bayılır, birbirlerine cilve yapmalarına hatta çoğu erkeğin rüyasında 2 lezbiyen kadınla aynı anda cinsel ilişki yapma düşüncesi bile vardır. Kızların veya kadınların birbirlerini sevmesi, el ele tutması, öpüşmesi pek o kadar yadırganmaz ve erkek gözünde bu durum ilginç gelir. Aileler kızlarının lezbiyen olmasını oğullarının gey olmasından daha çok yadırgamayabiliyorlar. Bu da toplumda erkek rollerine ve davranışlarına verilen değerden, erkeklerin nasıl davranması gerektiğine dair anlayıştan kaynaklanıyor. Çünkü hala ata erkil bir toplumuz ve dolayısıyla sadece kadın olmak değil erkek olmak da çok zor bir şey. Çünkü bu konuda kadın ve erkeğe layık görülen belirli roller, davranışlar ve katı bir ayrım var. Hatta bu anlamda çok sesksist bir toplumuz ve çoğu şeyi seks değerine göre değerlendiriyoruz. Kadınsı erkekleri itici bulmamız, iğrenmemiz bundan. Ya da erkeksi kadınları hoş bulmamız bu yüzden. Çünkü ne göz ve ne de seks zevkimize uyuyorlar. Hatta yaşlı, şişman, çirkin kadın ve erkeklerden, bazı kişilerin iğrenmesi de bundan çünkü onların bir seks değeri yok gözlerinde. Haliyle seksist olarak dışlanmaya maruz kalabiliyorlar heteroseksüel oldukları halde. Bunu deneyebilirsiniz, sokaklarda veya meydanlarda günlük hayatta çekici ve güzel bayanlara olan davranışlar ile çirkin insanların maruz kaldığı davranışları inceleyin. Birisi daha çabuk yardım ve ilgi görürken çirkin olanlara yapılan yardımlar isteksiz ve gönülsüzdür. Çünkü seksist düşünüyoruz. Yani bu öğrenilmiş bir tepki ve bunu nötralize etmek, 2 erkeğin veya kadının birbirlerini seviyor olmasını doğal karşılamak ancak onları tanımakla, ön yargısız davranmakla mümkün. Ben şahsen trans insanlarla konuşurken bu şekilde davranmaya çalışıyorum, benim zevkim değiller ama sevecen ve muhteşem insanlar. Onlarla seks yapmak zorunda değilim ve kendimi böyle hissetmiyorum ama bir insan gözüyle bakmam ve sevmem engel değil. Yaşlı bir nineyi sevebileceğim gibi.

Bu eşcinsellerde de böyle. Yeni coming out yaşamış, yani eşcinsel olduğunu yeni yeni kabullenmiş geyler de başlangıçta erkek erkeğe öpüşmeyi veya el tutmayı, daha doğrusu erkekler arasında karşılıklı yakın ilgi ve sevgi gösterisini çok yadırgayabiliyorlar alışık olmadıkları için. Hatta seks sırasında "ben öpüşmem, erkek adam öpüşmez" veya "erkek adam sokakta el ele tutmaz" ya da "birbirine sarılmaz" diyen sadece sekse odaklanan geyler vardır. Halbuki cinsel temas da fazlasıyla intim bir olaydır, buna karşın öpüşmeyi iğrenç bulabiliyor. Seks yapmak ama öpüşememek sendromu :)

ALKA toplum bazinda yerlesik algi, henuz gercekten homofobi esiginde degil(yani ya birgun benim de rektumuma saldirirsa veya rektumum bakireligimdir/namusumdur seklinde) bu erkek/kadin icin de boyle ayrica, bu tip gercek sinifinda olanlar cok az, aksine gorsele iliskin homofobi agirlikta...

Toplum geleneksel yapisindan ve bir miktar da bastirilmis cinsellikten kaynaklaniyor bu da..

Yani escinseller vs. sokakta digerleri gibi olsa ve gizlenseler aslinda hic sorun yok. Tabi burada en onemli noktada gizli escinsellik..

Ote onemli unsur da, cinsellige iliskin bilincalti iki yuzlulugu.

Yani sunun gibi;

Raki icer misin?
Igggggyhh hic sevmem.
Ictin mi daha once?
Hayatimda hic tatmadim.
E peki nasil sevmedigini soyleyebiliyorsun deneylemeden?
Ama kokusu midemi bulandiriyor.
Ama ben ictigin corbanin icine raki da koydum.
Ne?!!!!!!!!

falan filan gibi..

Bu da aslında eşcinselleri iyi tanımamaktan, onları bilmemekten kaynaklanıyor. Nasıl tanıyabilsinler ki? Hepsi gizliyor, saklıyor. Dolayısıyla bir kişi burnunun dibindeki eçcinseli bile tanıyamayabiliyor. Sonra da şaşırıyor "a sen eşcinsel misin? Hiç tahmin etmemiştim" diye. Göze batanlar sadece kadınsı erkekler veya çok erkeksi kadınlar. Burada bir algıda seçicilik oluşuyor ve her eşcinselin kadınsı olduğu düşünülüyor. Onlar eşcinsellerin sadece bir bölümü ve ne yazık ki isteseler bile kendilerini saklayamıyor. Davranışlarını olabildiğince erkeksi yapmaya, erkek ses tonuyla konuşmaya çalışsalar bile başaramıyorlar çünkü bu öğrenilecek bir şey değil. Daha erkeksi olan eşcinseler veya daha kadınsı olan lezbiyenler daha şanslı. Onlar daha çabuk veya kolay kabul görebiliyor ama ya bunu beceremeyenler? Ben belki bu konuda çok şanslı olabilirim, erkesi olmak için hiç özel çaba göstermedim, hep öyleydi ve hiç farklı değildi ama ya ben de öyle doğmuş olsaydım ve onlar gibi kadınsı bir özüm olsaydı? Yani onları anlamak ve oldukları gibi kabullenmek de bir insanlık sorumluluğu. Aynısı senin benim veya bir başkasının başına gelebilirdi. Eşcinsel, transseksüel, düzcinsel ama buna rağmen kadınsı bir erkek, heteroseksüel ama buna rağmen çok erkeksi bir kadın ya da Down Sendromlu bir insan olabilirdik. Bu bizim seçimimizde değil.

Rektum konusunda ise bu yine eşcinselleri iyi tanımamaktan kaynaklanıyor. Çoğu eşcinsel anal seksten nefret ediyor ve yapmıyorlar. Başka cinsel davranışları seviyorlar veya uyguluyorlar. Sevenleri de var tabi ama hepsinin ayrımsız olarak anal seksten hoşlandığı veya yaptığı söylenemez. Rektum korkusu da gerçekten çok tipik bir Türkiye toplumu korkusu. Gereğinden fazla abartılıyor. Ama bu da cinselliğin bastırılması yüzünden normal heteroseksüel erkeklerin çareyi oğlancılıkta bulmasından ve toplumda gizlenen tecavüz ve tacizlerden kaynaklanıyor. Bugün olsun hala tecavüze uğramış erkekler bunu hiç bir yakınına kendi eşine ve sevgilisine bile anlatamıyor ve bir ömür boyu kendilerine saklıyorlar utanç duygusu yüzünden. Çok trajik..

Ben ikinci secenegi isaretledim.

Her ne kadar hos bir anket olmasa da, yine de kim ne? nasil? hangi pencereden baktigini belirtebilir. Ancak sorun arayacaksak, bununda toplumun geleneklerinden kaynaklanan bir sorundur. Asil mesele aile bireylerin escinsel olup olmadigi degil de, tam tersi, bir velinin evladinin escinsel oldugunu ögrendiginde, es-dost-akraba cevreye karsi , nasil bir tutum sergileyecekleri ve karsi taraftan olumsuz tepki gelecegi korkusu yatmaktadir, ve bunun da türkiye gibi bir ülkenin henüz hazir olmadigini görüyoruz, avrupa ülkeleri bu baglamda bir bir yeni kanunlar getirirken türkiye de ise konusulmasi neredeyse tabu olan escinsellik, elbet bir gün bunlarin da üstesinden gelecektir... Yoksa sayin idontneedagod'un basina gelenler :) banada gelecekse, tabii ki rahatsiz olurum... yoksa hic de rahatsiz olmuyorum....

Evet soylediklerinde buyuk olcude haklilik payin var.

Elbette hepimizin basina gelebilecek bir durum olabilirdi.

Aslinda sorun su ki; onlari da digerleri gibi degerlendirmeye alamiyor olusumuz. Yani bugun tecavuz eden birini nasil ki elestiriyorsak, onlarin icinde de bu tur karakterlerin olmasi cok normal..

Ama bu demek degildir ki hepsi genel sekilde boyledir. Zira insanlarin kisisel pipi ve kuku secimleri, zevkleri ayri bir olaydir, toplumsal insani yanlari degerlendirmede ayri bir olaydir.

Biz toplum olarak henuz bu esige ulasmis degiliz, henuz cinsel kimlikleri dahi biliyor degiliz, mesela escinsel basligi altinda travesti irdeleyebiliyoruz.

Halbuki travestilik cok ayri bir durum, onun da yelpazesi kendi icinde oldukca genis.

Genel gecerde hop diye alip escinsellige genel olarak yapistirabilecegimiz bir durum degil.

Bu cok zaman genetik olarak da boyle ayrica... Mesela genetik olarak normalin cok cok uzerinde buyuk bir klitorisle dogmus bir kadin, dogustan travesti dogmus biridir. Yani bu onun kendi secimi degildir. Dogal olarak da o tur davranis sergileyecektir, ama gizli, ama acik sekilde. Salt kadina yonelmesi veya biseksuel davranis gostermesi de cok dogal bir egilimdir.

Yine genetik olarak, benzer kadin gibi, olmasi gereken normal ortalama boyutlardan cok cok daha kucuk boyutlarda penis ile dogmus bir erkek icin de durum aynidir. Bu da dogal olarak escinsellige yonelecektir. Cunku olmasi gereken cinselligi, ortalama bir heteroseksuel kadin uzerinde deneyleyemeyecektir. Dogrudan erkege yonelecektir.


Yani bu genetik yapilar, hicbirimizin secme luksu ile olusmus yapilar degil. Gerekirse bu baglamda cinsellige iliskin, ayri baslikta egitici tibbi dokuman da ekleriz.

Boylece insanlar, birseyleri degerlendirmeye alirken, daha genis pencereden bakmayi ogrenebilirler.

Uzucu bir olay yasamissin.

Sunu da eklemek gerekir ki, dunyada da, bizde de yapilan iskencelerde de, geneli degil ama pek cok resmi gorevli bu yolla, hatta daha fazlasiyla iskence yapmistir.

Heteroseksuel bir insana ,heteroseksuel gorunup(gizli escinsel oysa), escinsel taciz yaparak.

Kuskusuz bu turlusu, bir nevi iskence veya tecavuzden farkli degil. Ve tasvip edilir bir durum da degil.

Ben ateist BİRİSİYİM Bu konu hakkında bir soru daha sorulmuş(Ailenizden birisinin gay-lezbien olduğunu öğrenseniz nasıl tepki verirsiniz? diye).O soruyada cevap vereyim.Ör:Bir sapık ailenizden birisine tecavüz etse ne yaparsınız?Namusunuzu temizlemek için çocuğunuzu mu öldürürsüznüz?Ben öyle kötü durum yaşamış çocuğuma,kardeşime vs.daha fazla kucak açarım,daha fazla yanında olduğumu hissettirir güç vermeye çalışırım.Aynı şekilde ailemden birininde gay-lezbiyen olduğunu öğrenirsem ona kucak açarım,horlamam,dışlamam kendini yalnız,itilmiş,anormal hissetirecek durumlarda bulunmam.Eğer bu bir hastalık ise tedavi yollarına bakarım ki hastalık olduğunu düşünmüyorum.(İnsanları olduğu gibi kabul etmek çok zordur,illaki kendi kalıplarımıza sığmasını bekleriz)Dinler de bu yüzden kaybetti benim gözümde...

Genelde çocuklar, ailelerin mülkiyetleridir. Böyle hissedilir farkında olmasak da. Bir anlamda sermayeleri. Bu nedenle olağan karşılamadığımız şeyleri yaptıklarında şaşırmamız ya da tepki vermemiz bundan. Oysa doğmadan önce kimse çocuklarına kontrat imzalatamıyor :)
Bu durum bir çok başka alanda da kendini gösterir. Ailelerin çocuklarının okuyacağı okulu dahi seçmeleri ya da buna yeltenmeleri bu yüzden. Oysa mülkiyet algısını kırdığımız zaman durum daha yaşanılabilir olabiliyor. Bu yolu denemekte fayda var.

Sermayeleri değil belki ama koruma içgüdüsü, sahiplenme güdüsüyle karışık işliyor olmalı. Bu hepimizde var sanırım. Az yada çok. Benim babam beni hiç bir zaman sevmedi. Annemi ve kızkardeşimi de hiç bir zaman sevmedi ve sahiplenme duygusundan yoksundu. Böyle istisnai durumlar da mevcut olabilir elbette.

Hasta insanların varlıklarından memnuniyet duyulabilir mi? Eşcinselliğin bir hastalık (hormonal bir bozukluk veya başka bir şey) olduğunu düşünüyor ve tüm eşcinsellere acil şifalar diliyorum.