ugorur´isimli üyeden Alıntı
Ben her zaman yalan söylerim!
Başta çok sağlam bir paradoks gibi gözükmesine rağmen bunu paradokslaştıran aslında bizleriz. Bu önermeyi q önermesi olarak adlandırırsak en büyük yanlışımız q'nün tersini ben her zaman doğru söylerim! olarak algılamamız.
Halbuki bu q önermesinin tersi ben her zaman yalan söylemem! olmalıdır. Şimdi paradoks ortadan kalkıyor. Bu cümlenin anlamı o kişinin bazen doğru, bazen yalan konuştuğudur ve q önermesi yalan konuştuğu zamanlardan biridir.
Saygılarımla
Umurcan Görür
|
sayın ugorur,
bu da meşhur Kretalı yalancı paradoksunun bir versiyonu sanırım. Aslında bu paradoksun en ''has'' versiyonunu ''Bu cümle yanlıştır.'' olarak formüle edebiliriz.
Fakat sizin örneğinizi biraz daha detaylı ele alalım isterseniz:
''
Ben her zaman yalan söylerim!''cümlesini q olarak adlandırırsak, non-q cümlesi de ''
Ben her zaman yalan söylemem!'' olur. Burada haklısınız.
Fakat bu tespitle paradoks
tamamen kalkıyor mu ortadan gerçekten de? Veya nasıl/niye çözülmekte?
A diyor ki: ''
Ben her zaman yalan söylerim!''
=> Eğer bu cümle doğruysa, o halde, A her zaman yalan söylemiyor demektir. Çünkü en azından bu cümle doğru. Fakat cümlede ''her zaman'' yalan söylediğini beyan ediyor. O halde bu cümle yanlış.
=> ergo: Eğer bu cümle doğruysa, o halde bu cümle yanlış.
?
saygılarımla