Ölüm tehlikesi karşısında kıvıran ateist

[milomanara]

Bilmiyorum aranızda hiç ölüm tehlikesi geçiren oldu mu? O anda tanrıdan merhamet dileyen? Ben deniz iki kez oldukça yaklaştım ölüme, üçüncüde kesin nalları dikiyorum Paylaşmak isterim; Bir keresinde Thailand'ın başkenti Bangkok'dan İstanbul'a dönüş yolunda THY uçağına bindim(sene 2003) yaklaşık bir saat sonra dehşetli bir sarsıntı başladı. Türbülans falandır derken kaptan hoparlörden "cabin crew emergency situation(kabin ekibi acil durum)" anonsu yaptı. Hemen arkasından çığlıklar, bağrış çağırış... Zaten bu sırada yukarıdan oksijen maskeleri de indi ve o zaman oksijen tüplerinden kaynaklandığını bilmediğimiz bir yanık kokusu sardı etrafı, akabinde uçak yanıyor diye bağıran dangalağı dün gibi hatırlıyorum. O saniyeler iflah olmaz bir ateist olduğumun kanıtıdır çünkü tanrı manrı aklımın ucundan bile geçmedi. Nedendir bilinmez annemi düşündüm, binlerce kilometreden düşüp kurtulma şansımı, tabiki düşseydik şimdiye çoktan kadar Myanmar'da bir kurbağanın sindirim siteminde işlenip dışarı atılmıştım bile. Herneyse daha sonra uçağın basınç aygıtlarının bozulduğunu ve pilotların çok hızlı irtifa kaybetmek gerektiğinden bir kaç bin metre koca uçağı daldırdığını öğrendik. Uçak Bangkok'a geri döndü biz de yırttık. Ölüme en çok yaklaştığım an budur. İkincisi geçen kış gazetelere konu olan bir zincirleme otobüs kazası, ama önceki kadar korkunç değildi.

Benzer durumda kalmış tescilli ateistleri yada o noktada tanrıyla ateşkes ilan etmiş inançlı arkadaşlarımı paylaşmaya davet ediyorum.

Sevgiler,