Kafirun suresinde Allah, peygambere Kureyşli kafirlere söylemesi için şöyle buyuruyor : (üff yoruldum şu cümleyi yazana kadar

)
1- De ki: Ey kâfirler,
2- Sizin taptıklarınıza ben tapmam.
3- Siz de benim taptığıma tapıcılar değilsiniz.
4- Ben asla sizin taptıklarınıza tapacak değilim.
5- Siz de benim taptığıma tapacak değilsiniz.
6-
Sizin dininiz size, benim dinim banadır. (Elmalı Meali)
Surenin başında "deki" olmasaydı, peygamber doğrudan kafirleri hedef alarak onlara meydan okuyor anlamı çıkardı.(Mantıken de öyle olmasıicap eder.) Surenin "deki"li anlamında ise, Allah, peygamber adına konuşuyor anlamı çıkar. Ancak, kitapta Allahın kendini bir insan yerine koyup söz söylemesi açıkçası tuhaf bir durum oluşturuyor.
Bunun yerine şöyle seslenseydi daha doğru olmaz mıydı ?
Ey kafirler ! Muhammed sizin taptıklarınıza asla tapmaz.
Siz de onun taptığına tapmazsınız...
Ya da:
(Ey muhammed!) Sen onların taptıklarına tapma !
Onlar da senin taptığına zaten tapmaz.
Senin dinin sana, onların dini onlara ait olsun .
(Böylece kimse kimsenin dinine karışmaz.)
Kısaca Muhammed Kuranda Alllahı kendi adına konuşturma çabasına girmeseydi böyle bir mantık hatası yapmayacaktı.
Ayrıca surede 4. ve 5. ayetler 2. ve 3. ayetlerin tekrarıdır ki ne gerek vardır anlamak güç.
Bir de müşriklere karşı "
Sizin dininiz size, benim dinim banadır" (Kimse kimsenin tavuğuna kışt demezse gül gibi yaşayıp gideriz
)tavrına değinelim ki ilerde şuna evrilecektir:
...Onları nerede yakalarsanız öldürün (Bakara-191)...fitne kalmayıp, din yalnız Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın. (Bakara-193)