Adını söyleyince, kabûl mü ediyoruz*

[Materyalist]

"Allah Allaaaaah! hayret bir şeysin yaaaa!"
"Git Allah'ını seversen"
"Allah belanı versin"
"İnşallah hallederiz bu işi"
"Maşallah. Pek de şirinmiş."
"Vallaha Billaha ben yapmadım"
Sayın arkadaşlar. Yukarıda, Ne yazık ki dilimizde mümkün olduğunca fazla kullanılan bir kaç cümle yazdım. Şimdi soruyorum. Bu cümleleri kullanan bir insan Allah'ı kabul etmiş mi sayılıyor? Yoksa dilimizin tamamen arap kelimelerle dolmasından dolayı, bu cümleleri ifade edecek türkçe kelimeler bulmakta zorlanıyor muyuz? Arap kültürünün etkisi, bizde kelime üretme azmini bile ortadan kaldırmıştır mı demeliyiz? Heralde böyle demeliyiz. Bazı uyanıklar, insanların bu cümleleri kullanmasını örnek göstererek "aslında inanıyorsunuz ama, kah bilmeyerek, kah bilerek inkar ediyorsunuz. Yoksa dilinizden düşürdüğünüz yok" diyorlar. Bu cümleleri bazen ben de kullanıyorum. Kullanmak istemesem de, inanın kültür dünyamıza öyle bir girmiş, zihnimize öyle bir yerleşmiş ki, insanın ağzından farkında olmadan çıkıveriyor. İnsanların beynini nasıl uyuşturabiliyorlar diyordum. Her halde böyle uyuşturuyorlar.
"ALLAHA ŞÜKÜR , ben gerçeğin farkındayım da, işi kurtardım.
Darısı İNŞALLAH milletin başına.

Allah, peygamber hepsi yalan
Tek insanlıktır geride kalan
Sabun mu? İşte duru, işte dalan
Var git nefsim, biraz cümbüşte oyalan

(Şiire güzel başlamaya çalıştım ama sonu rezalet oldu. Zaten bilerek rezalet bitirdim. )
Saygılarımı sunar, mübarek ellerinizden öperim.

Maddeyi seviyorum