Demokrasi ve komünizm başlığından dostluk üzerine

[cigi]

Bu basligin altindaki en son yazi benimdi.
Verdigim sözü tutarak yazilarin hepsini okudum.

Fakat Demokrasi ve Komunizm basligi altindaki tartismalar hakkinda, hic bir düsüncemi buraya aktarmiyorum. Vaz gectim.

Yalniz bu baslikta bir kisiye haksizlik yapmak istemiyorum.

Sevgili Dilaver sen bu basliga cok emek harcamissin. Umarim güzel düsüncelerin, kardes insanlar ve emekciler adina bir gün gerceklesir. Cünkü sen cok iyi bir insansin.

200 yasini askin insanlarin bol oldugu bir sitede, iletisim kurmaya calisirken, 49 yasinda olmam nedeni ile, cocuk gibi algilanmam ve gülünecek, dalga gecilecek durumlara düsmemin cok normal oldugunu düsünüyor ve kizmiyorum.Kimseye kizamadim, kendime kizdigim kadar.

Ögrenmenin yasi yok…Ne yapalim, pismeye devam ediyorum iste…
Sokakta nasil yasiyorsam, sanal alemde de aynisiyim. Ne bir eksik, ne bir fazla.Ayni telefonda yarim saat konusan bir cocuk gibi…..

200 yasin üstündeki olgun insanlarimizi; bulundugum sehirde ve is yerimde agirlamayi, bu cocugu tanimalarini cok isterim.
Misafirim olmayi her kim isterse, beni cok kolay bulabilecegini bilir.


Dostum düsmanim

su kanlı zalimin ettgi isler
garip bülbül gibi zaralar beni

yagmur gibi yagar basıma taslar
ille dostun bir fiskesi yaralar beni

dar günümde dost düsmanım belli olur
bir derdim varsa simdi elli oldu
ecel fermanı boynuma takıldı
gerek asa gerek vuralar beni

pir sultan abdal`ım can göge almaz
haktan emr`olmazsa ırahmet yagmaz

su ellerin tası bana hiç degmez
ille dostun bir tek gülü yaralar beni

Pir Sultan Abdal