Kıskanç bir Tanrı

[Felsefeci 87]

Semavi denilen dinlerde Öyle bir Tanrı kavramı var ki, herşeyi bilen herşeyi gören ve herşeyin egemeni sahibi olan bir Tanrı kavramı. Bu durum bütün Kutsal Kitaplar'da gözler önüne serilmektedir.. Fakat madalyonun diğer yüzüde vardır. Özellikle Eski Ahit kitabına baktığımızda deneyen, acı çeken, bir Tanrı ile de karşı karşıya kalmaktayız. Kutsal Kitap'ta yazılan bu özellikler, Yukarda saymış olduğum ve Tanrı'nın mutlakiyetini belirten kelimelerle birebir zıt olduğunu anlaşılmaktadır. Konumuz aslında ''Kıskançlık'' Peki Kıskançlık nedir?

Tdk'nın sözlüğüne baktığımız zaman,

Bir kimse bir üstünlük gösterdiğinde veya sevilen birisinin, başkası ile ilgilendiği kanısına varıldığında takınılan olumsuz tutum.


olarak karşımıza çıkmaktadır.. Kıskançlık, çok sevdiğiniz bir insanın başkalarıyla ilgilenmesi halinde baş gösterebilir.. Kutsal Kitab'ın Tanrısı da, kendi çocuklarını kıskanmaktadır.. Neden? İşte yanıtı;

Putların önünde eğilmeyecek, onlara tapmayacaksın. Çünkü ben, Tanrın RAB, kıskanç bir Tanrı'yım. Benden nefret edenin babasının işlediği suçun hesabını çocuklarından, üçüncü, dördüncü kuşaklardan sorarım. (Mısırdan Çıkış 20.bölüm 5.ayet)


Herşeyi yaratan, insanın ilerde ne yapacağını önceden bilen ezelden ebede kadar herşeyin üzerinde mutlak hakimiyeti olan bir Tanrı'nın kıskanmaya ne gibi ihtiyacı olabilir?

İnsan kıskanabilir.. Çünkü eksiklikleri vardır, hataları ve kusurları vardır.. Ama kusursuz bir Tanrı varsa; onun kıskanmaya ihtiyacı olmaz.. Putlara tapınıyorsunuz, başkalarını ilah haline getiriyorsunuz bunu gören Rab Tanrı da, kıskançlıktan deliye dönüyor..

İnanan arkadaşlara soruyorum; Kıskançlıkta iki özellik karşımıza çıkmaktadır.. Birincisi; rekabet. Tanrı herşeyin egemeni ve sahibiyse onun bir rakibi olabilir mi? Görünüşe göre, cansız ve kendisine dahi faydası olmayan putları rakip olarak görüyor ve ona tapanları kıskanıyor.

İkincisi ise; Sevdiğiniz birisinin sizinle ilgilenmeyip, başkalarına ilgi alaka göstermesi.

Kutsal Kitab'a baktığımız zaman; Tanrı, çocuklarını seviyor diye yazılıdır. (Her ne kadar onları fazlasıyla cezalandırsa da) Tanrı'nın çocukları Tanrı ile ilgilenmemekte ve Tanrı yerine putları ilah saymaktadırlar.. Aslında Kıskanmak; bilgisizliğin bir sonucudur ayrıca.. Beklemediğiniz ve sürpriz olarak nitelendirdiğiniz bir olay karşısında da kıskançlığınız ortaya çıkabilir.. Ama üstün nitelikli özelliklere (!) sahip olan bir Tanrı için bu mümkün müdür?

Kutsal Kitab'a göre; Evet..

Burda;

Tanrı, ilerde kendi yarattığı kullarının başka ilahlara tapacağını bildiği halde, onları kıskanmaktadır..

Putlara tapan bu insanların durumu, herşeyi bilen Tanrı için bir sürprizdir..

Hiçbir rakibi olmayan bir Tanrı, taştan ve tahtadan yapılmış olan putları adam yerine koyup çocuklarını kıskanmaktadır.

Hadi kıskanıyor diyelim; kendi halkının ilerde putlara tapacağını bildiği halde, bu durum karşısında neden önlem almamıştır? Onların ilerde yoldan sapacağını bildiği halde, neden onları uyarmıştır.. Bu durum, formaliteden öteye gitmez mi?

Sonuç olarak; Tanrı'nın kıskanç olması, Kutsal Kitap'ta bulunan birçok çelişkiden sadece biridir... Bu konu hakkındaki değerli görüşlerinizi almak isterim.

saygılarımla..