Hepsinin Amacı Bir: İktidar

"Ben sizin Tanrı'nız değil miyim?

Diyorlardı..

Milattan bin bilmem kaç yüz yıl önce..

İnsanlar onların Tanrı olmadıklarını anladı.

Daha şeytan yok.

Muhalefet yok ki anasını satayım..

Ne diyorlarsa "lebbeyk" yea Firavun.

İnsanlar onların Tanrı olmadığını anlayınca Tanrı'nın akrabaları oluverdiler.

Tanrının bir şeyi olmadan iktidarda kalınamıyor.

Osmanlı padişahları da Allah'ın yeryüzündeki gölgesi.

Sıkıysa "gık" de.

Onların Tanrının bir şeyisi olmadıkları da ortaya çıkınca bu defa Tanrı ile görüşebilen yeğane güç oldular.

Tapınağın en üst katına bi onlar girebiliyor anasını satayım.

Hem Kral hem de Baş Rahip ya..

İşte tam o sıralarda çıktı muhalefet.

Öyle ya?

"Bu Kral bizi kandırıyor Tanrı böyle şeyler demez".

Aha size şeytan.

"Taşlayın la.."

İlk defa bir Mısır Firavunu çıkardı..

İnsanları kendilerinin Tanrı olduğuna inandırmakta güçlük çekiyor..

Peygamberlikle idare edecekti de kısmet olmadı..

Düzeni düzmek zordur.

Firavun da olsa..

Kaldı mı peygamberlik bunlara..

Hazretilerin hepsi Kral..

Tanrı ile konuşabiliyorlar ya..

Ayıp olmasın diye kendi kendi aralarında "kim bu la" dedikleri peygamberler de yok değil..

"Kim bu Zülkarneyn?"

"Vallahi "O" bilir?

"Bizim bilmediğimiz şeyleri niye koymuş ki?"

İktidar adama neleri yaptırıyor.