Tanrı Oyun Oynuyor

[image_666]

Tanrı insanları yaratmış… ve onları güya sınıyor. Tanrı’nın tek derdi (yani istiyor ki) insanlar onun varlığına inansınlar ve onun kurallarına uysunlar. Fakat her şeye gücü yeten bu tanrı 200.000 yıl boyunca (insanın ortaya çıkış yılı 200 bin yıl önce) insanları bir türlü doğru yola getiremiyor. Oysa çıksa ortaya ben buradayım dese ve bu kutsal kitapları insanlar yazmadı ben yazdım dese, bir de üstüne insanların üzerine bir hortum gönderse ne kadar kolay inanacak bu insanlar…hatta kitap yazıp yollamasına da gerek yok ben buradayım deyip mesaj verse zaten tüm insanlar korkudan değil inanmak inançtan havada ters takla atacaklar… ama yook… tanrı bunun yerine insanlardan seçilmiş peygamber diye adlandırılan kişilere kendi varlığını belli edecek ve kurallarının yazılı olduğu bir kitap yolluyor ve peygambere bu kitapla insanlara kendi varlığı anlatıp yaymasını istiyor. Fakat nedense bu seçilmiş peygamberler hep Mezopotamya bölgesinden oluyor ve bir tanesi hariç diğerlerinin hepsi de Yahudi…Yani bu tanrı Amerika’daki veya Okyanusya’daki masum yerlileri hiç mi hiç düşünmüyor… Bu peygamberler tanrının kitabını yayıyorlar yaymasına ama işe bakın ki insanlar hepsini tahrif ediyorlar… İnsanlar tahrif ettikçe tanrı yenilerini gönderiyor… ama yine durum değişmiyor ve onlar da tahrif ediliyor, ve sonra diğerleri… bu kısır döngü böyle sürüp gidiyor… insanlar hep yoldan çıkıyorlar ve sapıtıyorlar… yani her şeye gücü yeten kadiri mutlak o tanrı her seferinde hüsrana uğruyor… ama pes etmiyor tanrı, kafasına koymuş bi kere insanları doğru yola getirmeye… Gönderdiği kitapta yazan kurallara uyanları şaraptan ırmaklar akan ve içinde bakirelerin bulunduğu cennet adlı o muhteşem mekana gönderiyor, kendisine inanmayanları da cehennem denen korkunç yerde türlü türlü işkencelerden geçirip yakıyor. Bu egoist tanrı kendisine inanılmasını öyle çok istiyor ki, gönderdiği kitaplarda kurallarına uymayan günahkarlara kendisinin büyüklüğüne yakışmayan ağır hakaretler ediyor (domuz, köpek, maymun, sapık, hayvan.. bkz: kuran) Peki bu her şeye gücü yeten tanrı neden insanların kendisine inanmasını ve kurallarına uymasını bu kadar istediği halde ve bunu yapabilecek gücü bulunduğu (çünkü her şeye gücü yetiyor) halde neden kendisini insanlara göstermeyip sürekli saklanıyor, hadi kendini göstermedi diyelim, neden geçmişte o çok yaptığı mucizelerden günümüzde de yapıp en azından varlığını ispat etmiyor… üstelik o gönderdiği kitaplarda yazan şeyler öyle saçma ki, bizden onlara nasıl inanmamızı bekliyor? Gönderdiği kitaplarda günümüz değerleriyle bağdaşmayan; dönemin zihniyeti göze çarpıyor ayrıca o kitaplarda, gelecekten hiçbir haber vermiyor ki biz onun ruh hastası veya çıkarcı bir sahte peygamber tarafından yazılmadığına emin olalım! Tanrının elinde sonsuz bir güç varken, senelerdir uğraşıp hala başarıya ulaşamadığı (6 milyar insan nüfusunun 1.5 milyarının Müslüman olduğu iddia ediliyor ama yoldan çıkan mezhepleri ve kelle korkusuna dinsiz olduğunu açıklayamayan sözde Müslümanları bundan çıkaracak olursak geriye çok küçük bir rakam kalıyor) o hayalini (insanları doğru yola sokmak) neden gerçekleştirmiyor?

Benim bir teorim var. Bence tanrı oyun oynuyor. Yanlış duymadınız…Tıpkı bizim oynadığımız “The Sims” oyunu gibi kendine bir simülasyon yaratmış ve onla zamanını geçiriyor. Bence tanrı insanı yaratmadan önce işsiz güçsüzdü ve canı sıkıntıdan patlıyordu (her şeye gücü yeten bir varlığın nasıl canı sıkılır orası ayrı bir muamma) Dedi ki “Bana eğlenecek, oyalanacak bir şeyler lazım…” Sonra kendi hayal dünyasından bir oyun simülasyonu tasarladı. Bu oyunun adı “Converting Human to God” (İnsanı imana getirmece) idi. Bu simülasyonda belirli bir alanın üzerini (dünya) önce çeşitli canlılar ve cansız varlıklarla dekore etti… tıpkı bizim “The Sims” oyununda evimizi dekore ettiğimiz gibi…gerçekten de tanrı öyle bir tema oluşturmuştu ki insanlar buna hayran kalacaklar ve onun adını anacaklardı. Daha sonra grafiklerini “kendi suretinden” tasarladığı “insanoğlunu” dünyaya attı ve ona diğer canlı varlıklardan daha üstün kılarak üstün bir zeka bahşetti. Kendi adının anılmasını, pohpohlanmayı çok seven bu kişiliği bozuk egoist tanrı; oyunun kurallarını da kendisi koydu. Düşünün bir kere, bir araba yarışı oynuyorsunuz ve tek tuşla yarışı birinci bitirebilirsiniz… peki bu oyun zevkli olur mu? O oyunun zevkli olabilmesi için o oyunun zor olması gerek değil mi? Tanrı da doğal olarak böyle düşündü ve “her ne kadar tek tuşla oyunu bitirebilme imkanım olsa da bu oyuna engeller koymalıyım ki oynarken zevk alabileyim” dedi… ve sonra oyunun kurallarını ve amacını belirledi… Oyun tamamiyle insan üzerine kuruluydu. Oyunun amacı, tanrının kendi varlığını insanlara kabul ettirebilmesi ve onlara istediğini yaptırabilmesiydi… Fakat insana özgür irade yaması ekledi… her insan ona inansa o zaman ne zevki kalırdı ki oyunun zaten…Ayrıca oyunun bir kuralı da asla insanlara kendini göstermemesi ve mucize yapmamasıydı. Çünkü o zaman özgür iradeli de olsa bütün insanlar ona inanacaktı ve oyun “game over” olacaktı. Tanrı bu oyunu çok sevdiği için hemen bitmesini istemiyordu. ve sonra ona inanan ve kurallarına uyan insanları (mümin) ödüllendirdi…tanrı insanı öyle bir tasarlamıştı ki, özgür iradeleri hep günah işlemelerine sebep oluyordu… Tabi bu tanrının daha da işine geliyordu çünkü bu oyunun en zevkli bölümü cehennem kısmıydı… Despot ve sadist tanrı en çok bu bölümde insanları cayır cayır ateşte yakmaktan, katran içirmekten ve türlü işkencelere tabi tutmaktan hoşlanıyordu. Aradan yüzyıllar hatta bin yıllar geçti… Fakat tanrı hala oyunu bitirememişti… O yüzden tanrı hırs yaptı… Aslında oyunu daha kolay bitirebilmesi için oyunun kurallarını değiştirmek çok istiyordu ama yıllar önce bu oyunun kurallarını asla değiştirmeyeceğine dair kendine “erkek sözü” vermişti. Oyunu bitirene kadar uğraşacaktı… Ama seneler geçti daha 2. level’a bile geçememişti. Sonunda pes etti ve 40 gün 40 gece yağmur yağdırdı ve insanoğluna son verdi (kıyamet)… Fakat olur da oyuna tekrar başlarsam diye Nuh’u tembihlemiş ve önlemini almıştı tanrı… Geri dönüşüm kutusundan oyunu tekrar geri getirebilirdi. Nitekim öyle de oldu… Oyunu sildikten kısa bir süre sonra canı sıkıldı ve oyunu tekrar yükledi… Fakat bir süre sonra o da bir nevi pes etti… “Son gönderdiğim kitap kurandan sonra başka kitap göndermeyecem ulan yetti ne haliniz varsa görün” dedi. Çünkü tanrı ilerleyen bilime ve teknolojiye ayak uyduramıyordu. “Bir de şu günahkar insanlar evrim diye bir zımbırtı çıkarmış onla güya benim olmadığımı iddia ediyorlar… Hele bir de şu Marx, Nietzsche, Freud gibi adamlar yok mu… Materyalizm denen dalgayı çıkarıp oyunumu iyice berbat ettiler!” diye sitem etti tanrı. Tanrı büyük bir umutsuzluğa kapılmıştı, tam oyunu bir daha geri yüklememek üzere silecekti ki Komünist-kafir Sovyetler dağıldı ve küreselleşen kapitalist dünyada din yeniden hortladı. En ünlü ateistler iman etmeye, tüm dünyada bilime saldıran yobaz dinciler tekrar yürüyüşe geçmeye başmamışlardı. Tanrı bunu oyunu bitirmek için büyük bir fırsat olarak gördü ve yeşeren umuduyla oyuna tekrar sarıldı. O gün bu gündür tanrı hala bu oyunu oynamaya devam ediyor… Biz de onun oyun aracı olarak yıllardır yaşayıp gidiyoruz. Yalnız bence tanrının kafasını çok bozmayalım… Çünkü değişen ruh hali her an umutsuzluğa kapılıp oyunu silmesine ve bizi yok etmesine neden olabilir. Aman dostlarım, siz de uğraşmayın artık bu işlerle… İmana gelin, insanlığı kurtarın…Lütfen…