Cinsel fanteziler

[proximo]

Açıklama: Bu yazıda amaç, sapıklık yapmak değil, “çarpıcı” kelime benzerliğinden (“cins”el-“cin”sel) hareketle biraz gülümsetmek ve belki bir ölçüde düşündürmektir.
***
Hocaya soru-hocanın cevabı
Soru:
Muhterem hocam.
Müsaadenizle iki sorum olacak. Beni aydınlatırsanız size duacı olacağım:
1. Bir adam, eğer ikisi de helali olacak eşleriyle aynı anda cinsi münasebette bulunabilir mi?
2. Zengin ve cinsi gücü fazla olan bir kadının kocası yatalak ve iktidarsızsa, o kadın kocasını boşamadan başka bir erkekle evlenebilir mi? (Kadın boşanıp kocasını üzmek istemiyor, bakımına devam etmek istiyor; ve kocası onun ikinci eş almasına rıza gösteriyor.)
Mete Tunç
(Önemli not: İsmimi saklı tutarsanız sevinirim hocam.)
Cevap:
Zındık!
Birinci adamın sen, zengin dediğin kadının metresin olduğunu ve nefsinin arzuları için ehli sünnet vel cemaat alimlerimizin içtihatlarını bana değiştirtip onunla evlenmek istediğini anlamayacağımı mı sandın?! İçtihat devri bitmiştir münafık!
Aynı anda iki kadınlaymış! Ben de iştirak edersem caizdir. Tövbe, tövbe!
İsmini ne saklı tutacağım lan! Aletine alet olacak başka imam bul!
Ailenizin imamı Ökkeş
Not1. Yukarıdaki soru ve cevap hayalidir.


Not2. Kadın neden çok eş alamıyor, suali “meşhur”dur… Cevaplar arasındaki, kadın çok eşli olursa çocuğun babası belli olmaz, gerekçesi ikna edici değildir. Kadın kısırsa veya regl hali bitmişse ve zenginse 2, 3, 4… erkeğe bakacak durumdaysa, ve cinsel gücü fazlaysa neden çok eşli olamasın! Belki polemik bir soru ama, açıklamalar böyle yetersiz ve başka soruları gerektiriyorsa pek anlamsız da sayılmaz. Ayrıca, belirtilen özelliklere bir sahip kadın, çocuk doğurmak istediğinde, diyelim bir ay boyunca bir eşiyle yatar, diğerini bekletir. Yani çözüm var… Ayrıca, pek çok erkek 2., 3., 4. eş olmaya hayır demeyecek, diyemeyecek kadar aç ve “aç”tır.
Nihat Hatipoğlu din propagandasında (halkı uyutmada-avutmada) ve “rating” için gözde isimlerden biri. Çok duygusal anlatımı var; insanın ağlayası geliyor(!)
Cinlerden bahsediyor. Onlar da yer, içer, çoğalır, savaşırmış!.. Cinler arasında hiç meydan savaşı olmuş mudur, onların silahları nasıldır, taktikleri nelerdir, cinler insanlara toplu olarak saldırmışlar mıdır, aralarında fizikçi var mıdır, edebiyatları nasıldır, tarih bilincine sahip midirler, müzik yaparlar mı, maddeyi nasıl görüyorlar, atomu-elektronların hareketini görebiliyorlar mı, bazıları hariç olmak üzere (!) insanların onları görememesi ama onların insanları görmesi dikizcilik, günah ve insanlara haksızlık değil midir, gibi sayısız soru aklıma geliyor ama…
En “hoş”u, cinlerin yiyecekleri arasında kemiklerin olduğunu ve bunu “peygamberimizin” bildirdiğini söylüyor. Ancak hadisi eksilterek, başını ifade etmeden veriyor. Şöyle ki, hadise göre, Muhammed, kemikleri taharet için kullanmayınız, çünkü onlar cinlerin yiyeceğidir, der! Ayrıca kemik yediklerine göre anatomileri ve metabolizmaları nasıl, mideleri var mı, yiyecekleri nasıl sindiriyorlar gibi de bir çok soru geliyor insanın aklına!
Not1. Burada, cin’li (ve hem de cinselliği içeren) bir öykü anlatmadan olmaz: İsmini vermek istemeyen bir kadın; kocasının, görevleri nedeniyle uzun süreler evde olmadığı günlerin gecelerinde bir cinin odasına, yatağına geldiğini, onu göremediğini ama gücünü hissettiğini, ona “hayır” diyemediğini, her dediğini yerine getirdiğini vs. anlatıp yaptığının zina olup olmadığını, hamile kalıp kalamayacağını, bebek olup da onun kemik istemesi ve yemesi halinde nasıl davranması gerektiğini ve durumu kocasına açıklayıp açıklamama hususunu soruyor!
Not2. Aslında bir makale konusu olacak kadar önemli bir husus; hocalara, şeyhlere, imamlara, diyanete “ciddi” sorular sorarak, dinin daha makul, barışçı, toplumu dönüştürücü vb. hale getirilmesini sağlamaktır. Tabii, ne derece olabilecekse!.. Ayrıca toplumun “soru kalitesi” yükselecek; dindarların dinlerini daha sağduyuyla sorgulamalarına yol açılacak ve “sorgulayanlara” bakışlarını daha hakkaniyetli olacaktır. Tabii, ne kadar olacaksa!
***
Yazıyı, konuya uygun, konuyu özetleyen bir söz ile bitirelim: “Elle tutup gözle göremediğimiz şeylere inanmak, elle tutup gözle görebildiğimiz sorunlara yol açıyor.” Harzem Özger, Prof. Dr. (mete tunç)