Göğe yükseldim, yolumu kapatan yıldızları yok ettim..
Yüksek bölgeler kutsaldır. "Yükseklik" üstünlük, aşkın olma, insanüstü olma özelliğidir. 5 kıtanın hepsinde ortaya çıkan dinsel motiflerden biri göğe yükselme motifidir. Bu yükselme kimi zaman bir ip, kimi zaman bir ağaç, kimi zaman bir merdiven aracılığıyla olur.
Ölüm, insan olma durumunu aşmadır ve "öteki" tarafa geçilir. Ölünün ruhu dağa tırmanarak, ağaca çıkarak, ipe tutunarak, yada uçarak yükselir. Ancak bu yeteneğe bazı üstün insanlar da sahiptir. Bu kişiler ölmeden yükselir sonra geri gelirler.
Farklı kültürlerden binlerce örnek verilebilir, ben bize yakın olanlardan vereyim. Yakutlarda eskiden kurban ettiği atla birlikte göğe yükselen şamanları çok sayıda kişi bulutların üstünde gezerken görmüştür. Cengiz Han zamanında ünlü bir Moğol şaman da savaş atının üstünde göğe yükselmiştir. Ostyak şaman bir ipin üstünde göğe yükseldiğini ve yolunu kapatan yıldızları yok ettiğini anlatır. Kutadgu Bilig'de bir kahraman rüyasında elli basamaklı bir merdivene tırmanıp sonra uyandığında kendini göğe tırmanmış görür.
Hani şu Arap kültüründe "ilahi", "kitaplı" sayılan dinlerde farklı bir durum mu var. Onlar çok mu farklılar sanki. Onlar göğe yükselmiyorlar mı? Kendilerini çok modern gören bu dinlerde de sadece peygamberler değil başka kahramanlar da göğe yükselirler.
Aziz Pavlus göğün üçüncü katına kadar yükseldiğini anlatır İncil'de. II.Korintliler, 12.2
Muhammed de göğe yükselir. Hatta katlardan geçerken bazı görüşmeler de yapar.
Göğe yükselme diye birşey yoktur. Kimse ne yaşarken, ne ölünce göğe falan yükselmez. Ama siz gidin de bunu şamanının atıyla göğe yükseldiğini gözüyle gördüğünü söyleyen Yakut'a kabul ettirin bakalım.
|