Zor Oldu Ama Hikayemi Yazdim

[simply a good person]

Ogün anneanemin komsusunda gördügüm kedi yavrulari beni büyüledi. Öyle tatlilardi ki, annme bir tanesini eve götürüp götüremeyecegimi sordum. Nasil olduysa bana izin verdi. Öyle mutlu olmustum ki, hatiramda yillar boyu kaldi. Kisa bir süre sonra yine anneannemden dönerken yolun kenarinda bir serce buldum. Ölü gibi yatiyordu. Üzüntüyle avucuma aldim. Öldügünü düsüp üzülüyorken, annem yasadigini söyledi. Yine anneme masum gözlerle bakarak ;
-anne eve götürüp bunu iyilestirim mi?
Annemin agzindan cikan tamam sözü beni cok mutlu etti. Artik evde bir serce bir kedi ve bahcemizde yasayan köpegimiz tarzan olmak üzere kalabalik bir alile olmustuk.Kisa süre sonra serce canlandi ve odada ordan oraya ucmaya basladi. Yanliz büyük bir sorunumuz vardi. Serceyi kedim minnosdan, minnosuda köpegimiz tarzandan korumam gerekiyordu sürekli. Gerceten zor isti bu. Eger bir anlik dalginligimiza gelse, birinden biri digerini parcalayacakti. Serceyi iyilestigine emin olunca balkondan eski yasamina ugurladim. Kaldik minnos ve tarzanla basbasa. Minnos da günün birinde yaslaninca annemin;
-artik cok yaslandi tüyleri dökülüyor. Evden gitme zamani
dedigi günü hatirliyorum. Sehir disina cikan bir yakina teslim edildi. Cok uzaklarda bir yere atilacakti.

Minnosumu götürüp baska bir sehirde yanliz basina biraktilar. Ama minnos bu durur mu? Bir süre sonra nasil olduysa cikti geldi. Artik onu eve almadan balkonda beslemeye basladim. Yaninda cok arkadasi da gelirdi. Onlara da evde ne varsa peynir, ekmek vermeye calistim. Ama bu kadar kolay degildi. Bu kez beni cok güldüren köpegimiz tarzan sorun olmaya basladi. Dogum yaptiktan sonra annelik icgüdüsü ile cevre mahallelerden ne bulursa asirmaya basladi. Öfkeli insanlarin bizi bulmasi gecikmedi. Babam bu ise bir cözüm buldu. Babadan kalma tüfegini alarak tarzanla beraber ormanlik bir yere gitti ve onu vurdu. Öyle üzüldüm ki. Ertesi gün arkadaslarim ile evcilik oynarken, arkadasimin kapi disindan bana seslenip
-tarzan burda, ac kapiyi korkuyorum
demesi beynimi allak bullak etti. Tarzan ölmüstü. Babam vurdu onu, nasil orda olabilir ki? Yavasca kapiyi acip bakmamla dünyam altüst oldu. Evet tarzan ordaydi. Memelerinden kan damlayarak bana kuyruk salliyordu. Meger ölmemis ve evine geri dönmüs. Su an dahi gözlerim yasariyor. Aksam eve gelen babam yarim kalan isini tamamladi ve yakinlarda bir yere gömdü onu.

Birseyler yanlis olmali. Ben büyük bir sevgi beslerken hayvanlar icin, birileri onlari öldürmek istiyor. Halbuki ne güzel sevgi o. Nerden bilebilirdim ki hayvan sevgisi olmayanin insan sevgisi de olamayacagini!

Biliyormusunuz, hala tüm sevdiklerime minnosum derimJ

Baska dört ayakli dostum olmadi evde. Gecen zaman hayvana gösterilen siddeti bana cevirdi. Inanan bir ailem vardi. Babam hergün namaz kilmasa da önemli günleri kacirmaz ve evde zaman zaman Kuran okurdu. Ben de cocuk yaslarda Kuran Kuslarina gitmeye basladim. Birgün amcam eger kurani ögrenirsem bana altin bilezik alacagini söyledi. Ve ben o bilezik sevdasi ile tüm gayretimle Kuran’i ögrendim. Ama altin bilezik hic gelmediJ

Bir sorunumum vardi. Bana Kuran’i ögreten kisi sürekli kisa kollu ve basi acik dolastigimiz icin cehennemde yanacagimizi anlatiyordu. Annemden sürekli ktü bahsediyordu. Onun ojeli tirnaklarinin kerpedenle cikarilacagini, yilanlarin saclarina dolanacagini, daha neler neler. E hersey bir yere kadar. Ne zaman tüm bunlara anneme anlattim, annem solugu o kadinin yaninda aldi.
-insan gibi Kuran’ögret, gerisi seni ilgilendirmez. Kücücük cocugun beynini sacma sapan seylerle doldurma.
Annem benim kahramanim. Hatta o günden sonra kisa kollu giysilerle Kuran okuymaya gittim de kimsenin giki cikamadiJ