17 Yaşında Bir Kız Öldü!

[onurmusa]

17 yaşında, hayatının baharında, masum bir genç kız hem de İstanbul'un göbeğinde, terör örgütünün saldırısı sonucu yaşamını yitirdi. Yani en temel insan hakkı olan yaşama hakkı elinden alındı. İnsan hakları aşıklarına, demokrasi sevdalılarına duyrulur.


Ayağının tozu olsam yeter Atam

Ömründen uzun idealleri vardı Buse’nin. İnandığı şeylerin peşinden gidecekti. Öyle yazmıştı Ata’sına seslendiği bir mektupta. Son günlerde en çok üzüldüğü konu ise, şehitlerdi. Hatta facebook’taki bir mesajında, “2 ayda 37 şehit. Ama kimin umurunda Gazze’nin durumu kötüyken!” diye eleştiride bulunuyordu.
Buse tüm yaşıtları gibi küçük mutlulukların da peşindeydi. Sabırsızlıkla temmuz ayı başında arkadaşıyla kampta yapacağı tatili bekliyordu. Ve dün teröristlerin hain saldırısı, 17 yaşındaki Buse’nin hem küçük mutluluklarını elinden aldı hem de büyük ideallerini...
Buse Sarıyağ, Atatürk hayranı 17 yaşında bir genç kızdı. Arkadaşları onu, “çekingen”, “şık” ve “hanımefendi” olarak anlatıyor. En çok da gözyaşları içinde Atatürk sevgisini anlata anlata bitiremiyorlar. Öyle ki Buse’nin saatinden tokasına kadar her şeyi Atatürk’le ilgiliymiş.

Ayağının tozu olsam
Buse, sosyal paylaşım sitesi facebook’ta Atatürk konulu birçok sayfanın hazırlayıcısıydı. Oradaki mesajlarında, “En basitinden varlığımızı ona borçluyuz ve tabii ki şehitlerimize. Özledim seni” diyordu.
“Ayağının tozu olsam o gurur yeter bana Atam” diye de Atatürk’e bağlılığını anlatıyordu. Bir başka mesajında eleştiri ve sitem vardı: “2 ayda 37 şehit. Ama kimin umurunda Gazze’nin durumu kötüyken!”
Buse’nin facebook’ta kurduğu “O masmavi gözlere bir kez olsun bakabilmek için nelerimi vermezdim ki...” grubunun 6 bin 800 üyesi bulunuyor. Buse’nin bir diğer kurduğu grup ise, “Atatürkçü Gençler Kulübü”.
Facebook’ta yer alan “Atama söylemek istediklerim” başlıklı mektubunda da Buse şöyle diyordu: “Şu an en büyük hedefim ne biliyor musun? Sana ulaşabilmek... Kimi gülüp geçse de buna ben inanıyorum, mühim olan da bu değil mi zaten? Tıpkı senin bir zamanlar kim ne derse desin inandığın şeyin peşinden gittiğin gibi. Ben de gideceğim... Çünkü ben senden öğrendim; inanmayı, umutla bağlanmayı, kendine güveni ve kararlı olmayı...”

Babası yaralandı
Buse ideallerine ulaşmanın yolunun eğitimden geçtiğini de biliyordu. Üniversite sınavlarına hazırlanmak için Maslak’taki İstanbul İl Jandarma Alay Komutanlığı’nda asker çocukları için açılan kursa gidiyordu. Sabah evden neşeyle çıkıp, babası Jandarma uzman çavuş Ünal Sarıyağ’la birlikte Halkalı’daki lojmanlardan sivil plakalı servis otobüsüne bindi. Atakent Kimsesizler Mezarlığı yakınlarına geldiklerinde korkunç bir patlama duydular. Kanlar içindeydi, babası ise hafif yaralıydı. Yaşayamadı Buse, olay yerinde babasının çaresiz çırpınışları arasında hain terörün kurbanı olarak hayata veda etti.

Onun yerine soruyoruz
Buse, ölmeden bir süre önce arkadaşı Gözde Duman’a şöyle demişti: “Bir kere de olsa teröristlerle karşılaşmak, neden insanları öldürüyorsunuz diye sormak istiyorum.” Buse teröristlerle hain pusularında karşılaştı ve sorusunu soramadı. Şimdi onun yerine soruyoruz: İnsanları neden öldürüyorsunuz?

Kaynak: http://www.milliyet.com.tr/ayaginin-...38/default.htm