Deizm çıkmazı

[doktor]

Merhaba şuan 17 yaşındayım ve kafam çok karışık. Ben yıllardır cemaat yurdunda kalıyorum.Ve insanlara imamlık bile yapıyorum. Yurdumuz içinde dini en iyi bilenlerdenim.Dine o kadar bağlandım ki; geceleri namaz kılıp ağladığım bile oluyordu. Tamamen hayatımı dine göre şekillendiriyordum.Bu arada kaldığım yer nurcu olduğu için Said Nursi kitaplarınıda okuyor ve Hz.Muhammed'ten sonraki fikir önderim olarak düşünüyordum.Hatta 2 senedir iyice derinlere inmiştim.İlahiden başka bir şey dinlemiyordum,Hocaefendinin sohbetlerini devamlı dinleyip ağlıyordum.Yoğun bir fıkıh araştırması yapıyordum.Öyle ki yurtta kalan diğer arkadaşlarıma da artık ders verebilecek duruma gelmiştim. İşte bu kadar imanın içindeyken. Bu yaz ne olduysa oldu. Namazları da bıraktım. Ve sorgulamaya başladım. Zaten hep sorguluyordum. Ama kendimce mantıklı cevaplar verirken artık sorduğum sorulara cevap bulamadım.Beni en soğutan şey insan ve Allah arasındaki karşılıklı ilişki. Yani cennet için ibadet etmek felan... Bu ilişki bu kadar basit olmamalıydı. Veya mesela 10 yaşındaki kıza tecavüz edilirken Tanrının bunu izlediği ve müdahale etmediği aklıma geldi.Şeytanın insana secde etmemesi yüzünden kovulması,Adem'in elma yı yemesi felan artık bana masal gibi geliyordu.Şuan bunları kimseye açamadım.çünkü daha hiçbir şeye karar veremedim.Bunlar benim aklımı bulandırırken ölüm devamlı aklıma geliyor.Peki ya öldükten sonra ya hesap varsa diye deist olmaya cesaret edemiyorum.Ateistliğe zaten asla bulaşmam.Çünkü evrendeki denge ve mükemmellik ateistliğin saçma olduğunu bana gösteriyor. Şuan Müslümanlık ile deistlik arasında gidip gelirken her an ölürsem imansız gidebilirim diye korkudan şehadet getiriyorum. Hiç bu kadar 2 arada 1 derede kalmamıştım ?