Muhammed'in doğumu

[sargon]

Muhammed'in doğumu ile ilgili siyer kitaplarımız övgü yarışında içindeler. Bunlardan bazı örnekler vermek istiyorum. Herşeyden önce Muhammed'in soyunun ne kadar yüce olduğu ve temizliği sözkonusu tabii. Bu soy İbrahim'e kadar dayandırılır. Olay basit bir övgüden çıkıp adeta çılgınlık boyutuna kadar yükselmiş durumda. Muhammed kutsal bir kişi olduğundan zaten mantık ve bilim sınırları otomatik olarak ortadan kalkıyor ve ortaya inanılmaz komik bir tablo çıkıyor. Ancak önemli olan bunlara milyonlarca kişinin inanmaya devam etmesidir. *Önce Asım Köksal'ın siyerine bakalım. Salih Suruç ve Muhammed Hamidullah'ın siyerlerine de sırayla bakacağız. Altlarında kaynaklarını da verdim.

"Yüce Allah; İbrahim oğullarından, İsmail'i seçti.[12]
İsmail oğullarından, Kinane oğullarını seçti.
Kinane oğullarından, Kureyş'i seçti.
Kureyş'ten, Hâşim oğullarını seçti.
Hâşim oğullarından da, beni seçti."[13]
[13] İbn Sa'd, Tabakât, c. 1, s. 20, Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 4, s. 107, Müslim, Sahîh, c. 4, s. 1782, Tirmizî, Sünen, c. 5, s. 583, Beyhakî, Delâilü'n-nübüvve, c. 1, s. 165, İbn Abdilberr, İstiâb, c. 1, s. 26, Zehebî, Târîhu'l-İslâm, s. 22, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 2, s. 255-256.

"Ben, Muhammed b. Abdullah b. Abdulmuttalib'im!
Yüce Allah; mahlukatı yarattı, ve beni, onların en hayırlı fırkasının içinde bulundurdu!
Sonra, onları iki fırkaya ayırdı ve beni, en hayırlı olan fırkanın içinde bulundurdu.
Sonra, onları kabilelere ayırdı ve beni, en hayırlı olan kabilenin içinde bulundurdu.
Sonra, onları ailelere ayırdı ve beni, onların en hayırlısı içinde bulundurdu.
Ben, sizin aile yönünden de en hayırlınızım, nefis yönünden de en hayırlınızım!"[14]
[14] Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 1, s. 210, Tirmizî, Sünen, c. 5, s. 584, İbn Abdi Rabbih, Ikdu'l-ferîd, c. 2, s. 173, Beyhakî, Delâilü'n-nübüvve, c. 1, s. 170, Ebu'l-Ferec İbn Cevzî, el-Vefâ, c. 1, s. 77-78, İbn Esîr, Câ imi u'l-usûl, c. 9, s. 397, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 2, s. 256.

"Ben, Muhammed b. Abdullah, b. Abdulmuttalib, b. Hâşim, b. Abdi Menaf, b. Kusayy, b. Kilab, b. Mürre, b. Ka'b, b. Lüey, b. Galib, b. Fihr, b. Malik, b. Nadr, b. Kinane, b. Huzeyme, b. Müdrike, b. İlyas, b. Mudar, b. Nizar'...ım! Halk, ne zaman iki kısma ayrılsa, muhakkak, Allah beni onların en hayırlı olanının içinde bulundurmuştur. Ben, Cahiliye devrinin kötülüklerinden hiçbir şey bulaşmaksızın, ana ve babamdan meydana geldim. Ben, tâ Âdem'den babama ve anneme gelip ulaşıncaya kadar, hep nikâh mahsulü olarak meydana geldim, asla zinadan meydana gelmedim! Ben, sizin nefis yönünden de en hayırlınızım, baba soyu yönünden de en hayırlınızım!"[16]
[16] Hâkim, M. Ulûmi'I-hadîs, s. 170-171, Beyhakî, Delâilü'n-nübüvve, c. 1, s. 174-175, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 2, s. 255-256, Suyûtî, Câmiu's-sağîr, c. 1, s. 107, Alâuddin Ali, Kenzu'l-ummâl, c. 11, s. 401.

İbn Sa'd; Ensar bilginlerinden Muhammed b. Sâib'e dayanarak, Peygamberimiz (a.s.)ın anne ve anneannelerini, babaannelerini batınlarca kaydettikten sonra, bu bilginin:
"Peygamber (a.s.)ın beşyüz annesini tesbit ve kayd etmeye muvaffak oldum. Hiçbirinde, ne zinaya, ne de Cahiliye çağında işlene gelen kötü işlerden hiçbir şeye rastlamadım!" dediğini de nakleder.[18]
[18] İbn Sa'd, Tabakât, c. 1, s. 59-60, İbn Asâkir, Târîh, c. 1, s. 288-291, Kadı lyaz, eş-Şifâ, c. 1, s. 11.

Yukardaki aktarımlarda soyun ne kadar büyük bir önem taşıdığını görüyoruz. Örneğin Muhammed hem soyu tertemiz biridir, hem de ailesinde hiç zina olmamıştır. Zinadan doğan bir çocuğun ne suçu var diyemezsiniz çünkü yüzyıllardır hiç bir suçu olmasa da zina ürünü çocuklar insanlık dışı bir şekilde aşağılanmış ve toplum tarafından itilmiştir. İslamiyet bu kabile kültürünü kaldırmamış tersine aynen korumuştur. Bu ilkel kabile kültürünün izleri günümüzde de sürmektedir. Muhammed'in zina ürünü olmadığının ısrarla vurgulanması ile de bu tür olası bir saldırının Çünkü babası, d önü kesilmeye çalışılıyor.aha kendi doğmadan ölmüş, evlenmesinden birkaç ay sonra bir kervan yolculuğuna çıkar ve dönüşte hastalanıp ölür. Muhammed, Hamidullah'ın söylediğine göre, o zamanki Arap gelenekleri gereği annesi tarafından emzirilmez, bir sütanneye verilip çöle gönderilir.